ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਮਹਾਕਾਲਂ ਵਰਦਂ ਸ੍ਥਾਣੁਮਵ੍ਯਯਮ੍ ੪੦.
ਮਹਾਕਾਲ, ਜੋ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਅਟੱਲ ਸਥਾਣੁ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ,
ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਪੁਰਿ ਪੁਰਾ ਬਭੂਵ ਜਪਤਾਂ ਵਰਃ ੪੦.
ਕਦੇ ਵਾਰਾਣਸੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਜਪ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਇਕ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯਾਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥੇ ਰੁਦ੍ਰਾਨ੍ਸਂਜਪਤਃ ਕਿਲ ੪੦.
ਉਸਦੇ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਉਹ ਰੁਦਰਾਂ ਦਾ ਜਪ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਮਾਂਟੇ ਤਵ ਸੁਤੋ ਧੀਮਾਨ੍ਮਤ੍ਪ੍ਰਭਾਵਪਰਾਕ੍ਰਮਃ ੪੦.
'ਤੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਬਲ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ।'
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰੁਦ੍ਰਵਚੋ ਮਾਂਟਿਰ੍ਹਰ੍षਂ ਪਰਂ ਗਤਃ ੪੦.
ਰੁਦਰ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਾਂਟੀ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦਧਾਰ ਗਰ੍ਭਂ ਚਟਿਕਾ ਤਪੋਮੂਰ੍ਤਿਧਰਾ ਯਥਾ ੪੦.
ਚਟਿਕਾ, ਜੋ ਤਪ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਗਰਭ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਨ ਪੁਨਰ੍ਮਾਤੁਰੁਦਰਂਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨਿਰ੍ਗਚ੍ਛਤੇ ਬਹਿਃ ੪੦.
ਮਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਛੱਡ ਕੇ, ਮੁੜ ਕਦੇ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਵਤ੍ਸ ਸਾਮਾਨ੍ਯਪੁਤ੍ਰੋऽਪਿ ਪਿਤ੍ਰੋਃ ਸੁਖਕਰਃ ਸਦਾ ੪੦.
ਪੁੱਤਰ, ਆਮ ਪੁੱਤ ਵੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਾਪਿਆਂ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਵਤ੍ਸ ਮਾਨੁष੍ਯਵਾਸਸ੍ਯ ਸ੍ਪृਹਾ ਤੁਭ੍ਯਂ ਕਥਂ ਨ ਹਿ ੪੦.
ਪੁੱਤਰ, ਤੈਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਹੈ?
ਕਦਾ ਮਨੁष੍ਯਾ ਜਾਯੇਮ ਪੂਜਾ ਯਤ੍ਰ ਮਹਾਫਲਾ ੪੦.
ਕਦੋਂ ਅਸੀਂ ਮਨੁੱਖ ਬਣ ਕੇ ਜਨਮ ਲਵਾਂਗੇ, ਜਿੱਥੇ ਭਗਤੀ ਵੱਡਾ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ?
ਇਤਿ ਭੂਤਾਨਿ ਸ਼ੋਚਂਤਿ ਨਾਨਾਯੋਨਿਗਤਾਨ੍ਯਪਿ ਅਨਾਦृਤ੍ਯ ਕਥਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸ੍ਥਿਤਸ਼੍ਚੋਦਰ ਏਵ ਚ॥ ੪੦.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜੂਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਜੀਵ ਵੀ ਦੁੱਖ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਦੱਸ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ?
ਤਾਤ ਜਾਨਾਮ੍ਯਹਂ ਸਰ੍ਵਮੇਤਤ੍ਪਰਮ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ ੪੦.
ਪੁੱਤਰ, ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਸਭ ਪਤਾ ਹੈ; ਇਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਲੱਭ ਗੱਲ ਹੈ।
ਦ੍ਵੌ ਮਾਰ੍ਗੌ ਕਿਲ ਵੇਦੇषੁ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੌ ਕਾਲੋऽਰ੍ਚਿਰੇਵ ਚ ੪੦.
ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਦੋ ਰਾਹ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ: ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦਾ ਰਾਹ ਤੇ ਦੂਜਾ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦਾ ਰਾਹ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਵਾ ਨਰਕੇ ਵਾਪਿ ਕਾਲਮਾਰ੍ਗਗਤੋ ਹ੍ਯਯਮ੍ ੪੦.
ਚਾਹੇ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਰਕ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਜੀਵ ਸਮੇਂ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਹੀ ਤੁਰਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯੈਵ ਹੇਤੋਃ ਪ੍ਰਯਤੇਤ੍ਕੋਵਿਦੋ ਯਨ੍ਨ ਦੁਃਖਵਿਤ੍ ੪੦.
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਉਹੀ ਚੀਜ਼ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਦੁੱਖ ਨਾ ਦੇਵੇ।
ਤਚ੍ਚੇਨ੍ਮਮ ਮਨਸ੍ਤਾਤ ਨਾਨਾਦੋषੈਰ੍ਨ ਮੋਹ੍ਯਤੇ ੪੦.
ਜੇ ਮੇਰਾ ਮਨ, ਪੁੱਤਰ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਔਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਟਕਦਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ...
ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪਿਤਾ ਪਾਰ੍ਥ ਕਾਂਦਿਸ਼ੀਕੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ੪੦.
ਫਿਰ ਉਸਦਾ ਪਿਓ, ਪਾਰਥ, ਕਾਂਦੀਸ਼ੀਕਾ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਵਾਂ ਵਿਨਾ ਕੋऽਪਰੋ ਦੇਵ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯਾਭੀष੍ਟਦੋऽਸ੍ਤਿ ਮੇ ੪੦.
ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਹੋਰ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ ਸਕੇ?
ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯਾਤਿਭਕ੍ਤ੍ਯਾਸੌ ਪ੍ਰਾਹ ਤੁष੍ਟੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ ੪੦.
ਫਿਰ, ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਭਗਤੀ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ।
ਵਿਪਰੀਤਸ਼੍ਚ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਭੋ ਮਾਂਟਿਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਬੋਧ੍ਯਤਾਮ੍ ੪੦.
ਮਾਂਟੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਲਦੀ, ਚਾਹੇ ਉਲਟ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਹੀ, ਜਗਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਮਹਾਮਤੇ ਮਾਂਟਿਪੁਤ੍ਰ ਨ ਧਾਰ੍ਯਂ ਤੇ ਭਯਂ ਹृਦਿ ੪੦.
ਹੇ ਸਮਝਦਾਰ ਮਾਂਟੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਡਰ ਨਾ ਰੱਖ।
ਤਤੋऽਪਰਾਸ੍ਤ੍ਵਧਰ੍ਮਾਦ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰੋਚੁਰ੍ਨੈਵ ਤਥਾ ਵਯਮ੍ ੪੦.
ਫਿਰ ਹੋਰ, ਅਧਰਮ ਆਦਿਕ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਅਸੀਂ ਐਸੇ ਨਹੀਂ ਹਾਂ।'
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੇ ਸ ਵਿਭੂਤੀਭਿਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮੇਵ ਕੁਮਾਰਕਃ ੪੦.
ਇਹ ਗੱਲ ਆਖਣ ਤੇ, ਮੁੰਡਾ ਤੁਰੰਤ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਵਿਭੂਤਯਃ ਪ੍ਰਾਹੁਰ੍ਮਾਂਟੇ ਤਵ ਸੁਤਸ੍ਤ੍ਵਸੌ ੪੦.
ਫਿਰ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਹੇ ਮਾਂਟੀ, ਇਹ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ।'
ਕਾਲਭੀਤਿਰਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦੇष ਭਵਿष੍ਯਤਿ ੪੦.
ਉਹ ਇਸ ਕਰਕੇ 'ਕਾਲਭੀਤੀ' ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਸੀ।
ਸੋऽਪਿ ਬਾਲਃ ਪ੍ਰਵਵृਧੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ ਇਵੋਡੁਪਃ ੪੦.
ਉਹ ਮੁੰਡਾ ਵੀ ਚੜ੍ਹਦੇ ਚੰਦ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਧਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਪਂਚਮਂਤ੍ਰਾਞ੍ਜਪਞ੍ਛੁਦ੍ਧਸ੍ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਪਰੋऽਭਵਤ੍ ੪੦.
ਪੰਜ ਮੰਤਰ ਜਪ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਲਿਆ, ਤੇ ਫਿਰ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਵਲ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਕਾਲਭੀਤਿਗੁਪ੍ਤਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਗੁਣਾਞ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾਭ੍ਯੁਪਾਯਯੌ ੪੦.
ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਕਾਲਭੀਤੀ ਵਲੋਂ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਥਾਂ ਦੀਆਂ ਖੂਬੀਆਂ ਸੁਣੀਆਂ, ਤਾਂ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਨਿਵृਤ੍ਤੋ ਨਾਤਿਦੂਰੇਥ ਬਿਲ੍ਵਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸਃ ੪੦.
ਉਹ ਥਾਂ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਰੁਕ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਇਕ ਬਿਲਵ ਦਾ ਰੁੱਖ ਵੇਖਿਆ।
ਜਪਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਇਂਦ੍ਰਿਯਾਣਿ ਲਯਂ ਯਯੁਃ ੪੦.
ਜਦੋਂ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਅੰਦਰ ਹੀ ਅੰਦਰ ਲੀਨ ਹੋ ਗਈਆਂ।