ਇਤ੍ਯੇਤਤ੍ਪਾਤਕਂ ਜ੍ਞੇਯਂ ਗੁਰੁਨਿਂਦਾਸਮਂ ਮਹਤ੍ ੪੧.
ਇਹ ਪਾਪ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਜਾਣੋ।
ਮਹਾਪਾਤਕਿਨਸ੍ਤ੍ਵੇਤੇ ਤਤ੍ਸਂਸਰ੍ਗੀ ਚ ਪਂਚਮਃ ੪੧.
ਇਹ ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪੀ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੰਜਵਾਂ ਪਾਪੀ ਹੈ।
ਮਰ੍ਮਾਂਤਿਕਂ ਮਹਾਦੋषਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਘ੍ਨਃ ਸ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ ੪੧.
ਜੋ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਘਾਤਕ ਚੋਟ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਦੋਸ਼ੀ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਘਾਤੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਸ਼੍ਚਾਨ੍ਨਾਸ੍ਤੀਤਿ ਯੋ ਬ੍ਰੂਯਾਤ੍ਸ ਚ ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਾ ਸ੍ਮृਤਃ ੪੧.
ਜੋ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਆਖੇ ਕਿ ਇਹ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਘਾਤੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਦਾਸੀਨਃ ਸਭਾਮਧ੍ਯੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਾ ਸ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ ੪੧.
ਜੋ ਸਭਾ ਵਿਚ ਚੁੱਪ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਘਾਤੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਰੁਦ੍ਧਂ ਗੁਰੁਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਘ੍ਨਃ ਸ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ ੪੧.
ਜੋ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਘਾਤੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਃ ਸਮਾਚਰਤੇ ਵਿਘ੍ਨਂ ਤਮਾਹੁਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਗਾਤਕਮ੍ ੪੧.
ਜੋ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਘਾਤੀ ਆਖਦੇ ਹਨ।
ਉਦ੍ਵੇਗਜਨਨਃ ਕ੍ਰੂਰਃ ਸ ਚ ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਾ ਸ੍ਮृਤਃ ੪੧.
ਜੋ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ ਦੇਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕਠੋਰ ਸੁਭਾਉ ਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਘਾਤੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਃ ਸਮਾਚਰਤੇ ਵਿਘ੍ਨਂ ਤਮਾਹੁਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਘਾਤਕਮ੍ ੪੧.
ਜੋ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਘਾਤੀ ਆਖਦੇ ਹਨ।
ਪਾਪੀਯਾਨ੍ਪਿਸ਼ੁਨਃ ਕ੍ਰੂਰਸ੍ਤਮਾਹੁਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਘਾਤਕਮ੍ ੪੧.
ਜੋ ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਪਾਪੀ, ਚੁਗਲਖੋਰ ਤੇ ਕਠੋਰ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਘਾਤੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਛਦ੍ਮਨਾ ਵਾ ਬਲਾਦ੍ਵਾਪਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਸਮਂ ਮਤਮ੍ ੪੧.
ਛਲ ਕਰਕੇ ਜਾਂ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ, ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਘਾਤ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੁਰਾਪਾਨਸਮਂ ਜ੍ਞੇਯਂ ਜੀਵਨਾਯੈਵ ਵਾ ਪਠੇਤ੍ ੪੧.
ਇਹ ਮਦਿਰਾ ਪੀਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਜਾਣੋ; ਜੀਵਨ ਦੀ ਖਾਤਰ ਇਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹ ਸਕੀਦਾ ਹੈ।
ਮਾਤृਪਿਤृਪਰਿਤ੍ਯਾਗਃ ਕੂਟਸਾਕ੍ਸ਼ੀ ਸੁਹृਦ੍ਵਧਃ ੪੧.
ਮਾਂ-ਪਿਉ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ, ਝੂਠੀ ਗਵਾਹੀ ਦੇਣਾ, ਤੇ ਮਿੱਤਰ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕਰਨਾ।
ਗ੍ਰਾਮਂ ਵਨਂ ਗਵਾਵਾਸਂ ਯਸ਼੍ਚ ਕ੍ਰੋਧੇਨ ਦੀਪਯੇਤ੍ ੪੧.
ਜੋ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਪੈਂਡਾ, ਪਿੰਡ, ਜੰਗਲ ਜਾਂ ਗਊਆਂ ਦੇ ਵਾਸ ਨੂੰ ਅੱਗ ਲਾ ਦੇਵੇ।
ਦੀਨਸਰ੍ਵਸ੍ਵਹਰਣਂ ਨਰਸ੍ਤ੍ਰੀਗਜਵਾਜਿਨਾਮ੍ ੪੧.
ਗਰੀਬ ਮਰਦ, ਔਰਤ, ਹਾਥੀ ਜਾਂ ਘੋੜੇ ਦੀ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਛੀਣ ਲੈਣੀ।
ਚਂਦਨਾਗਰੁਕਰ੍ਪੂਰਕਸ੍ਤੂਰੀਪਟ੍ਟਵਾਸਸਾਮ੍ ੪੧.
ਚੰਦਨ, ਅਗਰ, ਕਪੂਰ, ਕਸਤੂਰੀ ਜਾਂ ਚੰਗੇ ਕਪੜੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨਾ।
ਕਨ੍ਯਾਨਾਂ ਵਰਯੋਗ੍ਯਾਨਾਮਦਾਨਂ ਸਦृਸ਼ੇ ਵਰੇ ੪੧.
ਜਿਹੜੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਵਿਆਹ ਜੋਗ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਵਿਆਹ ਚੰਗੇ ਵਰ ਨਾਲ ਨਾ ਕਰਨਾ।
ਕੁਮਾਰੀਸਾਹਸਂ ਘੋਰਮਂਤ੍ਯਜਸ੍ਤ੍ਰੀਨਿषੇਵਣਮ੍ ੪੧.
ਕੁਮਾਰੀ ਕੁੜੀਆਂ ਉੱਤੇ ਜ਼ਬਰਜਨਾਹ ਕਰਨਾ, ਜਾਂ ਨੀਚ ਜਾਤ ਦੀ ਔਰਤ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਕਰਨਾ।
ਦ੍ਵਿਜਾਯਾਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯ ਨ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ ਯਃ ਪੁਨਃ ੪੧.
ਜੋ ਕੋਈ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਨੂੰ ਕੁਝ ਦੇਣ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕਰਕੇ ਮੁੜ ਨਾ ਦੇਵੇ।
ਅਭਿਮਾਨੋਤਿਕੋਪਸ਼੍ਚ ਦਾਂਭਿਕਤ੍ਵਂ ਕृਤਘ੍ਨਤਾ ੪੧.
ਅਹੰਕਾਰ, ਹੱਦ ਤੋਂ ਵੱਧ ਗੁੱਸਾ, ਪਖੰਡ ਤੇ ਅਹਿਸਾਨ ਫਰਾਮੋਸ਼ੀ।
ਭृਤ੍ਯਾਨਾਂ ਚ ਪਰਿਤ੍ਯਾਗਃ ਸਾਧੁਬਂਧੁਤਪਸ੍ਵਿਨਾਮ੍ ੪੧.
ਨੌਕਰ, ਚੰਗੇ ਲੋਕ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਜਾਂ ਤਪੱਸਵੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ।
ਸ਼ਿਵਾਸ਼੍ਰਮਤਰੂਣਾਂ ਚ ਪੁष੍ਪਾਰਾਮਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍ ੪੧.
ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਜਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਬਾਗ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨਾ।
ਯਜ੍ਞਾਰਾਮਤਡਾਗਾਦਿਦਾਰਾਪਤ੍ਯਸ੍ਯ ਵਿਕ੍ਰਯਃ ੪੧.
ਯੱਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ, ਤਲਾਵਾਂ, ਪਤਨੀ ਜਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਚ ਦੇਣਾ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਧਨਾਨ੍ਯੁਪਜੀਵਂਤਿ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਰਤ੍ਯਂਤਨਿਰ੍ਜਿਤਾਃ ੪੧.
ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ 'ਤੇ ਜੀਊਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ऋਣਾਨਾਮਪ੍ਰਦਾਨਂ ਚ ਮਿਥ੍ਯਾਘृਦ੍ਧ੍ਯੁਪਜੀਵਨਮ੍ ੪੧.
ਕਰਜ਼ਾ ਨਾ ਚੁਕਾਉਣਾ ਤੇ ਝੂਠੀ ਲਾਲਚ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਗੁਜਾਰਨਾ।
ਵਿषਮਾਰਣਯਂਤ੍ਰਾਣਾਂ ਪ੍ਰੋਯਗੋ ਮੂਲਕਰ੍ਮਣਾਮ੍ ੪੧.
ਜਹਿਰੀਲੇ ਜ਼ਹਰ, ਜਾਲ ਜਾਂ ਜੜੀਆਂ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨਾ।
ਜਿਹ੍ਵਾਕਾਮੋਪਭੋ ਗਾਰ੍ਥਂ ਯਸ੍ਯਾਰਂਭਃ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਸੁ ੪੧.
ਜਿਸਦੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਸਿਰਫ਼ ਜੀਭ ਦੇ ਸੁਆਦ ਜਾਂ ਮੌਜ ਲਈ ਹੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਵ੍ਰਾਤ੍ਯਤਾ ਵ੍ਰਤਸਂਤ੍ਯਾਗਃ ਸਰ੍ਵਾਹਾਰਨਿषੇਵਣਮ੍ ੪੧.
ਜਾਤ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੋ ਜਾਣਾ, ਵ੍ਰਤ ਛੱਡ ਦੇਣਾ, ਤੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦਾ ਖਾਣਾ ਖਾਣਾ।
ਦੇਵਾਗ੍ਨਿਗੁਰੁਸਾਧੂਨਾਂ ਨਿਂਦਾ ਗੋਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਚ ੪੧.
ਦੇਵਤੇ, ਅੱਗ, ਗੁਰੂ, ਸਾਧੂ, ਗਊ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨੀ।
ਉਤ੍ਸਨ੍ਨਪਤृਦੇਵੇਜ੍ਯਾਃ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਤ੍ਯਾਗਿਨਸ਼੍ਚ ਯੇ ੪੧.
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਮੁੱਕ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਆਪਣੇ ਫਰਜ ਛੱਡ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।