ਸਰ੍ਵਮੇਤਤ੍ਸੁਸਾਧ੍ਯਂ ਚ ਭੇਰੀ ਸਂਤਾਡ੍ਯਤਾਂ ਦृਢਮ੍ ੩੨.
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਭੇਰੀ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਵਜਾਓ।
ਭृਸ਼ਂ ਸਂਤਾਡਿਤਾ ਭੇਰੀ ਕਂਪਯਾਮਾਸ ਸਾ ਜਗਤ੍ ੩੨.
ਭੇਰੀ ਜਦੋਂ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਵੱਜੀ, ਤਾਂ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਕੰਬ ਗਿਆ।
ਨਿਮ੍ਨਗਾਭ੍ਯਃ ਸਮੁਦ੍ਰੇਭ੍ਯਃ ਪਾਤਾਲੇਭ੍ਯੋਂऽਬਰਾਦਪਿ ੩੨.
ਨਦੀਆਂ ਤੋਂ, ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਤੋਂ, ਪਾਤਾਲ ਤੋਂ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਵੀ—
ਕੋਟਿਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਪਰਾਰ੍ਧੈਰ੍ਦਸ਼ਭਿਃ ਸ਼ਤੈਃ ੩੨.
ਦਸ ਲੱਖ ਕਰੋੜਾਂ ਵਾਰੀ ਸੌ ਪਦਮਾਂ ਦੇ ਗੁਣ ਨਾਲ—
ਚਤੁਰ੍ਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣੇ ਨਾਨਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਸਮਨ੍ਵਿਤੇ ੩੨.
ਚਾਰ ਯੋਜਨ ਚੌੜੀ ਧਰਤੀ, ਜਿੱਥੇ ਕਈ ਅਜੋਬੇ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ—
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਪਾਰ੍ਥ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੈਃ ਸ੍ਕਨ੍ਦਸ੍ਯ ਪਾਰ੍षਦੈਃ ੩੨.
ਇਸ ਵੇਲੇ, ਹੇ ਪਾਰਥ, ਸਕੰਦ ਦੇ ਸੇਵਕ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ—
ਤਤਸ਼੍ਚਚਾਲ ਵਸੁਧਾ ਦੇਵੀ ਸਵਨਕਾਨਨਾ ੩੨.
ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਦੇਵੀ, ਆਪਣੇ ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਬਾਗਾਂ ਸਮੇਤ ਕੰਬ ਗਈ—
ਤਮੋਭੂਤਂ ਜਗਚ੍ਚਸੀਦ੍ਗृਧ੍ਰੈਰ੍ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਨਭੋऽਭਵਤ੍ ੩੨.
ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਈ, ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਗਿੱਧਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ—
ਕਾਲਨੇਮਿਮੁਖਂ ਪਾਰ੍ਥ ਅਦृਸ਼੍ਯਤ ਮਹਦ੍ਬਲਮ੍ ੩੨.
ਹੇ ਪਾਰਥ, ਕਾਲਨੇਮੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ—
ਅਭ੍ਯਦ੍ਰਵਦ੍ਰਣੇ ਦੇਵਾਨ੍ਭਗਵਂਤਂ ਚ ਸ਼ਂਕਰਮ੍ ੩੨.
ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਭਗਵੰਤ ਸ਼ੰਕਰ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਪਰ੍ਵਤੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਘ੍ਨੀਭਿਰਾਯਸੈਃ ਪਰਿਧੈਰਪਿ ੩੨.
ਪਹਾੜਾਂ, ਸੌ ਗੋਲਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਯੰਤਰਾਂ ਤੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਡੰਡਿਆਂ ਨਾਲ—
ਅਸੁਰੈਰ੍ਵਧ੍ਯਮਾਨੇ ਤੁ ਪਾਵਕੈਰਿਵ ਕਾਨਨਮ੍ ੩੨.
ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੰਦੀ ਹੈ—
ਤੇ ਭਿਨ੍ਨਾਸ੍ਥਿਸ਼ਿ ਰੋਦੇਹਾਃ ਪ੍ਰਾਦ੍ਰਵਂਤ ਦਿਵੌਕਸਃ ੩੨.
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਟੁੱਟ ਗਏ, ਹੱਡੀਆਂ ਚਕਨाचੂਰ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਤੇ ਆਕਾਸ਼ਵਾਸੀ ਭੱਜ ਪਏ—
ਅਥ ਤਦ੍ਵਿਦ੍ਰੁਤਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾਃ ਪੁਰਂਦਰਃ ੩੨.
ਫਿਰ, ਉਹ ਫੌਜ ਨੂੰ ਭੱਜਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਪੁਰੰਦਰ—
ਭਯਂ ਤ੍ਯਜਤ ਭਦ੍ਰਂ ਵਃ ਸ਼ੁਰਾਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਗृਹ੍ਣਤ ੩੨.
ਡਰ ਛੱਡੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਚੰਗੀ ਹੋਵੇ! ਵੀਰੋ, ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕੋ—
ਏष ਕਾਲਾਨਲਪ੍ਰਖ੍ਯੋ ਮਯੂਰਂ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਃ ੩੨.
ਇਹ, ਕਾਲ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੜਦਾ ਹੋਇਆ, ਮਯੂਰ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ ਹੈ—
ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਮਾਸ਼੍ਵਸ੍ਤਾ ਦਿਵੋਕਸਃ ੩੨.
ਸ਼ਕਰ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਆਕਾਸ਼ਵਾਸੀ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਗਏ—
ਕਾਲਨੇਮਿਰ੍ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਸਂਯੁਗੇ ਸਮਯੁਜ੍ਯਤ ੩੨.
ਕਾਲਨੇਮੀ ਮਹੇਂਦਰ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਟਕਰਾਇਆ—
ਕੁਜਂਭੋ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਚੈਵ ਤਾਵਤ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀਵृਤਃ ੩੨.
ਕੁਜੰਭਾ, ਐਸੇ ਹੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਨਾਲ—
ਪ੍ਰਤ੍ਯਯੁਧ੍ਯਂਤਂ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰੇਃ ਸਾਧ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਵਸੁਭਿਃ ਸਹ ੩੨.
ਸਾਧਿਆ ਤੇ ਵਸੂ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਲੜਦੇ ਹਨ—
ਉਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਸਹਸਾ ਪਾਰ੍ਥ ਐਰਾਵਣਸ਼ਿਰਃਸ੍ਥਿਤਃ ੩੨.
ਪਾਰਥਾ, ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਛੱਡ ਕੇ ਏਰਾਵਤ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ਼ਕ੍ਰਂ ਚ ਚਘ੍ਨੇ ਵਿਨਦਨ੍ਪੇਤਤੁਸ੍ਤਾਵੁਭੌ ਭੁਵਿ ੩੨.
ਉਸ ਨੇ ਗੱਜਦੇ ਹੋਏ ਸ਼ਕਰ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ, ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਰਥਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਭੂਯੋਪਿ ਤਾਰਕਾਭਿਮੁਖੋ ਯਯੌ ੩੨.
ਫਿਰ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਉਹ ਤਾਰਕ ਵੱਲ ਵਧਿਆ।
ਹ੍ਰਿਯਤੇ ਹ੍ਰਿਯਤੇ ਰਾਜਾ ਤ੍ਰਾਤਾ ਕੋऽਪਿ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ੩੨.
ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਫੜਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਫੜਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ—ਉਸ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਬਾਣੈਃ ਸਸੈਨ੍ਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਜਂਭਕਂ ਗृਧ੍ਰਮੋਦਨਮ੍ ੩੨.
ਉਸ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜੰਭਕ ਅਤੇ ਗ੍ਰਿਧਰਮੋਦਨ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਵੱਜਿਆ।
ਕਿਮੇਤੇਨ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਮਯਾ ਯੁਧ੍ਯਸ੍ਵ ਦਾਨਵ ੩੨.
ਇਹ ਮਹਾਨ ਇੰਦਰ ਤੇਰਾ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਦਾਨਵ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਲੜ।
ਨਗ੍ਨੇਨ ਸਹ ਕੋ ਯੁਧ੍ਯੇਦ੍ਧਤੇਨਾਪਿ ਚ ਯੇਨ ਵਾ ੩੨.
ਨੰਗੇ, ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੇ ਨਾਲ ਕੌਣ ਲੜਦਾ ਹੈ?
ਆਤ੍ਮਨਸ੍ਤੁ ਸਮਂ ਕਿਂਚਿਦ੍ਵਿਲੋਕ੍ਯ ਸੁਦੁਰ੍ਮਤੇ ੩੨.
ਅਪਣੀ ਸਮਾਨ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਵੇਖ ਕੇ, ਓ ਬੁਰੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਸੋਚ।
ਤਤਃ ਕੁਮਾਰਃ ਸਹਸਾ ਮਯੂਰਸ੍ਥੋऽਭ੍ਯਧਾਵਤ ੩੨.
ਫਿਰ ਕੁਮਾਰਾ, ਮੋਰ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਇਕ ਵਾਰੀ ਹੀ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਤਤੋ ਹਰਿਃ ਸ੍ਕਂਦਮਾਹ ਕਿਮੇਤੇਨ ਤਵ ਪ੍ਰਭੋ ੩੨.
ਫਿਰ ਹਰੀ ਨੇ ਸਕੰਦ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਹੈ?'