ਸ੍ਕਂਦਪ੍ਰਸਾਦਜਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਲੋਹਿਤਾਕ੍ਸ਼ੋ ਭਯਂਕਰਃ ੨੯.
ਸਕੰਦ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਜਨਮਿਆ ਪੁੱਤਰ, ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਸੂਰਤ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਪੂਜਨੀਯਃ ਸਦਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵਾਪਸ੍ਮਾਰਸ਼ਾਂਤਿਦਃ ੨੯.
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਣ ਯੋਗ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਅਪਸਮਾਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਲੋਹਿਤਾਂਬਰਸਂਵੀਤਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਸ੍ਯਾਪਿ ਸੁਪ੍ਰਭਮ੍ ੨੯.
ਲਾਲ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ, ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਜੁष੍ਟਂ ਚ ਤਂ ਪ੍ਰਾਹੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਵੈ ੨੯.
ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਝੁਕ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਭਵਾਨਿਂਦ੍ਰੋऽਸ੍ਤੁ ਨੋ ਨਾਥ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਸ੍ਯ ਹਿਤਾਯ ਵੈ॥ ੨੯.
ਭਵਾਨੀਇੰਦਰ ਸਾਡਾ ਰਾਖਾ ਹੋਵੇ, ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ।
ਕਿਮਿਂਦ੍ਰਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਨਾਂ ਕਰੋਤੀਹ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮਾਃ ੨੯.
ਕਿਮਿੰਦਰ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਿਆਂ।
ਇਂਦ੍ਰੋ ਦਿਸ਼ਤਿ ਭੂਤਾਨਾਂ ਬਲਂ ਤੇਜਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸੁਖਮ੍ ੨੯.
ਇੰਦਰ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਤਾਕਤ, ਚਮਕ, ਸੰਤਾਨ ਅਤੇ ਸੁਖ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਦੁਰ੍ਵृਤ੍ਤਾਨਾਂ ਸ ਹਰਤਿ ਵृਤ੍ਤਸ੍ਥਾਨਾਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ ੨੯.
ਉਹ ਮੰਦੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਸਭ ਕੁਝ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਚੰਗਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਸੂਰ੍ਯੇ ਚ ਭਵੇਤ੍ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਤਥਾऽਚਂਦ੍ਰੇ ਚ ਚਂਦ੍ਰਮਾਃ ੨੯.
ਜਿਥੇ ਸੂਰਜ ਨਹੀਂ, ਉਥੇ ਉਹ ਸੂਰਜ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਉਹ ਚੰਦ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਤਦਿਂਦ੍ਰੇਣ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਮਿਂਦ੍ਰੋ ਹਿ ਵਿਪੁਲਂ ਬਲਮ੍ ੨੯.
ਇਹ ਕੰਮ ਇੰਦਰ ਵਲੋਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੰਦਰ ਕੋਲ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਭਵੇਂਦ੍ਰੋ ਮਹਾਬਾਹੋ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਨਃ ਸੁਖਾਵਹਃ ੨੯.
ਹੇ ਮਹਾਂਬਾਹੂ, ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਸਭ ਦੇ ਸੁਖ ਲਈ ਇੰਦਰ ਬਣੇਂ।
ਸ਼ਾਧਿ ਤ੍ਵਮੇਵ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਭਵਾਨਿਂਦ੍ਰੋਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਦਾ ੨੯.
ਤੂੰ ਹੀ ਭਵਾਨੀ ਦੇ ਇੰਦਰ ਵਜੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰ।
ਤ੍ਵਮੇਵ ਰਾਜਾ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਸ੍ਯ ਮਮੈਵ ਚ ੨੯.
ਤੂੰ ਹੀ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਵੀ ਰਾਜਾ ਹੈਂ, ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ।
ਯਦਿ ਸਤ੍ਯਮਿਦਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਨਿਸ਼੍ਚਯਾਦ੍ਭਾषਿਤਂ ਤ੍ਵਯਾ ਅਹਮਿਂਦ੍ਰੋ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਤਵ ਵਾਕ੍ਯਾਦ੍ਯਸ਼ੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ॥ ੨੯.
ਜੇਕਰ ਇਹ ਗੱਲ ਜੋ ਤੂੰ ਪੱਕੇ ਮਨ ਨਾਲ ਆਖੀ ਹੈ, ਸੱਚ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਬਣ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਤੇਰੇ ਬਚਨ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਯਸ਼ ਮਿਲੇ।
ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਦੇਵਾਨਾਮਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ ੨੯.
ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਸਿਰੇ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਲਈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੇ ਸੁਮਹਾਨਾਦਃ ਸੁਰਾਣਾਮਭ੍ਯਜਾਯਤ ੨੯.
ਇਹ ਗੱਲ ਹੋਣ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਵੱਡਾ ਸ਼ੋਰ ਉਠਿਆ।
ਜਯੇਤਿ ਤੁष੍ਟੁਵੁਸ਼੍ਚੈਨਂ ਵਾਦਿਤ੍ਰਾਣ੍ਯਭ੍ਯਵਾਦਯਨ੍ ੨੯.
ਉਹਨਾਂ ਨੇ 'ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ' ਆਖ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਵਾਜੇ ਵਜਾਏ।
ਤੇਨ ਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਮਹਤਾ ਵਿਸ੍ਮਿਤਾ ਨਗਨਂਦਿਨੀ ੨੯.
ਉਹ ਵੱਡਾ ਸ਼ੋਰ ਸੁਣ ਕੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀ ਨੰਦਿਨੀ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਈ।
ਅਦ੍ਯ ਨੁਨਂ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਨਾਂ ਸੁਰਾਣਾਂ ਵਿਵਿਧਾ ਗਿਰਃ ੨੯.
ਅੱਜ ਸੱਚਮੁੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਸੁਣਾਈ ਦੇ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਗਵਾਂ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਚ ਸਾਧ੍ਵੀਨਾਂ ਚ ਦਿਵੌਕਸਾਮ੍ ੨੯.
ਗਾਂਵਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਚੰਗੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਅਕਾਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਦੀਆਂ ਵੀ।
ਏਵਂ ਵਦਤਿ ਸਾ ਦੇਵੀ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਤਮੁਤ੍ਸੁਕਾऽਭਵਤ੍ ੨੯.
ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੇਵੀ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਉਤਾਵਲੀ ਹੋ ਗਈ।
ਵृषਭਂ ਤਤ ਆਰੁਹ੍ਯ ਦੇਵ੍ਯਾ ਸਹ ਸਮੁਤ੍ਸੁਕਃ ੨੯.
ਫਿਰ, ਵਛੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਤੁਰ ਪਿਆ।
ਤਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਮਹਾਸੇਨਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਰਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ ੨੯.
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਮਹਾਸੇਨ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਅਨਯੋਰ੍ਵੀਰ੍ਯਸਂਯੋਗਾਤ੍ਤਵੋਤ੍ਪਤ੍ਤਿਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਾਥਮੀ ੨੯.
ਇਹ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਮਿਲਣ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਈ।
ਅਪੂਜਯਦਮੇਯਾਤ੍ਮਾ ਪਿਤਰਂ ਮਾਤਰਂ ਚ ਤਾਮ੍ ੨੯.
ਅਪਾਰ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਮਾਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤੀ।
ਚਿਰਂ ਜਹृषਤੁਸ਼੍ਚੋਭੌ ਪਾਰ੍ਵਤੀਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੌ ੨੯.
ਪਾਰਵਤੀ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਦੋਵੇਂ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ।
ਦੇਵੀ ਪ੍ਰਕृਤਿਮੋਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਤੁष੍ਟਾ ਹਰ੍षਪਰਿਪ੍ਲੁਤਾ ੨੯.
ਦੇਵੀ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਮੂਲ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈ।
ऋषਿਭਿਸ੍ਤਾਃ ਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤਾਸ੍ਤਂ ਪੁਤ੍ਰੇਤਿ ਜਗੁਸ੍ਤਦਾ ੨੯.
ਜਦੋਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਸਮੇਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਆਖਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਸ੍ਵਾਹਾ ਮਮੇਤਿ ਚ ਪ੍ਰਾਹ ਪਾਵਕਸ਼੍ਚ ਮਮੇਤਿ ਚ ੨੯.
ਸ੍ਵਾਹਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਇਹ ਮੇਰਾ ਹੈ,' ਤੇ ਪਾਵਕ ਨੇ ਵੀ ਆਖਿਆ, 'ਇਹ ਮੇਰਾ ਹੈ।'
ਚਕ੍ਰੁਸ੍ਤੇ ਕਲਹਂ ਘੋਰਂ ਵਿਵਦਂਤਃ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍ ੨੯.
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਝਗੜ ਪਏ।