ਸ਼ਤੋਲੂਕਮੁਖੀ ਕृष੍ਣਾ ਕਰ੍ਣਪ੍ਰਾਵਰਣਾ ਤਥਾ ੩੦.
ਸ਼ਤੋਲੂਕਮੁਖੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਅਤੇ ਕਰਣਪ੍ਰਾਵਰਣਾ ਵੀ,
ਏਤਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਬਹ੍ਵ੍ਯਸ਼੍ਚ ਮਾਤਰੋ ਭਰਤਰ੍षਭ ੩੦.
ਇਹ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਮਾਵਾਂ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ,
ਵृਕ੍ਸ਼ਚਤ੍ਵਰਵਾਸਿਨ੍ਯਸ਼੍ਚਤੁष੍ਪਥਨਿਵੇਸ਼ਨਾਃ ੩੦.
ਜੋ ਰੁੱਖਾਂ ਹੇਠਾਂ ਅਤੇ ਚੌਰਾਹਿਆਂ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ,
ਨਾਨਾਭਰਣਵੇषਾਸ੍ਤਾ ਨਾਨਾਮੂਰ੍ਤਿਧਰਾਸ੍ਤਥਾ ੩੦.
ਕਈ ਗਹਿਣਿਆਂ ਤੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀਆਂ,
ਤਤਃ ਸ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਗੁਹੋ ਗੁਹ ਇਵਾਪਰਃ ੩੦.
ਫਿਰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਗੁਹਾ, ਹੋਰ ਗੁਹਾ ਵਾਂਗ, ਚਮਕਣ ਲੱਗ ਪਿਆ,
ਤਤਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤਾ ਨੇਕੈਕਤ੍ਵੇਨ ਪਾਵਕਿਃ ੩੦.
ਫਿਰ ਪਾਵਕੀ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਇਕ-ਇਕ ਕਰਕੇ ਤੇ ਇਕਠਿਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ,
ਤੇ ਚੈਨਂ ਯੋਜ੍ਯ ਚਾਸ਼ੀਰ੍ਭਿਰਯਾਚਂਤ ਵਰਂ ਗੁਹਮ੍ ੩੧.
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇ ਕੇ, ਗੁਹਾ ਨੂੰ ਮੰਗਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਕਿ ਕੋਈ ਵਰ ਚੁਣ ਲਏ,
ਏਵਮਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਤਾਨੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਯੋਗੋਯੋਗ ਇਤਿ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ ੩੧.
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ 'ਇਉਂ ਹੀ ਹੋਵੇ' ਆਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, 'ਮਿਲਾਪ ਤੇ ਅਲੱਗ ਹੋਣਾ।'
ਸ਼ਕ੍ਤਿਹਸ੍ਤੋ ਵਿਨਦ੍ਯਾਥ ਗੁਹੋ ਦੇਵਾਂਸ੍ਤਦਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ ੩੧.
ਹਥ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀ ਫੜ ਕੇ, ਗੁਹਾ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਬੋਲਿਆ ਤੇ ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਗੋਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਵਮਨ੍ਤॄਣਾਂ ਤਤੋ ਯਾਮਿ ਗਤਿਂ ਸ੍ਫੁਟਮ੍ ੩੧.
ਜੋ ਗਾਂਵਾਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਫ ਅੰਜਾਮ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਯੋਗੋਯੋਗ ਇਤਿ ਪ੍ਰਾਹੁਰਾਜ੍ਞਯਾ ਸ਼ਰਜਨ੍ਮਨਃ ੩੧.
ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਜੋਗ ਤੇ ਮਿਲਾਪ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਤੀਰਾਂ ਵਾਲੇ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ।
ਅਥਾਗ੍ਰੇ ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਨਾਂ ਸ੍ਥਿਤੋ ਵੀਰੋ ਯਯੌ ਮੁਦਾ ੩੧.
ਫਿਰ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਵੀਰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਤੁਰ ਪਿਆ।
ਚਰਣਾਭ੍ਯਾਂ ਚਰਣਾਭ੍ਯਾਂ ਗਿਰੀਞ੍ਛਕ੍ਤੋ ਯੋ ਵਿਦਾਰਯਿਤੁਂ ਰਣੇ ੩੧.
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪਹਾੜ ਵੀ ਚੀਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਤਨ੍ਮਯਾ ਗੁਹਸ਼ਕ੍ਤਿਃ ਸਾ ਭृਸ਼ਂ ਹਸ੍ਤੇ ਵ੍ਯਰੋਚਤ ੩੧.
ਮੇਰੇ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਗੁਹਾ ਦੀ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ, ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਯੋਤ੍ਸ੍ਯਮਾਨਸ੍ਯ ਵੀਰਸ੍ਯ ਦੇਹੇਪ੍ਰਾਦੁਰਭੂਤ੍ਸ੍ਵਯਮ੍ ੩੧.
ਜਦੋਂ ਉਹ ਵੀਰ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਈ।
ਬਲਮੋਜਃ ਕृਪਾ ਚਵ ਬਦ੍ਧਾ ਕਰਯੁਗਂ ਤਥਾ ੩੧.
ਤਾਕਤ, ਜੋਸ਼ ਤੇ ਦਇਆ, ਦੋਵੇਂ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਤਮਗ੍ਰੇ ਚਾਪਿ ਗਚ੍ਛਂਤਂ ਪृष੍ਠਤੋਨੁਯਯੌ ਹਰਃ ੩੧.
ਜਦ ਉਹ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ, ਹਰਾ ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਿਆ।
ਨਿਰ੍ਮਿਤੇਨ ਹਰੇਣੈਵ ਸ੍ਵਯਮੀਸ਼ੇਨ ਲੀਲਯਾ ੩੧.
ਇਹ ਹਰਾ ਨੇ ਆਪ, ਆਪਣੇ ਖੇਡ-ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਸੀ।
ਅਭੀषੂਨ੍ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚ ਜਗृਹੇ ਸ੍ਵਯਮ੍ ੩੧.
ਮਰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਪ ਹੀ ਤੀਰ ਚੁੱਕ ਲਏ।
ਸਿਂਹਾ ਰਥਸ੍ਯ ਗਚ੍ਛਂਤੋ ਨਦਂਤਸ਼੍ਚਾਰੁਕੇਸਰਾਃ ੩੧.
ਰਥ ਨਾਲ ਚੱਲਦੇ ਹੋਏ, ਸੁੰਦਰ ਜੂਆਂ ਵਾਲੇ ਸਿੰਘ ਗੱਜ ਰਹੇ ਸਨ।
ਵਿਦ੍ਯੁਤਾ ਮੇਡਿਤਃ ਸੂਰ੍ਯਃ ਸੇਂਦ੍ਰਚਾਪਘਨੋ ਯਥਾ ੩੧.
ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੂਰਜ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਕਮਾਨ ਵਾਲੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਆਸ੍ਥਾਯ ਰੁਚਿਰਂ ਯਾਤਿ ਪੁष੍ਪਕਂ ਨਰਵਾਹਨਃ ੩੧.
ਨਰਵਾਹਨ ਸੁੰਦਰ ਪੁਸ਼ਪਕ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਤੁਰ ਪਿਆ।
ਪृष੍ਠਤੋਨੁਯਯੌ ਯਾਂਤਂ ਵਰਦਂ ਵृषਭਧ੍ਵਜਮ੍ ੩੧.
ਵਰਦਾ, ਜੋ ਵੱਛ ਦਾ ਝੰਡਾ ਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਦ ਤੁਰਿਆ, ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਿਆ ਗਿਆ।
ਗਚ੍ਛਂਤਿ ਵਸੁਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਰੁਦ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਸਹ ਸਂਗਤਾਃ ੩੧.
ਉਹ ਵਸੂਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਤੇ ਰੁਦਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਤੁਰ ਪਏ।
ਘੋਰੈਰ੍ਵ੍ਯਾਧਿਸ਼ਤੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਵ੍ਯਤੋ ਯਾਤਿ ਕੋਪਿਤਃ ੩੧.
ਕ੍ਰੋਧੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਵਿਜਯੋਨਾਮ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਯਾਤਿ ਸ਼ੂਲਃ ਸ੍ਵਯਂ ਕृਤਃ ੩੧.
ਰੁਦਰ ਜੀ ਦੇ ਆਪਣੇ ਬਣਾਏ ਹੋਏ ਵਿਜਯਾ ਨਾਂ ਵਾਲਾ ਭਾਲਾ ਅੱਗੇ ਵਧ ਗਿਆ।
ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਸ਼ਤੈਯਾਤਿ ਯਾਦੋਭਿਰ੍ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਵृਤਃ ੩੧.
ਉਹ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਯਾਦਵਾਂ ਦੀਆਂ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਟੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਅੱਗੇ ਵਧ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਨਾਲ ਹੀ ਹੋਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਲੋਕ ਵੀ ਸਾਥ ਸਨ।
ਗਦਾਮੁਸ਼ਲਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾਦ੍ਯੈਰ੍ਵਰਪ੍ਰਹਰਣੈਰ੍ਵृਤਃ ੩੧.
ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਵਧੀਆ ਗਦਾ, ਮੁਸ਼ਲ, ਭਾਲਾ ਤੇ ਹੋਰ ਚੰਗੇ ਹਥਿਆਰ ਫੜੇ ਬਹਾਦਰ ਯੋਧੇ ਖੜੇ ਸਨ।
ਬਹੁਸ਼ੀਰ੍षਂ ਮਹਾਘੋਰਮੇਕਪਾਦਂ ਬਹੂਦਰਮ੍ ੩੧.
ਉਹ ਬਹੁਤ ਸਿਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਡਰਾਉਣਾ, ਇੱਕ ਪੈਰ ਤੇ ਬਹੁਤ ਮੂੰਹਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਤੋ ਭਾਤਿ ਦਣ੍ਡੋ ਗਚ੍ਛਞ੍ਛ੍ਰਿਯਾ ਵृਤਃ ੩੧.
ਉਸ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਛੜੀ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਜੋ ਸੋਭਾ ਨਾਲ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ।