ਗਂਗੋਦਕੁਮ੍ਭਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਯਦ੍ਵਤ੍ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਮਦ੍ਯਬਿਂਦੁਨਾ ੪੦.
ਗੰਗਾ ਦਾ ਪਾਣੀ ਵਾਲਾ ਘੜਾ ਵੀ, ਜੇ ਵਿਚ ਇਕ ਬੂੰਦ ਸ਼ਰਾਬ ਪੈ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਮੈਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹੀਨਵਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਯਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਧਿ ਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤੋऽਪਿ ਨੈਵ ਸਃ ੪੦.
ਜੋ ਨੀਵੀਂ ਜਾਤ ਦਾ ਹੋਵੇ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਭਗਤ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਕਬੂਲ ਨਹੀਂ।
ਏਤੇਨ ਤਵ ਵਾਕ੍ਯੇਨ ਹਾਸ੍ਯਂ ਸਂਜਾਯਤੇ ਮਮ ੪੦.
ਤੇਰੇ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਹਾਸਾ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਦਾ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਭੂਤੇषੁ ਸ਼ਿਵੋ ਵਸਤਿ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ ੪੦.
ਸ਼ਿਵ ਤਾਂ ਸਦਾ ਹੀ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਆਤ੍ਮਨਸ਼੍ਚ ਪਰਸ੍ਯਾਪਿ ਯਃ ਕਰੋਤ੍ਯਂਤਰੋ ਹਰਮ੍ ੪੦.
ਜੋ ਆਪਣੇ ਤੇ ਦੂਜੇ ਵਿਚ ਫਰਕ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਚੋਰ ਹੈ।
ਅਥਵਾ ਕਾ ਹਿ ਪਾਨੀਯੇ ਭਵੇਦਸ਼ੁਚਿਤਾ ਵਦ ੪੦.
ਫਿਰ ਦੱਸ, ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਕਿਹੜੀ ਮੈਲ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ?
ਪੂਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਪਯਸਾ ਕਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇषਾਮਸ਼ੁਚਿਤਾ ਕੁਤਃ॥ ੪੦.
ਜੇ ਇਸ ਵਿਚ ਦੁੱਧ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਕਿਸੇ ਵਿਚ ਮੈਲ ਕਿੱਥੋਂ ਆ ਸਕਦੀ ਹੈ?
ਅਥ ਚੇਨ੍ਮਮ ਸਂਸਰ੍ਗਾਦਸ਼ੁਚਿਤ੍ਵਂ ਚ ਮੀਯਤੇ ੪੦.
ਜੇ ਮੇਰੇ ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਮੈਲ ਮਾਪੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,
ਕੁਤਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਚਰਸਿ ਖੇ ਤ੍ਵਂ ਨੈਵ ਚਰਸ੍ਯੁਤ ੪੦.
ਤਾਂ ਫਿਰ ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਿਉਂ ਤੁਰਦਾ ਹੈਂ? ਜਾਂ ਤੂੰ ਕਦੇ ਤੁਰਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ?
ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਚੇਦੇਵਂ ਸ਼ਿਵ ਏਵੇਤਿ ਚੋਚ੍ਯਤੇ ੪੦.
ਜੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ਿਵ ਹੀ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਤੇਨ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਸ੍ਥਾਪਿਤਾ ਸਂਸ੍ਥਿਤਿਰ੍ਯਥਾ ੪੦.
ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਇਹ ਨਿਯਮ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਹੁਣ ਹੈ।
ਸਸਰ੍ਜੇਤਿ ਪੁਰਾ ਧਾਤਾ ਰੂਪਾਤ੍ਮਕਮਿਦਂ ਜਗਤ੍ ੪੦.
ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਰਚਨਹਾਰ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰੀ ਰਚਨਾ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਸ ਚ ਨਾਮਪ੍ਰਪਞ੍ਚਸ੍ਤੁ ਚਤੁਰ੍ਦ੍ਧਾ ਭਿਦ੍ਯਤੇ ਕਿਲ ੪੦.
ਇਹ ਨਾਂ-ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ ਦੁਨੀਆ ਚਾਰ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਧ੍ਵਨਿਰ੍ਨਾਦਮਯੋ ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚਾਕਾਰਪੂਰ੍ਵਕਾਃ ੪੦.
ਉਸ ਵਿੱਚ ਧੁਨੀ ਗੂੰਜ ਤੋਂ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਤੇ ਅੱਖਰ ਰੂਪ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤਚ੍ਚਾਪਿ ਵਾਕ੍ਯਂ ਤ੍ਰਿਵਿਧਂ ਭਵੇਦਿਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤੇਰ੍ਮਤਮ੍ ੪੦.
ਤੇ ਵਾਣੀ ਵੀ ਤਿੰਨ ਕਿਸਮ ਦੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਕਾਂਤਾਸਂਮਤਮੇਵਾਪਿ ਵਾਕ੍ਯਂ ਹਿ ਤ੍ਰਿਵਿਧਂ ਵਿਦੁਃ ੪੦.
ਜੋ ਪਿਆਰੇ ਮਨੁੱਖ ਵੀ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਾਣੀ ਹੀ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਤਥਾ ਸ਼੍ਰੁਤਿਸ੍ਮृਤੀ ਚੋਭੇ ਪ੍ਰਾਹਤੁਃ ਪ੍ਰਭੁਸਂਮਤਮ੍ ੪੦.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੁਤੀ ਤੇ ਸਮਝ ਦੋਵੇਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਵਾਲਾ ਹੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ।
ਸੁਹृਦ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਤਿਬੋਧ੍ਯੈਨਂ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਯਤਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ ੪੦.
ਜਿਵੇਂ ਮਿੱਤਰ ਸਮਝਾ ਕੇ ਸਹੀ ਰਸਤੇ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਅਸਲ ਸੱਚ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਭੁਵਾਕ੍ਯਂ ਸ੍ਮृਤਂ ਯਚ੍ਚ ਸਬਾਹ੍ਯਾਭ੍ਯਂਤਰਂ ਸ਼ੁਚਿ ੪੦.
ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਵਾਣੀ ਆਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਅੰਦਰੋਂ ਤੇ ਬਾਹਰੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਤਦੇਤਤ੍ਪਾਲਨੀਯਂ ਸ੍ਯਾਦ੍ਭੂਮਿਜਾਨਾਂ ਸ਼੍ਰੁਤਿਰ੍ਵਦੇਤ੍ ੪੦.
ਇਹੀ ਨਿਯਮ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਨਮੇ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਸ਼੍ਰੁਤੀ ਇਹੀ ਆਖਦੀ ਹੈ।
ਏਤੇਨ ਸ਼੍ਰੁਤਿਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਪੁਰਾਣਂ ਚ ਵृਤੈਵ ਕਿਮ੍ ੪੦.
ਇਸ ਰਾਹੀਂ ਸ਼ਾਸਤਰ ਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਾਰੇ ਹੀ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਹੋਰ ਕੀ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?
ਮੁਗ੍ਧਾਃ ਸਰ੍ਵੇऽਭਵਨ੍ਦਕ੍ਸ਼ਾ ਯੇ ਹਿ ਵੇਦਂ ਗਤਾ ਹ੍ਯਨੁ ੪੦.
ਜੋ ਵੀ ਵਿਵੇਕ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਲੱਗੇ, ਉਹ ਸਭ ਭੁੱਲ ਗਏ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਧੀਰਜ ਟੁੱਟ ਗਿਆ।
ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਰਾਜਸਾ ਮਧ੍ਯੇ ਹ੍ਯਧੋ ਗਚ੍ਛਂਤਿ ਤਾਮਸਾਃ ੪੦.
ਰਜੋਗੁਣ ਵਾਲੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਤਮੋਗੁਣ ਵਾਲੇ ਹੇਠਾਂ ਵਧਦੇ ਹਨ।
ਨ ਚੈਤਦਪ੍ਯ ਸੂਯਾਮੋ ਯਦ੍ਭੂਤੇषੁ ਸ਼ਿਵੋ ਨ ਹਿ ੪੦.
ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਯਥਾ ਸੁਵਰ੍ਣਜਾਤਾਨਿ ਭੂषਣਾਨਿ ਬਹੂਨਿ ਚ ੪੦.
ਜਿਵੇਂ ਸੋਨੇ ਤੋਂ ਕਈ ਗਹਿਣੇ ਬਣਦੇ ਹਨ,
ਸ੍ਵਰ੍ਣਂ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਚਾਸ੍ਤ੍ਯੇਵ ਤਥੈਵ ਸ ਸਦਾਸ਼ਿਵਃ ੪੦.
ਉਹਨਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੋਨਾ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਹਰ ਥਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਤਥੇਦਂ ਸ਼ੋਧਿਤਂ ਦੇਹਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਦਿਵਿ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ਸ੍ਫੁਟਮ੍ ੪੦.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੇ ਸਰੀਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਫ ਸੁਥਰਾ ਹੋ ਕੇ ਸੁਰਗ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚੇਦਿਦਂ ਸ਼ੋਧਯੇਦ੍ਦੇਹਂ ਨੈਵ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਂ ਸਮਂਤਤਃ ੪੦.
ਪਰ ਜੇ ਇਹ ਸਰੀਰ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਸਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਕਬੂਲ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਸ਼ੁਚਿਃ ਸ੍ਯਾਦਲ੍ਪਦਿਵਸਾਤ੍ਪਾषਾਣੋऽਸੌ ਭਵੇਤ੍ਸ੍ਫੁਟਮ੍ ੪੦.
ਉਹ ਪੱਥਰ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਸਾਫ਼-ਸੁਥਰਾ ਨਜ਼ਰ ਆਉਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਸਾਧੁਵਾਪ੍ਯਥਵਾऽਸਾਧੁ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਿਃ ਪਰਾ ੪੦.
ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਾੜਾ, ਸਾਡਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਮਾਪਦੰਡ ਸਦਾ ਤੋਂ ਹੀ ਵੇਦ ਹੈ।