ਤਸ੍ਯਾਰਕ੍ਸ਼ਦ੍ਭਵਃ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਚੈਵ ਤਂ ਹਰਿਃ ੩੨.
ਭਵ ਨੇ ਉਸਦੀ ਸੱਜੀ ਪਾਸੇ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ ਤੇ ਹਰੀ ਨੇ ਵੀ ਉਸਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ।
ਤਤਸ੍ਤੌ ਸੁਮਹਾਯੁਦ੍ਧੇ ਸਂਸਕ੍ਤੌ ਦੇਵਦੈਤ੍ਯਯੌਃ ੩੨.
ਫਿਰ, ਉਸ ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤ ਨੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਲੜਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਤਤਃ ਕੁਮਾਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਲੀਲਯਾ ਤਾਰਕੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ ੩੨.
ਫਿਰ ਤਾਰਕਾ ਕੁਮਾਰ ਕੋਲ ਆਇਆ ਤੇ ਹੱਸ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗਾ।
ਆਸਾਦਯਸਿ ਮਾਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਪਤਂਗ ਇਵ ਪਾਵਕਮ੍ ੩੨.
ਤੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਐਂਵੇ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈਂ ਜਿਵੇਂ ਪਤੰਗਾ ਅੱਗ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਿष ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਗृਹਾਣੇਮਂ ਕਂਦੁਕਂ ਕ੍ਰੀਡ ਲੀਲਯਾ ੩੨.
ਦੁੱਧ ਨਚੋੜ ਲੈ, ਇਹ ਗੇਂਦ ਫੜ ਲੈ, ਤੇ ਖੇਡ ਲੈ ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ।
ਸ਼ਿਸ਼ੁਤ੍ਵਂ ਮਾਵਮਂਸ੍ਥਾ ਮੇ ਸ਼ਿਸ਼ੁਃ ਕष੍ਟੋ ਭੁਜਂਗਮਃ ੩੨.
ਮੇਰੀ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਨੂੰ ਘੱਟ ਨਾ ਸਮਝ, ਬੱਚਾ ਵੀ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਡੰਗਰ ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਲ੍ਪਾਕ੍ਸ਼ਰੋ ਨ ਮਂਤ੍ਰਃ ਕਿਂ ਸਸ੍ਫੁਰੋ ਦੈਤ੍ਯ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ੩੨.
ਮੰਤ੍ਰ ਛੋਟਾ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਇੰਨਾ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਕਿਉਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਦੈਤਿਆ?
ਤਸ੍ਮਿਞ੍ਛਕ੍ਤ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਮਾਦਾਯ ਦੈਤ੍ਯਾਯ ਪ੍ਰਮੁਮੋਚ ਹ ੩੨.
ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਸ਼ਕਤੀ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕਿਆ ਤੇ ਦੈਤ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਚਤੁਰ੍ਯੋਜਨਮਾਤ੍ਰੋ ਯੋ ਨਾਨਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤਃ ੩੨.
ਉਹ ਚਾਰ ਯੋਜਨ ਲੰਮਾ ਸੀ ਤੇ ਅਨੇਕ ਅਚੰਭਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਮੁਕ੍ਤਾਃ ਕਥਂਚਿਦੁਤ੍ਪਤ੍ਯ ਸਾਗਰਾਂਤਰਮਾਵਿਸ਼ਨ੍ ੩੨.
ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ, ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉੱਡ ਕੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਵਿਂਧ੍ਯਾਦ੍ਰਿਮਿਵ ਤਂ ਸ੍ਕਂਦੋ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤਂ ਵ੍ਯਤਾਡਯਤ੍ ੩੨.
ਸਕੰਦ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਫੜਿਆ ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ।
ਮੇਨੇ ਚ ਦੁਰ੍ਜਯਂ ਦੈਤ੍ਯਸ੍ਤਦਾ षਡ੍ਵਦਨਂ ਰਣੇ ੩੨.
ਉਸ ਵਕਤ ਦੈਤ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਛੇ-ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਜੇਹਾ ਹੈ ਜੋ ਹਰਾਉਣ ਜੋਗਾ ਨਹੀਂ।
ਤਂ ਭੀਤਮਿਵ ਚਾਲਕ੍ਸ਼੍ਯ ਦੈਤ੍ਯਵੀਰਾਸ਼੍ਚ ਕੋਟਿਸ਼ਃ ੩੨.
ਉਸਨੂੰ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਲੱਖਾਂ ਦੈਤ ਸੂਰਮੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਤੇषੁ ਤਤਃ ਸ੍ਕਂਦਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਘੋਰਾਮਥਾਦਦੇ ੩੨.
ਫਿਰ ਸਕੰਦ ਨੇ, ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਕਤੀ ਚੁੱਕ ਲਈ।
ਉਲ੍ਕਾਜਾਲਂ ਮਹਾਘੋਰਂ ਪਪਾਤ ਵਸੁਧਾਤਲੇ ੩੨.
ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਉਲਕਾਵਾਂ ਦੀ ਮੀਂਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਜ ਪਈ।
ਤਤਃ ਕੋਟ੍ਯੋ ਵਿਨਿष੍ਪੇਤੁਃ ਸ਼ਕ੍ਤੀਨਾਂ ਭਰ੍ਤਰ੍षਭ ੩੨.
ਫਿਰ, ਵੱਡੇ ਯੋਧਿਆ, ਲੱਖਾਂ ਭਾਲੇ ਉੱਭਰ ਆਏ।
ਅष੍ਟੌ ਪਦ੍ਮਾਨਿ ਦੈਤ੍ਵਾਨਾਂ ਦਸ਼ਕੋਟਿਸ਼ਤਾਨਿ ਚ ੩੨.
ਅੱਠ ਪਦਮਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਟੋਲੀਆਂ ਤੇ ਦਸ ਅਰਬ ਹੋਰ ਗਠਾਂ ਵੀ ਸਨ।
ਹ੍ਰਂਦੋਦਰਂ ਚ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰਂ ਨਿਖਰ੍ਵੈਰ੍ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਵृਤਮ੍ ੩੨.
ਹ੍ਰੰਦੋਦਰ ਨਾਮਕ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਦਸ ਜ਼ਬਰਦਸਤ ਵੈਰੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਕੁਮਾਰਾਨੁਚਰਾਃ ਪਾਰ੍ਥ ਪੂਰਯਂਤੋ ਦਿਸ਼ੋ ਦਸ਼ ੩੨.
ਕੁਮਾਰ ਦੇ ਸਾਥੀ, ਹੇ ਪਾਰਥ, ਦੱਸੋ ਪਾਸਿਆਂ ਨੂੰ ਗੂੰਜਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਪਤਾਕਯਾਵਧੂਤਾਸ਼੍ਚ ਹਤਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ ੩੨.
ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਲਹਿਰਦੀਆਂ ਝੰਡੀਆਂ ਨੇ ਵੱਜ ਕੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕੇਚਿਨ੍ਮਯੂਰਪਕ੍ਸ਼ਾਭ੍ਯਾਂ ਚਰਣਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਸੂਦਿਤਾਃ ੩੨.
ਕਈ ਹੋਰ ਮੋਰ ਦੇ ਪੰਖਾਂ ਜਾਂ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਗਏ।
ਪਾਰ੍षਦੈਰ੍ਮਾਤृਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਪਦ੍ਮਸ਼ੋ ਨਿਹਤਾਃ ਪਰੇ ੩੨.
ਕਈ ਹੋਰ ਮਾਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਟੋਲੀਆਂ ਵਿਚ ਮਾਰ ਮੁਕਾਏ।
ਅਭਾਗ੍ਯੈਰਿਵ ਲੋਕੇषੁ ਤਾਰਕਃ ਸ੍ਕਂਦਮਾਯਯੌ ੩੨.
ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਰਕਾ ਸਕੰਦ ਵਲ ਆਇਆ।
ਤਯਾ ਮਯੂਰਮਾਜਘ੍ਨੇ ਮਯੂਰੋ ਵਿਮੁਖੋऽਭਵਤ੍ ੩੨.
ਉਸ ਨੇ ਮੋਰ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ, ਮੋਰ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਿਆ।
ਦੇਵਸੇਨਾਪਤੇ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਮੁਂਚ ਮਹਾਸੁਰੇ ੩੨.
ਹੇ ਦੇਵਸੈਨਾ ਦੇ ਸੈਨਾ ਪਤੀ, ਜਲਦੀ ਆਪਣਾ ਭਾਲਾ ਵੱਡੇ ਦੈਤਿਆ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ।
ਤ੍ਵਯੈਵ ਰੁਦ੍ਰਭਕ੍ਤੋऽਯਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨ ਮਮੇਰਿਤਮ੍ ੩੨.
ਇਹ ਰੁਦਰ ਦਾ ਭਗਤ ਹੈ, ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਹੈ।
ਨਾਰੁਦ੍ਰਃ ਪੂਜਯੇਦ੍ਰੁਦ੍ਰਂ ਭਕ੍ਤਰੂਪਸ੍ਯ ਯੋ ਹਰਃ ੩੨.
ਰੁਦਰ, ਭਗਤ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਰੁਦਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਹਰਾ ਆਪ ਹੀ ਭਗਤ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਿਰਸ੍ਕृਤਾ ਵਿਪ੍ਰਲਬ੍ਧਾਃ ਸ਼ਪ੍ਤਾਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰਪੀਡਿਤਾਃ ੩੨.
ਉਹ ਅਣਦੇਖੇ, ਧੋਖੇ, ਸ਼ਾਪਿਤ, ਤਿਆਗੇ ਤੇ ਦੁੱਖੀ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।
ਏष ਚੇਦ੍ਧਂਤਿ ਤਦ੍ਭਦ੍ਰਂ ਹਨ੍ਯਤਾਮੇष ਮਾਂ ਰਣੇ ੩੨.
ਜੇ ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇ।
ਨੈਤਤ੍ਤਵੋਚਿਤਂ ਸ੍ਕਂਦ ਰੁਦ੍ਰਭਕ੍ਤੋ ਯਥਾ ਸ਼੍ਰृਣੁ ੩੨.
ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਠੀਕ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਸਕੰਦ, ਤੂੰ ਤਾਂ ਰੁਦਰ ਦਾ ਭਗਤ ਹੈਂ; ਸੁਣ।