ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਫਲਂ ਤਸ੍ਯੋਪਜਾਯਤੇ ੩੪.
ਉਹਨੂੰ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਯਗ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰੁਦ੍ਰਲੋਕੇ ਵਸੇਤ੍ਤਾਵਦ੍ਯਾਵਦਾਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਮ੍ ੩੪.
ਉਹ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਤੱਕ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਸੰਸਾਰ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ।
ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਮਮਾਵਾਸ੍ਯਾਂ ਸਂਕ੍ਰਾਂਤੌ ਵੈਧृਤੇ ਤਥਾ ੩੪.
ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ, ਅਮਾਵੱਸ, ਸੰਕਰਾਂਤੀ ਤੇ ਵੈਧ੍ਰਿਤਿ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵੀ,
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯੋਭ੍ਯਰ੍ਚਯੇਨ੍ਮਾਂ ਚ ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਫਲਂ ਸ਼੍ਰृਣੁ ੩੪.
ਜੋ ਕੋਈ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਵੇਲੇ ਪੂਜਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਫਲ ਬਾਰੇ ਸੁਣ।
ਯਚ੍ਚਰ੍ਚਿਤੇषੁ ਲਿਂਗੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਸ੍ਯਾਤ੍ਫਲਂ ਚ ਤਤ੍ ੩੪.
ਜਿੰਨਾ ਫਲ ਸਾਰੇ ਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ,
ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਂ ਲਭਤੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਕੁਮਾਰੇਸ਼੍ਵਰਸੇਵਯਾ ੩੪.
ਉਹ ਮਾਨਵ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਕੁਮਾਰੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ ਉਹ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪਰਂ ਪਾਸ਼ੁਪਤਂ ਯੋਗਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਯਾਤਿ ਲਯਂ ਮਯਿ ੩੪.
ਉੱਚਤਮ ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਜੋਗ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਿਵ੍ਯੇਨਾष੍ਟਵਿਧੇਨਾਤ੍ਰ ਕੋਸ਼ਃ ਸਾਧਾਰਣੋऽਤ੍ਰ ਚ ੩੪.
ਇਥੇ ਖਜ਼ਾਨਾ ਸਾਂਝਾ ਹੈ, ਜੋ ਅੱਠ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦੀ ਦਿਵਤਾ-ਮਈਤਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਅਘੋਰੇਣੈਵ ਤਤ੍ਤੋਯਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦਿਵ੍ਯਸ੍ਯ ਕਾਰਣੇ ੩੪.
ਉਹ ਪਾਣੀ ਅਘੋਰ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਦਿਵਤਾ ਲਈ ਅਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਦਿ ਧਰ੍ਮਸ੍ਤਥਾ ਸਤ੍ਯਮੀਸ਼੍ਵਰੋऽਤ੍ਰ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯੇ ੩੪.
ਜੇ ਧਰਮ ਤੇ ਸਚਾਈ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਤਾਂ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਵੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਯਾਸ੍ਯੇ ਚੇਤਿ ਕੁਲਂ ਹਨ੍ਯਾਦ੍ਗਮਨੇ ਚ ਕੁਟੁਮ੍ਬਕਮ੍ ੩੪.
ਜੋ ਆਖਦਾ ਹੈ, 'ਮੈਂ ਜਾਵਾਂਗਾ', ਉਹ ਆਪਣਾ ਵੰਸ਼ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਜਾਣ ਨਾਲ ਘਰ-ਪਰਿਵਾਰ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਦਿਨੈਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਪਕ੍ਸ਼ੈਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਮਾਸੈਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਸਮੈਃ ੩੪.
ਤਿੰਨ ਦਿਨ, ਤਿੰਨ ਪੱਖ, ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ,
ਏਤੇ ਵਰਾਮਯਾ ਲਿਂਗੇ ਦਤ੍ਤਾਤ੍ਰਂ ਸ੍ਥਾਪਿਤੇ ਤ੍ਵਯਾ ੩੪.
ਇਹ ਸਾਰੇ ਵਰ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ, ਇਥੇ ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ।
ਕृਤਕृਤ੍ਯੋ ਵਰੈਰ੍ਦਤ੍ਤੈਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਚੈਤੈਰ੍ਮਹੇਸ਼੍ਵਰ ੩੪.
ਇਹ ਵਰਾਂ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਮਕਸਦ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ।
ਏਵਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਦੇਵਂ ਸ ਮਾਤਰਂ ਪ੍ਰਣਤੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ ੩੪.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਸਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਤ੍ਵਾਮਪ੍ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਥਾਪਯਿष੍ਯੇ ਵਰਦਾ ਭਵ ਪਰ੍ਵਤਿ॥ ੩੪.
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵੀ ਇਥੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਾਂਗਾ; ਤੂੰ ਵਰਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਬਣ, ਹੇ ਪਾਰਵਤੀ।
ਯਤ੍ਰ ਸ਼ਰ੍ਵਃ ਸ੍ਵਭਾਵੇਨ ਤਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਾਮ੍ਯਹਂ ਸੁਤ॥ ੩੪.
ਜਿੱਥੇ ਸ਼ਰਵ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਮੈਂ ਵੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਪੁੱਤਰ।
ਤਵ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਸ੍ਥਾਸ੍ਯੇ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਵਰਪ੍ਰਦਾ ੩੪.
ਤੇਰੀ ਖਾਸ ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਕੇ ਉੱਥੇ ਹੀ ਰਹਾਂਗਾ।
ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਪੁਤ੍ਰਿਣਾਂ ਮੁਖ੍ਯਾ ਪ੍ਰੀਣਿਤਾ ਚ ਭृਸ਼ਂ ਤ੍ਵਯਾ ੩੪.
ਜੋ ਮਾਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਚੋਟੀ ਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਵੇਖਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਸੁਤੋ ਯਦਾ ਰੁਦ੍ਰਭਕ੍ਤਃ ਸਾਨਂਦਂ ਸਦ੍ਭਿਰੀਰ੍ਯਤੇ ੩੪.
ਜਦੋਂ ਪੁੱਤ ਰੁਦਰ ਦਾ ਭਗਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਉਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਰਾਰਾਧਿਤਾ ਦਾਸ੍ਯੇ ਸੌਭਾਗ੍ਯਂ ਸੁਪਤਿਂ ਸੁਤਾਨ੍ ੩੪.
ਜਦੋਂ ਔਰਤਾਂ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ, ਵਧੀਆ ਪਤੀ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਰ੍ਚਯਿष੍ਯਂਤਿ ਮਾਂ ਯਾਸ਼੍ਚ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਧੂਪੈਰ੍ਵਿਲੇਪਨੈਃ ੩੪.
ਜਿਹੜੀਆਂ ਮੈਨੂੰ ਫੁੱਲਾਂ, ਧੂਪ ਤੇ ਚੋਪੜ ਨਾਲ ਪੂਜਦੀਆਂ ਹਨ—
ਪਿਤਰੌ ਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰੌ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਪਤਿਂ ਸੌਭਾਗ੍ਯਸਂਪਦਃ ੩੪.
ਉਹ ਮਾਪੇ, ਸੱਸ-ਸੁਰ, ਪੁੱਤਰ, ਪਤੀ ਤੇ ਵਧੀਆ ਕਿਸਮਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸਪ੍ਤਮਂ ਲਵਣਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮष੍ਟਮਂ ਚ ਸੁਜੀਰਕਮ੍ ੩੪.
ਸੱਤਵਾਂ ਲੂਣ ਹੈ, ਅੱਠਵਾਂ ਵਧੀਆ ਜੀਰਾ ਹੈ।
ਸੁਵਰ੍ਮੇਨਾਥ ਸੌਗਨ੍ਧ੍ਯਦ੍ਰਵ੍ਯੈਃ ਸ਼ੁਭਫਲੈਰਪਿ ੩੪.
ਸੋਨੇ, ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਤੇ ਚੰਗੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ—
ਮਾਘੇ ਵਾ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਵਾਪਿ ਚੈਤ੍ਰੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਰ੍ਚਯੇਤ੍ ਮਾਮ੍ ੩੪.
ਮਾਘ, ਕਾਰਤਿਕ ਜਾਂ ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੇਤਿ ਗਿਰਿਜਾਵਾਚਂ ਸਾਨਂਦਃ ਪਾਰ੍ਵਤੀਸੁਤਃ ੩੪.
ਜਦੋਂ ਪਾਰਬਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਗਿਰਿਜਾ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਧੂਪੈਰ੍ਮੋਦਕੈਸ਼੍ਚ ਪੂਰ੍ਵਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਭੋ ੩੪.
ਪਹਿਲਾਂ ਫੁੱਲ, ਧੂਪ ਤੇ ਮਿਠਾਈਆਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ—
ਭ੍ਰਾਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਸ੍ਥਾਪਿਤੇऽਸ੍ਮਿਁਲ੍ਲਿਂਗੇ ਭਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਨਰਾਃ ੩੪.
ਭਰਾ, ਤੇਰੇ ਰਾਹੀਂ ਮੈਂ ਲਿੰਗ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਹਾਂ, ਤੇ ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤ ਹਨ—
ਏਵਮੁਕ੍ਤੇ ਵਿਘ੍ਨਰਾਜ੍ਞਾ ਪ੍ਰਤੀਤੇऽਸ੍ਥਾਪਯਚ੍ਚ ਤਮ੍ ੩੪.
ਜਦੋਂ ਵਿਘਨਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ ਤੇ ਰੱਜ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦਿੱਤੀ।