ਰੇਵਤ੍ਯਾਂ ਚ ਰਥਂ ਹੈਮਂ ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛੋਣਸ਼ਂਭਵੇ
ਰੇਵਤੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ, ਸੋਣਾ ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦਾ ਰਥ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੂਜ੍ਯੋ ਰਾਸ਼ਿषੁ ਮੇषਾਦਿष੍ਵਰੁਣੇਥੋ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ 1.3.2.7.
ਮੇਖ ਆਦਿ ਰਾਸੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹੈ।
ਕੁਟਜੈਰ੍ਨੀਪਕੁਸੁਮੈਰ੍ਜੀਵਂਤੀਮਲ੍ਲਿਕਾਦਿਭਿਃ
ਕੁਟਜ, ਨੀਪਾ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਜੀਵੰਤ, ਮੱਲੀਕਾ ਤੇ ਹੋਰ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ,
ਪਂਚਾਮृਤੇਨ ਸ੍ਨਪਯਨ੍ਨੁਭਯੋਰੁਪਰਾਗਯੋਃ
ਦੋਵੇਂ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆਂ ਸਮੇਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਪਨਂ ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯੇਨ ਦ੍ਵਯੋਰਯਨਯੋਰਪਿ
ਦੋਵੇਂ ਅੱਖਾਂ ਦਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਵੀ ਪੰਜ ਗਉ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਣਵੇਨੈਵ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਕ੍ਸ਼ੀਰੇਣ ਸ੍ਨਪਨਕ੍ਰਿਯਾਮ੍
ਓਮ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਹ੍ਣੇ ਸ੍ਯਾਦ੍ਰੁਦ੍ਰਤੁਲਸੀ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨੇ ਕृਤਮਾਲਕਮ੍
ਸਵੇਰੇ ਰੁਦ੍ਰ ਤੁਲਸੀ ਨਾਲ, ਤੇ ਦੁਪਹਿਰ ਵੇਲੇ ਕ੍ਰਿਤਮਾਲਾ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ।
ਅਦ੍ਧੋਦਯੇ ਚ ਸ੍ਨਪਯੇਤ੍ਸਹਸ੍ਰਕਲਸ਼ੋਦਕੈਃ
ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ, ਹਜ਼ਾਰ ਘੜਿਆਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਰਾਤ੍ਰੌ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਖੈਰ੍ਬਿਲ੍ਵਪਤ੍ਰਕੈਃ
ਸ਼ਿਵਰਾਤਰੀ ਨੂੰ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤਿੰਨ-ਚੋਟੀ ਵਾਲੇ ਬਿਲਵ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ।
ਗੀਤਵਾਦਿਤ੍ਰਨृਤ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਦਿਵ੍ਯਾਗਮਵਿਧਾਨਤਃ
ਗੀਤ, ਵਾਜਾ ਤੇ ਨੱਚ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ।
ਮਾਸਿ ਪੌषੇ ਚ ਦੇਵਸ੍ਯ ਕੁਰ੍ਯਾਦਾਗ੍ਨੇਯਮੁਤ੍ਸਵਮ੍
ਪੌਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਲਈ ਅੱਗ ਵਾਲਾ ਤਿਉਹਾਰ ਮਨਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵੈਸ਼ਾਖੇ ਚ ਵਿਸ਼ਾਖਾਯਾਂ ਸ਼ਿਵਤਂਤ੍ਰਾਨੁਸਾਰਤਃ 1.3.2.7.
ਵੈਸਾਖ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ਾਖਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਸ਼ਿਵ ਤੰਤ੍ਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ।
ਪ੍ਰਾਬੋਧਿਕ ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍षੇ ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਨਿਰ੍ਮਾਯ ਸਾਮਭਿਃ
ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਪ੍ਰਬੋਧਿਕਾ ਨੂੰ, ਸਵੇਰੇ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਮ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ।
ਸ਼ਨਿਪ੍ਰਦੋषੇष੍ਵਾਰ੍ਦ੍ਰਾਸੁ ਵ੍ਯਤੀਪਾਤੇषੁ ਪਰ੍ਵਸੁ
ਸ਼ਨੀ ਪ੍ਰਦੋਸ਼, ਆਰਦ੍ਰਾ ਨਕਸ਼ਤਰ, ਵ੍ਯਤੀਪਾਤ ਤੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਵਾਲੇ ਦਿਨਾਂ ਤੇ,
ਦੀਕ੍ਸ਼ੋਪਨਯਨੋਦ੍ਵਾਹਪੁਤ੍ਰਜਨ੍ਮਾਦਿਕੇष੍ਵਪਿ
ਦੀਖਿਆ, ਜਨੇਊ, ਵਿਆਹ ਜਾਂ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਵੀ,
ਅਪਿ ਸ੍ਵਜਨ੍ਮਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇ ਸਂਪਤ੍ਸ੍ਵਾਪਤ੍ਸੁ ਭੀਤਿषੁ
ਆਪਣੇ ਜਨਮ ਨਕਸ਼ਤਰ, ਸੁਖ, ਦੁੱਖ ਜਾਂ ਡਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵੀ,
ਵ੍ਰਤਿਚਕ੍ਰਾਗਮੇ ਪਾਦਬਂਧਨੇ ਨਵਵੈਭਵੇ
ਵਰਤ ਦੀ ਆਮਦ, ਪੈਰ ਬੰਨ੍ਹਣ ਜਾਂ ਨਵੀਂ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਵੀ,
ਸ੍ਮਰੇਦਤਿਦਵੀਯਾਂਸ਼੍ਚੇਤ੍ਪਸ਼੍ਯੇਤ੍ਪਰ੍ਯਂਤਗੋ ਯਦਿ
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੇ, ਜਾਂ ਵੇਖ ਲਵੇ, ਜਾਂ ਅੰਤ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇ—
ਕਿਮਨ੍ਯਦ੍ਵਦ ਵਤ੍ਸੇਤਿ ਉਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਭੁਜਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਹੁਣ ਹੋਰ ਕੀ ਆਖਾਂ, ਪੁੱਤੜੇ? — ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਨੇ ਆਪਣਾ ਬਾਂਹ ਚੁੱਕ ਕੇ ਆਖਿਆ।
ਸ੍ਮਰਣੇਨ ਮਨਃਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰੇ ਸ਼੍ਰਵਣਾਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦृਸ਼ੌਃ
ਸਿਮਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨ ਤੇ ਕੰਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਸੁਣਨ ਤੇ ਵੇਖਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਅਰੁਣੇਸ੍ਮਿਨ੍ਮਹਾਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਦੇਹਿਭਿਰ੍ਲਬ੍ਧਜਨ੍ਮਭਿਃ
ਇਸ ਅਰੁਣ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ 'ਚ, ਜਿਹੜੇ ਜੀਵ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ—
ਅਨ੍ਯਤ੍ਰ ਮੁਕ੍ਤਦੇਹਾਨਾਮਪ੍ਯਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਕਰ੍ਮਣਾ 1.3.2.7.
ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ, ਜਿਹੜੇ ਦੇਹ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵੀ ਇੱਥੇ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਮ ਨਾਲ—
ਅਯੋਧ੍ਯਾਂ ਮਥੁਰਾਂ ਮਾਯਾਂ ਕਾਸ਼ੀਂ ਕਾਂਚੀਮਵਂਤਿਕਾਮ੍
ਅਯੋਧਿਆ, ਮਥੁਰਾ, ਮਾਇਆ, ਕਾਸ਼ੀ, ਕਾਂਚੀ ਤੇ ਅਵੰਤਿਕਾ—
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਵਂਤਂ ਚ ਸ਼ਿਲਾਦਪੁਤ੍ਰਂ ਮृਕਣ੍ਡੁਸੂਨੁਃ ਪੁਨਰਪ੍ਯੁਵਾਚ
ਇਹ ਗੱਲ ਆਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸ਼ਿਲਾਦ ਦਾ ਪੁੱਤ੍ਰ, ਮ੍ਰਿਕੰਡੂ ਦਾ ਪੁੱਤ੍ਰ ਮੁੜ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਮਾਰ੍ਕਂਡੇਯ ਤ੍ਵਯਾ ਮਨ੍ਯੇ ਮਯਿ ਨ੍ਯਸ੍ਤੋ ਮਹਾਨ੍ਭਰਃ
ਮਾਰਕੰਡੇਯ, ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਵੱਡਾ ਭਾਰ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਸ੍ਥਾਨੇ ਕੁਤੂਹਲਾਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਂ ਮਨਸ੍ਤਵ ਮਹਾਮਤੇ
ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਿਆ, ਤੇਰਾ ਮਨ ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ ਹੈ।
ਕਥਂ ਵਾ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ ਵਕ੍ਤੁਂ ਜਾਨਾਨਰਪਿ ਕਾਰ੍ਤ੍ਸ੍ਨ੍ਯਤਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਵੇਂ ਦੱਸੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ?
ਕਥਂ ਵਾ ਸ਼੍ਰੁਤਮਪ੍ਯੇਤਦਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਰਸਭਾਵਿਤੈਃ
ਜਾਂ, ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਵੀ, ਜਿਹੜੇ ਅਚੰਭੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਸਮਝ ਸਕਦੇ ਹਨ?
ਇਦਾਨੀਂ ਸ੍ਮਰ ਚਿਤ੍ਰਂ ਤੁ ਚਰਿਤ੍ਰਂ ਸ੍ਮਰਵੈਰਿਣਃ
ਹੁਣ ਤੂੰ ਕਾਮ ਦੇ ਵੈਰੀ ਦੇ ਅਜੀਬ ਤੇ ਅਸਾਧਾਰਣ ਚਰਿੱਤਰ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ।
ਅਦ੍ਭੁਤਂ ਸ਼ਿਵਚਾਰਿਤ੍ਰਮਾਸ੍ਕਂਦਿਤਮਨੋਹਰਮ੍
ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਅਦਭੁਤ ਚਰਿੱਤਰ ਲਗਾਤਾਰ ਤੇ ਮਨ ਮੋਹਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।