ਭਵਿष੍ਯਂ ਵਿਕ੍ਰਮਾਦਿਤ੍ਯਰਾਜ੍ਯਂ ਸੋऽਥ ਪ੍ਰਲਪ੍ਸ੍ਯਤੇ ੪੦.
ਉਹ ਅਗਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਵਿਕ੍ਰਮਾਦਿਤਿਆ ਦਾ ਰਾਜ ਮਿਲੇਗਾ।
ਤਤਃ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰੇषੁ ਸ਼ਤੇਨਾਪ੍ਯਧਿਕੇषੁ ਚ ੪੦.
ਫਿਰ, ਇੱਕ ਲੱਖ ਤੇ ਇੱਕ ਸੌ ਸਾਲ ਲੰਘਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ,
ਤਤਸ੍ਤ੍ਰਿषੁ ਸਹਸ੍ਰੇषੁ षਟ੍ਸ਼ਤੈਰਧਿਕੇषੁ ਚ ੪੦.
ਫਿਰ, ਤਿੰਨ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਛੇ ਸੌ ਸਾਲ ਬਾਅਦ,
ਵਿष੍ਣੋਰਂਸ਼ੋ ਧਰ੍ਮਪਾਤਾ ਬੁਧਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਸ੍ਵਯਂ ਪ੍ਰਭੁਃ ੪੦.
ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਅੰਸ਼, ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਟਿਕਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਬੁਧ ਆਪ ਹੀ ਪ੍ਰਭੂ ਵਜੋਂ ਆਵੇਗਾ।
ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਬਿਦੁਮੁਖਾਨੁਗ੍ਰਾਨ੍ਸ ਹਨਿष੍ਯਤਿ ਕੋਟਿਸ਼ਃ ੪੦.
ਉਹ ਸਿਆਣਿਆਂ ਤੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਕਰੋੜਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਨਾਸ ਕਰੇਗਾ।
ਭਕ੍ਤੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਯਸ਼ੋ ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦਿਵਂ ਪਸ਼੍ਚਾਦ੍ਗਮਿष੍ਯਤਿ ੪੦.
ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਛੱਡ ਕੇ, ਫਿਰ ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਚਲਾ ਜਾਵੇਗਾ।
ਤਤੋ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਂਤਿ ਤਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰਂ ਬੁਧਮ੍ ੪੦.
ਫਿਰ ਲੋਕ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਬੁਧ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਯਾਦ ਕਰਨਗੇ।
ਸਾਧਿਕੇषੁ ਮਹਾਨ੍ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਮਿਤਿਃ ਪ੍ਰਭਵਿष੍ਯਤਿ ੪੦.
ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਮਾਂ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਮਿਤੀ ਬਹੁਤ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਾਨ੍ਸ ਕੋਟਿਸ਼ੋ ਹਤ੍ਵਾ ਪਾषਂਡਾਨਿ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ ੪੦.
ਉਹ ਲੱਖਾਂ-ਕਰੋੜਾਂ ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਭਟਕੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ।
ਗਂਗਾਯਮੁਨਯੋਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਨਿष੍ਠਾਂ ਯਾਸ੍ਯਤਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ ੪੦.
ਗੰਗਾ ਤੇ ਜਮੁਨਾ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਉਹ ਰਾਜਾ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਕਾਇਮ ਕਰੇਗਾ।
ਘੋਰਂ ਵਾ ਧਰ੍ਮਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਸ਼ਾਠ੍ਯੇਨ ਚ ਭਵਂਤਿ ਤਾਃ ੪੦.
ਉਹ ਲੋਕ ਕਠੋਰ ਧਰਮ ਅਪਣਾਉਣਗੇ ਤੇ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨਗੇ।
ਉਪਹਿਂਸਂਤਿ ਚਾਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਵ੍ਯਾਕੁਲਾਃ ਸ਼੍ਰਮਪੀਡਿਤਾਃ ੪੦.
ਉਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਹੀ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਪਹੁੰਚਾਉਣਗੇ, ਥੱਕਾਵਟ ਤੇ ਪੀੜਾ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਨਿਰ੍ਮਰ੍ਯਾਦਾ ਨਿष੍ਕਰੁਣਾ ਨਿਸ੍ਸ੍ਨੇਹਾ ਨਿਰਪਤ੍ਰਪਾਃ ੪੦.
ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾ ਕੋਈ ਹੱਦ ਰਹੇਗੀ, ਨਾ ਦਇਆ, ਨਾ ਮੋਹ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਲਾਜ।
ਹਾਹਾਭੂਤਾਸ਼੍ਚਰਿष੍ਯਂਤਿ ਵਿषਾਦਵ੍ਯਾਕੁਲੇਂਦ੍ਰਿਯਾਃ ੪੦.
ਉਹ ਗਮ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਕੇ ਫਿਰਦੇ ਰਹਿਣਗੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਚਿੰਤਾ ਨੇ ਬੇਚੈਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਂਤਾਂਸ੍ਤਾ ਨਿषੇਵਂਤਿ ਹਿਤ੍ਵਾ ਜਨਪਦਾਨ੍ਸ੍ਵਕਾਨ੍ ੪੦.
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿੰਡ ਛੱਡ ਕੇ ਸਰਹੱਦਾਂ ਉੱਤੇ ਵੱਸਣ ਲੱਗ ਪੈਣਗੇ।
ਮਾਂਸੈਰ੍ਮੂਲਫਲੈਸ੍ਚੈਵ ਵਰ੍ਤਯਂਤਿ ਸੁਦੁਃਖਿਤਾਃ ੪੦.
ਬਹੁਤ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਮਾਸ, ਜੜ੍ਹਾਂ ਤੇ ਫਲਾਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਗੁਜਾਰਣਗੇ।
ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਵਾਸਮਾਤ੍ਰਂ ਚ ਸ਼ਾਲ੍ਵੋ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛੋ ਹਨਿष੍ਯਤਿ ੪੦.
ਸ਼ਾਲਵ ਨਾਮ ਦਾ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਧਰਮ ਦੀ ਆਖਰੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਵੀ ਮਿਟਾ ਦੇਵੇਗਾ।
ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਧਾਰ੍ਥਾਯ ਵਿष੍ਣੁਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਜ੍ਜਗਤ੍ਪਤਿਃ ੪੦.
ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਲਈ ਫਿਰ ਜਗਤ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਆਪ ਆਉਣਗੇ।
ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮੈਃ ਪਰਿਵृਤਃ ਸ਼ਾਲ੍ਵਂ ਤਂ ਸਂਹਰਿष੍ਯਤਿ ੪੦.
ਉੱਚੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ ਉਹ ਸ਼ਾਲਵ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ।
ਪਾਲਯਿष੍ਯਤਿ ਤਂ ਧਰ੍ਮਂ ਯੋ ਧਰ੍ਮਃ ਸ਼੍ਰੁਤਿਪੂਰ੍ਵਕਃ॥ ੪੦.
ਉਹ ਉਸ ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇਗਾ ਜੋ ਸਚੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਪੋਤਂ ਧਰ੍ਮਰੂਪਂ ਸਾਧੂਨਾਂ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ ੪੦.
ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਨੇ ਧਰਮ ਰੂਪ ਜਹਾਜ਼ ਬਣਾਇਆ।
ਤਤਃ ਕृਤਯੁਗਂ ਭੂਯਃ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਿष੍ਯਤਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ ੪੦.
ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਕਲਿਜੁਗ ਦੇ ਬਾਅਦ ਮੁੜ ਸਤਿਯੁਗ ਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਅष੍ਟਾਵਿਂਸ਼ਕਲਿਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼ੇषਃ ਪ੍ਰਾਵਰ੍ਤ ਅਨ੍ਯਤਃ ੪੦.
ਬਾਕੀ ਅਠਾਈ ਕਲਿਜੁਗ ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਚਲ ਪੈਣਗੇ।
ਮਰੁਰਾਜਾਚ੍ਚ ਦੇਵਾਪੇਃ ਸ਼੍ਰੁਤਦੇਵਾਚ੍ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਚਤੁਰ੍ਯੁਗੇ ਚ ਤੇ ਧਨ੍ਯਾ ਯੇ ਭਜਂਤਿ ਹਰਾਚ੍ਯੁਤੌ॥ ੪੦.
ਮਰੂ ਰਾਜੇ, ਦੇਵਾਪੀ ਤੇ ਸ਼੍ਰੁਤਦੇਵ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ, ਚਾਰੋਂ ਜੁਗਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹੀ ਧੰਨ ਹਨ ਜੋ ਹਰਾ ਤੇ ਅਚੂਤ ਨੂੰ ਸਿਮਰਦੇ ਹਨ।
ਕੇਚਿਚ੍ਛਿਵਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਵਿष੍ਣੁਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਵੇਧਸਮ੍ ੪੧.
ਕੁਝ ਲੋਕ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ, ਕੁਝ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਦੀ ਤੇ ਕੁਝ ਸਰਵਣੇ ਵਾਲੇ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਅਪਾਰਵੈਭਵਾ ਦੇਵਾਸ੍ਤ੍ਰਯੋऽਪ੍ਯੇਤੇ ਨਰਰ੍षਭ ੪੧.
ਇਹ ਤਿੰਨੇ ਦੇਵਤੇ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ, ਅਣਗਿਣਤ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਪੁਰਾ ਕਿਲੈਵਂ ਮੁਨਯੋ ਨੈਮਿषਾਰਣ੍ਯਵਾਸਿਨਃ ੪੧.
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਨੈਮੀਸ਼ਾਰਣ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਸਾਧੂ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕ੍ਸ਼ਣੇ ਵਿਰਿਂਚੋऽਪਿ ਸ਼੍ਲੋਕਂ ਪ੍ਰਹ੍ਵੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ਕਿਲ ੪੧.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਨਿਮਰ ਹੋ ਕੇ ਇੱਕ ਸ਼ਲੋਕ ਉਚਾਰਿਆ।
ਮਹੇਸ਼ਾਯ ਚ ਭਕ੍ਤੇ ਦ੍ਵੌ ਕृਪਾਯੇਤਾਂ ਸਦਾ ਮਯਿ ੪੧.
ਮੈਂ ਮਾਹੇਸ਼ਵਰ ਅਤੇ ਉਹ ਦੋ ਭਗਤਾਂ ਤੋਂ ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਬਣੀ ਰਹੇ, ਇਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਤਤ੍ਰ ਯੋਗੇਸ਼੍ਵਰਃ ਸ਼੍ਲੋਕਂ ਪ੍ਰਬੁਧ੍ਯਨ੍ਨਮੁਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ੪੧.
ਉਥੇ, ਜੋਗਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਜਾਗ ਕੇ ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ ਆਖਿਆ।