ਇਤ੍ਯਾਹ ਭਗਵਾਨ੍ਰੁਦ੍ਰਃ ਸ੍ਕਨ੍ਦਸ੍ਯ ਪ੍ਰੀਤਯੇ ਪੁਰਾ ੩੫.
ਇਹ ਗੱਲ ਭੂਤਕਾਲ ਵਿੱਚ ਭਗਵਾਨ ਰੁਦਰ ਨੇ ਸਕੰਦ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਲਈ ਆਖੀ ਸੀ।
ਪ੍ਰਣੇਮੁਰ੍ਦੇਵਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਾਧੁਸਾਧ੍ਵਿਤਿ ਤੇ ਜਗੁਃ॥ ੩੫.
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਝੁਕ ਕੇ ਬੋਲੇ, 'ਵਧੀਆ, ਵਧੀਆ!'
ਇਤਿ ਸ੍ਕਾਂਦੇਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਪ੍ਰਥਮੇ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਖਣ੍ਡੇ ਕੌਮਾਰਿਕਾਖਣ੍ਡੇ ਸ੍ਤਂਭੇਸ਼੍ਵਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਵਰ੍ਣਨ ਨਾਮ ਪਂਚਤ੍ਰਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸੀਅਠ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੇ ਸਕੰਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਮਾਹੇਸ਼ਵਰ ਭਾਗ ਦੇ ਕੌਮਾਰਿਕਾ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ 'ਸਤੰਭੇਸ਼ਵਰ ਮਹਾਤਮ' ਨਾਮਕ ਪੈਂਤੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ਿਤੌ ਤਾਨਿ ਲਿਂਗਾਨਿ ਹਰਸੂਨੁਨਾ ੩੬.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਹਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਹ ਲਿੰਗ ਵੇਖੇ—
ਅਹੋ ਧਨ੍ਯਃ ਕੁਮਾਰੋऽਯਂ ਮਹੀਸਾਗਰਸਂਗਮੇ ੩੬.
—'ਹਾਏ, ਇਹ ਕੁਮਾਰਾ ਧਰਤੀ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਉੱਤੇ ਕਿੰਨਾ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ!'
ਵਯਮਪ੍ਯਤ੍ਰ ਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਤੋषਾਰ੍ਥਂ ਸ੍ਕਨ੍ਦਰੁਦ੍ਰਯੋਃ ੩੬.
ਅਸੀਂ ਵੀ, ਆਪਣੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਲਈ ਤੇ ਸਕੰਦ ਤੇ ਰੁਦਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਲਈ—
ਅਥਵਾ ਕੋਟਿਸ਼ੋ ਦੇਵਾ ਮੁਨਯੋ ਨੈਵ ਸਂਖ੍ਯਯਾ ੩੬.
ਭਾਵੇਂ ਇੱਥੇ ਕਿੰਨੇ ਹੀ ਕਰੋੜਾਂ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਹੋਣ, ਉਹ ਗਿਣੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ।
ਪੂਜਾ ਤੇषਾਂ ਕਤਂ ਭਾਵਿ ਬਹੁਤ੍ਵਾਚ੍ਚਾਤ੍ਰ ਪਠ੍ਯਤੇ ੩੬.
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਜੋ ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੱਧ ਗਿਣਤੀ ਕਰਕੇ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਸੀਦਤਿ ਤਦ੍ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਦੁਰ੍ਭਿਕ੍ਸ਼ਵ੍ਯਾਧਿਤਸ੍ਕਰੈਃ ੩੬.
ਉਸਦਾ ਰਾਜ ਭੁੱਖਮਰੀ, ਬਿਮਾਰੀ ਤੇ ਚੋਰਾਂ ਕਰਕੇ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਤਿਂ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਾਨੁਜ੍ਞਾਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਾਤ੍ ੩੬.
ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਮਨ ਬਣਾਕੇ, ਸਾਰੇ ਨੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਤੋਂ ਆਗਿਆ ਲੈ ਲਈ।
ਭੂਮਿਭਾਗਂ ਸ਼ੁਭਂ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਵਿਜਨੇ ਲਿਂਗਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ੩੬.
ਇੱਕ ਸੁਹਾਵਣੀ ਜ਼ਮੀਨ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਨੂੰ ਸੁੰਨ-ਸਾਨ ਥਾਂ ਤੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਉੱਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਲਿੰਗ ਦਿੱਸਿਆ।
ਸਿਦ੍ਧਾਰ੍ਥੈਃ ਸ੍ਤਾਪਿਤਂ ਯਸ੍ਮਾ ਦ੍ਦੇਵੈਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਭਿਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ ੩੬.
ਉਹ ਲਿੰਗ ਆਪ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਹਾਸਲ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਦੇਵੈਸ੍ਤਤ੍ਰ ਲਿਂਗੇ ਖਾਨਿਤਂ ਸਰ ਉਤ੍ਤਮਮ੍ ੩੬.
ਉੱਥੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਲਿੰਗ ਕੋਲੋਂ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਸਰੋਵਰ ਖੋਦਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਪਾਰ੍ਥ ਪਾਤਾਲਾਚ੍ਛੇषਨਂਦਨਃ ੩੬.
ਇਸੇ ਵੇਲੇ, ਹੇ ਪਾਰਥ, ਪਾਤਾਲ ਤੋਂ ਸ਼ੇਸ਼ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਆਇਆ।
ਅਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤਾਰਕਯੁਦ੍ਧੇ ਤੁ ਪ੍ਰਲਂਬੋਨਾਮ ਦਾਨਵਃ ੩੬.
ਤਾਰਕਾ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿਚ, ਪ੍ਰਲੰਬ ਨਾਂ ਦਾ ਦੈਤ ਆ ਗਿਆ।
ਸ ਵੋ ਵਸੂਨਿ ਪੁਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਭਾਰ੍ਯਾਃ ਕਨ੍ਯਾ ਗृਹਾਣਿ ਚ ੩੬.
ਉਸ ਨੇ ਤੁਹਾਡਾ ਧਨ, ਪੁੱਤਰ, ਪਤਨੀਆਂ, ਧੀਆਂ ਤੇ ਘਰ ਸਭ ਕੁਝ ਲੈ ਲਿਆ।
ਸ਼ੇषਾਤ੍ਮਜਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਕੁਮਦਸ੍ਯ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯਤੇ ੩੬.
ਸ਼ੇਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕੁਮੁਦ ਦੇ ਉਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ,
ਤਾਨ੍ਨਿਵਾਰ੍ਯ ਤਤਃ ਸ੍ਕਂਦਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਮਥਾਦਦੇ ੩੬.
ਸਕੰਦ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਫੜ ਲਈ।
ਤਤਃ ਸ੍ਕਂਦਭੁਜੋਤ੍ਸृष੍ਟਾ ਭੁਵਂ ਨਿਰ੍ਭਿਦ੍ਯ ਵੇਗਤਃ ੩੬.
ਫਿਰ, ਸਕੰਦ ਦੀ ਬਾਂਹ ਤੋਂ ਛੁੱਟੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਚੀਰ ਗਈ।
ਸਾ ਤਂ ਹਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਲਂਬਂ ਚ ਕੋਟਿਭਿਰ੍ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਵृਤਮ੍ ੩੬.
ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ, ਦਸ ਕਰੋੜ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਪ੍ਰਲੰਬ ਨੂੰ ਮਾਰ ਗਈ।
ਯਾਂਤ੍ਯਾ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਯਾ ਪਾਰ੍ਥ ਯਤ੍ਕृਤਂ ਵਿਵਰਂ ਭੁਵਿ ੩੬.
ਹੇ ਪਾਰਥ, ਉਸ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਜੋ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਛੇਦ ਹੋਇਆ ਸੀ—
ਤਸ੍ਯ ਨਾਮ ਦਦੌ ਸ੍ਕਂਦਃ ਸਿਦ੍ਧਕੂਪ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ ੩੬.
ਸਕੰਦ ਨੇ ਉਸਨੂੰ 'ਸਿੱਧਕੂਪ' ਨਾਂ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੋਕ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਕੂਪੇऽਰ੍ਚਯੇਦੀਸ਼ਂ ਸਿਦ੍ਧੇਸ਼੍ਵਰਮਨਨ੍ਯਧੀਃ ੩੬.
ਕੂਏ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਸਿੱਧੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਿਦ੍ਧਕੁਂਡੇ ਚ ਯਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ ੩੬.
ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਸਿੱਧਕੁੰਡ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰੇ—
ਵृਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਕ੍ਸ਼ਯਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤੁष੍ਟੋ ਰੁਦ੍ਰੋ ਵਰਂ ਦਦੌ ੩੬.
ਉਸ ਉੱਤੇ ਰੁਦਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਅਤ੍ਰਾਗਤ੍ਯ ਮਹਾਭਾਗਃ ਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਧਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਸੁਭਕ੍ਤਿਤਃ ੩੬.
ਇਥੇ ਆ ਕੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਭਾਗ ਮਿਲਿਆ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰੇ।
ਤਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਯੋ ਦੇਵਾਃ ਸ੍ਕਂਦੇਨ ਸਹਿਤਾਸ੍ਤਦਾ ੩੬.
ਫਿਰ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਸਕੰਦ ਸਮੇਤ ਉੱਥੇ ਆਏ।
ਤ੍ਵਯਾਵਿष੍ਟੋ ਹਿ ਭਗਵਾਨ੍ਮਤ੍ਸ੍ਯਰੂਪੀ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ ੩੬.
ਤੈਨੂੰ ਅੰਦਰੋਂ ਭਗਵਾਨ ਜਨਾਰਦਨ, ਮੱਛੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਗਏ ਸਨ।
ਇਤਿ ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਾਮਾਸੁਰਤ੍ਰ ਤ੍ਯਾਜ੍ਯਂ ਨ ਤੇ ਸ਼ੁਭੇ ੩੬.
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, "ਹੇ ਸੁਭਾਗਣੀ, ਤੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਛੱਡਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ।"
ਅष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਵਾ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਬਲਿਪੁष੍ਪੈਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਾਂ ਸ਼ੁਭੇ ੩੬.
ਅੱਠਵੀਂ ਜਾਂ ਚੌਦਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਭੋਜਨ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਣੀ, ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।