ਉਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਸਹਸਾ ਪਾਰ੍ਥ ਐਰਾਵਣਸ਼ਿਰਃਸ੍ਥਿਤਃ ੩੨.
ਪਾਰਥਾ, ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਛੱਡ ਕੇ ਏਰਾਵਤ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਚ ਚਘ੍ਨੇ ਵਿਨਦਨ੍ਪੇਤਤੁਸ੍ਤਾਵੁਭੌ ਭੁਵਿ ੩੨.
ਉਸ ਨੇ ਗੱਜਦੇ ਹੋਏ ਸ਼ਕਰ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ, ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਰਥਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਭੂਯੋਪਿ ਤਾਰਕਾਭਿਮੁਖੋ ਯਯੌ ੩੨.
ਫਿਰ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਉਹ ਤਾਰਕ ਵੱਲ ਵਧਿਆ।
ਹ੍ਰਿਯਤੇ ਹ੍ਰਿਯਤੇ ਰਾਜਾ ਤ੍ਰਾਤਾ ਕੋऽਪਿ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ੩੨.
ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਫੜਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਫੜਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ—ਉਸ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਬਾਣੈਃ ਸਸੈਨ੍ਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਜਂਭਕਂ ਗृਧ੍ਰਮੋਦਨਮ੍ ੩੨.
ਉਸ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜੰਭਕ ਅਤੇ ਗ੍ਰਿਧਰਮੋਦਨ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਵੱਜਿਆ।
ਕਿਮੇਤੇਨ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਮਯਾ ਯੁਧ੍ਯਸ੍ਵ ਦਾਨਵ ੩੨.
ਇਹ ਮਹਾਨ ਇੰਦਰ ਤੇਰਾ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਦਾਨਵ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਲੜ।
ਨਗ੍ਨੇਨ ਸਹ ਕੋ ਯੁਧ੍ਯੇਦ੍ਧਤੇਨਾਪਿ ਚ ਯੇਨ ਵਾ ੩੨.
ਨੰਗੇ, ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੇ ਨਾਲ ਕੌਣ ਲੜਦਾ ਹੈ?
ਆਤ੍ਮਨਸ੍ਤੁ ਸਮਂ ਕਿਂਚਿਦ੍ਵਿਲੋਕ੍ਯ ਸੁਦੁਰ੍ਮਤੇ ੩੨.
ਅਪਣੀ ਸਮਾਨ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਵੇਖ ਕੇ, ਓ ਬੁਰੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਸੋਚ।
ਤਤਃ ਕੁਮਾਰਃ ਸਹਸਾ ਮਯੂਰਸ੍ਥੋऽਭ੍ਯਧਾਵਤ ੩੨.
ਫਿਰ ਕੁਮਾਰਾ, ਮੋਰ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਇਕ ਵਾਰੀ ਹੀ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਤਤੋ ਹਰਿਃ ਸ੍ਕਂਦਮਾਹ ਕਿਮੇਤੇਨ ਤਵ ਪ੍ਰਭੋ ੩੨.
ਫਿਰ ਹਰੀ ਨੇ ਸਕੰਦ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਹੈ?'
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨਿਵਾਰ੍ਯੈਨਂ ਕੇਸ਼ਵੋ ਗਰੁਡਸ੍ਥਿਤਃ ੩੨.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਕੇਸ਼ਵ ਗਰੁੜ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਸ ਤੈਰ੍ਬਾਣੈਸ੍ਤਾਡ੍ਯਮਾਨੋ ਵਜ੍ਰੈਰਿਵ ਮਹਾਸੁਰਃ ੩੨.
ਉਹ ਮਹਾਂਸੁਰਾ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਵਜਰ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ ਹੋਵੇ।
ਯਾਨ੍ਯਾਨ੍ਬਾਣਾਨ੍ਹਰਿਰ੍ਦਿਵ੍ਯਾਨਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਚ ਮੁਮੋਚ ਹ ੩੨.
ਹਰੀ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਿਵਿਆ ਤੀਰ ਤੇ ਹਥਿਆਰ ਛੱਡੇ।
ਤਤਃ ਕੌਮੋਦਕੀਂ ਗृਹ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਕਾਰੀ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ ੩੨.
ਫਿਰ ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਕੌਮੋਦਕੀ ਗਦਾ ਚੁੱਕ ਲਈ।
ਤਤੋ ਰਥਾਦਵਪ੍ਲੁਤ੍ਯ ਵਿਵृਤ੍ਯ ਵਦਨਂ ਮਹਤ੍ ੩੨.
ਫਿਰ ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵੱਡਾ ਮੂੰਹ ਖੋਲ੍ਹ ਲਿਆ।
ਤਤੋऽਭੂਤ੍ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਂ ਵਿਮੋਹੋ ਜਗਤਾਮਪਿ ੩੨.
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਤੇ ਜਗਤਾਂ ਵਿਚ ਭਟਕਾਵਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕਾਲਨੇਮਿਰ੍ਨਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਾਨृਤ੍ਯਤ ਮਹਾਰਣੇ ੩੨.
ਕਾਲਨੇਮੀ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਤੇ ਮਹਾਂਯੁੱਧ ਵਿਚ ਨਚਿਆ।
ਕੁਕ੍ਸ਼ਿਂ ਵਿਦਾਰ੍ਯ ਚਕ੍ਰੇਣ ਭਾਸ੍ਕਰੋऽਭਾਦਿਵੋਦਿਤਃ ੩੨.
ਚਕਰ ਨਾਲ ਪੇਟ ਚੀਰ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਉੱਗਣ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਪਾਤਾਲਸ੍ਯ ਤਲਂ ਨਿਨ੍ਯੇ ਤਤ੍ਰ ਸ਼ਿਸ਼੍ਯੇ ਸ ਕਾष੍ਠਵਤ੍ ੩੨.
ਉਸ ਨੇ ਪਾਤਾਲ ਦੇ ਤਲ ਤੇ ਲਿਆ ਕੇ ਸੁੱਟਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਲੱਕੜ ਵਾਂਗ ਪਿਆ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਮੋਦਿਤਾਸ੍ਤਥਾ ਦੇਵਾ ਵਿਮੋਹਾਸ੍ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦ੍ਬਭੁਃ ੩੨.
ਇਸ ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ ਅਸੁਰ ਅਕਲੋਂ ਹਟ ਗਏ।
ਤ੍ਵਯਾ ਯਦ੍ਵਿਹਿਤਂ ਕਰ੍ਮ ਤਤ੍ਕਰ੍ਤਾਨ੍ਯੋ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ੩੨.
ਜੋ ਕੰਮ ਤੂੰ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਤੇषਾਮਤਿਬਲੋ ਹ੍ਯੇष ਤ੍ਵਯਾ ਵਿष੍ਣੋ ਵਿਨਿਰ੍ਜਿਤਃ ੩੨.
ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਹੀ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਪਰ ਤੂੰ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਇਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਕਂਸਰੂਪਃ ਪੁਨਸ੍ਤੇऽਯਂ ਹਂਤਵ੍ਯੋऽष੍ਟਮਜਨ੍ਮਨਿ ੩੨.
ਇਹ ਫਿਰ ਕਂਸ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਅੱਠਵੇਂ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਜਾਲੈਰ੍ਲਬ੍ਧਸਂਜ੍ਞਾਨ੍ਦੈਤ੍ਯਸੈਨ੍ਯਾਨਨਾਸ਼ਯਤ੍ ੩੨.
ਉਹ ਨੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਕਰਕੇ, ਹੋਸ਼ ਵਿਚ ਆਏ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਪਤਨ੍ਭੂਤਲੇ ਪਾਰ੍ਥ ਚ੍ਛਿਨ੍ਨਾਭ੍ਰਾਣੀਵ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ ੩੨.
ਪਾਰਥ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਤੇ ਪਏ, ਜਿਵੇਂ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਬੱਦਲ।
ਦੇਵੈਃ ਸ੍ਕਂਦਾਨੁਗੈਸ਼੍ਚੈਵ ਕृਤਂ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੈਃ ਪਰਾਙ੍ਮੁਖਮ੍ ੩੨.
ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਸਕੰਦ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਭਜਣ ਤੇ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸਂਹਤਾਨਿ ਚ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਤਦਾ ਤੂਰ੍ਯਾਣ੍ਯਵਾਦਯਨ੍ ੩੨.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਵਾਦਯੰਤਰ ਇਕਠੇ ਵੱਜਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਦੇਵਾਨਾਂ ਚ ਮਹਾਮੋਦਂ ਤਾਰਕਃ ਪ੍ਰਾਹ ਸਾਰਥਿਮ੍ ੩੨.
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ, ਤਾਰਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰਥ ਦੇ ਹਲਕਾਰੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਯੇਸ੍ਮਾਭਿਸ੍ਤृਣਵਦ੍ਦृष੍ਟਾਃ ਪਸ਼੍ਯ ਕਾਲਸ੍ਯ ਚਿਤ੍ਰਤਾਮ੍ ੩੨.
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਘਾਹ ਵਾਂਗ ਸਮਝਦੇ ਸੀ, ਵੇਖੋ ਕਾਲ ਦਾ ਅਜੀਬ ਚਲਣ।
ਪਸ਼੍ਯਂਤੁ ਮੇ ਬਲਂ ਬਾਹ੍ਵੋਰ੍ਦ੍ਰਵਂਤੁ ਚ ਸੁਰਾਧਮਾਃ ੩੨.
ਮੇਰੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵੇਖਣ, ਤੇ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਹੇਠਲੇ ਦੇਵਤੇ ਹਨ, ਉਹ ਭੱਜ ਜਾਣ।