ਯਾਸ੍ਯੇ ਚੇਤਿ ਕੁਲਂ ਹਨ੍ਯਾਦ੍ਗਮਨੇ ਚ ਕੁਟੁਮ੍ਬਕਮ੍ ੩੪.
ਜੋ ਆਖਦਾ ਹੈ, 'ਮੈਂ ਜਾਵਾਂਗਾ', ਉਹ ਆਪਣਾ ਵੰਸ਼ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਜਾਣ ਨਾਲ ਘਰ-ਪਰਿਵਾਰ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਦਿਨੈਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਪਕ੍ਸ਼ੈਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਮਾਸੈਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਸਮੈਃ ੩੪.
ਤਿੰਨ ਦਿਨ, ਤਿੰਨ ਪੱਖ, ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ,
ਏਤੇ ਵਰਾਮਯਾ ਲਿਂਗੇ ਦਤ੍ਤਾਤ੍ਰਂ ਸ੍ਥਾਪਿਤੇ ਤ੍ਵਯਾ ੩੪.
ਇਹ ਸਾਰੇ ਵਰ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ, ਇਥੇ ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ।
ਕृਤਕृਤ੍ਯੋ ਵਰੈਰ੍ਦਤ੍ਤੈਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਚੈਤੈਰ੍ਮਹੇਸ਼੍ਵਰ ੩੪.
ਇਹ ਵਰਾਂ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਮਕਸਦ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ।
ਏਵਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਦੇਵਂ ਸ ਮਾਤਰਂ ਪ੍ਰਣਤੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ ੩੪.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਸਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਤ੍ਵਾਮਪ੍ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਥਾਪਯਿष੍ਯੇ ਵਰਦਾ ਭਵ ਪਰ੍ਵਤਿ॥ ੩੪.
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵੀ ਇਥੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਾਂਗਾ; ਤੂੰ ਵਰਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਬਣ, ਹੇ ਪਾਰਵਤੀ।
ਯਤ੍ਰ ਸ਼ਰ੍ਵਃ ਸ੍ਵਭਾਵੇਨ ਤਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਾਮ੍ਯਹਂ ਸੁਤ॥ ੩੪.
ਜਿੱਥੇ ਸ਼ਰਵ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਮੈਂ ਵੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਪੁੱਤਰ।
ਤਵ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਸ੍ਥਾਸ੍ਯੇ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਵਰਪ੍ਰਦਾ ੩੪.
ਤੇਰੀ ਖਾਸ ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਕੇ ਉੱਥੇ ਹੀ ਰਹਾਂਗਾ।
ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਪੁਤ੍ਰਿਣਾਂ ਮੁਖ੍ਯਾ ਪ੍ਰੀਣਿਤਾ ਚ ਭृਸ਼ਂ ਤ੍ਵਯਾ ੩੪.
ਜੋ ਮਾਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਚੋਟੀ ਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਵੇਖਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਸੁਤੋ ਯਦਾ ਰੁਦ੍ਰਭਕ੍ਤਃ ਸਾਨਂਦਂ ਸਦ੍ਭਿਰੀਰ੍ਯਤੇ ੩੪.
ਜਦੋਂ ਪੁੱਤ ਰੁਦਰ ਦਾ ਭਗਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਉਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਰਾਰਾਧਿਤਾ ਦਾਸ੍ਯੇ ਸੌਭਾਗ੍ਯਂ ਸੁਪਤਿਂ ਸੁਤਾਨ੍ ੩੪.
ਜਦੋਂ ਔਰਤਾਂ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ, ਵਧੀਆ ਪਤੀ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਰ੍ਚਯਿष੍ਯਂਤਿ ਮਾਂ ਯਾਸ਼੍ਚ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਧੂਪੈਰ੍ਵਿਲੇਪਨੈਃ ੩੪.
ਜਿਹੜੀਆਂ ਮੈਨੂੰ ਫੁੱਲਾਂ, ਧੂਪ ਤੇ ਚੋਪੜ ਨਾਲ ਪੂਜਦੀਆਂ ਹਨ—
ਪਿਤਰੌ ਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰੌ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਪਤਿਂ ਸੌਭਾਗ੍ਯਸਂਪਦਃ ੩੪.
ਉਹ ਮਾਪੇ, ਸੱਸ-ਸੁਰ, ਪੁੱਤਰ, ਪਤੀ ਤੇ ਵਧੀਆ ਕਿਸਮਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸਪ੍ਤਮਂ ਲਵਣਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮष੍ਟਮਂ ਚ ਸੁਜੀਰਕਮ੍ ੩੪.
ਸੱਤਵਾਂ ਲੂਣ ਹੈ, ਅੱਠਵਾਂ ਵਧੀਆ ਜੀਰਾ ਹੈ।
ਸੁਵਰ੍ਮੇਨਾਥ ਸੌਗਨ੍ਧ੍ਯਦ੍ਰਵ੍ਯੈਃ ਸ਼ੁਭਫਲੈਰਪਿ ੩੪.
ਸੋਨੇ, ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਤੇ ਚੰਗੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ—
ਮਾਘੇ ਵਾ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਵਾਪਿ ਚੈਤ੍ਰੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਰ੍ਚਯੇਤ੍ ਮਾਮ੍ ੩੪.
ਮਾਘ, ਕਾਰਤਿਕ ਜਾਂ ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੇਤਿ ਗਿਰਿਜਾਵਾਚਂ ਸਾਨਂਦਃ ਪਾਰ੍ਵਤੀਸੁਤਃ ੩੪.
ਜਦੋਂ ਪਾਰਬਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਗਿਰਿਜਾ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਧੂਪੈਰ੍ਮੋਦਕੈਸ਼੍ਚ ਪੂਰ੍ਵਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਭੋ ੩੪.
ਪਹਿਲਾਂ ਫੁੱਲ, ਧੂਪ ਤੇ ਮਿਠਾਈਆਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ—
ਭ੍ਰਾਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਸ੍ਥਾਪਿਤੇऽਸ੍ਮਿਁਲ੍ਲਿਂਗੇ ਭਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਨਰਾਃ ੩੪.
ਭਰਾ, ਤੇਰੇ ਰਾਹੀਂ ਮੈਂ ਲਿੰਗ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਹਾਂ, ਤੇ ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤ ਹਨ—
ਏਵਮੁਕ੍ਤੇ ਵਿਘ੍ਨਰਾਜ੍ਞਾ ਪ੍ਰਤੀਤੇऽਸ੍ਥਾਪਯਚ੍ਚ ਤਮ੍ ੩੪.
ਜਦੋਂ ਵਿਘਨਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ ਤੇ ਰੱਜ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦਿੱਤੀ।
ਏਵਂ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਕੁਮਾਰੇਸ਼ਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਚੈਤਾਨ੍ਵਰਾਞ੍ਛਿਵਾਤ੍ ੩੪.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁਮਾਰੇਸ਼ ਨੂੰ ਟਿਕਾ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਤੋਂ ਇਹ ਵਰ ਮਿਲੇ।
ਤਸ੍ਥਾਵਂਸ਼ੇਨ ਤਤ੍ਰੈਵ ਕੁਮਾਰੇਸ਼੍ਵਰਸਂਨਿਧੌ ੩੪.
ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਸਮੇਤ ਉੱਥੇ ਹੀ ਕੁਮਾਰੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਰਿਹਾ।
ਸਫਲਾ ਸ੍ਵਾਮਿਯਾਤ੍ਰਾ ਚ ਤੇषਾਂ ਭਵਤਿ ਭਾਰਤ ੩੪.
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਯਤ੍ਫਲਂ ਸ੍ਵਾਮਿਯਾਤ੍ਰਾਯਾਂ ਤਤ੍ਫਲਂ ਸਮਾਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ ੩੪.
ਜੋ ਫਲ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਫਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਮਿਤ੍ਤੀਕृਤ੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਾਨਂ ਸਾਧ੍ਵਰ੍ਥੇ ਲਿਂਗਮਰ੍ਚਿਤਮ੍ ੩੪.
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵਸੀਲਾ ਬਣਾਕੇ, ਚੰਗਿਆਈ ਲਈ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਮਾਸਂ ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਪਾਤਕਾਤ੍ ੩੪.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਨਾਲ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਜਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਤਸਂਖ੍ਯਾਬਲਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕ ਚ ਭੇਜਿਰੇ ੩੪.
ਉਹ ਲੋਕ ਸੌ ਗੁਣਾ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਰਾਜ ਮਿਲੇ ਅਤੇ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ।
ਲੇਭੇ ਕੁਠਾਰਮੁਜ੍ਜਹ੍ਨੇ ਯੇਨਾਰ੍ਜੁਨਭੁਜਾਨ੍ਯੁਧਿ ੩੪.
ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਕੁਹਾੜੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਰਜੁਨ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵੱਢ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਰਾਮੇਸ਼੍ਵਰਮਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਸ੍ਥਾਪਿਤਂ ਲਿਂਗਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ੩੪.
ਉਥੇ ਜੋ ਉੱਤਮ ਲਿੰਗ ਸਥਾਪਤ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਰਾਮੇਸ਼ਵਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰੀਤਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਰਾਮਸ਼੍ਚ ਕੁਮਾਰੇਸ਼ਸ਼੍ਚ ਫਾਲ੍ਗੁਨ ੩੪.
ਫਾਲਗੁਨ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਰਾਮ ਅਤੇ ਕੁਮਾਰੇਸ਼ ਦੋਵੇਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।