ਗੁਰੂਣਾਮਵਮਂਤਾ ਯਚੋ ਮਹਾਜ੍ਵਾਲੇ ਨਿਪਾਤ੍ਯਤੇ ੩੯.
ਜੋ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੀ ਬੇਅਦਬੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕृਮਿਭਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਦੇਵਦ੍ਵੇष੍ਟਾ ਕृਮਿਸ਼ੇ ਤੁ ਦੁਰਿष੍ਟਕृਤ੍ ੩੯.
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਕੀੜਿਆਂ ਵਲੋਂ ਖਾਧਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਮਾੜਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵੀ ਉਥੇ ਹੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਿਥ੍ਯਾਜੀਵਵਿਰੋਧੀ ਵਿਸ਼ਸਨੇ ਕੂਟਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਕृਤ੍ ੩੯.
ਜੋ ਝੂਠੀ ਰੋਟੀ ਕਮਾਉਂਦਾ ਜਾਂ ਨਕਲੀ ਹਥਿਆਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਜ਼ਾ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਰ੍ਜ੍ਜਾਰਕੁਕ੍ਕੁਟਸ਼੍ਵਾਨਪਕ੍ਸ਼ਿਪੋष੍ਟਾ ਪ੍ਰਯਾਤਿ ਚ ੩੯.
ਜੋ ਬਿੱਲੀਆਂ, ਮੁਰਗੇ, ਕੁੱਤੇ ਜਾਂ ਪੰਛੀਆਂ ਨੂੰ ਪਾਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਉਥੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਰਂਗਜੀਵੀ ਚ ਯਾਤਿ ਵੈਤਰਣੀਂ ਨਰਃ ੩੯.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਤਾਰੇ ਵੇਖ ਕੇ ਆਪਣੀ ਰੋਟੀ ਕਮਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੈਤਰਨੀ ਦਰਿਆ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸਿਪਤ੍ਰਵਨਂ ਯਾਤਿ ਵृਕ੍ਸ਼ਚ੍ਛੇਦੀ ਵृਥੈਵ ਯਤ੍ ੩੯.
ਜੋ ਬੇਕਾਰ ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਵੱਢਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤਲਵਾਰਾਂ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਰਸ੍ਤ੍ਰੀਂ ਚ ਪਰਾਨ੍ਨਂ ਚ ਗਚ੍ਛਨ੍ਸਂਦਂਸ਼ਮੇਤਿ ਚ ੩੯.
ਜੋ ਪਰਾਈ ਔਰਤ ਵਲ ਜਾਂਦਾ ਜਾਂ ਪਰਾਇਆ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲੋਹੇ ਦੀ ਚੀਮਟੀ ਵਾਲੀ ਸਜ਼ਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਰੀਰਮਦਮਤ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਯਾਂਤਿ ਚੈਤੇ ਸ਼੍ਵਭੋਜਨਮ੍ ੩੯.
ਜੋ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਮਾਣ ਵਿਚ ਮਸਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਕੁੱਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਖਾਧੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮਾਦਿਭਿਃ ਪਾਪੈਰਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੌਘਸ੍ਯ ਸੇਵਨੈਃ ੩੯.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੇਹੇ ਪਾਪ ਕਰਕੇ ਤੇ ਗਲਤ ਰਸਤੇ ਤੇ ਤੁਰ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈਂਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਯ ਇਚ੍ਛੇਦੇਤੇਭ੍ਯੋ ਵਿਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍ਨਰਃ ੩੯.
ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਕੋਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹਨੂੰ ਸਮਝਦਾਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਰਕਾਣਾਮਧੋਭਾਗੇ ਸ੍ਥਿਤਃ ਕਾਲਾਗ੍ਨਿਸਂਜ੍ਞਕਃ ੩੯.
ਨਰਕਾਂ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਕਾਲ ਅੱਗ ਨਾਂਕ ਇਕ ਅੱਗ ਖੜੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯੈਤਤ੍ਸਕਲਂ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਮੂਰ੍ਧਾਗ੍ਰੇ ਸਰ੍षਪਾਯਤੇ ੩੯.
ਜਿਸਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਰਾਈ ਦੇ ਦਾਣੇ ਵਰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਦਿਸ਼ਾਂ ਗਜਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪਦ੍ਮਕੁਮੁਦਾਂਜਨਵਾਮਨਾਃ ੩੯.
ਉਥੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਹਾਥੀ ਵੀ ਕੌੜੀਆਂ, ਕਮਲ ਜਾਂ ਅੰਜਨ ਦੀ ਲੱਕੜ ਵਰਗੇ ਨਿੱਕੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ।
ਚਤੁਰ੍ਲਕ੍ਸ਼ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਨਵਤਿਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਾਨਿ ਚ ੩੯.
ਉਥੇ ਚਾਰ ਲੱਖ ਨਵੇਂ ਹਜ਼ਾਰ ਐਸੇ ਜੀਵ ਹਨ।
ਤਦਧੋ ਨਰਕਾਃ ਕੋਟ੍ਯੋ ਦ੍ਵਿਕੋਟ੍ਯੋऽਗ੍ਨਿਸ੍ਤਤੋ ਮਹਾਨ੍ ੩੯.
ਉਸ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਅਨੇਕ ਨਰਕ ਹਨ, ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਦੋ ਗੁਣਾ ਅੱਗਾਂ ਹਨ, ਤੇ ਫਿਰ ਇਕ ਵੱਡੀ ਅੱਗ ਹੈ।
ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼੍ਚ੍ਚਕੋਟ੍ਯਸ੍ਤੁ ਚਤਸ੍ਰਸ਼੍ਚ ਤਤਃ ਪਰਾਃ ੩੯.
ਉੱਥੇ ਚਾਲੀ ਕਰੋੜ ਹਨ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਚਾਰ ਹੋਰ ਹਨ।
ਤਦਧੋਂऽਡਕਟਾਹੋਥ ਕੋਟਿਮਾਤ੍ਰਸ੍ਤਥਾਪਰਃ ੩੯.
ਉਸ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਅੰਡੇ ਵਰਗਾ ਪਾਤ੍ਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਾਪ ਇਕ ਕਰੋੜ ਹੈ, ਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਹੈ।
ਦੇਵੀਨਾਂ ਕੋਟਿਕੋਟੀਭਿਃ ਸਂਵृਤਾ ਤਤ੍ਰ ਪਾਲਿਨੀ ੩੯.
ਉਹ ਥਾਂ ਕਰੋੜਾਂ ਕਰੋੜਾਂ ਦੇਵੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜੋ ਉਥੇ ਰੱਖਵਾਲੀ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਕਾਲਾਗ੍ਨਿਂ ਪ੍ਰੇਰਯਤ੍ਯੇਵ ਕਲ੍ਪਾਂਤੇ ਦਹ੍ਯਤੇ ਜਗਤ੍ ੩੯.
ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਉਹ ਕਾਲ ਦੀ ਅੱਗ ਚਲਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਸੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਧ੍ਯਸੂਤ੍ਰੇ ਕਟਾਹੇ ਚ ਪਾਲਕਾਂਸ੍ਤਾਞ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਮੇ ੩੯.
ਮੈਨੂੰ ਸੁਣ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮੱਧਲੇ ਧਾਗੇ ਤੇ ਪਾਤ੍ਰ ਵਿਚ ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਤਕ੍ਸ਼ਕੇਸ਼ਃ ਸ੍ਥਿਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦੁਤ੍ਤਰੇ ਕੇਤੁਮਾਨਿਤਿ ੩੯.
ਤਕਸ਼ਕੇਸ਼ ਪਿੱਛੇ ਖੜਾ ਹੈ, ਤੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਕੇਤੁਮਾਨ ਹੈ।
ਕੋਟਿਕੋਟੀ ਯੁਤਾ ਦੇਵੀ ਦੇਵੀਨਾਂ ਪਾਲਯਤ੍ਯਦਃ ੩੯.
ਉਹ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਕਰੋੜਾਂ ਕਰੋੜਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਨਮਾਮਿ ਤਾਨਹਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਮਹੇਸ਼੍ਵਰਾਨ੍ ੩੯.
ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ: ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੇ ਮਹੇਸ਼।
ਤਂ ਚ ਵਰ੍ਣਯਿਤੁਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸ਼ਕ੍ਤੋ ਨੈਵਾਸ੍ਮਦਾਦਯਃ ੩੯.
ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਬਿਆਨ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਅਸੀਂ ਹੋਰ ਤਾਂ ਕੀ ਕਰਾਂ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਂਡਂ ਸਂਵृਤਂ ਹ੍ਯੇਤਤ੍ਕਟਾਹੇਨ ਸਮਂਤਤਃ ੩੯.
ਇਹ ਸਾਰਾ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਪਾਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਦਸ਼ੋਤ੍ਤਰੇਣ ਪਯਸਾ ਵृਤਂ ਤਚ੍ਚਾਪਿ ਤੇਜਸਾ ੩੯.
ਉਹ ਦਸ ਪਰਤਾਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਵੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ।
ਅਹਂਕਾਰਸ਼੍ਚ ਮਹਤਾ ਤਂ ਚਾਪਿ ਪ੍ਰਕृਤਿਃ ਪਰਾ ੩੯.
ਅਹੰਕਾਰ ਤੇ ਮਹੱਤੱਤੱਤ, ਤੇ ਉਹ ਵੀ ਉੱਚੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ।
ਪ੍ਰਾਕृਤਂ ਚਰਣਂ ਪਾਰ੍ਥ ਤਦਨਂਤਂ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍ ੩੯.
ਹੇ ਪਾਰਥ, ਆਦਿ ਪੈਰ ਅਨੰਤ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਈਦृਸ਼ਾਨਾਂ ਤਥਾ ਚਾਤ੍ਰ ਕੋਟਿਕੋਟਿਸ਼ਤਾਨਿ ਚ ੩੯.
ਇਥੇ ਵੀ ਐਸੇ ਹੀ ਸੈਂਕੜੇ ਕਰੋੜ ਹਨ।
ਯਸ੍ਯੈਵਂ ਵੈਭਵਂ ਪਾਰ੍ਥ ਤਂ ਨਮਾਮੀ ਸਦਾਸ਼ਿਵਮ੍ ੩੯.
ਹੇ ਪਾਰਥ, ਜਿਸ ਦਾ ਐਸਾ ਵਡਿਆਈ ਹੈ, ਮੈਂ ਸਦਾ ਉਸ ਸਦਾ-ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।