ਭੀਤਾਸ਼੍ਚ ਪਰ੍ਵਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਚੁਕ੍ਰੁਸ਼ੁਃ ਪ੍ਰਲਯਾਦ੍ਯਥਾ ੨੯.
ਸਾਰੇ ਪਹਾੜ ਡਰ ਕੇ, ਪ੍ਰਲੈ ਸਮੇਂ ਵਾਂਗ ਰੋ ਪਏ।
ਏਵਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਦੇਵਾ ਵਾਸਵਂ ਸਹ ਤੇऽਬ੍ਰੁਵਨ੍ ੨੯.
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵਾਸਵ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਸ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਕ੍ਸ਼ਣਾਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਸਂਹਰਿष੍ਯਤਿ ਵਾਸਵ ੨੯.
ਜੇ ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ, ਹੇ ਵਾਸਵ, ਉਹ ਇਕ ਪਲ ਵਿਚ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ।
ਤਚ੍ਚ ਤ੍ਰਾਣਂ ਸਦਾ ਕਾਰ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਣੈਃ ਕਂਠਗਤੈਰਪਿ ੨੯.
ਇਸ ਲਈ, ਸਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਜਾਨ ਗਲੇ ਵਿਚ ਹੋਵੇ।
ਧਿਕ੍ਤਤੋ ਜਨ੍ਮ ਵੀਰਾਣਾਂ ਸ਼੍ਲਾਘ੍ਯਂ ਹਿ ਮਰਣਂ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ ੨੯.
ਵੀਰਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਲੱਜਾ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਇਕ ਪਲ ਵਿਚ ਮਰਨਾ ਹੀ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦੇਵੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਤਮਭ੍ਯਯਾਤ੍ ੨੯.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ 'ਠੀਕ ਹੈ' ਕਹਿ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਉਗ੍ਰਂ ਤਚ੍ਚ ਮਹਾਵੇਗਂ ਦੇਵਾਨੀਕਂ ਦੁਰਾਸਦਮ੍ ੨੯.
ਉਹ ਉਗਰ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਜਿਸਦੇ ਕੋਲ ਜਾਣਾ ਵੀ ਔਖਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਨਾਦੇਨ ਮਹਤਾ ਸਮੁਦ੍ਧੂਤੋਦਧਿਪ੍ਰਭਮ੍ ੨੯.
ਉਸਦੇ ਵੱਡੇ ਗੂੰਜ ਨਾਲ, ਉਹ ਫੌਜ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕਣ ਲੱਗੀ।
ਜਿਘਾਂਸੂਨੁਪਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਨ੍ਦੇਵਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ ਪਾਵਕਿਃ ੨੯.
ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਮਾਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਆਏ, ਅੱਗ ਦਾ ਪੁੱਤਰ—
ਅਦਹਦ੍ਦੇਵਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਚੇष੍ਟ ਮਾਨਾਨਿ ਭੂਤਲੇ ੨੯.
ਉਸਨੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਸਾੜ ਦਿੱਤੇ।
ਪ੍ਰਚ੍ਯੁਤਾਃ ਸਹਸਾ ਭਾਂਤਿ ਦਿਵਸ੍ਤਾਰਾਗਣਾ ਇਵ ੨੯.
ਉਹ ਇਕ ਵਾਰ ਹੀ ਛਿਟ ਗਏ, ਦਿਨ ਵਿਚ ਤਾਰਿਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ।
ਦੇਵਾ ਵਜ੍ਰਧਰਂ ਪ੍ਰੋਚੁਸ੍ਤ੍ਯਜ ਵਜ੍ਰਂ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋ ੨੯.
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵਜਰ ਧਾਰੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਹੇ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁ, ਵਜਰ ਛੱਡ ਦੇ!'
ਤਦ੍ਵਿਸृष੍ਟਂ ਜਘਾਨਾਸ਼ੁ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵ ਸ੍ਕਂਦਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍ ੨੯.
ਉਹ ਜੋ ਛੱਡਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਕੰਦ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਉੱਤੇ ਵੱਜਿਆ।
ਵਜ੍ਰਪ੍ਰਹਾਰਾਤ੍ਸ੍ਕਂਦਸ੍ਯ ਸਂਜਾਤਃ ਪੁਰੁषੋऽਪਰਃ ੨੯.
ਵਜਰ ਦੇ ਘੁੱਟ ਨਾਲ, ਸਕੰਦ ਤੋਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਮਨੁੱਖ ਜਨਮ ਲੈ ਲਿਆ।
ਸ਼ਾਖ ਇਤ੍ਯਭਿਵਿਖ੍ਯਾਤਃ ਸੋਪਿ ਵ੍ਯਨਦਦਦ੍ਭੁਤਮ੍ ੨੯.
ਉਸਦਾ ਨਾਂ ਸ਼ਾਖਾ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਵੀ ਅਜੀਬ ਜਿਹੀ ਆਵਾਜ਼ ਕੱਢੀ।
ਤਤ੍ਰਾਪਿ ਤਾਦृਸ਼ੋ ਜਜ੍ਞੇ ਨੈਗਮੇਯ ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤਃ ੨੯.
ਉਥੇ ਵੀ, ਐਸਾ ਹੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸਨੂੰ ਨੈਗਮੇਯਾ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਦੇਂਦ੍ਰੋ ਵਜ੍ਰਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਪ੍ਰਾਂਜਲਿਃ ਸ਼ਰਣਂ ਯਯੌ ੨੯.
ਫਿਰ ਇੰਦਰ ਨੇ ਵਜਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਪਨਾਹ ਲਈ ਆਇਆ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਸ੍ਤ੍ਰਭਿਦਸ਼ਾ ਵਾਦਿਤ੍ਰਾਣ੍ਯਭ੍ਯਵਾਦਯਨ੍ ੨੯.
ਫਿਰ, ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵਾਜੇ ਤੇ ਢੋਲ ਵਜਾਉਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਯਾ ਹਰਂ ਤਿ ਸ਼ਿਸ਼ੂਞ੍ਜਾਤਾਨ੍ਗਰ੍ਭਸ੍ਥਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਦਾਰੁਣਾਃ ੨੯.
ਉਹ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਮਾਵਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਰਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂ ਜੋ ਅਜੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਸਨ,
ਆਯਾ ਪਲਾਲਾ ਮਿਤ੍ਰਾ ਚ ਸਪ੍ਤੈਤਾਃ ਸ਼ਿਸ਼ੁਮਾਤਰਃ ੨੯.
ਆਯਾ, ਪਲਾਲਾ, ਮਿਤਰਾ—ਇਹ ਸੱਤੋਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਹਨ।
ਸ੍ਕਂਦਪ੍ਰਸਾਦਜਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਲੋਹਿਤਾਕ੍ਸ਼ੋ ਭਯਂਕਰਃ ੨੯.
ਸਕੰਦ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਜਨਮਿਆ ਪੁੱਤਰ, ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਸੂਰਤ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਪੂਜਨੀਯਃ ਸਦਾ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵਾਪਸ੍ਮਾਰਸ਼ਾਂਤਿਦਃ ੨੯.
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਣ ਯੋਗ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਅਪਸਮਾਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਲੋਹਿਤਾਂਬਰਸਂਵੀਤਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਸ੍ਯਾਪਿ ਸੁਪ੍ਰਭਮ੍ ੨੯.
ਲਾਲ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ, ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਜੁष੍ਟਂ ਚ ਤਂ ਪ੍ਰਾਹੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾਃ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਵੈ ੨੯.
ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਝੁਕ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਭਵਾਨਿਂਦ੍ਰੋऽਸ੍ਤੁ ਨੋ ਨਾਥ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਸ੍ਯ ਹਿਤਾਯ ਵੈ॥ ੨੯.
ਭਵਾਨੀਇੰਦਰ ਸਾਡਾ ਰਾਖਾ ਹੋਵੇ, ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ।
ਕਿਮਿਂਦ੍ਰਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਨਾਂ ਕਰੋਤੀਹ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮਾਃ ੨੯.
ਕਿਮਿੰਦਰ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਿਆਂ।
ਇਂਦ੍ਰੋ ਦਿਸ਼ਤਿ ਭੂਤਾਨਾਂ ਬਲਂ ਤੇਜਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸੁਖਮ੍ ੨੯.
ਇੰਦਰ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਤਾਕਤ, ਚਮਕ, ਸੰਤਾਨ ਅਤੇ ਸੁਖ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਦੁਰ੍ਵृਤ੍ਤਾਨਾਂ ਸ ਹਰਤਿ ਵृਤ੍ਤਸ੍ਥਾਨਾਂ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤਿ ੨੯.
ਉਹ ਮੰਦੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਸਭ ਕੁਝ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਚੰਗਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਸੂਰ੍ਯੇ ਚ ਭਵੇਤ੍ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਤਥਾऽਚਂਦ੍ਰੇ ਚ ਚਂਦ੍ਰਮਾਃ ੨੯.
ਜਿਥੇ ਸੂਰਜ ਨਹੀਂ, ਉਥੇ ਉਹ ਸੂਰਜ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਉਹ ਚੰਦ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਤਦਿਂਦ੍ਰੇਣ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਮਿਂਦ੍ਰੋ ਹਿ ਵਿਪੁਲਂ ਬਲਮ੍ ੨੯.
ਇਹ ਕੰਮ ਇੰਦਰ ਵਲੋਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੰਦਰ ਕੋਲ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਹੈ।