ਮਮੇਸ਼ ਭੂਤੇਸ਼ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰੋਸਿ ਕਾਮੇਸ਼ ਵਾਗੀਸ਼ ਬਲੇਸ਼ ਧੀਸ਼ ੩੪.
ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਵੱਡਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ; ਇੱਛਾ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਬੋਲੀ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਤਾਕਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਤੇ ਅਕਲ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ।
ਇਤਿ ਸਂਸ੍ਤੂਯ ਵਰਦਂ ਸ਼ੂਲਪਾਣਿਮੁਮਾਪਤਿਮ੍ ੩੪.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੈਨੂੰ ਸਲਾਹ ਕੇ, ਜੋ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਧਾਰੀ, ਉਮਾ ਪਤੀ ਹੈ—
ਏਵਂ ਭਕ੍ਤਿਪਰਾਕ੍ਰਾਂਤਮਾਤ੍ਮਯੋਗ੍ਯਂ ਸ੍ਤਵਂ ਸ਼ਿਵਃ ੩੪.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਮੇਰੇ ਸੁਭਾਵ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਏ—
ਤ੍ਵਯਾ ਦੁਃਖਂ ਨ ਸਂਚਿਂਤ੍ਯਂ ਮਮ ਭਕ੍ਤਵਧਾਤ੍ਮਕਮ੍ ੩੪.
ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਦੀ ਮੌਤ ਵਾਸਤੇ ਦੁੱਖ ਨਾ ਕਰ, ਇਹ ਮੇਰੀ ਆਪਣੀ ਖਾਸੀਅਤ ਹੈ।
ਯੇ ਚ ਸਾਯਂ ਤਥਾ ਪ੍ਰਾਤਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਕृਤੇਨ ਸ੍ਤਵੇਨ ਮਾਮ੍ ੩੪.
ਜੋ ਲੋਕ ਸਵੇਰੇ ਤੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ, ਤੇਰੇ ਬਣਾਏ ਹੋਏ ਇਸ ਸਤੁਤੀ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਨ ਵ੍ਯਾਧਿਰ੍ਨ ਚ ਦਾਰਿਦ੍ਰ੍ਯਂ ਨ ਚੈਵੇष੍ਟਵਿਯੋਜਨਮ੍ ੩੪.
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਰੋਗ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਨਾ ਗਰੀਬੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਨਾ ਚਾਹੀਦੇ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖੋ ਵੱਖ ਹੋਣ ਦਾ ਦੁੱਖ—
ਤਥਾਨ੍ਯਾਨਪਿ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਵਰਾਨ੍ਪਰਮਦੁਰ੍ਲਭਾਨ੍ ੩੪.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮੈਂ ਉਹ ਵਰ ਦਿਆਂਗਾ ਜੋ ਬੜੇ ਔਖੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਮਹੀਸਾ ਗਰਕੂਲੇ ਤੁ ਯੇ ਮਾਂ ਸ੍ਤੋष੍ਯਂਤਿ ਪੂਜਯਾ ੩੪.
ਜੋ ਲੋਕ ਸਮੁੰਦਰ ਤੇ ਦਰਿਆ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੇ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਮੇਰੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਸਰਸ੍ਯਤ੍ਰ ਚ ਯੇ ਸ੍ਨਾਨਂ ਪ੍ਰਕਰਿष੍ਯਂਤਿ ਮਾਨਵਾਃ ੩੪.
ਅਤੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਝੀਲ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਕੁਮਾਰੇਸ਼ਂ ਤੁ ਮਾਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮਹੀਸਾਗਰਸਂਗਮੇ ੩੪.
ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਤੇ ਦਰਿਆ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਕੁਮਾਰੇਸ਼ ਵਜੋਂ ਪੂਜਦੇ ਹਨ—
ਜਾਤਿਸ੍ਮृਤਿਰਿਯਂ ਪੁਤ੍ਰ ਯਸ੍ਯਾਂ ਜਾਤੌ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ ੩੪.
ਪੁੱਤਰ, ਜਿਹੜੇ ਉਥੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪਿਛਲਾ ਜਨਮ ਯਾਦ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਕਾਲੇ ਹ੍ਯਨਾਵृष੍ਟਿਰ੍ਜਾਯਤੇ ਕृਤ੍ਤਿਕਾਸੁਤ ੩੪.
ਜਦੋਂ ਵੀ ਉਥੇ ਸੁੱਕਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਪੁੱਤਰ—
ਏਕਰਾਤ੍ਰਂ ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਂ ਵਾ ਪਞ੍ਚਰਾਤ੍ਰਂ ਚ ਸਪ੍ਤ ਵਾ ੩੪.
ਇੱਕ ਰਾਤ, ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ, ਜਾਂ ਪੰਜ ਜਾਂ ਸੱਤ ਰਾਤਾਂ ਲਈ—
ਕਰਵੀਰੈ ਰਕ੍ਤਪੁष੍ਪੈਰ੍ਜਪਾਪੁष੍ਪੈਸ੍ਤਥੈਵ ਚ ੩੪.
ਕਰਵੀ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਲਾਲ ਫੁੱਲ ਤੇ ਜਪਾ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ—
ਭੋਜਯੇਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਣਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਤਾਪਸਾਞ੍ਛਂਸਿਵਵ੍ਰਤਾਨ੍ ੩੪.
ਉਸ ਸਮੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤੇ ਉਹ ਤਪੱਸੀਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਵਰਤ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭੂਮਿਦਾਨਂ ਤਤਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਤਤ੍ਤੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਗਵਾਹ੍ਨਿਕਮ੍ ੩੪.
ਫਿਰ ਜਮੀਨ ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰੋਜ਼ ਦੀ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਦਾਤ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਨੇਨੈਵ ਵਿਧਾਨੇਨ ਕृਤੇਨ ਤੁ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮੈਃ ੩੪.
ਇਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਜਦੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਹ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਵਿਵਿਧੈਃ ਪੂਰ੍ਯਤੇ ਧਾਨ੍ਯਃ ਸ਼ਾਦ੍ਵਲੈਸ਼੍ਚ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾ ੩੪.
ਧਰਤੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਨਾਜਾਂ ਨਾਲ ਤੇ ਹਰੀ ਘਾਹ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਯੁਕ੍ਤੋ ਭਵੇਦ੍ਰਾਜਾ ਪਰਚਕ੍ਰੈਰ੍ਨ ਪੀਡ੍ਯਤੇ ੩੪.
ਜੋ ਰਾਜਾ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਤੁਰਦਾ ਹੈ, ਉਹਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਵਲੋਂ ਕੋਈ ਤਕਲੀਫ਼ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ।
ਕਨ੍ਯਾਦਾਨ ਫਲਂ ਤਸ੍ਯ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ ੩੪.
ਉਹਨੂੰ ਕੁੜੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਕਰਾਉਣ ਵਾਲਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਰਤਾ ਭੀ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੋਮਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਫਲਂ ਤਸ੍ਯੋਪਜਾਯਤੇ ੩੪.
ਉਹਨੂੰ ਅਗਨਿਸ਼ਟੋਮ ਯਗ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰੁਦ੍ਰਲੋਕੇ ਵਸੇਤ੍ਤਾਵਦ੍ਯਾਵਦਾਭੂਤਸਂਪ੍ਲਵਮ੍ ੩੪.
ਉਹ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਤੱਕ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਸੰਸਾਰ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ।
ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਮਮਾਵਾਸ੍ਯਾਂ ਸਂਕ੍ਰਾਂਤੌ ਵੈਧृਤੇ ਤਥਾ ੩੪.
ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ, ਅਮਾਵੱਸ, ਸੰਕਰਾਂਤੀ ਤੇ ਵੈਧ੍ਰਿਤਿ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵੀ,
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯੋਭ੍ਯਰ੍ਚਯੇਨ੍ਮਾਂ ਚ ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਫਲਂ ਸ਼੍ਰृਣੁ ੩੪.
ਜੋ ਕੋਈ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਵੇਲੇ ਪੂਜਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਫਲ ਬਾਰੇ ਸੁਣ।
ਯਚ੍ਚਰ੍ਚਿਤੇषੁ ਲਿਂਗੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਸ੍ਯਾਤ੍ਫਲਂ ਚ ਤਤ੍ ੩੪.
ਜਿੰਨਾ ਫਲ ਸਾਰੇ ਲਿੰਗਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ,
ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਂ ਲਭਤੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਕੁਮਾਰੇਸ਼੍ਵਰਸੇਵਯਾ ੩੪.
ਉਹ ਮਾਨਵ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਕੁਮਾਰੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ ਉਹ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪਰਂ ਪਾਸ਼ੁਪਤਂ ਯੋਗਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਯਾਤਿ ਲਯਂ ਮਯਿ ੩੪.
ਉੱਚਤਮ ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਜੋਗ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਿਵ੍ਯੇਨਾष੍ਟਵਿਧੇਨਾਤ੍ਰ ਕੋਸ਼ਃ ਸਾਧਾਰਣੋऽਤ੍ਰ ਚ ੩੪.
ਇਥੇ ਖਜ਼ਾਨਾ ਸਾਂਝਾ ਹੈ, ਜੋ ਅੱਠ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦੀ ਦਿਵਤਾ-ਮਈਤਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਅਘੋਰੇਣੈਵ ਤਤ੍ਤੋਯਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਦਿਵ੍ਯਸ੍ਯ ਕਾਰਣੇ ੩੪.
ਉਹ ਪਾਣੀ ਅਘੋਰ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਦਿਵਤਾ ਲਈ ਅਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਦਿ ਧਰ੍ਮਸ੍ਤਥਾ ਸਤ੍ਯਮੀਸ਼੍ਵਰੋऽਤ੍ਰ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯੇ ੩੪.
ਜੇ ਧਰਮ ਤੇ ਸਚਾਈ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਤਾਂ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਵੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।