ਘੋਰਂ ਵਾ ਧਰ੍ਮਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਸ਼ਾਠ੍ਯੇਨ ਚ ਭਵਂਤਿ ਤਾਃ ੪੦.
ਉਹ ਲੋਕ ਕਠੋਰ ਧਰਮ ਅਪਣਾਉਣਗੇ ਤੇ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨਗੇ।
ਉਪਹਿਂਸਂਤਿ ਚਾਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਵ੍ਯਾਕੁਲਾਃ ਸ਼੍ਰਮਪੀਡਿਤਾਃ ੪੦.
ਉਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਹੀ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਪਹੁੰਚਾਉਣਗੇ, ਥੱਕਾਵਟ ਤੇ ਪੀੜਾ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਨਿਰ੍ਮਰ੍ਯਾਦਾ ਨਿष੍ਕਰੁਣਾ ਨਿਸ੍ਸ੍ਨੇਹਾ ਨਿਰਪਤ੍ਰਪਾਃ ੪੦.
ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾ ਕੋਈ ਹੱਦ ਰਹੇਗੀ, ਨਾ ਦਇਆ, ਨਾ ਮੋਹ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਲਾਜ।
ਹਾਹਾਭੂਤਾਸ਼੍ਚਰਿष੍ਯਂਤਿ ਵਿषਾਦਵ੍ਯਾਕੁਲੇਂਦ੍ਰਿਯਾਃ ੪੦.
ਉਹ ਗਮ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਕੇ ਫਿਰਦੇ ਰਹਿਣਗੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਚਿੰਤਾ ਨੇ ਬੇਚੈਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਂਤਾਂਸ੍ਤਾ ਨਿषੇਵਂਤਿ ਹਿਤ੍ਵਾ ਜਨਪਦਾਨ੍ਸ੍ਵਕਾਨ੍ ੪੦.
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿੰਡ ਛੱਡ ਕੇ ਸਰਹੱਦਾਂ ਉੱਤੇ ਵੱਸਣ ਲੱਗ ਪੈਣਗੇ।
ਮਾਂਸੈਰ੍ਮੂਲਫਲੈਸ੍ਚੈਵ ਵਰ੍ਤਯਂਤਿ ਸੁਦੁਃਖਿਤਾਃ ੪੦.
ਬਹੁਤ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਮਾਸ, ਜੜ੍ਹਾਂ ਤੇ ਫਲਾਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਗੁਜਾਰਣਗੇ।
ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਵਾਸਮਾਤ੍ਰਂ ਚ ਸ਼ਾਲ੍ਵੋ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛੋ ਹਨਿष੍ਯਤਿ ੪੦.
ਸ਼ਾਲਵ ਨਾਮ ਦਾ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਧਰਮ ਦੀ ਆਖਰੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਵੀ ਮਿਟਾ ਦੇਵੇਗਾ।
ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਧਾਰ੍ਥਾਯ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਜ੍ਜਗਤ੍ਪਤਿਃ ੪੦.
ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਲਈ ਫਿਰ ਜਗਤ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਆਪ ਆਉਣਗੇ।
ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮੈਃ ਪਰਿਵृਤਃ ਸ਼ਾਲ੍ਵਂ ਤਂ ਸਂਹਰਿष੍ਯਤਿ ੪੦.
ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ ਉਹ ਸ਼ਾਲਵ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ।
ਪਾਲਯਿष੍ਯਤਿ ਤਂ ਧਰ੍ਮਂ ਯੋ ਧਰ੍ਮਃ ਸ਼੍ਰੁਤਿਪੂਰ੍ਵਕਃ॥ ੪੦.
ਉਹ ਉਸ ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇਗਾ ਜੋ ਸਚੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਪੋਤਂ ਧਰ੍ਮਰੂਪਂ ਸਾਧੂਨਾਂ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ ੪੦.
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਨੇ ਧਰਮ ਰੂਪ ਜਹਾਜ਼ ਬਣਾਇਆ।
ਤਤਃ ਕृਤਯੁਗਂ ਭੂਯਃ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਿष੍ਯਤਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ ੪੦.
ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਕਲਿਜੁਗ ਦੇ ਬਾਅਦ ਮੁੜ ਸਤਿਯੁਗ ਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਅष੍ਟਾਵਿਂਸ਼ਕਲਿਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼ੇषਃ ਪ੍ਰਾਵਰ੍ਤ ਅਨ੍ਯਤਃ ੪੦.
ਬਾਕੀ ਅਠਾਈ ਕਲਿਜੁਗ ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਚਲ ਪੈਣਗੇ।
ਮਰੁਰਾਜਾਚ੍ਚ ਦੇਵਾਪੇਃ ਸ਼੍ਰੁਤਦੇਵਾਚ੍ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਚਤੁਰ੍ਯੁਗੇ ਚ ਤੇ ਧਨ੍ਯਾ ਯੇ ਭਜਂਤਿ ਹਰਾਚ੍ਯੁਤੌ॥ ੪੦.
ਮਰੂ ਰਾਜੇ, ਦੇਵਾਪੀ ਤੇ ਸ਼੍ਰੁਤਦੇਵ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ, ਚਾਰੋਂ ਜੁਗਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹੀ ਧੰਨ ਹਨ ਜੋ ਹਰਾ ਤੇ ਅਚੂਤ ਨੂੰ ਸਿਮਰਦੇ ਹਨ।
ਕੇਚਿਚ੍ਛਿਵਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਵੇਧਸਮ੍ ੪੧.
ਕੁਝ ਲੋਕ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ, ਕੁਝ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਦੀ ਤੇ ਕੁਝ ਸਰਵਣੇ ਵਾਲੇ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਅਪਾਰਵੈਭਵਾ ਦੇਵਾਸ੍ਤ੍ਰਯੋऽਪ੍ਯੇਤੇ ਨਰਰ੍षਭ ੪੧.
ਇਹ ਤਿੰਨੇ ਦੇਵਤੇ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ, ਅਣਗਿਣਤ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਪੁਰਾ ਕਿਲੈਵਂ ਮੁਨਯੋ ਨੈਮਿषਾਰਣ੍ਯਵਾਸਿਨਃ ੪੧.
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਨੈਮੀਸ਼ਾਰਣ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਸਾਧੂ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕ੍ਸ਼ਣੇ ਵਿਰਿਂਚੋऽਪਿ ਸ਼੍ਲੋਕਂ ਪ੍ਰਹ੍ਵੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ਕਿਲ ੪੧.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਨਿਮਰ ਹੋ ਕੇ ਇੱਕ ਸ਼ਲੋਕ ਉਚਾਰਿਆ।
ਮਹੇਸ਼ਾਯ ਚ ਭਕ੍ਤੇ ਦ੍ਵੌ ਕृਪਾਯੇਤਾਂ ਸਦਾ ਮਯਿ ੪੧.
ਮੈਂ ਮਾਹੇਸ਼ਵਰ ਅਤੇ ਉਹ ਦੋ ਭਗਤਾਂ ਤੋਂ ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਬਣੀ ਰਹੇ, ਇਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਤਤ੍ਰ ਯੋਗੇਸ਼੍ਵਰਃ ਸ਼੍ਲੋਕਂ ਪ੍ਰਬੁਧ੍ਯਨ੍ਨਮੁਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ੪੧.
ਉਥੇ, ਜੋਗਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਜਾਗ ਕੇ ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਆਖਿਆ।
ਸਦਾਸ਼ਿਵਂ ਚ ਵਂਦੇ ਤੌ ਭਵੇਤਾਂ ਮਂਗਲਾਯ ਮੇ ੪੧.
ਮੈਂ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਅਤੇ ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗਿਆਈ ਲਿਆਉਣ।
ਕੈਲਾਸੇ ਦਦृਸ਼ੁਃ ਸ੍ਥਾਣੁਂ ਵਦਂਤਂ ਗਿਰਿਜਾਂ ਪ੍ਰਤਿ ੪੧.
ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਥਾਣੁ ਨੂੰ ਗਿਰਿਜਾ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਵੇਖਿਆ।
ਸਦਾ ਤਪਸ੍ਯਾਂ ਚਰਾਮਿ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਹਰਿਵੇਧਸੋਃ ੪੧.
ਮੈਂ ਸਦਾ ਹਰੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਲਈ ਤਪ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਯਦ੍ਵਾ ਦੇਵਾ ਨ ਸਂਯਾਂਤਿ ਪਾਰਂ ਯੇ ਚ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ ੪੧.
ਜਾਂ ਫਿਰ, ਦੇਵਤੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦੇ, ਨਾ ਹੀ ਜੋ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਵਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਉਤ੍ਤਮਾਧਮਮਧ੍ਯਤ੍ਵਮਮੀषਾਂ ਵਰ੍ਣਯਂਤਿ ਯੇ ੪੧.
ਜੋ ਲੋਕ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਘੱਟ ਜਾਂ ਮੱਧਮ ਦਰਜਾ ਦੱਸਦੇ ਹਨ—
ਏਵਂ ਤੇ ਨਿਸ਼੍ਚਿਯਾਮਾਸੁਰ੍ਨੈਮਿषੇਯਾ ਸ੍ਤਪਸ੍ਵਿਨਃ ੪੧.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨੈਮੀਸ਼ਾਰਣ ਦੇ ਤਪਸੀ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਨਿਰਣਾ ਕਰ ਲਿਆ।
ਜਾਪਕਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਵੈष੍ਣਵਾਨਾਂ ਤਥੈਵ ਚ ੪੧.
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੈਸ਼ਨਵ ਵੀ ਸਨ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯਸ੍ਯ ਮਨੋਰਾਗੋ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਦੇਵੇ ਭਵੇਤ੍ਸ੍ਫੁਟਮ੍ ੪੧.
ਇਸ ਲਈ, ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਮਨ ਜਿਸ ਦੇਵਤੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਉਥੇ ਹੀ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਨਿ ਪਾਪਾਨਿ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰ ਯੈਸ੍ਤੁ ਸਂਮੂਢਚੇਤਸਃ ੪੧.
ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਹ ਕਿਹੜੇ ਪਾਪ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕਰਕੇ ਮੂੜ੍ਹ ਮਨ ਵਾਲੇ ਭਟਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ?
ਅਧਰ੍ਮਭੇਦਾ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਵृਤ੍ਤਿਪ੍ਰਭੇਦਤਃ ੪੧.
ਅਧਰਮ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਮਨ ਦੀਆਂ ਵੱਖਰੀਆਂ ਚਲਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸਮਝਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।