ਨਿਗ੍ਰਹੋ ਨਿਗ੍ਰਹਾਣਾਂ ਚ ਨੇਤਾ ਤ੍ਵਂ ਸੁਰਨਂਦਨਃ ੨੯.
ਤੂੰ ਰੋਕਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ, ਨੇਤਾ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈ।
ਕੁਕ੍ਕੁਟੀ ਬਹੁਲੀ ਦਿਵ੍ਯਃ ਕਾਮਦੋ ਭੂਰਿਵਰ੍ਧਨਃ ੨੯.
ਕੁੱਕੁਟੀ, ਬਹੁਲੀ, ਜੋ ਦਿਵਿਆ ਹੈ, ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਵਧਾਵਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਅਵ੍ਯਯੋ ਹ੍ਯਮਰਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨੁਨ੍ਨਤੋ ਹ੍ਯਗ੍ਨਿਸਂਭਵਃ ੨੯.
ਜੋ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਅਮਰ ਹੈ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ, ਉੱਚਾ ਅਤੇ ਅੱਗ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਹੈ।
ਅਪਾਰਪਾਰੋ ਦੁਰ੍ਜ੍ਞੇਯਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਹਿਤੇ ਰਤਃ ੨੯.
ਅਸੀਮ ਅਤੇ ਪਾਰ ਪਾਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਚਿਂਤ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਤ੍ਮਾ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਤ੍ਵਂ ਸਨਾਤਨਃ ੨੯.
ਅਚਿੰਤਯ, ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਸਭ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈ।
ਨਾਮ੍ਨਾਮष੍ਟਸ਼ਤੇਨਾਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਮਹਰ੍षਿਣਾ ੨੯.
ਇਹ ਇੱਕ ਸੌ ਅਠ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ, ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ ਨੇ ਇਹ ਸਤੁਤਿ ਬਣਾਈ।
ਮਮ ਤ੍ਵਯਾ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸ੍ਤੁਤਿਰੇषਾ ਨਿਰੂਪਿਤਾ ੨੯.
ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਇਹ ਸਤੁਤਿ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਰਚੀ ਹੈ।
ਵਿਵਰ੍ਧਤੇ ਕੁਲੇ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ੍ਤਸ੍ਯ ਯਃ ਪ੍ਰਪਠੇਦਿਮਮ੍ ੨੯.
ਜੋ ਇਹ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਲਕਸ਼ਮੀ ਵਧਦੀ ਹੈ।
ਵਿਘ੍ਨਕਾਰੀਣਿ ਤਦ੍ਗੇਹੇ ਯਤ੍ਰੈਵ ਸਂਸ੍ਤੁਵਂਤਿ ਮਾਮ੍ ੨੯.
ਜਿਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਸਤੁਤਿ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਉਥੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ੍ਤਵਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਦਿਵ੍ਯਭਾਵਃ ਪੁਮਾਨ੍ਭਵੇਤ੍ ੨੯.
ਇਸ ਸਤੁਤਿ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦਿਵਿਆ ਅਵਸਥਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਂਸ੍ਕਾਰਰਹਿਤਂ ਜਨ੍ਮ ਯਤਸ਼੍ਚ ਪਸ਼ੁਵਤ੍ਸ੍ਮृਤਮ੍ ੨੯.
ਜਿਸ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਸੰਸਕਾਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਉਹ ਪਸ਼ੂ ਵਾਂਗ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਮੁਨਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚਕ੍ਰੇ ਜਾਤਕਰ੍ਮਾਦਿਕਾਃ ਕ੍ਰਿਯਾਃ ੨੯.
ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੁਨੀ ਨੇ ਉਸ ਲਈ ਜਨਮ ਸੰਸਕਾਰ ਆਦਿ ਕਰਮ ਕੀਤੇ।
ਤਤਸ੍ਤਂ ਵਹ੍ਨਿਰਭ੍ਯਾਗਾਦ੍ਦਦਰ੍ਸ਼ ਚ ਸੁਤਂ ਗੁਹਮ੍ ੨੯.
ਫਿਰ ਅੱਗ ਨੇ ਉਸ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਗੁਹਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਏਕਗ੍ਰੀਵਂ ਚੈਕਕਾਯਂ ਕੁਮਾਰਂ ਸ ਵ੍ਯਲੋਕਯਤ੍ ੨੯.
ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਗਰਦਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਦृਤੀਯਾਯਾਂ ਸ਼ਿਸ਼ੁਰ੍ਜਾਤਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਾਂ ਪੂਰ੍ਣ ਏਵਚ ੨੯.
ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਉਹ ਬੱਚਾ ਜਨਮਿਆ, ਤੇ ਚੌਥੇ ਦਿਨ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੱਡਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤਂ ਪਾਵਕਃ ਪਾਰ੍ਥ ਆਲਿਲਿਂਗ ਚੁਚੁਂਬ ਚ ੨੯.
ਫਿਰ, ਹੇ ਪਾਰਥ, ਅੱਗ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਚੁੰਮਿਆ।
ਸ ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਸਮਾਦਾਯ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਚ ਪਾਵਕਮ੍ ੨੯.
ਉਹ ਆਪਣੀ ਬਰਛੀ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਯਨਦਦ੍ਭੈਰਵਂ ਨਾਦਂ ਤ੍ਰਾਸ ਯਨ੍ਸਾਸੁਰਂ ਜਗਤ੍ ੨੯.
ਉਸਨੇ ਡਰਾਉਣਾ ਗੂੰਜ ਮਾਰੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਡਰ ਗਈ।
ਬਿਭੇਦ ਤਰਸਾ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼ਤਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤृਤਮ੍ ੨੯.
ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਬਰਛੀ ਨਾਲ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਵੱਜ ਕੇ, ਸੌ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਖੇਤਰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ।
ਚੂਰ੍ਣੀਕृਤਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਸ੍ਤੇ ਸਤਤਂ ਧਰ੍ਮਸ਼ਤ੍ਰਵਃ ੨੯.
ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਦੇ ਵੈਰੀ ਸਨ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੂਰ-ਚੂਰ ਹੋ ਗਏ।
ਭੀਤਾਸ਼੍ਚ ਪਰ੍ਵਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਚੁਕ੍ਰੁਸ਼ੁਃ ਪ੍ਰਲਯਾਦ੍ਯਥਾ ੨੯.
ਸਾਰੇ ਪਹਾੜ ਡਰ ਕੇ, ਪ੍ਰਲੈ ਸਮੇਂ ਵਾਂਗ ਰੋ ਪਏ।
ਏਵਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਦੇਵਾ ਵਾਸਵਂ ਸਹ ਤੇऽਬ੍ਰੁਵਨ੍ ੨੯.
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵਾਸਵ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਸ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਕ੍ਸ਼ਣਾਦ੍ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਸਂਹਰਿष੍ਯਤਿ ਵਾਸਵ ੨੯.
ਜੇ ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ, ਹੇ ਵਾਸਵ, ਉਹ ਇਕ ਪਲ ਵਿਚ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ।
ਤਚ੍ਚ ਤ੍ਰਾਣਂ ਸਦਾ ਕਾਰ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਣੈਃ ਕਂਠਗਤੈਰਪਿ ੨੯.
ਇਸ ਲਈ, ਸਦਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਜਾਨ ਗਲੇ ਵਿਚ ਹੋਵੇ।
ਧਿਕ੍ਤਤੋ ਜਨ੍ਮ ਵੀਰਾਣਾਂ ਸ਼੍ਲਾਘ੍ਯਂ ਹਿ ਮਰਣਂ ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ ੨੯.
ਵੀਰਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਲੱਜਾ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਇਕ ਪਲ ਵਿਚ ਮਰਨਾ ਹੀ ਵਡਿਆਈ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦੇਵੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਤਮਭ੍ਯਯਾਤ੍ ੨੯.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ 'ਠੀਕ ਹੈ' ਕਹਿ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਉਗ੍ਰਂ ਤਚ੍ਚ ਮਹਾਵੇਗਂ ਦੇਵਾਨੀਕਂ ਦੁਰਾਸਦਮ੍ ੨੯.
ਉਹ ਉਗਰ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਜਿਸਦੇ ਕੋਲ ਜਾਣਾ ਵੀ ਔਖਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਨਾਦੇਨ ਮਹਤਾ ਸਮੁਦ੍ਧੂਤੋਦਧਿਪ੍ਰਭਮ੍ ੨੯.
ਉਸਦੇ ਵੱਡੇ ਗੂੰਜ ਨਾਲ, ਉਹ ਫੌਜ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕਣ ਲੱਗੀ।
ਜਿਘਾਂਸੂਨੁਪਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਨ੍ਦੇਵਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ ਪਾਵਕਿਃ ੨੯.
ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਮਾਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਆਏ, ਅੱਗ ਦਾ ਪੁੱਤਰ—
ਅਦਹਦ੍ਦੇਵਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਚੇष੍ਟ ਮਾਨਾਨਿ ਭੂਤਲੇ ੨੯.
ਉਸਨੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਸਾੜ ਦਿੱਤੇ।