ਜਾਤਿਸ੍ਮृਤਿਰਿਯਂ ਪੁਤ੍ਰ ਯਸ੍ਯਾਂ ਜਾਤੌ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ ੩੪.
ਪੁੱਤਰ, ਜਿਹੜੇ ਉਥੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪਿਛਲਾ ਜਨਮ ਯਾਦ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਕਾਲੇ ਹ੍ਯਨਾਵृष੍ਟਿਰ੍ਜਾਯਤੇ ਕृਤ੍ਤਿਕਾਸੁਤ ੩੪.
ਜਦੋਂ ਵੀ ਉਥੇ ਸੁੱਕਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਪੁੱਤਰ—
ਏਕਰਾਤ੍ਰਂ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਂ ਵਾ ਪਞ੍ਚਰਾਤ੍ਰਂ ਚ ਸਪ੍ਤ ਵਾ ੩੪.
ਇੱਕ ਰਾਤ, ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ, ਜਾਂ ਪੰਜ ਜਾਂ ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਲਈ—
ਕਰਵੀਰੈ ਰਕ੍ਤਪੁष੍ਪੈਰ੍ਜਪਾਪੁष੍ਪੈਸ੍ਤਥੈਵ ਚ ੩੪.
ਕਰਵੀ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਲਾਲ ਫੁੱਲ ਤੇ ਜਪਾ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ—
ਭੋਜਯੇਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਣਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਤਾਪਸਾਞ੍ਛਂਸਿਵਵ੍ਰਤਾਨ੍ ੩੪.
ਉਸ ਸਮੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤੇ ਉਹ ਤਪੱਸੀਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਵਰਤ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭੂਮਿਦਾਨਂ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤਤ੍ਤੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਗਵਾਹ੍ਨਿਕਮ੍ ੩੪.
ਫਿਰ ਜਮੀਨ ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰੋਜ਼ ਦੀ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਦਾਤ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਨੇਨੈਵ ਵਿਧਾਨੇਨ ਕृਤੇਨ ਤੁ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮੈਃ ੩੪.
ਇਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਜਦੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਹ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਵਿਵਿਧੈਃ ਪੂਰ੍ਯਤੇ ਧਾਨ੍ਯਃ ਸ਼ਾਦ੍ਵਲੈਸ਼੍ਚ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾ ੩੪.
ਧਰਤੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਨਾਜਾਂ ਨਾਲ ਤੇ ਹਰੀ ਘਾਹ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਯੁਕ੍ਤੋ ਭਵੇਦ੍ਰਾਜਾ ਪਰਚਕ੍ਰੈਰ੍ਨ ਪੀਡ੍ਯਤੇ ੩੪.
ਜੋ ਰਾਜਾ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਤੁਰਦਾ ਹੈ, ਉਹਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਵਲੋਂ ਕੋਈ ਤਕਲੀਫ਼ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ।
ਕਨ੍ਯਾਦਾਨ ਫਲਂ ਤਸ੍ਯ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ ੩੪.
ਉਹਨੂੰ ਕੁੜੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਕਰਾਉਣ ਵਾਲਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਰਤਾ ਭੀ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਫਲਂ ਤਸ੍ਯੋਪਜਾਯਤੇ ੩੪.
ਉਹਨੂੰ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਯਗ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰੁਦ੍ਰਲੋਕੇ ਵਸੇਤ੍ਤਾਵਦ੍ਯਾਵਦਾਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਮ੍ ੩੪.
ਉਹ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਤੱਕ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਸੰਸਾਰ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ।
ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਮਮਾਵਾਸ੍ਯਾਂ ਸਂਕ੍ਰਾਂਤੌ ਵੈਧृਤੇ ਤਥਾ ੩੪.
ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ, ਅਮਾਵੱਸ, ਸੰਕਰਾਂਤੀ ਤੇ ਵੈਧ੍ਰਿਤਿ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵੀ,
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯੋਭ੍ਯਰ੍ਚਯੇਨ੍ਮਾਂ ਚ ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਫਲਂ ਸ਼੍ਰृਣੁ ੩੪.
ਜੋ ਕੋਈ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਵੇਲੇ ਪੂਜਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਫਲ ਬਾਰੇ ਸੁਣ।
ਯਚ੍ਚਰ੍ਚਿਤੇषੁ ਲਿਂਗੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਸ੍ਯਾਤ੍ਫਲਂ ਚ ਤਤ੍ ੩੪.
ਜਿੰਨਾ ਫਲ ਸਾਰੇ ਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ,
ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਂ ਲਭਤੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਕੁਮਾਰੇਸ਼੍ਵਰਸੇਵਯਾ ੩੪.
ਉਹ ਮਾਨਵ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਕੁਮਾਰੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ ਉਹ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪਰਂ ਪਾਸ਼ੁਪਤਂ ਯੋਗਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਯਾਤਿ ਲਯਂ ਮਯਿ ੩੪.
ਉੱਚਤਮ ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਜੋਗ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਿਵ੍ਯੇਨਾष੍ਟਵਿਧੇਨਾਤ੍ਰ ਕੋਸ਼ਃ ਸਾਧਾਰਣੋऽਤ੍ਰ ਚ ੩੪.
ਇਥੇ ਖਜ਼ਾਨਾ ਸਾਂਝਾ ਹੈ, ਜੋ ਅੱਠ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦੀ ਦਿਵਤਾ-ਮਈਤਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਅਘੋਰੇਣੈਵ ਤਤ੍ਤੋਯਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦਿਵ੍ਯਸ੍ਯ ਕਾਰਣੇ ੩੪.
ਉਹ ਪਾਣੀ ਅਘੋਰ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਦਿਵਤਾ ਲਈ ਅਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਦਿ ਧਰ੍ਮਸ੍ਤਥਾ ਸਤ੍ਯਮੀਸ਼੍ਵਰੋऽਤ੍ਰ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯੇ ੩੪.
ਜੇ ਧਰਮ ਤੇ ਸਚਾਈ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਤਾਂ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਵੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਯਾਸ੍ਯੇ ਚੇਤਿ ਕੁਲਂ ਹਨ੍ਯਾਦ੍ਗਮਨੇ ਚ ਕੁਟੁਮ੍ਬਕਮ੍ ੩੪.
ਜੋ ਆਖਦਾ ਹੈ, 'ਮੈਂ ਜਾਵਾਂਗਾ', ਉਹ ਆਪਣਾ ਵੰਸ਼ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਜਾਣ ਨਾਲ ਘਰ-ਪਰਿਵਾਰ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਦਿਨੈਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਪਕ੍ਸ਼ੈਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਮਾਸੈਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਸਮੈਃ ੩੪.
ਤਿੰਨ ਦਿਨ, ਤਿੰਨ ਪੱਖ, ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ,
ਏਤੇ ਵਰਾਮਯਾ ਲਿਂਗੇ ਦਤ੍ਤਾਤ੍ਰਂ ਸ੍ਥਾਪਿਤੇ ਤ੍ਵਯਾ ੩੪.
ਇਹ ਸਾਰੇ ਵਰ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ, ਇਥੇ ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ।
ਕृਤਕृਤ੍ਯੋ ਵਰੈਰ੍ਦਤ੍ਤੈਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਚੈਤੈਰ੍ਮਹੇਸ਼੍ਵਰ ੩੪.
ਇਹ ਵਰਾਂ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਮਕਸਦ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ।
ਏਵਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਦੇਵਂ ਸ ਮਾਤਰਂ ਪ੍ਰਣਤੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ ੩੪.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਸਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਤ੍ਵਾਮਪ੍ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਥਾਪਯਿष੍ਯੇ ਵਰਦਾ ਭਵ ਪਰ੍ਵਤਿ॥ ੩੪.
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵੀ ਇਥੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਾਂਗਾ; ਤੂੰ ਵਰਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਬਣ, ਹੇ ਪਾਰਵਤੀ।
ਯਤ੍ਰ ਸ਼ਰ੍ਵਃ ਸ੍ਵਭਾਵੇਨ ਤਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਾਮ੍ਯਹਂ ਸੁਤ॥ ੩੪.
ਜਿੱਥੇ ਸ਼ਰਵ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਮੈਂ ਵੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਪੁੱਤਰ।
ਤਵ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਸ੍ਥਾਸ੍ਯੇ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਵਰਪ੍ਰਦਾ ੩੪.
ਤੇਰੀ ਖਾਸ ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਕੇ ਉੱਥੇ ਹੀ ਰਹਾਂਗਾ।
ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਪੁਤ੍ਰਿਣਾਂ ਮੁਖ੍ਯਾ ਪ੍ਰੀਣਿਤਾ ਚ ਭृਸ਼ਂ ਤ੍ਵਯਾ ੩੪.
ਜੋ ਮਾਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਚੋਟੀ ਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਵੇਖਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਸੁਤੋ ਯਦਾ ਰੁਦ੍ਰਭਕ੍ਤਃ ਸਾਨਂਦਂ ਸਦ੍ਭਿਰੀਰ੍ਯਤੇ ੩੪.
ਜਦੋਂ ਪੁੱਤ ਰੁਦਰ ਦਾ ਭਗਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਉਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ।