ਤੇਜੋਵਧਸਮੁਦ੍ਭੂਤਪਾਤਕੇਨ ਸ ਮੁਚ੍ਯਤੇ॥ ੩੩.
ਉਹ ਮਨੁੱਖ, ਜੋ ਤੇਜ ਦੇ ਸੰਘਾਰ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯਾਮੇਵ ਤਿਥੌ ਸੋਮਃ ਸ਼ਿਵਯੋਗਸ਼੍ਚ ਤੈਤਿਲਮ੍ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾਤ੍ਰ ਸਸ਼ਰੀਰੋ ਵੈ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਂ ਵ੍ਰਜੀष੍ਯਤਿ॥ ੩੩.
ਇਸੇ ਤਿੱਥ ਤੇ ਸੋਮ ਤੇ ਸ਼ਿਵ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਇਥੇ ਸਰੀਰ ਸਮੇਤ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਪਾਲੇਸ਼ਸ੍ਯ ਸਾਂਨਿਧ੍ਯੇ ਸ਼ਕ੍ਤਿਚ੍ਛਿਦ੍ਰਂ ਹਿ ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਤੇ ੩੩.
ਕਪਾਲੇਸ਼ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿਚ, ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਘਾਟ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰੁਦ੍ਰਵਾਕ੍ਯਂ ਸ੍ਕਂਦਃ ਪ੍ਰੀਤੋऽਭਵਦ੍ਭृਸ਼ਮ੍ ੩੩.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਕੰਦ ਜੀ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਏ।
ਤਤਸ੍ਤृਤੀਯਲਿਂਗਸ੍ਯ ਚਿਕੀਰ੍षੁ ਸ੍ਥਾਪਨਂ ਗੁਹਮ੍ ੩੪.
ਫਿਰ, ਤੀਜਾ ਲਿੰਗ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਗੁਹਾ ਨੇ—
ਯਦ੍ਯਪ੍ਯੇਤਚ੍ਛੁਭਂ ਲਿਂਗਂ ਸਰ੍ਵਦੋषਵਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍ ੩੪.
ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਲਿੰਗ ਮੰਗਲਮਈ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਦੋਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ—
ਤਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸਰ੍ਵਦੋषਵਿਮੁਕ੍ਤਂ ਨਿਰ੍ਮਮੇ ਸ੍ਵਯਮ੍ ੩੪.
ਤਦ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਇਸ ਨੂੰ ਸਭ ਦੋਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਰਚਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਕਂਦਸ੍ਯ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵੈਰ੍ਨਿਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍ ੩੪.
ਉਥੇ, ਸਕੰਦ ਜੀ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਲਈ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ।
ਗਂਗਾਦਿਕਾਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਯਾਨਿ ਪ੍ਰੋਚੁਰ੍ਦਿਵੌਕਸਃ ੩੪.
ਗੰਗਾ ਆਦਿਕ ਜਿਹੜੇ ਤੀਰਥ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਚਾਰਿਆ—
ਏਵਮਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਤਾਨ੍ਯੂਚੁਃ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਸ਼ਰਜਨ੍ਮਨਃ ਗਾਧਿਪੁਤ੍ਰਾਦਿਭਿਰ੍ਵਿਪ੍ਰੈਸ੍ਤਰ੍ਪਯਾਮਾਸ ਸਂਯੁਤਃ॥ ੩੪.
'ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਹੋਵੇ' ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਸਰਕੰਡੇ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਲਈ; ਗਾਧੀ ਰਾਜੇ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਤਰਪਣ ਕੀਤਾ।
ਤਤੋ ਵੈਸ਼ਾਖਮਾਸਸ੍ਯ ਚਤੁਰ੍ਦ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਸ਼ੁਭੇ ਦਿਨੇ ੩੪.
ਫਿਰ, ਵੈਸਾਖ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੌਦਵੀਂ ਮੰਗਲਮਈ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ—
ਜਗੁਰ੍ਗਂਧਰ੍ਵਪਤਯੋ ਨਨृਤੁਸ਼੍ਚਾਪ੍ਸਰੋਗਣਾਃ ੩੪.
ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਗਾਉਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੱਚਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੋਦਕੈਃ ਸ੍ਨਾਪ੍ਯ ਤਲ੍ਲਿਂਗਂ ਭਕ੍ਤਿਸਂਯੁਤਃ ੩੪.
ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਜਲ ਨਾਲ, ਭਾਵਨਾ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਇਆ ਗਿਆ।
ਪੂਜਾਕਾਲੇ ਸ੍ਵਯਂ ਤਤ੍ਰ ਲਿਂਗਮਧ੍ਯੇਸ੍ਥਿਤੋ ਹਰਃ ੩੪.
ਪੂਜਾ ਦੇ ਵੇਲੇ, ਹਰਾ ਆਪ ਹੀ ਉਥੇ ਲਿੰਗ ਵਿਚ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਤਤਸ੍ਤਂ ਪੂਜਯਨ੍ਪ੍ਰਾਹ ਸ੍ਕਂਦੋ ਭਕ੍ਤਿਪਰਿਪ੍ਲੁਤਃ ੩੪.
ਫਿਰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਕੰਦ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਆਦਰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ ਆਖਿਆ।
ਮਮ ਯਃ ਸ੍ਥਾਪਯੇਲ੍ਲਿਂਗਂ ਸ਼ੁਭਂ ਸਦ੍ਮ ਚ ਕਾਰਯੇਤ੍ ੩੪.
ਜੋ ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਲਿੰਗ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੇਰਾ ਮੰਦਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਮਮ ਸਦ੍ਮ ਸੁਧਾਸ਼ੁਭ੍ਰਂ ਯਾਵਤ੍ਸਂਖ੍ਯਂ ਕਰੋਤਿ ਯਃ ੩੪.
ਜੋ ਕੋਈ ਮੇਰਾ ਮੰਦਰ ਦੁੱਧ ਵਰਗਾ ਚਿੱਟਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਜਿੰਨੇ ਵੀ ਬਣਾਏ,
ਧ੍ਵਜਭੂਤੋ ਧ੍ਵਜਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਪਾਪਃ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪਤਾਕਯਾ ੩੪.
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਝੰਡਾ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਮੰਦਰ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਝੰਡੇ ਦੇ ਸਦਕਾ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰਜਃਸਂਸ਼ੋਧਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਰੋਗੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ ੩੪.
ਜੋ ਮੰਦਰ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਜਾਂ ਧੂੜ ਸਾਫ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁष੍ਪਕ੍ਸ਼ੀਰਾਦਿ ਭਿਰ੍ਦਤ੍ਤੈਸ੍ਤਿਲਾਭੋऽਕ੍ਸ਼ਤਦਰ੍ਭਕੈਃ ੩੪.
ਫੁੱਲ, ਦੁੱਧ, ਤਿਲ, ਅਖੰਡ ਚਾਵਲ ਤੇ ਦਰਭਾ ਘਾਹ ਆਦਿਕ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ,
ਘृਤੇਨ ਹਤਪਾਪਃ ਸ੍ਯਾਨ੍ਮਧੁਨਾ ਸੁਭਗੋ ਭਵੇਤ੍ ੩੪.
ਘਿਉ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਮਧੂ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਾਨੀਯਦਧਿਦੁਗ੍ਧਾਦ੍ਯੈਃ ਕ੍ਰਮਾਦ੍ਦਸ਼ਗੁਣਂ ਫਲਮ੍ ੩੪.
ਪਾਣੀ, ਦਹੀਂ, ਦੁੱਧ ਆਦਿ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਫਲ ਦੱਸ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਪਿਲਾਪਂਚਗਵ੍ਯੇਨ ਸੁਰਸਿਂਧੁਜਲੇਨ ਵਾ ੩੪.
ਕਪਿਲਾ ਗਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਦੂਧਾਂ ਜਾਂ ਅਕਾਸੀ ਦਰਿਆ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ,
ਕੁਸ਼ੋਦਕਾਦ੍ਗਂਧਜਲਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੀਰ੍ਥੋਦਕਂ ਵਰਮ੍ ੩੪.
ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਹ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਸੁਗੰਧੀ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਵੀ, ਪਰ ਤੀਰਥ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਕਪਿਲਾਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਯਦਾਪ੍ਨੋਤਿ ਤਤ੍ਫਲਂ ਕਲਸ਼ੇ ਪृਥਕ੍ ੩੪.
ਕਪਿਲਾ ਗਾਂ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਫਲ ਕਲਸ਼ ਵਿਚ ਪਾ ਕੇ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਵੀ ਵੱਖਰਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੀਖਂਡਾਗਰੁਕਾਸ਼੍ਮੀਰਸ਼ਸ਼ਿਨਃ ਕ੍ਰਮਸ਼ੋऽਧਿਕਾਃ ੩੪.
ਚੰਦਨ, ਅਗਰ ਤੇ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਕੇਸਰ ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਕਾਂਤ ਮਣੀ, ਹਰ ਇੱਕ ਪਿਛਲੇ ਨਾਲੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ।
ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤੋ ਗੁਗ੍ਲੁਲੋ ਧੂਪਸ੍ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਚਂਦ੍ਰੋऽਗਰੁਰ੍ਵਰਃ ੩੪.
ਗੁਗਲ ਦੀ ਧੂਪ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਮੰਨੀ ਗਈ ਹੈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਚੰਦ੍ਰਕਾਂਤ ਤੇ ਅਗਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ।
ਦੀਪਦਃ ਕੀਰ੍ਤਿਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰੁਤ੍ਤਮਮੇਵ ਚ ੩੪.
ਜੋ ਕੋਈ ਦੀਵਾ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹਨੂੰ ਚੰਗੀ ਯਸ਼ ਤੇ ਵਧੀਆ ਅੱਖਾਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪੁष੍ਪੇਣ ਹੇਮਕਰ੍ਣਸ੍ਯ ਪ੍ਰਬਦ੍ਧੇਨ ਦ੍ਵਿਸਂਗੁਣਮ੍ ੩੪.
ਸੋਨੇ ਦੀ ਕੰਨੀ ਨਾਲ ਫੁੱਲ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਫਲ ਦੂਣਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਖਂਡੈਰ੍ਬਿਲ੍ਵਪਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਵਾ ਵਿਵਿਧੈਰਪਿ ੩੪.
ਅਖੰਡ ਬਿਲਵ ਪੱਤਿਆਂ ਜਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਵੀ,