ਅਰ੍ਪਯੇਚ੍ਛੋਣਨਾਥਾਯ ਫਲਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਯਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਸੋਣੇ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਲ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨੇਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਃ ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਸ਼ੋਣਾਦ੍ਰਿਨਾਥਾਯ ਵਿਨਿਵੇਦਯੇਤ੍ 1.3.2.7.
ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ ਨੂੰ ਜੋ ਕੋਈ ਸੋਣੇ ਪਹਾੜ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੁਹ੍ਵਾਂ ਚ ਸਂਗਮੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕਂਦਮੂਲਾਦਿ ਯੋऽਰ੍ਪਯੇਤ੍
ਅਮਾਵੱਸ ਦੀ ਮਿਲਾਪ ਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਕੁੰਦ ਮੂਲ ਆਦਿਕ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੁੰਨ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਿਨ੍ਯਾਮਰੁਣੇਸ਼ਾਯ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਾਸਾਂਸਿ ਭਕ੍ਤਿਮਾਨ੍
ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਦੇ ਦਿਨ ਭਗਤ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਅਰੁਣ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਕੱਪੜੇ ਭੇਟ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਕृਤ੍ਤਿਕਾਸੁ ਪ੍ਰਦੀਪਾਂਸ਼੍ਚ ਰੋਹਿਣ੍ਯਾਂ ਰੌਪ੍ਯਮਰ੍ਪਯੇਤ੍
ਕ੍ਰਿਤਿਕਾ ਵਿੱਚ ਦੀਵੇ ਭੇਟ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ ਤੇ ਰੋਹਣੀ ਵਿੱਚ ਚਾਂਦੀ।
ਪੁਨਰ੍ਵਸੌ ਮृਗਮਦਂ ਪੁष੍ਯੇ ਕਰ੍ਪੂਰਮਰ੍ਪਯੇਤ੍
ਪੁਨਰਵਸੂ ਨੂੰ ਕਸਤੂਰੀ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਤੇ ਪੁਸ਼ਯ ਵਿੱਚ ਕਪੂਰ।
ਤਾਂਬੂਲਂ ਪੂਰ੍ਵਫਾਲ੍ਗੁਨ੍ਯਾਂ ਧੂਪਮੁਤ੍ਤਰਫਾਲ੍ਗੁਨੇ
ਪੂਰਵ ਫਾਲਗੁਣੀ ਵਿੱਚ ਪਾਨ ਤੇ ਉੱਤਰ ਫਾਲਗੁਣੀ ਵਿੱਚ ਧੂਪ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਵਾਤ੍ਯਾਂ ਸੁਵਾਸਿਨੀਵृਂਦਂ ਵਿਸ਼ਾਖਾਯਾਂ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਣਕਮ੍
ਸਵਾਤੀ ਵਿੱਚ ਸੁਗੰਧੀ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਤੇ ਵਿਸ਼ਾਖਾ ਵਿੱਚ ਛਿੜਕੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਪੇਸ਼ ਕਰਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ।
ਮੂਲੇ ਮੁਕ੍ਤਾਸਰਾਨ੍ਪੂਰ੍ਵਾषਾਢੇ ਮੁਕੁਟਮਰ੍ਪਯੇਤ੍
ਮੂਲ ਵਿੱਚ ਮੋਤੀ ਭੇਟ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ ਤੇ ਪੂਰਵਾਸ਼ਾੜ੍ਹ ਵਿੱਚ ਮੋੜਾ।
ਅष੍ਟਾਪਦਂ ਧਨਿष੍ਠਾਯਾਂ ਵਾਸਃ ਸ਼ਤਭਿषਜ੍ਯਪਿ
ਧਨਿਸ਼ਠਾ ਵਿੱਚ ਅੱਠ ਘਰਾਂ ਵਾਲਾ ਖੇਡ ਤੇ ਸ਼ਤਭਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੱਪੜੇ ਭੇਟ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਰੇਵਤ੍ਯਾਂ ਚ ਰਥਂ ਹੈਮਂ ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਚ੍ਛੋਣਸ਼ਂਭਵੇ
ਰੇਵਤੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿੱਚ, ਸੋਣਾ ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦਾ ਰਥ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੂਜ੍ਯੋ ਰਾਸ਼ਿषੁ ਮੇषਾਦਿष੍ਵਰੁਣੇਥੋ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ 1.3.2.7.
ਮੇਖ ਆਦਿ ਰਾਸੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੂਜਣਯੋਗ ਹੈ।
ਕੁਟਜੈਰ੍ਨੀਪਕੁਸੁਮੈਰ੍ਜੀਵਂਤੀਮਲ੍ਲਿਕਾਦਿਭਿਃ
ਕੁਟਜ, ਨੀਪਾ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਜੀਵੰਤ, ਮੱਲੀਕਾ ਤੇ ਹੋਰ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ,
ਪਂਚਾਮृਤੇਨ ਸ੍ਨਪਯਨ੍ਨੁਭਯੋਰੁਪਰਾਗਯੋਃ
ਦੋਵੇਂ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆਂ ਸਮੇਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਨਪਨਂ ਪਞ੍ਚਗਵ੍ਯੇਨ ਦ੍ਵਯੋਰਯਨਯੋਰਪਿ
ਦੋਵੇਂ ਅੱਖਾਂ ਦਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਵੀ ਪੰਜ ਗਉ ਦੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਣਵੇਨੈਵ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਕ੍ਸ਼ੀਰੇਣ ਸ੍ਨਪਨਕ੍ਰਿਯਾਮ੍
ਓਮ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਹ੍ਣੇ ਸ੍ਯਾਦ੍ਰੁਦ੍ਰਤੁਲਸੀ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨੇ ਕृਤਮਾਲਕਮ੍
ਸਵੇਰੇ ਰੁਦ੍ਰ ਤੁਲਸੀ ਨਾਲ, ਤੇ ਦੁਪਹਿਰ ਵੇਲੇ ਕ੍ਰਿਤਮਾਲਾ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ।
ਅਦ੍ਧੋਦਯੇ ਚ ਸ੍ਨਪਯੇਤ੍ਸਹਸ੍ਰਕਲਸ਼ੋਦਕੈਃ
ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ, ਹਜ਼ਾਰ ਘੜਿਆਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਰਾਤ੍ਰੌ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਖੈਰ੍ਬਿਲ੍ਵਪਤ੍ਰਕੈਃ
ਸ਼ਿਵਰਾਤਰੀ ਨੂੰ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤਿੰਨ-ਚੋਟੀ ਵਾਲੇ ਬਿਲਵ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ।
ਗੀਤਵਾਦਿਤ੍ਰਨृਤ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਦਿਵ੍ਯਾਗਮਵਿਧਾਨਤਃ
ਗੀਤ, ਵਾਜਾ ਤੇ ਨੱਚ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ।
ਮਾਸਿ ਪੌषੇ ਚ ਦੇਵਸ੍ਯ ਕੁਰ੍ਯਾਦਾਗ੍ਨੇਯਮੁਤ੍ਸਵਮ੍
ਪੌਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਲਈ ਅੱਗ ਵਾਲਾ ਤਿਉਹਾਰ ਮਨਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵੈਸ਼ਾਖੇ ਚ ਵਿਸ਼ਾਖਾਯਾਂ ਸ਼ਿਵਤਂਤ੍ਰਾਨੁਸਾਰਤਃ 1.3.2.7.
ਵੈਸਾਖ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ਾਖਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਸ਼ਿਵ ਤੰਤ੍ਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ।
ਪ੍ਰਾਬੋਧਿਕ ਮਾਰ੍ਗਸ਼ੀਰ੍षੇ ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਨਿਰ੍ਮਾਯ ਸਾਮਭਿਃ
ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਪ੍ਰਬੋਧਿਕਾ ਨੂੰ, ਸਵੇਰੇ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਮ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ।
ਸ਼ਨਿਪ੍ਰਦੋषੇष੍ਵਾਰ੍ਦ੍ਰਾਸੁ ਵ੍ਯਤੀਪਾਤੇषੁ ਪਰ੍ਵਸੁ
ਸ਼ਨੀ ਪ੍ਰਦੋਸ਼, ਆਰਦ੍ਰਾ ਨਕਸ਼ਤਰ, ਵ੍ਯਤੀਪਾਤ ਤੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਵਾਲੇ ਦਿਨਾਂ ਤੇ,
ਦੀਕ੍ਸ਼ੋਪਨਯਨੋਦ੍ਵਾਹਪੁਤ੍ਰਜਨ੍ਮਾਦਿਕੇष੍ਵਪਿ
ਦੀਖਿਆ, ਜਨੇਊ, ਵਿਆਹ ਜਾਂ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਵੀ,
ਅਪਿ ਸ੍ਵਜਨ੍ਮਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇ ਸਂਪਤ੍ਸ੍ਵਾਪਤ੍ਸੁ ਭੀਤਿषੁ
ਆਪਣੇ ਜਨਮ ਨਕਸ਼ਤਰ, ਸੁਖ, ਦੁੱਖ ਜਾਂ ਡਰ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵੀ,
ਵ੍ਰਤਿਚਕ੍ਰਾਗਮੇ ਪਾਦਬਂਧਨੇ ਨਵਵੈਭਵੇ
ਵਰਤ ਦੀ ਆਮਦ, ਪੈਰ ਬੰਨ੍ਹਣ ਜਾਂ ਨਵੀਂ ਚੜ੍ਹਦੀ ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਵੀ,
ਸ੍ਮਰੇਦਤਿਦਵੀਯਾਂਸ਼੍ਚੇਤ੍ਪਸ਼੍ਯੇਤ੍ਪਰ੍ਯਂਤਗੋ ਯਦਿ
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੇ, ਜਾਂ ਵੇਖ ਲਵੇ, ਜਾਂ ਅੰਤ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇ—
ਕਿਮਨ੍ਯਦ੍ਵਦ ਵਤ੍ਸੇਤਿ ਉਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਭੁਜਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਹੁਣ ਹੋਰ ਕੀ ਆਖਾਂ, ਪੁੱਤੜੇ? — ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਨੇ ਆਪਣਾ ਬਾਂਹ ਚੁੱਕ ਕੇ ਆਖਿਆ।
ਸ੍ਮਰਣੇਨ ਮਨਃਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰੇ ਸ਼੍ਰਵਣਾਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦृਸ਼ੌਃ
ਸਿਮਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨ ਤੇ ਕੰਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਸੁਣਨ ਤੇ ਵੇਖਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।