ਸ਼੍ਰृਣ੍ਵਨ੍ਵਿਸਿष੍ਮਿਯੇ ਸ੍ਕਨ੍ਦਃ ਪ੍ਰਣਨਾਮ ਚ ਤਾਂ ਨਦੀਮ੍ ੩੦.
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਸਕੰਦੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋਇਆ ਤੇ ਉਸ ਦਰਿਆ ਨੂੰ ਸਿਰ ਨਿਵਾਇਆ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਰਪ੍ਰਮੁਖਾ ਗੁਹਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰੁਵਨ੍ ੩੦.
ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਗੁਹਾ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਨ ਸ਼ਰ੍ਮ ਲਭਤੇ ਸੇਨਾ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਮਭਿषੇਚਯ ੩੦.
ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਸੁੱਖ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਰਿਹਾ, ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਰਾਜ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਵਾ।
ਅਭਿषੇਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਹੇ ਤ੍ਵਾਂ ਚ ਤਤ੍ਰ ਨੋ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਰ੍ਹਸਿ ੩੦.
ਅਸੀਂ ਉਥੇ ਤੇਰਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਾਂਗੇ, ਤੂੰ ਆਪ ਵੇਖਣ ਲਈ ਆ ਜਾ।
ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਨ੍ਤਰਸ੍ਥਾਨਂ ਤਥਾਰ੍ਣਵਮਹੀਜਲੇ ੩੦.
ਉਹ ਥਾਂ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਨੂੰ, ਸਮੁੰਦਰ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਮਯਸ੍ਤਦ੍ਵਨ੍ਮਹੀਸਾਗਰਸਂਗਮਃ ੩੦.
ਉਹ ਧਰਤੀ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ ਮਿਲਾਪ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਤਥਾ ਮਹੀਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਰ੍ਵਫਲਪ੍ਰਦਮ੍ ੩੦.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਇਸਨਾਨ ਕਰਨਾ ਸਭ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤੇਨ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਤਰ੍ਪਿਤਾ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ ੩੦.
ਇਸ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਰੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਯਥਾ ਹਿ ਕਟੁਤਿਕ੍ਤਾਦਿ ਗਵਾ ਗ੍ਰਸ੍ਤਂ ਹਿ ਕ੍ਸ਼ੀਰਦਮ੍ ੩੦.
ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਕੁਝ ਕੌੜਾ ਜਾਂ ਤਿੱਖਾ ਖਾ ਲਵੇ, ਫਿਰ ਵੀ ਦੁੱਧ ਹੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਬ੍ਰੁਵਤ੍ਸੁ ਦੇਵੇषੁ ਕਪਿਲੋऽਪਿ ਮੁਨਿਰ੍ਜਗੌ ੩੦.
ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਮুনি ਕਪਿਲ ਨੇ ਵੀ ਬਚਨ ਆਖੇ।
ਕਰ੍ਦਮੋ ਯਸ੍ਤ੍ਵਹਮਪਿ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤੀਰ੍ਥਮਹਾ ਗੁਣਾਨ੍ ੩੦.
ਮੈਂ ਕਰਦਮ ਹਾਂ, ਤੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਗੁਣ ਜਾਣ ਕੇ—
ਤਤੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ ਪ੍ਰਾਹ ਸਤ੍ਯਮੇਤਤ੍ਸੁਰੋਦਿਤਮ੍ ੩੦.
ਫਿਰ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਜੋ ਕਿਹਾ, ਓਹ ਸੱਚ ਹੈ।'
ਅਤ੍ਰਾਭਿषੇਕਂ ਤੇ ਵੀਰ ਕਰਿष੍ਯਾਮਃ ਸਮਾਦਿਸ਼ ੩੦.
ਇਥੇ ਅਸੀਂ ਤੇਰਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਾਂਗੇ, ਵਿਰੋਧੀ, ਹੁਕਮ ਕਰ।
ਅਭਿषਿਞ੍ਚਨ੍ਤੁ ਮਾਂ ਦੇਵਾ ਇਤਿ ਤਾਨਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਚਃ ੩੦.
ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਦੇਵਤੇ ਮੈਨੂੰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਨ।'
ਜੁਹੁਵੁਰ੍ਮਂਤ੍ਰਪੂਤੇऽਗ੍ਨੌ ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਮੁਖ੍ਯऋਤ੍ਵਿਜਃ ੩੦.
ਚਾਰ ਮੁੱਖ ਪ੍ਰਧਾਨ ਯਜਮਾਨਾਂ ਨੇ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕੀਤਾ।
ਅਨ੍ਯੇ ਚ ਸ਼ਤਸ਼ਸ੍ਤਤ੍ਰ ਮੁਨਯੋ ਵੇਦਪਾਰਗਾਃ ੩੦.
ਉਥੇ ਸੈਂਕੜੇ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ੀ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸਨ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ।
ਯਦਗ੍ਨਿਕੁਣ੍ਡਮਧ੍ਯਸ੍ਥੋ ਲਿਂਗਮੂਰ੍ਤਿਰ੍ਵ੍ਯਦृਸ਼੍ਯਤ ੩੦.
ਜਦੋਂ ਯਜਨ ਕੁੰਡ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਲਿੰਗ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ।
ਏਤਤ੍ਸਂਦਰ੍ਸ਼ਨਾਰ੍ਥਾਯ ਲਿਂਗਮੂਰ੍ਤਿਰਭੂਦ੍ਵਿਭੁਃ ੩੦.
ਇਹ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇਣ ਲਈ ਸਭ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਲਿੰਗ-ਸਰੂਪ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਾਪਹਂ ਪਾਰ੍ਥ ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲਪ੍ਰਦਮ੍ ੩੦.
ਹੇ ਪਾਰਥ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਦਿਵ੍ਯਰਤ੍ਨਾਨ੍ਵਿਤੇ ਸ੍ਕਨ੍ਦੋ ਨਿषਣ੍ਣਃ ਪਰਮਾਸਨੇ ੩੦.
ਸਕੰਦ, ਜੋ ਦਿਵ੍ਯ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉੱਚੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਸੀ।
ਅਭ੍ਯषਿਂਚਂਸ੍ਤਤੋ ਦੇਵਾਃ ਕੁਮਾਰਂ ਸ਼ਂਕਰਾਤ੍ਮਜਮ੍ ੩੦.
ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਕੁਮਾਰ, ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਨੂੰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ।
ਆਦਿਤ੍ਯਾਦ੍ਯ ਗ੍ਰਹਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤਥੋਭਾਵਨਿਲਾਨਲੌ ੩੦.
ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਹਿ, ਚੰਦ, ਵਾਯੂ ਅਤੇ ਅੱਗ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਵਿਸ਼੍ਵੇਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਮਰੁਤੋ ਗਂਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਸ੍ਤਥਾ ੩੦.
ਵਿਸ਼ਵਦੇਵ, ਮਰੁਤ, ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਵਿਦ੍ਯਾਧਰਾ ਯੋਗਸਿਦ੍ਧਾਃ ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯਪੁਲਹਾਦਯਃ ੩੦.
ਵਿਦਿਆਧਰ, ਜੋਗ ਵਿਚ ਪੂਰੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਪੁਲਸਤਯ, ਪੁਲਹ ਆਦਿ ਰਿਸ਼ੀ ਵੀ ਆਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਦਕ੍ਸ਼ੋऽਥ ਮਨਵੋ ਯੇ ਚ ਜ੍ਯੋਤੀਂषਿ ऋਤਵਸ੍ਤਥਾ ੩੦.
ਦਕ੍ਸ਼, ਮਨੂ, ਸਾਰੇ ਉਜਿਆਲੇ ਅਤੇ ਰੁੱਤਾਂ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਲਵਣਾਦ੍ਯਾਃ ਸਮੁਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਭਾਸਾਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਤੀਰ੍ਥਕਾਃ ੩੦.
ਲੂਣ ਵਾਲਾ ਸਮੁੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਸਮੁੰਦਰ, ਪ੍ਰਭਾਸ ਆਦਿ ਤੀਰਥ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਆਦਿਤ੍ਯਾਦ੍ਯਾ ਮਾਤਰਸ਼੍ਚ ਕੁਰ੍ਵਂਤ੍ਯੋ ਗੁਹਮਂਗਲਮ੍ ੩੦.
ਆਦਿਤਿਆਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਮਾਵਾਂ ਨੇ ਗੁਹਾ ਲਈ ਮੰਗਲਮਈ ਕਰਮ ਕੀਤੇ।
ਵਰੁਣੋ ਧਨਦਸ਼੍ਚੈਵ ਯਮਃ ਸਾਨੁਚਰਸ੍ਤਥਾ ੩੦.
ਵਰੁਣ, ਕੁਬੇਰ ਅਤੇ ਯਮ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਉਥੇ ਸਨ।
ਧਰ੍ਮੋ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਸ਼੍ਚੈਵ ਕਪਿਲੋ ਗਾਧਿਨਂਦਨਃ ੩੦.
ਧਰਮ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਕਪਿਲ ਅਤੇ ਗਾਧੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਤੇ ਚ ਸਰ੍ਵੇ ਮਹੀਕੂਲੇ ਹ੍ਯਭ੍ਯषਿਂਚਨ੍ਮੁਦਾ ਗੁਹਮ੍ ੩੦.
ਉਹ ਸਾਰੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਗੁਹਾ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।