ਭੂਤੇਭ੍ਯੋ ਨਿਰ੍ਭਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਰ੍ਵਦੁਃਖਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ ੩੬.
ਉਹ ਭੂਤਾਂ ਤੋਂ ਨਿਡਰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰृਣੁਯਾਤ੍ਸ੍ਕਂਦਚਰਿਤਂ ਮਹਾਧਨਪਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍ ੩੬.
ਜੋ ਕੋਈ ਸਕੰਦ ਦੀਆਂ ਲੀਲਾਵਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਧਨਵਾਨ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਦਂ ਤਤ੍ਪਰਮਂ ਧਨ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਦੋषਹਰਂ ਸਦਾ ੩੬.
ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਸਦਾ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ।
ਵਰਮੇਨਂ ਦਦੁਰ੍ਦੇਵਾਃ ਸ੍ਕਂਦਸ੍ਯਾਥ ਗਤਾ ਦਿਵਮ੍॥ ੩੬.
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਇਹ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਸਕੰਦ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਬਰ੍ਬਰੀਤੀਰ੍ਥਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮਥੋ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤੇऽਰ੍ਜੁਨ ੩੭.
ਹੁਣ, ਅਰਜੁਨ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬਰਬਰੀ ਨਾਮ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ ਹਾਂ।
ਕੁਮਾਰਿਕੇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਤਸ੍ਯਾ ਨਾਮ੍ਨਾ ਪ੍ਰਕਥ੍ਯਤੇ ੩੭.
ਇਹ 'ਕੁਮਾਰੀ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਲੋਕ ਇਸੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਇਸ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਯਯਾ ਕृਤਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਚ ਨਾਨਾਗ੍ਰਾਮਾਦਿਕਲ੍ਪਨਾ ੩੭.
ਉਸ ਦੇ ਕਾਰਨ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਿੰਡਾਂ ਆਦਿ ਦੀ ਬਣਾਵਟ ਹੋਈ ਸੀ।
ਮਹਦੇਤਨ੍ਮਮਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੋਤਵ੍ਯਂ ਪਰਮਂ ਮੁਨੇ ੩੭.
ਇਹ ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਤੇ ਅਜੋਬਾ ਗੱਲ ਹੈ, ਜੋ ਸੁਣਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਕਥਂ ਵਿਸ਼੍ਵਮਿਦਂ ਜਾਤਂ ਕਰ੍ਮਜਾਤਿਪ੍ਰਕਲ੍ਪਿਤਮ੍ ੩੭.
ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ, ਕਰਮ ਤੇ ਜਾਤੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਕਿਵੇਂ ਬਣਿਆ?
ਅਵ੍ਯਕ੍ਤੋऽਸ੍ਮਿਨ੍ਨਿਰਾਲੋਕੇ ਪ੍ਰਧਾਨਪੁਰੁषਾਵੁਭੌ ੩੭.
ਜਦੋਂ ਕੁਝ ਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਤੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਤਦ ਪ੍ਰਧਾਨ ਤੇ ਪੁਰੁਸ਼ ਦੋਵੇਂ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਤਤਃ ਸ੍ਵਭਾਵਕਾਲਾਭ੍ਯਾਂ ਸ੍ਵਰੂਪਾਭ੍ਯਾਂ ਸਮੀਰਿਤਮ੍ ੩੭.
ਫਿਰ, ਆਪਣੀ ਕੁਦਰਤੀ ਚਾਲ ਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਅਸਲੀ ਸੁਰਤ ਜਾਗੀ।
ਮਹਤ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਾਦ੍ਵਿਕੁਰ੍ਵਾਣਾਦਹਂਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਵ੍ਯਜਾਯਤ ੩੭.
ਮਹੱਤ ਤੱਤ ਦੇ ਵਧਣ ਨਾਲ, ਅਹੰਕਾਰ ਦਾ ਤੱਤ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਤਾਮਸਾਤ੍ਪਂਚ ਜਾਤਾਨਿ ਤਨ੍ਮਾਤ੍ਰਾਣਿ ਵੁਦੁਰ੍ਬੁਧਾਃ ੩੭.
ਤਾਮਸ ਗੁਣ ਤੋਂ ਪੰਜ ਸੁਖਮ ਤੱਤ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਜਿਵੇਂ ਗਿਆਨੀਆਂ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਸਾਤ੍ਤ੍ਵਿਕਾਚ੍ਚਾਪ੍ਯਹਂਕਾਰਾਦ੍ਵਿਦ੍ਵਿ ਕਰ੍ਮੇਦ੍ਰਿਯਾਣਿ ਚ ੩੭.
ਸਾਤਵਿਕ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਗਿਆਨ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਰਮ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਬਣੀਆਂ।
ਚਤੁਰ੍ਵਿਸ਼ਤਿਤਤ੍ਤ੍ਵਾਨਿ ਜਾਤਾਨੀਤਿ ਪੁਰਾ ਵਿਦੁਃ ੩੭.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁਰਾਣੇ ਲੋਕ ਜਾਣਦੇ ਸਨ ਕਿ ਚੌਵੀ ਤੱਤ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।
ਬੁਦ੍ਬੁਦਾਕਾਰਤਾਂ ਜਗ੍ਮੁਰਂਡਂ ਜਾਤਂ ਤਤਃ ਸ਼ੁਭਮ੍ ੩੭.
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਬੁੱਬਲ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਧਾਰ ਲਈ; ਉਸ ਤੋਂ ਸੁਭ ਦੰਡ (ਅੰਡ) ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਆਤ੍ਮਾਸ੍ਯ ਕਥਿਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵ੍ਯਭਜਤ੍ਸ ਤ੍ਰਿਧਾ ਤ੍ਵਿਦਮ੍ ੩੭.
ਉਸ ਦਾ ਆਤਮਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਹਿੱਸਿਆਂ 'ਚ ਵੰਡਿਆ।
ਨਾਗਾ ਦੈਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਪਾਤਾਲੇ ਤ੍ਰਿਧੈਤਤ੍ਪਰਿਕਲ੍ਪਿਤਮ੍ ੩੭.
ਨਾਗ ਤੇ ਦੈਤ ਪਾਤਾਲ ਵਿਚ ਰੱਖੇ ਗਏ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਤਿੰਨ ਭਾਗਾਂ 'ਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ।
ਪਾਤਾਲਾਨਿ ਚ ਦ੍ਵੀਪਾਨਿ ਸ੍ਵਰ੍ਲੋਕਾਃ ਸਪ੍ਤਸਪ੍ਤ ਚ ੩੭.
ਪਾਤਾਲ, ਟਾਪੂ ਤੇ ਸਵਰਗ ਲੋਕ — ਇਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਸੱਤ ਹਨ।
ਲਕ੍ਸ਼ਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤਾਰਂ ਜਂਬੂਦ੍ਵੀਪਂ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤ੍ਯਤੇ ੩੭.
ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਦੀ ਚੌੜਾਈ ਲੱਖ ਯੋਜਨ ਦੱਸੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਾਕਦ੍ਵੀਪਂ ਦ੍ਵਿਗੁਣਤੋ ਜਂਬੂਦ੍ਵੀਪਾਤ੍ਤਤਃ ਪਰਮ੍ ੩੭.
ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਤੋਂ ਅਗਲਾ, ਸ਼ਾਕਦਵੀਪ, ਉਸ ਤੋਂ ਦੋ ਗੁਣਾ ਵੱਡਾ ਹੈ।
ਸੁਰਾਤੋਯੇਨ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਮੋਹਕਾਰ੍ਯਰ੍ਣਵੇਨ ਹਿ ੩੭.
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ, ਜੋ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਭਟਕਾਉਣ ਲਈ ਹੈ।
ਕੁਸ਼ਦ੍ਵੀਪਂ ਦ੍ਵਿਗੁਣਤਸ੍ਤਤਸ੍ਤਤ੍ਪਰਤਃ ਸ੍ਮृਤਮ੍ ੩੭.
ਕੁਸ਼ਦਵੀਪ ਪਿਛਲੇ ਤੋਂ ਦੋ ਗੁਣਾ ਵੱਡਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਤਃ ਪਰਂ ਕ੍ਰੌਞ੍ਚਸਂਜ੍ਞਂ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਹਿ ਘृਤਾਬ੍ਧਿਨਾ ੩੭.
ਉਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਕ੍ਰੌਂਚ ਨਾਮ ਦਾ ਦਵੀਪ ਹੈ, ਜੋ ਫਿਰ ਦੋ ਗੁਣਾ ਵੱਡਾ ਹੈ ਤੇ ਘੀ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਇਕ੍ਸ਼ੁਸਾਰਸ੍ਵਰੂਪੇਣ ਸਮੁਦ੍ਰੇਣ ਪਰਿਵृਤਮ੍ ੩੭.
ਇਹ ਦਵੀਪ ਕਣਕ ਦੇ ਰਸ ਵਾਲੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸ੍ਵਾਦੁਤੋਯੇਨ ਰਮ੍ਯੇਣ ਸਮੁਦ੍ਰੇਣ ਸਮਂਤਤਃ ੩੭.
ਇਹ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਮਿੱਠੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਸੁਹਣੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਪਂਚਾਸ਼ਚ੍ਚ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਾਃ ਸਸਾਗਰਾਃ ੩੭.
ਸੱਤ ਦਵੀਪਾਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਪੰਜਾਹ ਹਜ਼ਾਰ ਹੈ।
ਅਪਾਂ ਵृਦ੍ਧਿਕ੍ਸ਼ਯੋ ਦृष੍ਟਃ ਪਕ੍ਸ਼ਯੋਃ ਸ਼ੁਕ੍ਲਕृष੍ਣਯੋਃ ੩੭.
ਪਾਣੀ ਦੀ ਵਾਧ-ਘਟ ਚੰਦ ਦੀ ਚੌਦਵੀਂ ਤੇ ਅਮਾਵੱਸ ਦੀ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਕ੍ਰੀਡਨਸ੍ਥਾਨਂ ਲੋਕਾਲੋਕਸ੍ਤਤਃ ਪਰਮ੍ ੩੭.
ਉਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਲੋਕਾਲੋਕ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਖੇਡਣ ਵਾਲਾ ਸਥਾਨ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯ ਬਾਹ੍ਯੇ ਤਮੋ ਘੋਰਂ ਦੁष੍ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਜੀਵਵਰ੍ਜਿਤਮ੍ ੩੭.
ਇਸ ਦੇ ਬਾਹਰ ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਹਨੇਰਾ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਦੇਖਣਾ ਔਖਾ ਹੈ ਤੇ ਉਥੇ ਕੋਈ ਜੀਵ ਨਹੀਂ।