ਅਭੀष੍ਟਂ ਚ ਵਰਂ ਮਤ੍ਤੋ ਵृਣੀष੍ਵ ਮਨਸੇਪ੍ਸਿਤਮ੍ ੪੦.
ਮੈਨੂੰ ਜੋ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੈਨੂੰ ਮੰਗ ਲੈ।
ਧਨ੍ਯੋऽਸ੍ਮ੍ਯਨੁਗृਹੀਤੋऽਸ੍ਮਿ ਯਤ੍ਤ੍ਵਂ ਤੁष੍ਟੋऽਸਿ ਸ਼ਂਕਰ ੪੦.
ਮੈਂ ਧੰਨ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਹੋਈ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ, ਹੇ ਸ਼ੰਕਰ।
ਯਦਿ ਤੁष੍ਟੋऽਸਿ ਸਾਂਨਿਦ੍ਯਂ ਲਿਂਗੇऽਤ੍ਰ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਸਦਾ ੪੦.
ਜੇ ਤੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਤੇਰੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਸ ਲਿੰਗ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ ਰਹੇ।
ਜਪਤੋ ਯਤ੍ਫਲਂ ਦੇਵਪਂਚਮਂਤ੍ਰਾਯੁਤੇਨ ਚ ੪੦.
ਪੰਜ ਦਿਵਿਆ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਜਪ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵ।
ਕਾਲਮਾਰ੍ਗਾਦਹਂ ਯਸ੍ਮਾਨ੍ਮੋਚਿਤੋऽਹਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰ ੪੦.
ਹੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਮੈਂ ਸਮੇਂ ਦੇ ਰਾਹ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਅਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚ ਕੂਪੇ ਯੋ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤਰ੍ਪਯਤੇ ਪਿਤॄਨ੍ ੪੦.
ਇਸ ਕੁਆਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਲ ਦੇਂਦਾ ਹੈ,
ਇਤਿ ਤਸ੍ਯਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰੀਤਸ੍ਤਂ ਸ਼ਂਕਰੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ ੪੦.
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ,
ਸ੍ਵਯਂਭੁਬਾਣਰਤ੍ਨੋਤ੍ਥਦਾਤੁਪਾषਾਣਲੋਹਜਮ੍ ੪੦.
ਆਪਣੇ ਆਪ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਤੀਰ, ਮਣਕ, ਹੱਡੀ, ਪੱਥਰ ਜਾਂ ਲੋਹੇ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਲਿੰਗ—
ਆਕਾਸ਼ੇ ਤਾਰਕਾਲਿਂਗਂ ਪਾਤਾਲੇ ਹਾਟਕੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ੪੦.
ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਤਾਰਕ ਲਿੰਗ, ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਹਾਟਕੇਸ਼ਵਰ—
ਵਿਸ਼ੇषਾਤ੍ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਂ ਯਚ੍ਚ ਤਚ੍ਚ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ੪੦.
ਜੋ ਕੁਝ ਖਾਸ ਚਾਹਿਆ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਜ਼ਰੂਰ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਦਾਨਂ ਵਾਨ੍ਯਸ਼੍ਚ ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਦਕ੍ਸ਼ਯਂ ਤਦ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ ੪੦.
ਜੋ ਵੀ ਦਾਨ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਭਲਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਕਦੇ ਨਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਲਿਂਗਾਚ੍ਚ ਪੂਰ੍ਵਤਃ ਕੂਪੇਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਯਸ੍ਤਰ੍ਪਯੇਤ੍ਪਿਤॄਨ੍ ੪੦.
ਲਿੰਗ ਤੋਂ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਕੁਆਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਤਸ੍ਯਾਂ ਰਾਤ੍ਰੌ ਮਹਾਕਾਲਂ ਯਾਮੇਯਾਮੇ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍ ੪੦.
ਉਸ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹਰ ਪਹਰ ਮਹਾਕਾਲ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚ ਯੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਾਂ ਲਿਂਗੇਤ੍ਰ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍ ੪੦.
ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਕਰ ਲਿਆ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਥੇ ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਮਾਘੇ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਸੋਮਵਾਰੇ ਚ ਪਰ੍ਵਣਿ ੪੦.
ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਚੌਦਵੀ ਜਾਂ ਅੱਠਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਸੋਮਵਾਰ ਅਤੇ ਤਿਉਹਾਰ ਵਾਲੇ ਦਿਨ,
ਦਾਨਂ ਤਪੋ ਰੁਦ੍ਰਜਾਪਃ ਸਰ੍ਵਮਕ੍ਸ਼ਯਮੇਵ ਚ ੪੦.
ਦਾਨ, ਤਪੱਸਿਆ, ਰੁਦ੍ਰ ਜਾਪ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਅਮਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕਾਲਮਾਰ੍ਗਜਯਾਦ੍ਵਤ੍ਸ ਮਹਾਕਾਲਾ ਭਿਧਸ਼੍ਚਿਰਮ੍ ੪੦.
ਪੁੱਤਰ, ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਕਰਕੇ ਮਹਾਕਾਲ ਨੂੰ ਇਹ ਨਾਂ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਮਿਲਿਆ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯ ਭਵਾਨ੍ਧਰ੍ਮਾਂਸ੍ਤਤੋ ਮਲ੍ਲੋਕਮਾਵ੍ਰਜ ੪੦.
ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸ ਕੇ, ਫਿਰ ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਮਹਾਕਾਲੋऽਪਿ ਮੁਦਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤੇਪੇ ਮਹਤ੍ਤਪਃ॥ ੪੦.
ਮਹਾਕਾਲ ਵੀ ਉੱਥੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵੱਡੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਅਥ ਕੇਨਾਪਿ ਕਾਲੇਨ ਪਾਰ੍ਥ ਰਾਜਾ ਕਰਂਧਮਃ ੪੦.
ਫਿਰ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਹੇ ਪਾਰਥ, ਰਾਜਾ ਕਰੰਧਮ ਉੱਥੇ ਆਇਆ।
ਮਹਾਕਾਲਚਰਿਤ੍ਰਂ ਚ ਤਤ੍ਰੈਵ ਸਮੁਪਾਯਯੌ ੪੦.
ਉਹ ਉੱਥੇ ਮਹਾਕਾਲ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਨ ਆਇਆ।
ਮਹਾਕਾਲਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਪਰਮਾਂ ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਗਤਃ ੪੦.
ਮਹਾਕਾਲ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲੀ।
ਯਥਾ ਦਰਿਦ੍ਰਃ ਕृਪਣੋ ਨਿਧਿਕੁਮ੍ਭਮਵਾਪ੍ਯ ਚ ੪੦.
ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਗਰੀਬ ਤੇ ਬੇਚਾਰਾ ਮਨੁੱਖ ਜਦੋਂ ਖਜ਼ਾਨੇ ਦੀ ਹੰਡੀ ਲੱਭ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—
ਪਂਚਮਂਤ੍ਰਾਯੁਤਜਪਫਲਂ ਯਸ੍ਯੇਹ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ ੪੦.
ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਥੇ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਹੀ ਪੰਜ ਲੱਖ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣ ਦੇ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਚ ਲਿਂਗਪ੍ਰਵਰਂ ਮਹਾਕਾਲਮੁਪਾਸਦਤ੍ ੪੦.
ਜਦ ਉਹ ਨੇ ਲਿੰਗਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬਾਰੇ ਸੁਣਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਹਾਕਾਲ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦ੍ਗਮ੍ਯ ਨृਪਂ ਪੂਜਾਮਰ੍ਘਂ ਚ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪਾਦਯਤ੍ ੪੦.
ਉਹ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਇਆ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਅਰਘ ਦਿੱਤਾ।
ਮਹਾਕਾਲਮੁਪਾਮਂਤ੍ਰ੍ਯ ਕਥਾਂਤੇ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ੪੦.
ਮਹਾਕਾਲ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਗੱਲਾਂ ਮੁਕਣ ਉੱਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖੇ:
ਯਦਿਦਂ ਤਰ੍ਪਣਂਨਾਮ ਪਿਤॄਣਾਂ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਨृਭਿਃ ੪੦.
ਜੋ ਤਰਪਣ ਨਾਂ ਦੀ ਰਸਮ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਮਨੁੱਖ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਏਵਂ ਪਿਂਡਾਦਿਪੂਜਾ ਚ ਸਰ੍ਵਮਤ੍ਰੈਵ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ੪੦.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਿੰਡ ਆਦਿਕ ਪੂਜਾ ਵੀ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਇੱਥੇ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਚੈਤਦਸ੍ਤਿ ਯਤ੍ਤੇषਾਂ ਨੋਪਤਿष੍ਠਤਿ ਕਿਂਚਨ ੪੦.
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਐਸੀ ਨਹੀਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦੀ।