ਯਦਿ ਤੁष੍ਟੋऽਸਿ ਦੇਵੇਸ਼ ਯਦਿ ਦੇਯੋ ਵਰੋ ਮਮ ੩੯.
'ਜੇ ਤੂੰ ਰਾਜ਼ੀ ਹੈਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਵਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ—'
ਏਵਮਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਸ਼ਰ੍ਵੇਣ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੇ ਹृष੍ਟਾ ਕੁਮਾਰਿਕਾ ੩੯.
ਜਦ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਹੋਵੇ,' ਤਾਂ ਕੁਆਰੀ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਬਰ੍ਕਰੇਸ਼ਃ ਸ਼ਿਵਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਯਾ ਸਂਸ੍ਥਾਪਿਤਸ੍ਤਦਾ ੩੯.
ਉਥੇ, ਉਸ ਕੁਆਰੀ ਵਲੋਂ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਬਰਕਰੇਸ਼ਾ ਵਜੋਂ ਉਸ ਸਮੇਂ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਕੋਨਾਮ ਨਾਗੇਂਦ੍ਰਃ ਕੁਮਾਰੀਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਾਗਤਃ ੩੯.
ਸਵਸਤਿਕ ਨਾਂ ਦਾ ਨਾਗਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਕੁਆਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਆਇਆ।
ਈਸ਼ਾਨੇ ਬਰ੍ਕਰੇਸ਼ਸ੍ਯ ਕੂਪੋऽਭੂਤ੍ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਕਾਭਿਧਃ ੩੯.
ਬਰਕਰੇਸ਼ਾ ਦੇ ਉੱਤਰੀ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਇੱਕ ਖੂਹ ਬਣਿਆ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਸਵਸਤਿਕ ਪਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਸ੍ਥਾਪਿਤਂ ਲਿਂਗਂ ਸ਼ਿਵਸ੍ਤੁष੍ਟੋ ਵਰਂ ਦਦੌ ੩੯.
ਉਸ ਸਥਾਪਤ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ ਤੇ ਵਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯਂਤੇਬ੍ਧੌ ਤਥਾ ਸ੍ਥੀਨਿ ਤੇषਾਂ ਸ੍ਯਾਦਕ੍ਸ਼ਯਾ ਗਤਿਃ ੩੯.
ਜਦੋਂ ਇਹ ਸਮਾਨ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਚਾਲ ਕਦੇ ਮੁੱਕਦੀ ਨਹੀਂ।
ਰਾਜਾਨਃ ਸਰ੍ਵਸਂਪੂਰ੍ਣਾਃ ਸਪ੍ਰਤਾਪਾ ਭਵਂਤਿ ਤੇ ੩੯.
ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪੂਰੀ ਰੌਣਕ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਰ੍ਣਵਮਹੀਤੋਯੇ ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮਨਸੇਪ੍ਸਿਤਮ੍ ੩੯.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਮੁੰਦਰ ਜਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕੂਪੇ ਸ੍ਨਾਨਂ ਨਰਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਂਤਰ੍ਪ੍ਯ ਚ ਪਿਤॄਨ੍ਨਿਜਾਨ੍ ੩੯.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕੂੰਏ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਏਵਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਵਰਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਸਾ ਪੁਨਃ ਸਿਂਹਲਂ ਯਯੌ ੩੯.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਵਰ ਮਿਲ ਕੇ ਉਹ ਮੁੜ ਸਿੰਹਲ ਦੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਚਲੀ ਗਈ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਿਸ੍ਮਿਤੋ ਰਾਜਾ ਲੋਕਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਚ ਫਾਲ੍ਗੁਨ ੩੯.
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਫਾਲਗੁਨ, ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਦਾਨਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ ਤੇ ਤਤਃ ੩੯.
ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਫਿਰ—
ਅਨਿਚ੍ਛਂਤ੍ਯਾਂ ਕੁਮਾਰ੍ਯਾਂ ਚ ਵਰਂ ਦ੍ਰਵ੍ਯਂ ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ ੩੯.
ਜਦੋਂ ਕੁਆਰੀ ਕੁੜੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾ ਸੀ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵਰ ਅਤੇ ਧਨ ਦਿੱਤਾ।
ਇਦਂ ਭਾਰਤਖਂਡਂ ਚ ਨਵਧੈਵ ਵਿਭਜ੍ਯ ਸਃ ੩੯.
ਉਸ ਨੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਇਸ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਨੌ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ।
ਤੇषਾਂ ਵਿਭੇਦਾਨ੍ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪਰ੍ਵਤੈਰੁਪਸ਼ੋਭਿਤਾਨ੍ ੩੯.
ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਹਿੱਸਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਲਯਃ ਸਹ੍ਯਃ ਸ਼ੁਕ੍ਤਿਮਾਨृਕ੍ਸ਼ਪਰ੍ਵਤਃ ੩੯.
ਮਹਿੰਦਰ, ਮਲਯ, ਸਹਿਆ, ਸ਼ੁਕਤਿਮਾਨ ਅਤੇ ਰਿਕਸ਼ ਪਹਾੜ—
ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਪਰਤਸ਼੍ਚੈਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰਦ੍ਵੀਪੋ ਨਿਗਦ੍ਯਤੇ ੩੯.
ਮਹਿੰਦਰ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਇੰਦਰਦੀਪ ਨਾਮ ਦਾ ਖੇਤਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸਹਸ੍ਰਮੇਕਮੇਕਂ ਚ ਸਰ੍ਵਖਣ੍ਡਾਨ੍ਯਮੂਨਿ ਚ ੩੯.
ਇਹਨਾਂ ਸਾਰੇ ਖੇਤਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਹਜ਼ਾਰ-ਹਜ਼ਾਰ ਦੱਸੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਵੇਦਸ੍ਮृਤਿਮੁਖਾ ਨਦ੍ਯਃ ਪਾਰਿਯਾਤ੍ਰੋਦ੍ਭਵਾ ਮਤਾਃ ੩੯.
ਪਾਰਿਯਾਤ੍ਰ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਵੇਦ ਅਤੇ ਸਮਝ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸ਼ਤਦ੍ਰੂਚਨ੍ਦ੍ਰਭਾਗਾਦ੍ਯਾ ऋਕ੍ਸ਼ਪਰ੍ਵਤਸਂਭਵਾਃ ੩੯.
ਸ਼ਤਦ੍ਰੂ, ਚੰਦਰਭਾਗਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦਰਿਆ ਰਿਕਸ਼ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ।
ਤਾਪੀ ਪਯੋष੍ਣੀ ਨਿਰ੍ਵਿਧ੍ਯਾ ਕਾਵੇਰੀ ਚ ਮਹੀਨਦੀ ੩੯.
ਤਾਪੀ, ਪਯੋਸ਼ਣੀ, ਨਿਰਵਿਧਾ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਦਰਿਆ ਕਾਵੇਰੀ—
ਕृਤਮਾਲਾਤਾਮ੍ਰਪਰ੍ਣੀਪ੍ਰਮੁਖਾ ਮਲਯੋਦ੍ਭਵਾਃ ੩੯.
ਕ੍ਰਿਤਮਾਲਾ, ਤਾਮਰਪਰਨੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦਰਿਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਇਹ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮਲਯ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ।
ਏਵਂ ਵਿਭਜ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੇਭ੍ਯਃ ਕੁਮਾਰ੍ਯੈ ਚ ਮਹੀਪਤਿਃ ੩੯.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੰਡ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਧੀਆਂ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।
ਤਤ੍ਰ ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਤਪੋ ਘੋਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਂ ਜਗਾਮ ਸਃ ੩੯.
ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਕਠਿਨ ਤਪ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਯਤ੍ਰ ਜਾਤੋऽਸਿ ਕੌਤੇਯ ਪਾਂਡੋਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸੋਦਰੈਃ ਸਹ ੩੯.
ਕੁੰਤੀਪੁੱਤਰ, ਉਥੇ ਹੀ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਪਾਂਡੂ ਦੇ ਘਰ ਜਨਮਿਆ ਸੀ।
ਖਂਡੋਦ੍ਭਵੇਨ ਦ੍ਰਵ੍ਯੇਣ ਤੇਪੇ ਦਾਨਾਨਿ ਯਚ੍ਛਤੀ ੩੯.
ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਮਿਲੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਦਾਨ ਪੂਰਨ ਕਰਮ ਕੀਤੇ।
ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਬਲੋਤ੍ਸਾਹਾ ਜਾਤਾ ਨਵ ਨਵਾਤ੍ਮਜਾਃ ੩੯.
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਵੇਂ ਨਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਵਿਰਤਾ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਕੁਲਦੇਵੀ ਤ੍ਵਮਸ੍ਮਾਕਂ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਕੁਰੁ ਨਃ ਸ਼ੁਭੇ ਦੇਹੀ ਦ੍ਵਾਸਪ੍ਤਤੀਨਾਂ ਨੋ ਵਿਭੇਦਃ ਸ੍ਯਾਦ੍ਯਥਾ ਨ ਨਃ॥ ੩੯.
ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਕੁਲ-ਦੇਵੀ ਹੈਂ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਣ, ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਬਖ਼ਸ਼, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਡੇ ਬਹੱਤਰ ਵਿਚ ਕੋਈ ਫੁਟ ਨਾ ਪਵੇ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਜ੍ਞਾ ਵਿਜ੍ਞਾਨੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸਮਾ ੩੯.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਣ ਤੇ, ਜੋ ਸਭ ਧਰਮ ਜਾਣਦੀ ਸੀ ਤੇ ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।