ਘृਤੇਨ ਹਤਪਾਪਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮਧੁਨਾ ਸੁਭਗੋ ਭਵੇਤ੍ ੩੪.
ਘਿਉ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਮਧੂ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਾਨੀਯਦਧਿਦੁਗ੍ਧਾਦ੍ਯੈਃ ਕ੍ਰਮਾਦ੍ਦਸ਼ਗੁਣਂ ਫਲਮ੍ ੩੪.
ਪਾਣੀ, ਦਹੀਂ, ਦੁੱਧ ਆਦਿ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਫਲ ਦੱਸ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਪਿਲਾਪਂਚਗਵ੍ਯੇਨ ਸੁਰਸਿਂਧੁਜਲੇਨ ਵਾ ੩੪.
ਕਪਿਲਾ ਗਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਦੂਧਾਂ ਜਾਂ ਅਕਾਸੀ ਦਰਿਆ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ,
ਕੁਸ਼ੋਦਕਾਦ੍ਗਂਧਜਲਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੀਰ੍ਥੋਦਕਂ ਵਰਮ੍ ੩੪.
ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਹ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਸੁਗੰਧੀ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਵੀ, ਪਰ ਤੀਰਥ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਕਪਿਲਾਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਯਦਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤਤ੍ਫਲਂ ਕਲਸ਼ੇ ਪृਥਕ੍ ੩੪.
ਕਪਿਲਾ ਗਾਂ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਫਲ ਕਲਸ਼ ਵਿਚ ਪਾ ਕੇ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਵੀ ਵੱਖਰਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਖਂਡਾਗਰੁਕਾਸ਼੍ਮੀਰਸ਼ਸ਼ਿਨਃ ਕ੍ਰਮਸ਼ੋऽਧਿਕਾਃ ੩੪.
ਚੰਦਨ, ਅਗਰ ਤੇ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਕੇਸਰ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਕਾਂਤ ਮਣੀ, ਹਰ ਇੱਕ ਪਿਛਲੇ ਨਾਲੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ।
ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤੋ ਗੁਗ੍ਲੁਲੋ ਧੂਪਸ੍ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚਂਦ੍ਰੋऽਗਰੁਰ੍ਵਰਃ ੩੪.
ਗੁਗਲ ਦੀ ਧੂਪ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਮੰਨੀ ਗਈ ਹੈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਚੰਦ੍ਰਕਾਂਤ ਤੇ ਅਗਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ।
ਦੀਪਦਃ ਕੀਰ੍ਤਿਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰੁਤ੍ਤਮਮੇਵ ਚ ੩੪.
ਜੋ ਕੋਈ ਦੀਵਾ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹਨੂੰ ਚੰਗੀ ਯਸ਼ ਤੇ ਵਧੀਆ ਅੱਖਾਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪੁष੍ਪੇਣ ਹੇਮਕਰ੍ਣਸ੍ਯ ਪ੍ਰਬਦ੍ਧੇਨ ਦ੍ਵਿਸਂਗੁਣਮ੍ ੩੪.
ਸੋਨੇ ਦੀ ਕੰਨੀ ਨਾਲ ਫੁੱਲ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਫਲ ਦੂਣਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਖਂਡੈਰ੍ਬਿਲ੍ਵਪਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਵਾ ਵਿਵਿਧੈਰਪਿ ੩੪.
ਅਖੰਡ ਬਿਲਵ ਪੱਤਿਆਂ ਜਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਵੀ,
ਯਸ੍ਤੁ ਪੁष੍ਪਗृਹਂ ਕੁਰ੍ਯਾਨ੍ਨਰਃ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਸ਼ਯੋ ਭਵੇਤ੍ ੩੪.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਦਾ ਘਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹਦਾ ਮਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭੂषਣਾਂਬਰਦਾਨੇਨ ਨਰੋ ਭਵਤਿ ਭੋਗਭਾਕ੍ ੩੪.
ਗਹਿਣੇ ਤੇ ਕੱਪੜੇ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਭੋਗਾਂ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰਮ੍ਯਂ ਵਿਤਾਨਂ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛਤ੍ਰੁਭਿਰ੍ਨਾਭੂਯਤੇ ੩੪.
ਜੋ ਕੋਈ ਸੋਹਣਾ ਛਾਂਵਾਂ ਵਾਲਾ ਚੰਬਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਵਲੋਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਹਾਰਦਾ।
ਸ਼ਂਖਘਂਟਾਪ੍ਰਦਾਨੇਨ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਭਵਤਿ ਸ਼ਬ੍ਦਵਾਨ੍ ੩੪.
ਜੋ ਸਿੰਘਣੀਆਂ ਤੇ ਘੰਟੀਆਂ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਦਵਾਨ ਤੇ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਮਸ੍ਕਾਰਂ ਪ੍ਰਣਾਮਂ ਚ ਕृਤ੍ਵਾ ਜਾਯੇਨ੍ਮਹਾਕੁਲੇ ੩੪.
ਜੋ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ ਮਨੋਮੋਹੈਰ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ੍ਤੁਤ੍ਵਾ ਚ ਮਾਂ ਨਰਃ ੩੪.
ਜੋ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨ ਦੇ ਭੁਲੇਖਿਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਰਾਰ੍ਤਿਕਂ ਭ੍ਰਾਮਯਿਤ੍ਵਾ ਅਰ੍ਤਿਹੀਨਃ ਪ੍ਰਜਾਯਤੇ ੩੪.
ਜੋ ਆਰਤੀ ਦੀ ਜੋਤ ਘੁੰਮਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨਤ੍ਵਾ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾਥ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਦਾਨਂ ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਸਂਨਿਧੌ ੩੪.
ਜੋ ਲਿੰਗ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੁੰਨ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਣਾਮਾਤ੍ਪਂਚਦਸ਼ ਚ ਸ੍ਨਾਨਾਦ੍ਵਿਂਸ਼ਤਿਂ ਪੂਜਯਾ ੩੪.
ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪੰਦਰਾਂ, ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਵੀਹ, ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਏਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਯਥੋਦ੍ਦਿष੍ਟਂ ਕੁਮਾਰਾਤ੍ਰ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ੩੪.
ਕੁਮਾਰ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ।
ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਯਥਾ ਵਤ੍ਸ ਵਿਸ਼੍ਵਨਾਥੋऽਸ੍ਮਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤਃ॥ ੩੪.
ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਨਾਥ ਵਜੋਂ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ, ਹੇ ਪੁੱਤਰ।
ਗੁਪ੍ਤਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਤਥਾ ਸ੍ਥਾਸ੍ਯੇ ਕੁਮਾਰੇਸ਼੍ਵਰਮਧ੍ਯਤਃ॥ ੩੪.
ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਗੁਪਤ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਕੁਮਾਰੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਸਾਂਗਾ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੇਤਿ ਵਚਨਂ ਰੁਦ੍ਰਾਦ੍ਦੇਵਾਨਾਂ ਸ਼੍ਰृਣ੍ਵਤਾਂ ਗੁਹਃ ੩੪.
ਰੁਦਰ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਗੁਹਾ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਬੈਠ ਕੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਿਆ।
ਨਮਃ ਸ਼ਿਵਾਯਾਸ੍ਤੁ ਨਿਰਾਮਯਾਯ ਨਮਃ ਸ਼ਿਵਾਯਾਸ੍ਤੁ ਮਨੋਮਯਾਯ ੩੪.
ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹਨ; ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਮਨ ਤੋਂ ਉਪਜੇ ਹਨ।
ਨਮੋ ਭਵਾਯਾਸ੍ਤੁ ਭਵੋਦ੍ਭਵਾਯ ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ ਧ੍ਵਸ੍ਤਮਨੋਭਵਾਯ ੩੪.
ਭਵ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਜੀਵਨ ਦੇ ਮੂਲ ਹਨ; ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਮਨ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋ।
ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਸ਼ਰ੍ਵਾਯ ਨਮਃ ਸ਼ਿਵਾਯ ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਸਿਦ੍ਧਾਯ ਪੁਰਾਤਨਾਯ ੩੪.
ਸ਼ਰਵ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਪੁਰਾਣੇ ਤੇ ਸਿਧ ਹੋਏ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਨਿਸਰ੍ਗਾਤ੍ਮਕਭੂਤਿਕਾਯ ਨਮੋऽਸ੍ਤ੍ਵਮੇਯੋਕ੍ਸ਼ਮਹਰ੍ਦ੍ਧਿਕਾਯ ੩੪.
ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਆਪ ਹੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਅਣਮਾਪ, ਵੱਡੇ ਤੇ ਬਲਵਾਨ ਬਲਦ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਨਾਨਾਭੁਵਨਾਧਿਕਰ੍ਤ੍ਰੇ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਭਕ੍ਤਾਭਿਮਤਪ੍ਰਦਾਤ੍ਰੇ ੩੪.
ਕਈ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟਿਕਰਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਅਨਂਤਰੂਪਾਯ ਸਦੈਵ ਤੁਭ੍ਯਮਸਹ੍ਯਕੋਪਾਯ ਸਦੈਵ ਤੁਭ੍ਯਮ੍ ੩੪.
ਅਨੰਤ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਦਾ ਨਮਸਕਾਰ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਗੁੱਸਾ ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਦਾ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਃ ਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧਾਯ ਮਹੌषਧਾਯ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ ਵ੍ਯਾਧਿਗਣਾਪਹਾਯ ੩੪.
ਮਸ਼ਹੂਰ ਤੇ ਵੱਡੀ ਦਵਾਈ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਸਾਰੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।