ਦਾਨਂ ਵਾਨ੍ਯਸ਼੍ਚ ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਦਕ੍ਸ਼ਯਂ ਤਦ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ ੪੦.
ਜੋ ਵੀ ਦਾਨ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਭਲਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਕਦੇ ਨਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਲਿਂਗਾਚ੍ਚ ਪੂਰ੍ਵਤਃ ਕੂਪੇਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਯਸ੍ਤਰ੍ਪਯੇਤ੍ਪਿਤॄਨ੍ ੪੦.
ਲਿੰਗ ਤੋਂ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਕੁਆਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਤਸ੍ਯਾਂ ਰਾਤ੍ਰੌ ਮਹਾਕਾਲਂ ਯਾਮੇਯਾਮੇ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍ ੪੦.
ਉਸ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹਰ ਪਹਰ ਮਹਾਕਾਲ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚ ਯੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਾਂ ਲਿਂਗੇਤ੍ਰ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍ ੪੦.
ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕਰ ਲਿਆ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਥੇ ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਮਾਘੇ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਸੋਮਵਾਰੇ ਚ ਪਰ੍ਵਣਿ ੪੦.
ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਚੌਦਵੀ ਜਾਂ ਅੱਠਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਸੋਮਵਾਰ ਅਤੇ ਤਿਉਹਾਰ ਵਾਲੇ ਦਿਨ,
ਦਾਨਂ ਤਪੋ ਰੁਦ੍ਰਜਾਪਃ ਸਰ੍ਵਮਕ੍ਸ਼ਯਮੇਵ ਚ ੪੦.
ਦਾਨ, ਤਪੱਸਿਆ, ਰੁਦ੍ਰ ਜਾਪ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਅਮਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕਾਲਮਾਰ੍ਗਜਯਾਦ੍ਵਤ੍ਸ ਮਹਾਕਾਲਾ ਭਿਧਸ਼੍ਚਿਰਮ੍ ੪੦.
ਪੁੱਤਰ, ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਕਰਕੇ ਮਹਾਕਾਲ ਨੂੰ ਇਹ ਨਾਂ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਮਿਲਿਆ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯ ਭਵਾਨ੍ਧਰ੍ਮਾਂਸ੍ਤਤੋ ਮਲ੍ਲੋਕਮਾਵ੍ਰਜ ੪੦.
ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸ ਕੇ, ਫਿਰ ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਮਹਾਕਾਲੋऽਪਿ ਮੁਦਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤੇਪੇ ਮਹਤ੍ਤਪਃ॥ ੪੦.
ਮਹਾਕਾਲ ਵੀ ਉੱਥੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵੱਡੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਅਥ ਕੇਨਾਪਿ ਕਾਲੇਨ ਪਾਰ੍ਥ ਰਾਜਾ ਕਰਂਧਮਃ ੪੦.
ਫਿਰ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਹੇ ਪਾਰਥ, ਰਾਜਾ ਕਰੰਧਮ ਉੱਥੇ ਆਇਆ।
ਮਹਾਕਾਲਚਰਿਤ੍ਰਂ ਚ ਤਤ੍ਰੈਵ ਸਮੁਪਾਯਯੌ ੪੦.
ਉਹ ਉੱਥੇ ਮਹਾਕਾਲ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਨ ਆਇਆ।
ਮਹਾਕਾਲਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪਰਮਾਂ ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਗਤਃ ੪੦.
ਮਹਾਕਾਲ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲੀ।
ਯਥਾ ਦਰਿਦ੍ਰਃ ਕृਪਣੋ ਨਿਧਿਕੁਮ੍ਭਮਵਾਪ੍ਯ ਚ ੪੦.
ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਗਰੀਬ ਤੇ ਬੇਚਾਰਾ ਮਨੁੱਖ ਜਦੋਂ ਖਜ਼ਾਨੇ ਦੀ ਹੰਡੀ ਲੱਭ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—
ਪਂਚਮਂਤ੍ਰਾਯੁਤਜਪਫਲਂ ਯਸ੍ਯੇਹ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ ੪੦.
ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਥੇ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਹੀ ਪੰਜ ਲੱਖ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣ ਦੇ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚ ਲਿਂਗਪ੍ਰਵਰਂ ਮਹਾਕਾਲਮੁਪਾਸਦਤ੍ ੪੦.
ਜਦ ਉਹ ਨੇ ਲਿੰਗਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬਾਰੇ ਸੁਣਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਹਾਕਾਲ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦ੍ਗਮ੍ਯ ਨृਪਂ ਪੂਜਾਮਰ੍ਘਂ ਚ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪਾਦਯਤ੍ ੪੦.
ਉਹ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਇਆ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਅਰਘ ਦਿੱਤਾ।
ਮਹਾਕਾਲਮੁਪਾਮਂਤ੍ਰ੍ਯ ਕਥਾਂਤੇ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ੪੦.
ਮਹਾਕਾਲ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਗੱਲਾਂ ਮੁਕਣ ਉੱਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖੇ:
ਯਦਿਦਂ ਤਰ੍ਪਣਂਨਾਮ ਪਿਤॄਣਾਂ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਨृਭਿਃ ੪੦.
ਜੋ ਤਰਪਣ ਨਾਂ ਦੀ ਰਸਮ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਮਨੁੱਖ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਏਵਂ ਪਿਂਡਾਦਿਪੂਜਾ ਚ ਸਰ੍ਵਮਤ੍ਰੈਵ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ੪੦.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਿੰਡ ਆਦਿਕ ਪੂਜਾ ਵੀ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਇੱਥੇ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਚੈਤਦਸ੍ਤਿ ਯਤ੍ਤੇषਾਂ ਨੋਪਤਿष੍ਠਤਿ ਕਿਂਚਨ ੪੦.
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਐਸੀ ਨਹੀਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦੀ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਚਾਪਿ ਦृਸ਼੍ਯਂਤੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਯਾਃ ਸਦਾ ੪੦.
ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਇੱਥੇ ਸਿੱਧੇ ਹੀ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਪਸ਼ਟ ਤੇ ਪਰਤੱਖ।
ਯੋਨਿਰੇਵਂਵਿਦਾ ਤੇषਾਂ ਪਿਤॄਣਾਂ ਚ ਦਿਵੌਕਸਾਮ੍ ੪੦.
ਇਹੋ ਜਿਹੀ ਜਨਮ ਭੂਮੀ ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਲੋਕ ਵਾਸੀਆਂ ਲਈ ਹੈ।
ਭਵ੍ਯਂ ਭੂਤਂ ਭਵਿष੍ਯਚ੍ਚ ਸਰ੍ਵਂ ਜਾਨਂਤਿ ਯਾਂਤਿ ਚ ੪੦.
ਉਹ ਭੂਤਕਾਲ, ਵਰਤਮਾਨ ਤੇ ਭਵਿੱਖ—ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਤੇ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਵਤਤ੍ਤ੍ਵਮਯਂ ਦੇਹਂ ਦਸ਼ਮਃ ਪੁਰੁषੋ ਮਤਃ ੪੦.
ਨੌ ਤੱਤਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਇਹ ਸਰੀਰ, ਦਸਵਾਂ ਪੁਰਖਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਬ੍ਦਤਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਤੁष੍ਯਂਤਿ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਚ ਗृਹ੍ਣਤੇ ੪੦.
ਉਹ ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਤੱਤ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸਪਰਸ਼ ਦੇ ਤੱਤ ਨੂੰ ਵੀ ਸਮਝ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਯਥਾ ਤृਣਂ ਪਸ਼ੂਨਾਂ ਚ ਨਰਾਣਾਮਨ੍ਨਮੁਚ੍ਯਤੇ ੪੦.
ਜਿਵੇਂ ਪਸ਼ੂਆਂ ਲਈ ਘਾਹ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਰੋਟੀ ਖੁਰਾਕ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਕ੍ਤਯਃ ਸਰ੍ਵਭਾਵਾਨਾਮਚਿਂਤ੍ਯਾ ਜ੍ਞਾਨਗੋਚਰਾਃ ੪੦.
ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਅਕਲ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹਨ, ਪਰ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਪਛਾਣੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪਿਤृਭ੍ਯੋ ਦੀਯਤੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਵਸ਼ਗਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ੪੦.
ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਥ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇऽਥ ਨਰੇਕ ਸ੍ਥਿਤਾਃ ਕਰ੍ਮਾਭਿਯਂਤ੍ਰਿਤਾਃ ੪੦.
ਚਾਹੇ ਉਹ ਸੁਰਗ ਵਿਚ ਹੋਣ ਜਾਂ ਨਰਕ ਵਿਚ, ਉਹ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਬੰਧਨ ਵਿਚ ਹਨ।
ਆਯੁਃ ਪ੍ਰਜਾਂ ਧਨਂ ਵਿਦ੍ਯਾਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਸੁਕਾਨਿ ਚ ੪੦.
ਉਮਰ, ਔਲਾਦ, ਧਨ, ਵਿਦਿਆ, ਸੁਰਗ, ਮੁਕਤੀ ਤੇ ਸੁਖ—