ਪਰਿਤਃ ਸ੍ਥਂਡਿਲਂ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨਮਯਂ ਤੁ ਤੇ ੩੫.
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਚੌਕ ਬਣਾਇਆ।
ਮਾਤਰੋ ਮਂਗਲਾਨ੍ਯਸ੍ਯ ਜਗੁਃ ਸ੍ਕਨ੍ਦਸ੍ਯ ਨਂਦਿਤਾਃ ੩੫.
ਸਕੰਦ ਉੱਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਮਾਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਲਈ ਮੰਗਲ ਗੀਤ ਗਾਏ।
ਪੇਤੁਃ ਖਾਤ੍ਪੁष੍ਪਵਰ੍षਾਣਿ ਦੇਵਵਾਦ੍ਯਾਨਿ ਸਸ੍ਵਨੁਃ ੩੫.
ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋਈ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵਾਜੇ ਵੱਜਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਸ੍ਤਮ੍ਭੇਸ਼੍ਵਰਸ੍ਤਤੋ ਦੇਵਃ ਸ੍ਥਾਪਿਤਸ੍ਤ੍ਰ੍ਯਕ੍ਸ਼ਸੂਨੁਨਾ ੩੫.
ਫਿਰ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਉਥੇ ਸਤੰਭੇਸ਼ਵਰ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ।
ਹਰਿਹਰਾਦਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤੈਸ੍ਤੈਃ ਸੇਨ੍ਦ੍ਰੈਰ੍ਮੁਨਿਗਣੈਰਪਿ ੩੫.
ਹਰੀ, ਹਰਾ, ਆਦਿੱਤਿਆ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਵਲੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਗੁਹੇਨ ਨਿਰ੍ਮਿਤਃ ਕੂਪੋ ਗਂਗਾ ਤਤ੍ਰ ਤਲੋਦ੍ਭਵਾ ੩੫.
ਉਥੇ ਗੁਹਾ ਨੇ ਇੱਕ ਕੁਆਂ ਬਣਾਇਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਤਲੇ ਗੰਗਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ।
ਕੂਪੇ ਸ੍ਨਾਨਂ ਨਰਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯਃ ਪਾਂਡੁਨਂਦਨ ੩੫.
ਹੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਉਸ ਕੁਏਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਸ੍ਤਂਭੇਸ਼੍ਵਰਂ ਤਤੋ ਦੇਵਂ ਗਨ੍ਧਪੁष੍ਪੈਃ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍ ੩੫.
—ਉਹ ਫਿਰ ਸਤੰਭੇਸ਼ਵਰ ਦੇਵਤੇ ਦੀ ਸੁਗੰਧਤ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਮਮਾਵਾਸ੍ਯਾਂ ਮਹੀਸਾਗਰਸਂਗਮੇ ੩੫.
ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਜਾਂ ਅਮਾਵੱਸ ਦੀ ਰਾਤ, ਜਿੱਥੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ,
ਪਿਤਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤृਪ੍ਯਂਤਿ ਤृਪ੍ਤਾ ਯਚ੍ਛਂਤਿ ਚਾਸ਼ਿषਃ ੩੫.
ਉਸਦੇ ਪੂਰਖ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਇਤ੍ਯਾਹ ਭਗਵਾਨ੍ਰੁਦ੍ਰਃ ਸ੍ਕਨ੍ਦਸ੍ਯ ਪ੍ਰੀਤਯੇ ਪੁਰਾ ੩੫.
ਇਹ ਗੱਲ ਭੂਤਕਾਲ ਵਿੱਚ ਭਗਵਾਨ ਰੁਦਰ ਨੇ ਸਕੰਦ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਲਈ ਆਖੀ ਸੀ।
ਪ੍ਰਣੇਮੁਰ੍ਦੇਵਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਾਧੁਸਾਧ੍ਵਿਤਿ ਤੇ ਜਗੁਃ॥ ੩੫.
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਝੁਕ ਕੇ ਬੋਲੇ, 'ਵਧੀਆ, ਵਧੀਆ!'
ਇਤਿ ਸ੍ਕਾਂਦੇਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਪ੍ਰਥਮੇ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਖਣ੍ਡੇ ਕੌਮਾਰਿਕਾਖਣ੍ਡੇ ਸ੍ਤਂਭੇਸ਼੍ਵਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਵਰ੍ਣਨ ਨਾਮ ਪਂਚਤ੍ਰਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸੀਅਠ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੇ ਸਕੰਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਮਾਹੇਸ਼ਵਰ ਭਾਗ ਦੇ ਕੌਮਾਰਿਕਾ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ 'ਸਤੰਭੇਸ਼ਵਰ ਮਹਾਤਮ' ਨਾਮਕ ਪੈਂਤੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ਿਤੌ ਤਾਨਿ ਲਿਂਗਾਨਿ ਹਰਸੂਨੁਨਾ ੩੬.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਹਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਹ ਲਿੰਗ ਵੇਖੇ—
ਅਹੋ ਧਨ੍ਯਃ ਕੁਮਾਰੋऽਯਂ ਮਹੀਸਾਗਰਸਂਗਮੇ ੩੬.
—'ਹਾਏ, ਇਹ ਕੁਮਾਰਾ ਧਰਤੀ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਉੱਤੇ ਕਿੰਨਾ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ!'
ਵਯਮਪ੍ਯਤ੍ਰ ਸ਼ੁਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਤੋषਾਰ੍ਥਂ ਸ੍ਕਨ੍ਦਰੁਦ੍ਰਯੋਃ ੩੬.
ਅਸੀਂ ਵੀ, ਆਪਣੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਲਈ ਤੇ ਸਕੰਦ ਤੇ ਰੁਦਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਲਈ—
ਅਥਵਾ ਕੋਟਿਸ਼ੋ ਦੇਵਾ ਮੁਨਯੋ ਨੈਵ ਸਂਖ੍ਯਯਾ ੩੬.
ਭਾਵੇਂ ਇੱਥੇ ਕਿੰਨੇ ਹੀ ਕਰੋੜਾਂ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀ ਹੋਣ, ਉਹ ਗਿਣੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ।
ਪੂਜਾ ਤੇषਾਂ ਕਤਂ ਭਾਵਿ ਬਹੁਤ੍ਵਾਚ੍ਚਾਤ੍ਰ ਪਠ੍ਯਤੇ ੩੬.
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਜੋ ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੱਧ ਗਿਣਤੀ ਕਰਕੇ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਸੀਦਤਿ ਤਦ੍ਰਾष੍ਟ੍ਰਂ ਦੁਰ੍ਭਿਕ੍ਸ਼ਵ੍ਯਾਧਿਤਸ੍ਕਰੈਃ ੩੬.
ਉਸਦਾ ਰਾਜ ਭੁੱਖਮਰੀ, ਬਿਮਾਰੀ ਤੇ ਚੋਰਾਂ ਕਰਕੇ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਤਿਂ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਾਨੁਜ੍ਞਾਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਾਤ੍ ੩੬.
ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਮਨ ਬਣਾਕੇ, ਸਾਰੇ ਨੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਤੋਂ ਆਗਿਆ ਲੈ ਲਈ।
ਭੂਮਿਭਾਗਂ ਸ਼ੁਭਂ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਵਿਜਨੇ ਲਿਂਗਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ੩੬.
ਇੱਕ ਸੁਹਾਵਣੀ ਜ਼ਮੀਨ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਨੂੰ ਸੁੰਨ-ਸਾਨ ਥਾਂ ਤੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਉੱਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਲਿੰਗ ਦਿੱਸਿਆ।
ਸਿਦ੍ਧਾਰ੍ਥੈਃ ਸ੍ਤਾਪਿਤਂ ਯਸ੍ਮਾ ਦ੍ਦੇਵੈਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦਿਭਿਃ ਸ੍ਵਯਮ੍ ੩੬.
ਉਹ ਲਿੰਗ ਆਪ ਹੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿਕ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਹਾਸਲ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਦੇਵੈਸ੍ਤਤ੍ਰ ਲਿਂਗੇ ਖਾਨਿਤਂ ਸਰ ਉਤ੍ਤਮਮ੍ ੩੬.
ਉੱਥੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਲਿੰਗ ਕੋਲੋਂ ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਸਰੋਵਰ ਖੋਦਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਪਾਰ੍ਥ ਪਾਤਾਲਾਚ੍ਛੇषਨਂਦਨਃ ੩੬.
ਇਸੇ ਵੇਲੇ, ਹੇ ਪਾਰਥ, ਪਾਤਾਲ ਤੋਂ ਸ਼ੇਸ਼ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਆਇਆ।
ਅਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤਾਰਕਯੁਦ੍ਧੇ ਤੁ ਪ੍ਰਲਂਬੋਨਾਮ ਦਾਨਵਃ ੩੬.
ਤਾਰਕਾ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿਚ, ਪ੍ਰਲੰਬ ਨਾਂ ਦਾ ਦੈਤ ਆ ਗਿਆ।
ਸ ਵੋ ਵਸੂਨਿ ਪੁਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਭਾਰ੍ਯਾਃ ਕਨ੍ਯਾ ਗृਹਾਣਿ ਚ ੩੬.
ਉਸ ਨੇ ਤੁਹਾਡਾ ਧਨ, ਪੁੱਤਰ, ਪਤਨੀਆਂ, ਧੀਆਂ ਤੇ ਘਰ ਸਭ ਕੁਝ ਲੈ ਲਿਆ।
ਸ਼ੇषਾਤ੍ਮਜਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਕੁਮਦਸ੍ਯ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯਤੇ ੩੬.
ਸ਼ੇਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕੁਮੁਦ ਦੇ ਉਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ,
ਤਾਨ੍ਨਿਵਾਰ੍ਯ ਤਤਃ ਸ੍ਕਂਦਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਮਥਾਦਦੇ ੩੬.
ਸਕੰਦ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਫੜ ਲਈ।
ਤਤਃ ਸ੍ਕਂਦਭੁਜੋਤ੍ਸृष੍ਟਾ ਭੁਵਂ ਨਿਰ੍ਭਿਦ੍ਯ ਵੇਗਤਃ ੩੬.
ਫਿਰ, ਸਕੰਦ ਦੀ ਬਾਂਹ ਤੋਂ ਛੁੱਟੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਚੀਰ ਗਈ।
ਸਾ ਤਂ ਹਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਲਂਬਂ ਚ ਕੋਟਿਭਿਰ੍ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਵृਤਮ੍ ੩੬.
ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ, ਦਸ ਕਰੋੜ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਪ੍ਰਲੰਬ ਨੂੰ ਮਾਰ ਗਈ।