ਜਪਂਤਃ ਕਾਮਿਨੀਯੁਕ੍ਤਾ ਵਿਹਰਂਤ੍ਯਮਰਾ ਇਵ ੩੭.
ਉਹ ਜਪ ਕਰਦੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਿਆਰੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਅਮਰਾਂ ਵਾਂਗ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ।
ਭੂਮੇਰ੍ਯੋਜਨਲਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਕੌਰਵ੍ਯ ਰਵਿਮਂਡਲਮ੍ ੩੮.
ਪ੍ਰਿਥਵੀ ਤੋਂ ਲੱਖ ਯੋਜਨ ਉੱਤੇ, ਹੇ ਕੌਰਵ, ਸੂਰਜ ਦਾ ਮੰਡਲ ਹੈ।
ਈषਾਦਂਡਸ੍ਤਤੈਵਾਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਗੁਣਃ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਃ ੩੮.
ਉਸ ਦੀ ਲਕੀਰ (ਛੜੀ) ਵੀ ਦੋ ਗੁਣਾ ਮਾਪੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯੋਜਨਾਨਾਂ ਤੁ ਤਸ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤਤ੍ਰ ਚਕ੍ਰਂ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਮ੍ ੩੮.
ਉਸੇ ਮਾਪ ਦੇ ਯੋਜਨਾਂ ਉੱਤੇ, ਉਸ ਦਾ ਧੁਰਾ ਤੇ ਪਹੀਆ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਤ੍ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਦ੍ਵਿਤੀਯੋऽਕ੍ਸ਼ੋऽਪਿ ਵਿਸ੍ਤृਤਃ ੩੮.
ਦੂਜਾ ਧੁਰਾ ਵੀ ਚਾਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਇਕਾਈਆਂ ਲੰਮਾ ਹੈ।
ਅਕ੍ਸ਼ਪ੍ਰਮਾਣਮੁਭਯੋਃ ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਤਦ੍ਯੁਗਾਰ੍ਦ੍ਧਯੋਃ ੩੮.
ਦੋਵੇਂ ਧੁਰਿਆਂ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਇਕੋ ਜਿਹੀ ਹੈ; ਇਹੀ ਲੰਬਾਈ ਯੁੱਗ ਦੇ ਦੋ ਅੱਧਾਂ ਲਈ ਮਾਪ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਤੀਯੋऽਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤਥਾ ਸਵ੍ਯੇ ਚਕ੍ਰਂ ਤਨ੍ਮਾਨਸੇ ਸ੍ਥਿਤਮ੍ ੩੮.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੂਜਾ ਧੁਰਾ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਹੈ, ਤੇ ਚੱਕਰ ਮਨ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਗਾਯਤ੍ਰੀ ਚ ਬृਹਤ੍ਯੁष੍ਣਿਗ੍ਜਗਤੀ ਤ੍ਰਿष੍ਟੁਵੇਵ ਚ ੩੮.
ਗਾਇਆਤਰੀ, ਬ੍ਰਿਹਤੀ, ਉਸ਼ਣਿਕ, ਜਗਤੀ ਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ਟੁਭ ਵੀ ਹਨ।
ਨੈਵਾਸ੍ਤਮਨਮਰ੍ਕਸ੍ਯ ਨੋਦਯਃ ਸਰ੍ਵਦਾ ਸਤਃ ੩੮.
ਜੋ ਸੂਰਜ ਸਦਾ ਮੌਜੂਦ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਨਾ ਚੜ੍ਹਨਾ ਹੈ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਡੁੱਬਣਾ।
ਸ਼ਕ੍ਰਦੀਨਾਂ ਪੁਰੇ ਤਿष੍ਠਨ੍ਸ੍ਪृਸ਼ਤ੍ਯੇष ਪੁਰਤ੍ਰਯਮ੍ ੩੮.
ਇੰਦਰ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਵੱਸ ਕੇ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹਦਾ ਹੈ।
ਅਯਨਸ੍ਯੋਤ੍ਤਰਸ੍ਯਾਦੌ ਮਕਰਂ ਯਾਤਿ ਭਾਸ੍ਕਰਃ ੩੮.
ਉੱਤਰ ਚਾਲ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ, ਸੂਰਜ ਮਕਰ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਪਰਵেশ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿष੍ਵੇਤੇष੍ਵਥ ਭੁਕ੍ਤੇषੁ ਤਤੋ ਵੈषੁਵਤੀਂ ਗਤਿਮ੍ ੩੮.
ਜਦ ਉਹ ਇਹ ਤਿੰਨ ਪਾਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਵਿਸ਼ੁਵ ਰਾਹ ਤੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਰਾਤ੍ਰਿਃ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਯਾਤਿ ਵਰ੍ਧਤੇ ਤੁ ਦਿਨਂ ਦਿਨਮ੍ ੩੮.
ਫਿਰ ਰਾਤ ਘੱਟਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਦਿਨ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਰਾਸ਼ਿਂ ਕਰ੍ਕਟਕਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਕੁਰੁਤੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਯਾਂਨਮ੍ ੩੮.
ਕਰਕ ਰਾਸ਼ੀ 'ਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਦੱਖਣੀ ਚਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਯਕ੍ਰਮੇ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਤਥਾ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਨਿਵਰ੍ਤਤੇ ੩੮.
ਦੱਖਣੀ ਚਾਲ ਵਿਚ, ਸੂਰਜ ਜਲਦੀ ਮੁੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਕृष੍ਟਾਂ ਭੂਮਿਂ ਸ ਕਾਲੇਨਾਲ੍ਪੇਨ ਗਚ੍ਛਤਿ ੩੮.
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਉਹ ਵਧੇਰੇ ਧਰਤੀ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਥੋਦਗਯਨੇ ਸੂਰ੍ਯਃ ਸਰ੍ਪਤੇ ਮਂਦਵਿਕ੍ਰਮਃ ੩੮.
ਉੱਤਰੀ ਚਾਲ ਵਿਚ ਵੀ, ਸੂਰਜ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਤੁਰਦਾ ਹੈ।
ਸਂਧ੍ਯਾਕਾਲੇ ਚ ਮਂਦੇਹਾਃ ਸੂਰ੍ਯਮਿਚ੍ਛਂਤਿ ਖਾਦਿਤੁਮ੍ ੩੮.
ਸਾਂਝ ਵੇਲੇ, ਮੰਡੇਹ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਖਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਕ੍ਸ਼ਯਤ੍ਵਂ ਸ਼ਰੀਰਾਣਾਂ ਮਰਣਂ ਚ ਦਿਨੇਦਿਨੇ ੩੮.
ਸਰੀਰ ਅਮਰ ਹਨ, ਪਰ ਮੌਤ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਾਯਤ੍ਰਿਪੂਤਂ ਯਦ੍ਦ੍ਵਿਜਾਸ੍ਤੋਯਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪਂਤਿ ਚ ੩੮.
ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਜਲ ਗਾਇਆਤਰੀ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਜੋ ਦੁਜਾਤੀ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੇ ਸਂਧ੍ਯਾਂ ਨਾਪ੍ਯੁਪਾਸਂਤੇ ਕृਤਘ੍ਨਾ ਯਾਂਤਿ ਰੌਰਵਮ੍ ੩੮.
ਜੋ ਲੋਕ ਸਾਂਝ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਅਹਿਸਾਨਫਰਾਮੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਰੌਰਵ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਪ੍ਸਰੋਗ੍ਰਾਮਣੀਸਰ੍ਪੈਰਥੋ ਯਾਤਿ ਚ ਸਪ੍ਤਭਿਃ ੩੮.
ਫਿਰ ਉਹ ਸੱਤ ਅਪਸਰਾ ਮੁਖੀਆਂ ਤੇ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੂषਾ ਚ ਸਵਿਤਾ ਸੋऽਥ ਭਗਸ੍ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਚ ਕੀਰ੍ਤਿਤਃ ੩੮.
ਫੂਸ਼ਾ, ਸਵਿਤਾ, ਭਾਗਾ ਅਤੇ ਤਵਸ਼ਟਾ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਹਨ।
ਤਤੋ ਦਿਵਾਕਰਸ੍ਥਾਨਾਨ੍ਮਂਡਲਂ ਸ਼ਸ਼ਿਨਃ ਸ੍ਥਿਤਮ੍ ੩੮.
ਫਿਰ, ਸੂਰਜ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦਾ ਗੋਲ ਚੱਕਰ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਕੁਂਦਾਭਾ ਦਸ਼ ਚੈਵਾਸ਼੍ਵਾ ਵਾਮਦਕ੍ਸ਼ਿਣਤੋ ਯੁਤਾਃ ੩੮.
ਚਮਕਦੀਆਂ ਜੈਸਮੀਨ ਵਰਗੀਆਂ ਦੱਸ ਘੋੜੀਆਂ ਖੱਬੇ ਤੇ ਸੱਜੇ ਜੋੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।
ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮਣ੍ਡਲਂ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਮੁਪਰਿष੍ਟਾਤ੍ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤੇ ੩੮.
ਉੱਤੇ ਸਾਰੇ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਦਾ ਗੋਲ ਚੱਕਰ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਵਿਂਸ਼ਤਿਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਕੋਟ੍ਯੋ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ ੩੮.
ਵੀਹ ਕਰੋੜ ਤਾਰੇ ਵੀ ਵਰਣਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।
ਵਾਯ੍ਵਗ੍ਨਿਦ੍ਰਵ੍ਯਸਂਭੂਤੋ ਰਥਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰਸੁਤਸ੍ਯ ਚ ੩੮.
ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਰਥ ਹਵਾ, ਅੱਗ ਤੇ ਹੋਰ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਲਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚੋਤ੍ਤਰੇ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਬੁਧਾਚ੍ਚਾਪ੍ਯੁਸ਼ਨਾ ਸ੍ਮृਤਃ ੩੮.
ਉਸ ਤੋਂ ਦੋ ਲੱਖ ਉੱਤੇ, ਬੁਧ ਤੇ ਉਸ਼ਨਾ ਯਾਦ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਲਕ੍ਸ਼ਦ੍ਵਯੇਨ ਭੌਮਸ੍ਯ ਸ੍ਮृਤੋ ਦੇਵਪੁਰੋਹਿਤਃ ੩੮.
ਭੌਮ ਤੋਂ ਦੋ ਲੱਖ ਦੂਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।