ਯਾਂਤ੍ਯਾ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਯਾ ਪਾਰ੍ਥ ਯਤ੍ਕृਤਂ ਵਿਵਰਂ ਭੁਵਿ ੩੬.
ਹੇ ਪਾਰਥ, ਉਸ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜੋ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਛੇਦ ਹੋਇਆ ਸੀ—
ਤਸ੍ਯ ਨਾਮ ਦਦੌ ਸ੍ਕਂਦਃ ਸਿਦ੍ਧਕੂਪ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ ੩੬.
ਸਕੰਦ ਨੇ ਉਸਨੂੰ 'ਸਿੱਧਕੂਪ' ਨਾਂ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੋਕ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਕੂਪੇऽਰ੍ਚਯੇਦੀਸ਼ਂ ਸਿਦ੍ਧੇਸ਼੍ਵਰਮਨਨ੍ਯਧੀਃ ੩੬.
ਕੂਏ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਸਿੱਧੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਿਦ੍ਧਕੁਂਡੇ ਚ ਯਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ ੩੬.
ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਸਿੱਧਕੁੰਡ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰੇ—
ਵृਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਕ੍ਸ਼ਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤੁष੍ਟੋ ਰੁਦ੍ਰੋ ਵਰਂ ਦਦੌ ੩੬.
ਉਸ ਉੱਤੇ ਰੁਦਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਅਤ੍ਰਾਗਤ੍ਯ ਮਹਾਭਾਗਃ ਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਧਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸੁਭਕ੍ਤਿਤਃ ੩੬.
ਇਥੇ ਆ ਕੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਭਾਗ ਮਿਲਿਆ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰੇ।
ਤਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਯੋ ਦੇਵਾਃ ਸ੍ਕਂਦੇਨ ਸਹਿਤਾਸ੍ਤਦਾ ੩੬.
ਫਿਰ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਸਕੰਦ ਸਮੇਤ ਉੱਥੇ ਆਏ।
ਤ੍ਵਯਾਵਿष੍ਟੋ ਹਿ ਭਗਵਾਨ੍ਮਤ੍ਸ੍ਯਰੂਪੀ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ ੩੬.
ਤੈਨੂੰ ਅੰਦਰੋਂ ਭਗਵਾਨ ਜਨਾਰਦਨ, ਮੱਛੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਏ ਸਨ।
ਇਤਿ ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਾਮਾਸੁਰਤ੍ਰ ਤ੍ਯਾਜ੍ਯਂ ਨ ਤੇ ਸ਼ੁਭੇ ੩੬.
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, "ਹੇ ਸੁਭਾਗਣੀ, ਤੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਛੱਡਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ।"
ਅष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਵਾ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਬਲਿਪੁष੍ਪੈਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਾਂ ਸ਼ੁਭੇ ੩੬.
ਅੱਠਵੀਂ ਜਾਂ ਚੌਦਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਭੋਜਨ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਣੀ, ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਸਿਦ੍ਧਮਾਤਾ ਤਥੇਤਿ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪਦ੍ਯਤ ੩੬.
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਿੱਧਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖਦੇ ਹੋ, ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ।"
ਤਤਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਪਤੀਨ੍ਦੇਵਾਸ਼੍ਚਤੁਃषष੍ਟਿਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ੩੬.
ਫਿਰ ਚੌਂਸਠ ਖੇਤਰ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ,
ਤ੍ਵਾਂ ਚ ਯੇ ਪੂਜਯਿष੍ਯਂਤਿ ਕਾਰ੍ਯਾਰਭੇषੁ ਸਰ੍ਵਦਾ ੩੬.
ਤੇ ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨਗੇ,
ਤਾਨਸੌ ਪਾਲਯੇਤ੍ਤੁष੍ਟਃ ਪਿਤਾ ਲੋਕਾਨਿਵ ਸ੍ਵਕਾਨ੍ ੩੬.
ਤੂੰ, ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੀਂ ਜਿਵੇਂ ਪਿਉ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕਪਰ੍ਦਿਤਨਯਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥ੍ਯ ਸ੍ਥਾਪਯਾਚਕ੍ਰਿਰੇ ਮੁਦਾ ੩੬.
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਪਰਦਿ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਥਾਂ ਦਿੱਤੀ।
ਤੇषਾਂ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਦਦਾਤ੍ਯੇष ਪ੍ਰਬਲੋ ਵਿਘ੍ਨਰਾਡ੍ਭਵਃ ੩੬.
ਉਹ, ਵਿਘਨਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਬਲ ਰਾਜਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਫਲਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪਸ਼੍ਯੇਦ੍ਵਾ ਸ੍ਮਰਤੇ ਵਾਪਿ ਸਰ੍ਵਦੋषੈਰ੍ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਿਦ੍ਧੇਯਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਧਿਪਤਿਸ਼੍ਚ ਸਿਦ੍ਧਸਰਸ੍ਤਥਾ ਸਿਦ੍ਧਕੂਪਸ਼੍ਚ ਸਪ੍ਤ॥ ੩੬.
ਜੋ ਕੋਈ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਜਾਂ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਸਿੱਧ ਖੇਤਰ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸਿੱਧ ਸਰੋਵਰ ਅਤੇ ਸੱਤ ਸਿੱਧ ਕੁਆਂ ਵੀ ਐਸੇ ਹੀ ਹਨ।
ਅਤ੍ਰ ਤੁष੍ਟੋ ਦਦੌ ਰੁਦ੍ਰਃ ਸੁਰਾਣਾਂ ਦੁਰ੍ਲਭਾਨ੍ਵਰਾਨ੍ ੩੬.
ਇਥੇ ਰੁਦਰ ਨੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਦੁਲੱਭ ਵਰ ਦਿਤੇ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪਿਂਡਾਨ੍ਵਟੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਪੂਜਯਨ੍ਮਾਂ ਚ ਸਿਦ੍ਧਭਾਕ੍ ੩੬.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇੱਥੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਵਟ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹੇਠਾਂ ਪਿੰਡ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਫਲਤਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅष੍ਟਾਵਿष੍ਟਕਰਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਭਵੇਯੁਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸਿਦ੍ਧਯਃ ੩੬.
ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਿਆਸੀ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ।
ਏਕਚਿਤ੍ਤਃ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਸੋऽਭੂष੍ਟਾਂ ਸਿਦ੍ਧਿਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ੩੬.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਕਾਗਰ ਚਿੱਤ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਆਰਾਧਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ਭਵਤ੍ਯੇਵ ਵਿਘ੍ਨੈਰ੍ਯਦਿ ਨ ਹਨ੍ਯਤੇ ੩੬.
ਉਸ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਜ਼ਰੂਰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਜੇਕਰ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨਾ ਆਉਣ।
ਸਿਦ੍ਧਿਦਾ ਸਾਧਕੇਂਦ੍ਰਾਣਾਂ ਮਹਾਵਿਦ੍ਯਾਂ ਜਪਂਤਿ ਯੇ ੩੬.
ਜੋ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਾਂ ਗਿਆਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਸਾਧਕ ਜਪਦੇ ਹਨ।
ਮਂਤ੍ਰਜਾਪ੍ਯਾਦ੍ਦਦਾਤ੍ਯੇषਾ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧੀਰ੍ਯਥੋਪ੍ਸਿਤਾਃ ੩੬.
ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਜਪ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸਿਦ੍ਧਾਂ ਬਿਕਾਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਵਿਘ੍ਨਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਪਯੋਰ੍ਮਮ ੩੬.
ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਵਿਘਨਾਂ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਸਿੱਧ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਸਿੱਧੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਅਤ੍ਰ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਪ੍ਰਯਾਸ੍ਯਂਤਿ ਕੋਟਿਸ਼ਃ ਪੁਰੁषਾਃ ਸੁਰਾਃ ੩੬.
ਇਥੇ ਲੱਖਾਂ ਮਨੁੱਖ ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਸਿੱਧੀ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰਨਗੇ।
ਯਕ੍ਸ਼ਤ੍ਵਂ ਚਾਮਰਤ੍ਵਂ ਚ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਂਤ੍ਯਤ੍ਰ ਚ ਸਾਧਕਾਃ ੩੬.
ਇੱਥੇ ਜੋ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਯਕਸ਼ ਜਾਂ ਆਸਮਾਨੀ ਸੇਵਕ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਿਦ੍ਧਾਂਬਿਕਾਂ ਸਮਾਰਾਧ੍ਯ ਸਿਦ੍ਧਿਮਾਪ੍ਸ੍ਯਤਿ ਦੁਰ੍ਲਭਾਮ੍ ਵਾਦਪ੍ਰਚਾਰਤੋ ਵਾਪਿ ਪੁਣ੍ਯਾਵਾਪ੍ਤਿਰ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ॥ ੩੬.
ਜੋ ਕੋਈ ਸਿੱਧਾਂਬਿਕਾ ਦੀ ਸੱਚੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਔਖੀਆਂ ਤੋਂ ਔਖੀਆਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਧਰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਫੈਲਾਉਣ ਨਾਲ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰ੍ਯਂਬਕੇਣ ਵਰੇष੍ਵੇਵਂ ਦਤ੍ਤੇष੍ਵਪਿ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮਾਃ॥ ੩੬.
ਜਦ ਤ੍ਰਿਅੰਬਕ ਨੇ ਇਹ ਵਰ ਦਿਤੇ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਿਆਂ,
ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਃ ਸਮਪਦ੍ਯਂਤ ਗਾਥਾਂ ਚੇਮਾਂ ਜਗੁਸ੍ਤਦਾ ੩੬.
ਉਹ ਸਭ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ ਤੇ ਮਿਲ ਕੇ ਇਹ ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਲੱਗ ਪਏ।