ਵਿਪਾਟ੍ਯ ਜਠਰਾਣ੍ਯੇषਾਂ ਵੀਰ੍ਯਂ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਤਤਃ ੨੯.
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਚੀਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਂਦੇਵ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਲੈ ਲਈ।
ਵਹ੍ਨਿਸ਼੍ਚ ਵ੍ਯਾਕੁਲੀਭੂਤੋ ਗਂਗਾਯਾਂ ਮੁਮੁਚੇ ਸਕृਤ੍ ੨੯.
ਅੱਗ ਦੇਵਤਾ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਤਾਕਤ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ।
ਜਾਤਸ੍ਤ੍ਰਿਭੁਵਨਕ੍ਯਾਤਸ੍ਤੇਨ ਚ ਸ਼੍ਵੇਤਪਰ੍ਵਤਃ ੨੯.
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਸਫੈਦ ਪਹਾੜ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਪ੍ਤਰ੍षਿਭਿਰ੍ਵਹ੍ਨਿਹੋਮਂ ਕੁਰ੍ਵਦ੍ਭਿਰ੍ਮਂਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯਤਃ ੨੯.
ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਮੰਤਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅੱਗ ਦੀ ਹੋਮ ਕਰੀ।
ਗਤੇऽਹ੍ਨ੍ਯਤ੍ਵਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਰਸ੍ਥਃ ਪਤ੍ਨੀ ਸ੍ਤੇषਾਮਪਸ਼੍ਯਤ ੨੯.
ਜਦ ਦਿਨ ਲੰਘ ਗਿਆ, ਉਹ ਉਥੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਪਸ਼੍ਯਮਾਨਃ ਪ੍ਰਫੁਲ੍ਲਾਕ੍ਸ਼ੋ ਵਹ੍ਨਿਃ ਕਾਮਵਸ਼ਂ ਗਤਃ ੨੯.
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਅੱਗ ਦੇਵਤਾ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖਿੜ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਉਹ ਇੱਛਾ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਾਧ੍ਵੀਃ ਪਤ੍ਨੀਰ੍ਦ੍ਵਿਜੇਂਦ੍ਰਾਣਾਮਕਾਮਾਃ ਕਾਮਯਾਮ੍ਯਹਮ੍ ੨੯.
ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਚੰਗੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਭਾਵੇਂ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ।
ਕृਤ੍ਵੈਤਨ੍ਨਸ਼੍ਯਤੇ ਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ਯਾਵਦਾਚਂਦ੍ਰਤਾਰਕਮ੍ ੨੯.
ਇਹ ਕਰਕੇ, ਕਿਸੇ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਚੰਦ ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਰਹਿਣ ਤੱਕ ਮਿਟਦੀ ਨਹੀਂ।
ਸਂਯਨ੍ਤੁਂ ਨਾਭਵਚ੍ਛਕ੍ਤ ਉਪਾਯੈਰ੍ਬਹੁਭਿਰ੍ਮਨਃ ੨੯.
ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਿਆ।
ਤਤਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਚ ਭਾਰ੍ਯਾਸ੍ਯ ਬੁਬੁਧੇ ਤਦ੍ਵਿਚੇष੍ਟਿਤਮ੍ ੨੯.
ਫਿਰ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸਵਾਹਾ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਚਾਲ ਨੂੰ ਸਮਝ ਲਿਆ।
ਸ੍ਵਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਮਥ ਮਾਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਬਹੁਵਾਸਾਦਵਜ੍ਞਯਾ ੨੯.
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਬੇਅਦਬੀ ਨਾਲ ਵਤੀਰਾ ਕੀਤਾ।
ਤਦਾਸਾਂ ਰੂਪਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਰਮਿष੍ਯੇ ਤੇਨ ਚਾਪ੍ਯਹਮ੍ ੨੯.
ਫਿਰ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਵੀ ਉਸ ਨਾਲ ਰਸ ਲੈਣੀ ਹਾਂ।
ਤਸ੍ਯਾ ਰੂਪਂ ਸਮਾਧਾਯ ਪਾਵਕਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ ੨੯.
ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਅੱਗ ਕੋਲ ਗਈ ਤੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗੀ।
ਨ ਚੇਤ੍ਕਰਿष੍ਯਸੇ ਦੇਵ ਮृਤਾਂ ਮਾਮੁਪਧਾਰਯ ੨੯.
ਜੇ ਤੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਮੈਨੂੰ ਮਰਿਆ ਸਮਝ ਲੈ।
ਸਰ੍ਵਾਭਿਃ ਸਹਿਤਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਤਾਸ਼੍ਚ ਯਾਸ੍ਯਂਤ੍ਯਨੁਕ੍ਰਮਾਤ੍ ੨੯.
ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਈਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ ਕਰਕੇ ਚਲੀ ਜਾਣਗੀਆਂ।
ਤਤਃ ਸ ਕਾਮਸਂਤਪ੍ਤਃ ਸਂਬਭੂਵ ਤਯਾ ਸਹ ੨੯.
ਫਿਰ, ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਤੜਫਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਿਆ।
ਚਿਂਤਯਂਤੀ ਮਮੇਦਂ ਚੇਦ੍ਰੂਪਂ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਂਤਿ ਕਾਨਨੇ ੨੯.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚਦਿਆਂ, ਜੇ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਮੇਰਾ ਰੂਪ ਵੇਖਣਗੇ,
ਤਸ੍ਮਾਦੇਤਦ੍ਰਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾ ਗਰੁਡੀ ਸਂਭਵਾਮ੍ਯਹਮ੍ ੨੯.
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜਦ ਉਹ ਇਹ ਵੇਖਣਗੇ, ਮੈਂ ਗਰੁੜੀ ਬਣ ਜਾਵਾਂਗੀ।
ਸ਼ਰਸ੍ਤਂਬੈਃ ਸੁਸਂਪृਕ੍ਤਂ ਰਕ੍ਸ਼ੋਭਿਸ਼੍ਚ ਪਿਸ਼ਾਚਕੈਃ ੨੯.
ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਠੋਸ-ਠੋਸ ਹੋਇਆ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਪਿਸਾਚਾਂ ਵਲੋਂ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ,
ਪ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਿਪਤ੍ਕਾਂਚਨੇ ਕੁਂਡੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਤਦ੍ਧਾਰਣੇऽਕ੍ਸ਼ਮਾ ੨੯.
ਉਹ ਨੇ, ਰੱਖਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਬੀਜ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕੂੰਡੇ ਵਿਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਪਤ੍ਨੀਸਰੂਪਤਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਾਮਯਾਮਾਸ ਪਾਵਕਮ੍ ੨੯.
ਪਤਨੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਅੱਗ ਨੂੰ ਚਾਹਣ ਲੱਗੀ।
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਪਃਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਭਰ੍ਤੁਃ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣੇਨ ਚ ੨੯.
ਉਸ ਦੀ ਤਪ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਪਤੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ,
ਕੁਂਡੇऽਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚੈਤ੍ਰਬਹੁਲੇ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯੇਵ ਸ੍ਵਾਹਯਾ ੨੯.
ਇਸ ਕੂੰਡੇ ਵਿਚ, ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਚੜ੍ਹਦੀ ਪੱਖ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, 'ਸਵਾਹਾ' ਉਚਾਰ ਕੇ,
ਆਃ ਪਾਪਂ ਕृਤਮਿਤ੍ਯੇਵ ਦੇਹਨ੍ਯਾਸੇऽਕਰੋਨ੍ਮਤਿਮ੍ ੨੯.
ਅਹਿ, ਪਾਪ ਹੋ ਗਿਆ—ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਰੀਰ ਛੱਡਣ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ।
ਭਾਵ੍ਯਮੇਤਚ੍ਚ ਭਾਵ੍ਯਰ੍ਥਾਤ੍ਕੋ ਹਿ ਪਾਵਕ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ੨੯.
ਇਹ ਵੀ ਹੋਣਾ ਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਹੋਣਾ ਲਿਖਿਆ ਹੈ; ਅੱਗ ਤੋਂ ਕੌਣ ਬਚ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਕृਤਂ ਤਚ੍ਚੇਤਸਾ ਤੇਨ ਤ੍ਵਾਮਜੀਰ੍ਣਂ ਪ੍ਰਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ੨੯.
ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਮਨ ਵਿਚ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਪਚੇ ਬਿਨਾ ਹੀ ਆਵੇਗਾ।
ਸ਼ੋਕਂ ਚ ਤ੍ਯਜ ਨੈਤਾਸ੍ਤਾਃ ਸ੍ਵਾਹੈ ਵੇਯਂ ਤਵ ਪ੍ਰਿਯਾ ਤਤੋ ਵਹ੍ਨਿਸ੍ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਦਦृਸ਼ੇ ਤਨਯਂ ਪ੍ਰਭੁਮ੍॥ ੨੯.
ਗਮ ਛੱਡ ਦੇ; ਇਹ ਤੇਰੀਆਂ ਨਹੀਂ ਹਨ। 'ਸਵਾਹਾ' ਤੇਰੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਅੱਗ ਉਥੇ ਗਿਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਕਸ੍ਮਾਤ੍ਸ੍ਵਾਹਾ ਕਰੋਦ੍ਰੂਪਂ षਣ੍ਣਾਂ ਤਾਸਾਂ ਮਹਾਮੁਨੇ॥ ੨੯.
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, 'ਸਵਾਹਾ' ਨੇ ਉਹ ਛੇ ਜਣਿਆਂ ਦਾ ਰੂਪ ਕਿਉਂ ਧਾਰਿਆ?
ਯਤ੍ਤਾ ਭਰ੍ਤृਪਰਾਃ ਸਾਧ੍ਵ੍ਯਸ੍ਤਪਸ੍ਵਿਨ੍ਯੋਗ੍ਨਿਸਂਨਿਭਾਃ ਭਰ੍ਤृਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਜਗਦ੍ਦਗ੍ਧੁਂ ਯਤਃ ਸ਼ਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਤਾ ਮੁਨੇ॥ ੨੯.
ਜੋ ਪਤੀਆਂ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ, ਨੇਕ ਅਤੇ ਤਪਸੀ ਔਰਤਾਂ ਹਨ, ਉਹ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤੀ-ਭਗਤੀ ਦੇ ਜ਼ੋਰ 'ਤੇ, ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਸਾੜ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਮুনি।
ਸਤ੍ਯਮੇਤਤ੍ਕੁਰੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸ਼੍ਰृਣੁ ਤਚ੍ਚਾਪਿ ਕਾਰਣਮ੍ ੨੯.
ਇਹ ਗੱਲ ਸੱਚ ਹੈ, ਹੇ ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ। ਹੁਣ ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਵੀ ਸੁਣ।