ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾਃ ਸਿਦ੍ਧਿਲਿਂਗਂ ਯੋ ਨਰਃ ਪੂਜਯਿष੍ਯਤਿ ੩੬.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਿੱਧੀ ਦੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੇ ਜਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਸ੍ਕਂਦੇਨ ਸਹਿਤਾਃ ਸੁਰਾਃ ੩੬.
ਇਹ ਗੱਲ ਆਖ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਸਕੰਦ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਗਏ।
ਚਤੁਰ੍ਵਰ੍ਗਫਲਾਵਾਪ੍ਤਿਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸਂਯਯੁਃ ੩੬.
ਚਾਰ ਮੁੱਖ ਲਕੜੀਆਂ ਦੇ ਫਲ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੋਂ ਚਲੇ ਗਏ।
ਕੇਚਿਲ੍ਲਿਂਗਾਨਿ ਪਂਚਾਪਿ ਯੁਦ੍ਧਂ ਕੇਚਿਦ੍ਦਿਵਂ ਯਯੁਃ ੩੬.
ਕੁਝ ਲੋਕ ਪੰਜ ਲਿੰਗ ਲੈ ਗਏ, ਕੁਝ ਜੰਗ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ ਤੇ ਕੁਝ ਅਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹ ਗਏ।
ਸਪ੍ਤਮੇ ਮਾਰੁਤਸ੍ਕਂਧੇ ਵ ਸ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਿਯਾਤ੍ਮਜ ੩੬.
ਸੱਤਵੇਂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਾਯੂ ਦੇ ਮੋਢੇ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਨ੍ਮਮ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਸ਼੍ਰੇਯਃ ਪਰਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ੩੬.
ਮੇਰਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਲਾ ਹਾਸਲ ਕਰੇਂਗਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਸਸਰ੍ਜੈਨਂ ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ ੩੬.
ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਰੁਖਸਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿਸਰ੍ਜਿਤਾਃ ਸੁਰਾਜਗ੍ਮੁਃ ਸ੍ਵਾਨਿਸ੍ਵਾਨ੍ਯਾਲਯਾਨਿ ਚ ੩੬.
ਦੇਵਤੇ ਵਿਦਾ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ।
ਇਤ੍ਯੇਤਤ੍ਕਥਿਤਂ ਪਾਰ੍ਥ ਲਿਂਗਪਂਚਕਸਂਭਵਮ੍ ੩੬.
ਹੇ ਪਾਰਥ, ਪੰਜ ਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਇਥੇ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰृਣੁਯਾਚ੍ਛ੍ਰਾਵਯੇਦ੍ਵਾਪਿ ਸ ਭਵੇਤ੍ਕੀਰ੍ਤਿਮਾਨ੍ਨਰਃ ੩੬.
ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭੂਤੇਭ੍ਯੋ ਨਿਰ੍ਭਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਰ੍ਵਦੁਃਖਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ ੩੬.
ਉਹ ਭੂਤਾਂ ਤੋਂ ਨਿਡਰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰृਣੁਯਾਤ੍ਸ੍ਕਂਦਚਰਿਤਂ ਮਹਾਧਨਪਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍ ੩੬.
ਜੋ ਕੋਈ ਸਕੰਦ ਦੀਆਂ ਲੀਲਾਵਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਧਨਵਾਨ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਦਂ ਤਤ੍ਪਰਮਂ ਧਨ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਦੋषਹਰਂ ਸਦਾ ੩੬.
ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਸਦਾ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ।
ਵਰਮੇਨਂ ਦਦੁਰ੍ਦੇਵਾਃ ਸ੍ਕਂਦਸ੍ਯਾਥ ਗਤਾ ਦਿਵਮ੍॥ ੩੬.
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਇਹ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਸਕੰਦ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਬਰ੍ਬਰੀਤੀਰ੍ਥਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮਥੋ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤੇऽਰ੍ਜੁਨ ੩੭.
ਹੁਣ, ਅਰਜੁਨ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬਰਬਰੀ ਨਾਮ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ ਹਾਂ।
ਕੁਮਾਰਿਕੇਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਤਸ੍ਯਾ ਨਾਮ੍ਨਾ ਪ੍ਰਕਥ੍ਯਤੇ ੩੭.
ਇਹ 'ਕੁਮਾਰੀ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਲੋਕ ਇਸੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਇਸ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਯਯਾ ਕृਤਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਚ ਨਾਨਾਗ੍ਰਾਮਾਦਿਕਲ੍ਪਨਾ ੩੭.
ਉਸ ਦੇ ਕਾਰਨ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਿੰਡਾਂ ਆਦਿ ਦੀ ਬਣਾਵਟ ਹੋਈ ਸੀ।
ਮਹਦੇਤਨ੍ਮਮਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੋਤਵ੍ਯਂ ਪਰਮਂ ਮੁਨੇ ੩੭.
ਇਹ ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਤੇ ਅਜੋਬਾ ਗੱਲ ਹੈ, ਜੋ ਸੁਣਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਕਥਂ ਵਿਸ਼੍ਵਮਿਦਂ ਜਾਤਂ ਕਰ੍ਮਜਾਤਿਪ੍ਰਕਲ੍ਪਿਤਮ੍ ੩੭.
ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ, ਕਰਮ ਤੇ ਜਾਤੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਕਿਵੇਂ ਬਣਿਆ?
ਅਵ੍ਯਕ੍ਤੋऽਸ੍ਮਿਨ੍ਨਿਰਾਲੋਕੇ ਪ੍ਰਧਾਨਪੁਰੁषਾਵੁਭੌ ੩੭.
ਜਦੋਂ ਕੁਝ ਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਤੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਤਦ ਪ੍ਰਧਾਨ ਤੇ ਪੁਰੁਸ਼ ਦੋਵੇਂ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਤਤਃ ਸ੍ਵਭਾਵਕਾਲਾਭ੍ਯਾਂ ਸ੍ਵਰੂਪਾਭ੍ਯਾਂ ਸਮੀਰਿਤਮ੍ ੩੭.
ਫਿਰ, ਆਪਣੀ ਕੁਦਰਤੀ ਚਾਲ ਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਅਸਲੀ ਸੁਰਤ ਜਾਗੀ।
ਮਹਤ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਾਦ੍ਵਿਕੁਰ੍ਵਾਣਾਦਹਂਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਵ੍ਯਜਾਯਤ ੩੭.
ਮਹੱਤ ਤੱਤ ਦੇ ਵਧਣ ਨਾਲ, ਅਹੰਕਾਰ ਦਾ ਤੱਤ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਤਾਮਸਾਤ੍ਪਂਚ ਜਾਤਾਨਿ ਤਨ੍ਮਾਤ੍ਰਾਣਿ ਵੁਦੁਰ੍ਬੁਧਾਃ ੩੭.
ਤਾਮਸ ਗੁਣ ਤੋਂ ਪੰਜ ਸੁਖਮ ਤੱਤ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਜਿਵੇਂ ਗਿਆਨੀਆਂ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਸਾਤ੍ਤ੍ਵਿਕਾਚ੍ਚਾਪ੍ਯਹਂਕਾਰਾਦ੍ਵਿਦ੍ਵਿ ਕਰ੍ਮੇਦ੍ਰਿਯਾਣਿ ਚ ੩੭.
ਸਾਤਵਿਕ ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਗਿਆਨ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਰਮ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਬਣੀਆਂ।
ਚਤੁਰ੍ਵਿਸ਼ਤਿਤਤ੍ਤ੍ਵਾਨਿ ਜਾਤਾਨੀਤਿ ਪੁਰਾ ਵਿਦੁਃ ੩੭.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁਰਾਣੇ ਲੋਕ ਜਾਣਦੇ ਸਨ ਕਿ ਚੌਵੀ ਤੱਤ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।
ਬੁਦ੍ਬੁਦਾਕਾਰਤਾਂ ਜਗ੍ਮੁਰਂਡਂ ਜਾਤਂ ਤਤਃ ਸ਼ੁਭਮ੍ ੩੭.
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਬੁੱਬਲ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਧਾਰ ਲਈ; ਉਸ ਤੋਂ ਸੁਭ ਦੰਡ (ਅੰਡ) ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਆਤ੍ਮਾਸ੍ਯ ਕਥਿਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵ੍ਯਭਜਤ੍ਸ ਤ੍ਰਿਧਾ ਤ੍ਵਿਦਮ੍ ੩੭.
ਉਸ ਦਾ ਆਤਮਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਹਿੱਸਿਆਂ 'ਚ ਵੰਡਿਆ।
ਨਾਗਾ ਦੈਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਪਾਤਾਲੇ ਤ੍ਰਿਧੈਤਤ੍ਪਰਿਕਲ੍ਪਿਤਮ੍ ੩੭.
ਨਾਗ ਤੇ ਦੈਤ ਪਾਤਾਲ ਵਿਚ ਰੱਖੇ ਗਏ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਤਿੰਨ ਭਾਗਾਂ 'ਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ।
ਪਾਤਾਲਾਨਿ ਚ ਦ੍ਵੀਪਾਨਿ ਸ੍ਵਰ੍ਲੋਕਾਃ ਸਪ੍ਤਸਪ੍ਤ ਚ ੩੭.
ਪਾਤਾਲ, ਟਾਪੂ ਤੇ ਸਵਰਗ ਲੋਕ — ਇਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਸੱਤ ਹਨ।
ਲਕ੍ਸ਼ਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤਾਰਂ ਜਂਬੂਦ੍ਵੀਪਂ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤ੍ਯਤੇ ੩੭.
ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਦੀ ਚੌੜਾਈ ਲੱਖ ਯੋਜਨ ਦੱਸੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।