ਕृਤ੍ਵਾ ਪੋਤਂ ਧਰ੍ਮਰੂਪਂ ਸਾਧੂਨਾਂ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ ੪੦.
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਨੇ ਧਰਮ ਰੂਪ ਜਹਾਜ਼ ਬਣਾਇਆ।
ਤਤਃ ਕृਤਯੁਗਂ ਭੂਯਃ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਿष੍ਯਤਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ ੪੦.
ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਕਲਿਜੁਗ ਦੇ ਬਾਅਦ ਮੁੜ ਸਤਿਯੁਗ ਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਅष੍ਟਾਵਿਂਸ਼ਕਲਿਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼ੇषਃ ਪ੍ਰਾਵਰ੍ਤ ਅਨ੍ਯਤਃ ੪੦.
ਬਾਕੀ ਅਠਾਈ ਕਲਿਜੁਗ ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਚਲ ਪੈਣਗੇ।
ਮਰੁਰਾਜਾਚ੍ਚ ਦੇਵਾਪੇਃ ਸ਼੍ਰੁਤਦੇਵਾਚ੍ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਚਤੁਰ੍ਯੁਗੇ ਚ ਤੇ ਧਨ੍ਯਾ ਯੇ ਭਜਂਤਿ ਹਰਾਚ੍ਯੁਤੌ॥ ੪੦.
ਮਰੂ ਰਾਜੇ, ਦੇਵਾਪੀ ਤੇ ਸ਼੍ਰੁਤਦੇਵ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ, ਚਾਰੋਂ ਜੁਗਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹੀ ਧੰਨ ਹਨ ਜੋ ਹਰਾ ਤੇ ਅਚੂਤ ਨੂੰ ਸਿਮਰਦੇ ਹਨ।
ਕੇਚਿਚ੍ਛਿਵਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਵੇਧਸਮ੍ ੪੧.
ਕੁਝ ਲੋਕ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ, ਕੁਝ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਦੀ ਤੇ ਕੁਝ ਸਰਵਣੇ ਵਾਲੇ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਅਪਾਰਵੈਭਵਾ ਦੇਵਾਸ੍ਤ੍ਰਯੋऽਪ੍ਯੇਤੇ ਨਰਰ੍षਭ ੪੧.
ਇਹ ਤਿੰਨੇ ਦੇਵਤੇ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ, ਅਣਗਿਣਤ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਪੁਰਾ ਕਿਲੈਵਂ ਮੁਨਯੋ ਨੈਮਿषਾਰਣ੍ਯਵਾਸਿਨਃ ੪੧.
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਨੈਮੀਸ਼ਾਰਣ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਸਾਧੂ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕ੍ਸ਼ਣੇ ਵਿਰਿਂਚੋऽਪਿ ਸ਼੍ਲੋਕਂ ਪ੍ਰਹ੍ਵੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ਕਿਲ ੪੧.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਨਿਮਰ ਹੋ ਕੇ ਇੱਕ ਸ਼ਲੋਕ ਉਚਾਰਿਆ।
ਮਹੇਸ਼ਾਯ ਚ ਭਕ੍ਤੇ ਦ੍ਵੌ ਕृਪਾਯੇਤਾਂ ਸਦਾ ਮਯਿ ੪੧.
ਮੈਂ ਮਾਹੇਸ਼ਵਰ ਅਤੇ ਉਹ ਦੋ ਭਗਤਾਂ ਤੋਂ ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਬਣੀ ਰਹੇ, ਇਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਤਤ੍ਰ ਯੋਗੇਸ਼੍ਵਰਃ ਸ਼੍ਲੋਕਂ ਪ੍ਰਬੁਧ੍ਯਨ੍ਨਮੁਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ੪੧.
ਉਥੇ, ਜੋਗਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਜਾਗ ਕੇ ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਆਖਿਆ।
ਸਦਾਸ਼ਿਵਂ ਚ ਵਂਦੇ ਤੌ ਭਵੇਤਾਂ ਮਂਗਲਾਯ ਮੇ ੪੧.
ਮੈਂ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਅਤੇ ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗਿਆਈ ਲਿਆਉਣ।
ਕੈਲਾਸੇ ਦਦृਸ਼ੁਃ ਸ੍ਥਾਣੁਂ ਵਦਂਤਂ ਗਿਰਿਜਾਂ ਪ੍ਰਤਿ ੪੧.
ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਥਾਣੁ ਨੂੰ ਗਿਰਿਜਾ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਵੇਖਿਆ।
ਸਦਾ ਤਪਸ੍ਯਾਂ ਚਰਾਮਿ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਹਰਿਵੇਧਸੋਃ ੪੧.
ਮੈਂ ਸਦਾ ਹਰੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਲਈ ਤਪ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਯਦ੍ਵਾ ਦੇਵਾ ਨ ਸਂਯਾਂਤਿ ਪਾਰਂ ਯੇ ਚ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ ੪੧.
ਜਾਂ ਫਿਰ, ਦੇਵਤੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦੇ, ਨਾ ਹੀ ਜੋ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਵਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਉਤ੍ਤਮਾਧਮਮਧ੍ਯਤ੍ਵਮਮੀषਾਂ ਵਰ੍ਣਯਂਤਿ ਯੇ ੪੧.
ਜੋ ਲੋਕ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਘੱਟ ਜਾਂ ਮੱਧਮ ਦਰਜਾ ਦੱਸਦੇ ਹਨ—
ਏਵਂ ਤੇ ਨਿਸ਼੍ਚਿਯਾਮਾਸੁਰ੍ਨੈਮਿषੇਯਾ ਸ੍ਤਪਸ੍ਵਿਨਃ ੪੧.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨੈਮੀਸ਼ਾਰਣ ਦੇ ਤਪਸੀ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਨਿਰਣਾ ਕਰ ਲਿਆ।
ਜਾਪਕਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਵੈष੍ਣਵਾਨਾਂ ਤਥੈਵ ਚ ੪੧.
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੈਸ਼ਨਵ ਵੀ ਸਨ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯਸ੍ਯ ਮਨੋਰਾਗੋ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਦੇਵੇ ਭਵੇਤ੍ਸ੍ਫੁਟਮ੍ ੪੧.
ਇਸ ਲਈ, ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਮਨ ਜਿਸ ਦੇਵਤੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਉਥੇ ਹੀ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਨਿ ਪਾਪਾਨਿ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰ ਯੈਸ੍ਤੁ ਸਂਮੂਢਚੇਤਸਃ ੪੧.
ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਹ ਕਿਹੜੇ ਪਾਪ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕਰਕੇ ਮੂੜ੍ਹ ਮਨ ਵਾਲੇ ਭਟਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ?
ਅਧਰ੍ਮਭੇਦਾ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਵृਤ੍ਤਿਪ੍ਰਭੇਦਤਃ ੪੧.
ਅਧਰਮ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਮਨ ਦੀਆਂ ਵੱਖਰੀਆਂ ਚਲਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸਮਝਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਯੇ ਪਾਪਨਿਚਯਾਃ ਸ੍ਥੂਲਾ ਨਰਕਹੇਤਵਃ ੪੧.
ਉਥੇ, ਜਿਹੜੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਹਨ, ਉਹ ਨਰਕ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੇ ਹਨ।
ਤੁ. ਮਹਾਭਾਰਤ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ੧੩.੨ ਪਰਸ੍ਤ੍ਰੀਦ੍ਰਵ੍ਯਸਂਕਲ੍ਪਸ਼੍ਚੇਤਸਾਨਿष੍ਟਚਿਂਤਨਮ੍ ੪੧.
ਪਰਾਈ ਔਰਤ ਜਾਂ ਪਰਾਇਆ ਧਨ ਸੋਚਣਾ, ਜਾਂ ਮਨ ਵਿੱਚ ਮਾੜਾ ਸੋਚਣਾ—ਇਹ ਸਭ ਪਾਪ ਹਨ।
ਅਨਿਬਦ੍ਧਪ੍ਰਲਾਪਿਤ੍ਵਮਸਤ੍ਯਂ ਚਾਪ੍ਰਿਯਂ ਚ ਯਤ੍ ੪੧.
ਬੇਲਗਾਮ ਬਕਬਕ ਕਰਨੀ, ਝੂਠ ਬੋਲਣਾ, ਜਾਂ ਕੁਝ ਵੀ ਅਚੰਗਾ ਕਹਿਣਾ—ਇਹ ਵੀ ਪਾਪ ਹਨ।
ਅਭਕ੍ਸ਼੍ਯਭਕ੍ਸ਼ਣਂ ਹਿਂਸਾ ਮਿਥ੍ਯਾ ਕਾਮਸ੍ਯ ਸੇਵਨਮ੍ ੪੧.
ਜੋ ਖਾਣ ਲਈ ਮਨ੍ਹਾ ਹੈ ਉਹ ਖਾਣਾ, ਹਿੰਸਾ ਕਰਨੀ, ਜਾਂ ਝੂਠੇ ਵਾਸਨਾ ਪਿੱਛੇ ਲੱਗਣਾ—ਇਹ ਸਭ ਪਾਪ ਹਨ।
ਇਤ੍ਯੇਤਦ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਵਿਧਂ ਕਰ੍ਮ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਤ੍ਰਿਸਂਭਵਮ੍ ੪੧.
ਇਹ ਤਿੰਨ ਸ੍ਰੋਤਾਂ ਤੋਂ ਉਪਜੇ ਹੋਏ ਬਾਰਾਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ।
ਯੇ ਦ੍ਵਿषਂਤਿ ਮਹਾਦੇਵਂ ਸਂਸਾਰਾਰ੍ਣਵਤਾਰਕਮ੍ ੪੧.
ਜੋ ਲੋਕ ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਵੈਰ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਮਹਾਂਤਿ ਪਾਤਕਾਨ੍ਯਾਹੁਰ੍ਨਿਰਂਤਰਫਲਾਨਿ षਟ੍ ੪੧.
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪੀ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫਲ ਕਦੇ ਮੁੱਕਦੇ ਨਹੀਂ।
ਯਥੇष੍ਟਚੇष੍ਟਾ ਨਿਃਸ਼ਂਕਾਃ ਸਂਤਿष੍ਠਂਤਿ ਰਮਂਤਿ ਚ ੪੧.
ਉਹ ਮਨਮੁੱਤਾਬੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਿਵਾਚਾਰਂ ਨ ਮਨ੍ਯਂਤੇ ਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤਾਨ੍ਦ੍ਵਿषਂਤਿ षਟ੍ ੪੧.
ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਆਚਰਨ ਨੂੰ ਮਾਣ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਭਗਤਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਛੇ ਹਨ।
ਅਰਿਭਿਃ ਪਰਿਭੂਤਂ ਵਾ ਯਸ੍ਤ੍ਯਜਤਿ ਸ ਪਾਪਕृਤ੍ ੪੧.
ਜੋ ਕੋਈ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਵਲੋਂ ਉਪਹਾਸ ਕੀਤੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਹੈ।