ਪਰ੍ਵਤੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਘ੍ਨੀਭਿਰਾਯਸੈਃ ਪਰਿਧੈਰਪਿ ੩੨.
ਪਹਾੜਾਂ, ਸੌ ਗੋਲਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਯੰਤਰਾਂ ਤੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਡੰਡਿਆਂ ਨਾਲ—
ਅਸੁਰੈਰ੍ਵਧ੍ਯਮਾਨੇ ਤੁ ਪਾਵਕੈਰਿਵ ਕਾਨਨਮ੍ ੩੨.
ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ—
ਤੇ ਭਿਨ੍ਨਾਸ੍ਥਿਸ਼ਿ ਰੋਦੇਹਾਃ ਪ੍ਰਾਦ੍ਰਵਂਤ ਦਿਵੌਕਸਃ ੩੨.
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਟੁੱਟ ਗਏ, ਹੱਡੀਆਂ ਚਕਨाचੂਰ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਤੇ ਆਕਾਸ਼ਵਾਸੀ ਭੱਜ ਪਏ—
ਅਥ ਤਦ੍ਵਿਦ੍ਰੁਤਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾਃ ਪੁਰਂਦਰਃ ੩੨.
ਫਿਰ, ਉਹ ਫੌਜ ਨੂੰ ਭੱਜਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਪੁਰੰਦਰ—
ਭਯਂ ਤ੍ਯਜਤ ਭਦ੍ਰਂ ਵਃ ਸ਼ੁਰਾਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਗृਹ੍ਣਤ ੩੨.
ਡਰ ਛੱਡੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਚੰਗੀ ਹੋਵੇ! ਵੀਰੋ, ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕੋ—
ਏष ਕਾਲਾਨਲਪ੍ਰਖ੍ਯੋ ਮਯੂਰਂ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਃ ੩੨.
ਇਹ, ਕਾਲ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੜਦਾ ਹੋਇਆ, ਮਯੂਰ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ ਹੈ—
ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਮਾਸ਼੍ਵਸ੍ਤਾ ਦਿਵੋਕਸਃ ੩੨.
ਸ਼ਕਰ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਆਕਾਸ਼ਵਾਸੀ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਗਏ—
ਕਾਲਨੇਮਿਰ੍ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਸਂਯੁਗੇ ਸਮਯੁਜ੍ਯਤ ੩੨.
ਕਾਲਨੇਮੀ ਮਹੇਂਦਰ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਟਕਰਾਇਆ—
ਕੁਜਂਭੋ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਚੈਵ ਤਾਵਤ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀਵृਤਃ ੩੨.
ਕੁਜੰਭਾ, ਐਸੇ ਹੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਨਾਲ—
ਪ੍ਰਤ੍ਯਯੁਧ੍ਯਂਤਂ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰੇਃ ਸਾਧ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਵਸੁਭਿਃ ਸਹ ੩੨.
ਸਾਧਿਆ ਤੇ ਵਸੂ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਲੜਦੇ ਹਨ—
ਉਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਸਹਸਾ ਪਾਰ੍ਥ ਐਰਾਵਣਸ਼ਿਰਃਸ੍ਥਿਤਃ ੩੨.
ਪਾਰਥਾ, ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਛੱਡ ਕੇ ਏਰਾਵਤ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਚ ਚਘ੍ਨੇ ਵਿਨਦਨ੍ਪੇਤਤੁਸ੍ਤਾਵੁਭੌ ਭੁਵਿ ੩੨.
ਉਸ ਨੇ ਗੱਜਦੇ ਹੋਏ ਸ਼ਕਰ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ, ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਰਥਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਭੂਯੋਪਿ ਤਾਰਕਾਭਿਮੁਖੋ ਯਯੌ ੩੨.
ਫਿਰ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਉਹ ਤਾਰਕ ਵੱਲ ਵਧਿਆ।
ਹ੍ਰਿਯਤੇ ਹ੍ਰਿਯਤੇ ਰਾਜਾ ਤ੍ਰਾਤਾ ਕੋऽਪਿ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ੩੨.
ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਫੜਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਫੜਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ—ਉਸ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਬਾਣੈਃ ਸਸੈਨ੍ਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਜਂਭਕਂ ਗृਧ੍ਰਮੋਦਨਮ੍ ੩੨.
ਉਸ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜੰਭਕ ਅਤੇ ਗ੍ਰਿਧਰਮੋਦਨ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਵੱਜਿਆ।
ਕਿਮੇਤੇਨ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਮਯਾ ਯੁਧ੍ਯਸ੍ਵ ਦਾਨਵ ੩੨.
ਇਹ ਮਹਾਨ ਇੰਦਰ ਤੇਰਾ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਦਾਨਵ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਲੜ।
ਨਗ੍ਨੇਨ ਸਹ ਕੋ ਯੁਧ੍ਯੇਦ੍ਧਤੇਨਾਪਿ ਚ ਯੇਨ ਵਾ ੩੨.
ਨੰਗੇ, ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੇ ਨਾਲ ਕੌਣ ਲੜਦਾ ਹੈ?
ਆਤ੍ਮਨਸ੍ਤੁ ਸਮਂ ਕਿਂਚਿਦ੍ਵਿਲੋਕ੍ਯ ਸੁਦੁਰ੍ਮਤੇ ੩੨.
ਅਪਣੀ ਸਮਾਨ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਵੇਖ ਕੇ, ਓ ਬੁਰੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਸੋਚ।
ਤਤਃ ਕੁਮਾਰਃ ਸਹਸਾ ਮਯੂਰਸ੍ਥੋऽਭ੍ਯਧਾਵਤ ੩੨.
ਫਿਰ ਕੁਮਾਰਾ, ਮੋਰ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਇਕ ਵਾਰੀ ਹੀ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਤਤੋ ਹਰਿਃ ਸ੍ਕਂਦਮਾਹ ਕਿਮੇਤੇਨ ਤਵ ਪ੍ਰਭੋ ੩੨.
ਫਿਰ ਹਰੀ ਨੇ ਸਕੰਦ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਹੈ?'
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨਿਵਾਰ੍ਯੈਨਂ ਕੇਸ਼ਵੋ ਗਰੁਡਸ੍ਥਿਤਃ ੩੨.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਕੇਸ਼ਵ ਗਰੁੜ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਸ ਤੈਰ੍ਬਾਣੈਸ੍ਤਾਡ੍ਯਮਾਨੋ ਵਜ੍ਰੈਰਿਵ ਮਹਾਸੁਰਃ ੩੨.
ਉਹ ਮਹਾਂਸੁਰਾ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਵਜਰ ਨਾਲ ਵੱਜਿਆ ਹੋਵੇ।
ਯਾਨ੍ਯਾਨ੍ਬਾਣਾਨ੍ਹਰਿਰ੍ਦਿਵ੍ਯਾਨਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਚ ਮੁਮੋਚ ਹ ੩੨.
ਹਰੀ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਿਵਿਆ ਤੀਰ ਤੇ ਹਥਿਆਰ ਛੱਡੇ।
ਤਤਃ ਕੌਮੋਦਕੀਂ ਗृਹ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਕਾਰੀ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ ੩੨.
ਫਿਰ ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਕੌਮੋਦਕੀ ਗਦਾ ਚੁੱਕ ਲਈ।
ਤਤੋ ਰਥਾਦਵਪ੍ਲੁਤ੍ਯ ਵਿਵृਤ੍ਯ ਵਦਨਂ ਮਹਤ੍ ੩੨.
ਫਿਰ ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵੱਡਾ ਮੂੰਹ ਖੋਲ੍ਹ ਲਿਆ।
ਤਤੋऽਭੂਤ੍ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਂ ਵਿਮੋਹੋ ਜਗਤਾਮਪਿ ੩੨.
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਤੇ ਜਗਤਾਂ ਵਿਚ ਭਟਕਾਵਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕਾਲਨੇਮਿਰ੍ਨਸ਼੍ਚੈਵ ਪ੍ਰਾਨृਤ੍ਯਤ ਮਹਾਰਣੇ ੩੨.
ਕਾਲਨੇਮੀ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਤੇ ਮਹਾਂਯੁੱਧ ਵਿਚ ਨਚਿਆ।
ਕੁਕ੍ਸ਼ਿਂ ਵਿਦਾਰ੍ਯ ਚਕ੍ਰੇਣ ਭਾਸ੍ਕਰੋऽਭਾਦਿਵੋਦਿਤਃ ੩੨.
ਚਕਰ ਨਾਲ ਪੇਟ ਚੀਰ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਉੱਗਣ ਵਾਂਗ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਪਾਤਾਲਸ੍ਯ ਤਲਂ ਨਿਨ੍ਯੇ ਤਤ੍ਰ ਸ਼ਿਸ਼੍ਯੇ ਸ ਕਾष੍ਠਵਤ੍ ੩੨.
ਉਸ ਨੇ ਪਾਤਾਲ ਦੇ ਤਲ ਤੇ ਲਿਆ ਕੇ ਸੁੱਟਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਲੱਕੜ ਵਾਂਗ ਪਿਆ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਮੋਦਿਤਾਸ੍ਤਥਾ ਦੇਵਾ ਵਿਮੋਹਾਸ੍ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦ੍ਬਭੁਃ ੩੨.
ਇਸ ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ ਅਸੁਰ ਅਕਲੋਂ ਹਟ ਗਏ।