ਨਰਕਾਣਾਮਧੋਭਾਗੇ ਸ੍ਥਿਤਃ ਕਾਲਾਗ੍ਨਿਸਂਜ੍ਞਕਃ ੩੯.
ਨਰਕਾਂ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਕਾਲ ਅੱਗ ਨਾਂਕ ਇਕ ਅੱਗ ਖੜੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯੈਤਤ੍ਸਕਲਂ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਮੂਰ੍ਧਾਗ੍ਰੇ ਸਰ੍षਪਾਯਤੇ ੩੯.
ਜਿਸਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਰਾਈ ਦੇ ਦਾਣੇ ਵਰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਦਿਸ਼ਾਂ ਗਜਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪਦ੍ਮਕੁਮੁਦਾਂਜਨਵਾਮਨਾਃ ੩੯.
ਉਥੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਹਾਥੀ ਵੀ ਕੌੜੀਆਂ, ਕਮਲ ਜਾਂ ਅੰਜਨ ਦੀ ਲੱਕੜ ਵਰਗੇ ਨਿੱਕੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ।
ਚਤੁਰ੍ਲਕ੍ਸ਼ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਨਵਤਿਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਾਨਿ ਚ ੩੯.
ਉਥੇ ਚਾਰ ਲੱਖ ਨਵੇਂ ਹਜ਼ਾਰ ਐਸੇ ਜੀਵ ਹਨ।
ਤਦਧੋ ਨਰਕਾਃ ਕੋਟ੍ਯੋ ਦ੍ਵਿਕੋਟ੍ਯੋऽਗ੍ਨਿਸ੍ਤਤੋ ਮਹਾਨ੍ ੩੯.
ਉਸ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਅਨੇਕ ਨਰਕ ਹਨ, ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਦੋ ਗੁਣਾ ਅੱਗਾਂ ਹਨ, ਤੇ ਫਿਰ ਇਕ ਵੱਡੀ ਅੱਗ ਹੈ।
ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼੍ਚ੍ਚਕੋਟ੍ਯਸ੍ਤੁ ਚਤਸ੍ਰਸ਼੍ਚ ਤਤਃ ਪਰਾਃ ੩੯.
ਉੱਥੇ ਚਾਲੀ ਕਰੋੜ ਹਨ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਚਾਰ ਹੋਰ ਹਨ।
ਤਦਧੋਂऽਡਕਟਾਹੋਥ ਕੋਟਿਮਾਤ੍ਰਸ੍ਤਥਾਪਰਃ ੩੯.
ਉਸ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਅੰਡੇ ਵਰਗਾ ਪਾਤ੍ਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਾਪ ਇਕ ਕਰੋੜ ਹੈ, ਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਹੈ।
ਦੇਵੀਨਾਂ ਕੋਟਿਕੋਟੀਭਿਃ ਸਂਵृਤਾ ਤਤ੍ਰ ਪਾਲਿਨੀ ੩੯.
ਉਹ ਥਾਂ ਕਰੋੜਾਂ ਕਰੋੜਾਂ ਦੇਵੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜੋ ਉਥੇ ਰੱਖਵਾਲੀ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕਾਲਾਗ੍ਨਿਂ ਪ੍ਰੇਰਯਤ੍ਯੇਵ ਕਲ੍ਪਾਂਤੇ ਦਹ੍ਯਤੇ ਜਗਤ੍ ੩੯.
ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਉਹ ਕਾਲ ਦੀ ਅੱਗ ਚਲਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਸੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਧ੍ਯਸੂਤ੍ਰੇ ਕਟਾਹੇ ਚ ਪਾਲਕਾਂਸ੍ਤਾਞ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਮੇ ੩੯.
ਮੈਨੂੰ ਸੁਣ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮੱਧਲੇ ਧਾਗੇ ਤੇ ਪਾਤ੍ਰ ਵਿਚ ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਤਕ੍ਸ਼ਕੇਸ਼ਃ ਸ੍ਥਿਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦੁਤ੍ਤਰੇ ਕੇਤੁਮਾਨਿਤਿ ੩੯.
ਤਕਸ਼ਕੇਸ਼ ਪਿੱਛੇ ਖੜਾ ਹੈ, ਤੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਕੇਤੁਮਾਨ ਹੈ।
ਕੋਟਿਕੋਟੀ ਯੁਤਾ ਦੇਵੀ ਦੇਵੀਨਾਂ ਪਾਲਯਤ੍ਯਦਃ ੩੯.
ਉਹ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਕਰੋੜਾਂ ਕਰੋੜਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਨਮਾਮਿ ਤਾਨਹਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਮਹੇਸ਼੍ਵਰਾਨ੍ ੩੯.
ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ: ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੇ ਮਹੇਸ਼।
ਤਂ ਚ ਵਰ੍ਣਯਿਤੁਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ਼ਕ੍ਤੋ ਨੈਵਾਸ੍ਮਦਾਦਯਃ ੩੯.
ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਬਿਆਨ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਅਸੀਂ ਹੋਰ ਤਾਂ ਕੀ ਕਰਾਂ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡਂ ਸਂਵृਤਂ ਹ੍ਯੇਤਤ੍ਕਟਾਹੇਨ ਸਮਂਤਤਃ ੩੯.
ਇਹ ਸਾਰਾ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਪਾਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਦਸ਼ੋਤ੍ਤਰੇਣ ਪਯਸਾ ਵृਤਂ ਤਚ੍ਚਾਪਿ ਤੇਜਸਾ ੩੯.
ਉਹ ਦਸ ਪਰਤਾਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਵੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ।
ਅਹਂਕਾਰਸ਼੍ਚ ਮਹਤਾ ਤਂ ਚਾਪਿ ਪ੍ਰਕृਤਿਃ ਪਰਾ ੩੯.
ਅਹੰਕਾਰ ਤੇ ਮਹੱਤੱਤੱਤ, ਤੇ ਉਹ ਵੀ ਉੱਚੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ।
ਪ੍ਰਾਕृਤਂ ਚਰਣਂ ਪਾਰ੍ਥ ਤਦਨਂਤਂ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍ ੩੯.
ਹੇ ਪਾਰਥ, ਆਦਿ ਪੈਰ ਅਨੰਤ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਈਦृਸ਼ਾਨਾਂ ਤਥਾ ਚਾਤ੍ਰ ਕੋਟਿਕੋਟਿਸ਼ਤਾਨਿ ਚ ੩੯.
ਇਥੇ ਵੀ ਐਸੇ ਹੀ ਸੈਂਕੜੇ ਕਰੋੜ ਹਨ।
ਯਸ੍ਯੈਵਂ ਵੈਭਵਂ ਪਾਰ੍ਥ ਤਂ ਨਮਾਮੀ ਸਦਾਸ਼ਿਵਮ੍ ੩੯.
ਹੇ ਪਾਰਥ, ਜਿਸ ਦਾ ਐਸਾ ਵਡਿਆਈ ਹੈ, ਮੈਂ ਸਦਾ ਉਸ ਸਦਾ-ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਯ ਏਵਂਵਿਧਸਂਮੋਹਤਾਰਕਂ ਨ ਸ਼ਿਵਂ ਭਜੇਤ੍ ੩੯.
ਜੋ ਐਸੇ ਭੁਲੇਖੇ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ—
ਕਾष੍ਠਾ ਨਿਮੇषਾ ਦਸ਼ ਪਂਚ ਚਾਹੁਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਚ੍ਚ ਕਾष੍ਠਾ ਗਣਯੇਤ੍ਕਲਾ ਹਿ ੩੯.
ਇੱਕ ਕਾਠਾ ਦਸ ਨਿਮੇਸ਼ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪੰਜ ਮਿਲ ਕੇ ਇੱਕ ਆਹੁ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਤੀਹ ਕਾਠਾ ਮਿਲ ਕੇ ਇੱਕ ਕਲਾ ਬਣਦੀ ਹੈ।
ਦਿਵਸੇ ਪਂਚ ਕਾਲਾਃ ਸ੍ਯੁਸ੍ਤ੍ਰਿਮੁਹੂਰ੍ਤਾਃ ਸ਼੍ਰृਣੁष੍ਵ ਤਾਨ੍ ੩੯.
ਦਿਨ ਦੇ ਪੰਜ ਭਾਗ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਹਰ ਇੱਕ ਵਿਚ ਤਿੰਨ ਮੁਹੂਰਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਬਾਰੇ ਸੁਣ।
ਸਾਯਾਹ੍ਨਃ ਪਂਚਮਸ਼੍ਚਾਪਿ ਮੁਹੂਰ੍ਤਾ ਦਸ਼ ਪਂਚ ਚ ੩੯.
ਪੰਜਵਾਂ ਭਾਗ ਸਾਂਝ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੁੱਲ ਪੰਦਰਾਂ ਮੁਹੂਰਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਮਾਸਃ ਪਕ੍ਸ਼ਦ੍ਵਯੇਨੋਕ੍ਤੋ ਦ੍ਵੌ ਮਾਸੌ ਚਾਰ੍ਕਜਾਵृਤੁਃ ੩੯.
ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਦੋ ਪੱਖਾਂ ਨਾਲ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੋ ਮਹੀਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਇੱਕ ਰੁੱਤ ਬਣਦੀ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਭੇਦਂ ਮਾਸਮਾਹੁਃ ਪਂਚਭੇਦਂ ਚ ਵਤ੍ਸਰਮ੍ ੩੯.
ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਚਾਰ ਭਾਗ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਾਲ ਦੇ ਪੰਜ ਭਾਗ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਦ੍ਵਤ੍ਸਰਸ੍ਤृਤੀਯੋऽਸੌ ਚਤੁਰ੍ਥਸ਼੍ਚਾਨੁਵਤ੍ਸਰਃ ੩੯.
ਤੀਜਾ 'ਇਦਵਤਸਰ' ਤੇ ਚੌਥਾ 'ਅਨੁਵਤਸਰ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਸੇਨ ਚ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਮਹੋਰਾਤ੍ਰਂ ਚ ਪੈਤृਕਮ੍ ੩੯.
ਇਨਸਾਨਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ, ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਮਾਨੁषੇਣ ਚ ਵਰ੍षੇਣ ਦੈਵਿਕੋ ਦਿਵਸਃ ਸ੍ਮृਤਃ ੩੯.
ਇਨਸਾਨਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਦਿਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਰ੍षੇਣ ਚੈਵ ਦੇਵਾਨਾਂ ਮਤਃ ਸਪ੍ਤਰ੍षਿਵਾਸਰਃ ੩੯.
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਨੂੰ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਦਿਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।