ਪੁਨਰੇष੍ਯਾਮਿ ਭੋ ਮਾਤਰਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾਭੂਚ੍ਛਿਲਾਸੁਤਃ ੨੯.
‘ਮਾਂ, ਮੈਂ ਮੁੜ ਆਵਾਂਗਾ,’ ਆਖ ਕੇ ਪਹਾੜ ਦਾ ਪੁੱਤ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਹ ਧਿਗ੍ਨਾਰ੍ਯ ਇਤਿ ਤ੍ਰ੍ਯਂਬਕਃ॥ ੨੯.
ਫਿਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਤ੍ਰਯੰਬਕ ਨੇ ਆਖਿਆ, ‘ਤੂੰ ਅਯੋਗ ਹੈਂ, ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਰਮ ਆਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ।’
ਸਾ ਚ ਪ੍ਰਣ੍ਮ੍ਯ ਤਂ ਪ੍ਰਾਹ ਸਤ੍ਯਮੇਤਨ੍ਨ ਮਿਥ੍ਯਯਾ ੨੯.
ਉਹ ਨੇ ਓਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਆਖਿਆ, 'ਇਹ ਗੱਲ ਸੱਚ ਹੈ, ਝੂਠ ਨਹੀਂ।'
ਪੁਰੁषਾਣਾਂ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਮੁਚ੍ਯਂਤੇ ਭਵਸਾਗਰਾਤ੍ ੨੯.
ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਦਇਆ ਨਾਲ, ਜੀਵਨ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪੁਤ੍ਰਂ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਯੇਨ ਤ੍ਵਂ ਖ੍ਯਾਤਿਮਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਸ਼ੋਭਨੇ ੨੯.
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦਿਆਂਗੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਨਾਮ ਪਾਵੇਂਗੀ, ਸੋਹਣੀਏ।
ਤਤੋ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰੇषੁ ਦੇਵਾਸ੍ਤ੍ਵਰਿਤਮਾਨਸਾਃ ੨੯.
ਫਿਰ, ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, ਦੇਵਤੇ ਚਿੱਤ ਲਾ ਕੇ ਜਲਦੀ ਆਏ।
ਦ੍ਵਾਰਿ ਸ੍ਥਿਤਂ ਪ੍ਰਤਿਹਾਰਂ ਵਂਚਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਪਾਵਕਃ ੨੯.
ਦਰਵਾਜੇ 'ਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਰਖਵਾਲੇ ਨੂੰ ਠੱਗ ਕੇ, ਅੱਗ ਦੇਵਤਾ ਅੰਦਰ ਆ ਗਿਆ।
ਦਦृਸ਼ੇ ਤਂ ਚ ਦੇਵੇਸ਼ੋ ਵਿਨਤਾਂ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਪਾਰ੍ਵਤੀਮ੍ ੨੯.
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਨਮ ਰਹੀ ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਦੇਖਿਆ।
ਯਦਿਦਂ ਭੁਕ੍ਸ਼ੁਤਂ ਸ੍ਥਾਨਾਨ੍ਮਮ ਤੇਜੋ ਹ੍ਯਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ ੨੯.
ਮੇਰੀ ਜੋ ਉੱਚੀ ਤਾਕਤ ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਤੋਂ ਵਰਤੀ ਗਈ ਹੈ,
ਭੀਤਸ੍ਤਤੋऽਸੌ ਜਗ੍ਰਾਹ ਸਰ੍ਵਦੇਵਮੁਖਂ ਚ ਸਃ ੨੯.
ਫਿਰ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਤਾਕਤ ਲੈ ਲਈ ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਸੀ।
ਵਿਪਾਟ੍ਯ ਜਠਰਾਣ੍ਯੇषਾਂ ਵੀਰ੍ਯਂ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਤਤਃ ੨੯.
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਚੀਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਂਦੇਵ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਲੈ ਲਈ।
ਵਹ੍ਨਿਸ਼੍ਚ ਵ੍ਯਾਕੁਲੀਭੂਤੋ ਗਂਗਾਯਾਂ ਮੁਮੁਚੇ ਸਕृਤ੍ ੨੯.
ਅੱਗ ਦੇਵਤਾ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਤਾਕਤ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ।
ਜਾਤਸ੍ਤ੍ਰਿਭੁਵਨਕ੍ਯਾਤਸ੍ਤੇਨ ਚ ਸ਼੍ਵੇਤਪਰ੍ਵਤਃ ੨੯.
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਸਫੈਦ ਪਹਾੜ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਪ੍ਤਰ੍षਿਭਿਰ੍ਵਹ੍ਨਿਹੋਮਂ ਕੁਰ੍ਵਦ੍ਭਿਰ੍ਮਂਤ੍ਰਵੀਰ੍ਯਤਃ ੨੯.
ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਮੰਤਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅੱਗ ਦੀ ਹੋਮ ਕਰੀ।
ਗਤੇऽਹ੍ਨ੍ਯਤ੍ਵਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਰਸ੍ਥਃ ਪਤ੍ਨੀ ਸ੍ਤੇषਾਮਪਸ਼੍ਯਤ ੨੯.
ਜਦ ਦਿਨ ਲੰਘ ਗਿਆ, ਉਹ ਉਥੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਪਸ਼੍ਯਮਾਨਃ ਪ੍ਰਫੁਲ੍ਲਾਕ੍ਸ਼ੋ ਵਹ੍ਨਿਃ ਕਾਮਵਸ਼ਂ ਗਤਃ ੨੯.
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਅੱਗ ਦੇਵਤਾ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖਿੜ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਉਹ ਇੱਛਾ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਾਧ੍ਵੀਃ ਪਤ੍ਨੀਰ੍ਦ੍ਵਿਜੇਂਦ੍ਰਾਣਾਮਕਾਮਾਃ ਕਾਮਯਾਮ੍ਯਹਮ੍ ੨੯.
ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਚੰਗੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਭਾਵੇਂ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ।
ਕृਤ੍ਵੈਤਨ੍ਨਸ਼੍ਯਤੇ ਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ਯਾਵਦਾਚਂਦ੍ਰਤਾਰਕਮ੍ ੨੯.
ਇਹ ਕਰਕੇ, ਕਿਸੇ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਚੰਦ ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਰਹਿਣ ਤੱਕ ਮਿਟਦੀ ਨਹੀਂ।
ਸਂਯਨ੍ਤੁਂ ਨਾਭਵਚ੍ਛਕ੍ਤ ਉਪਾਯੈਰ੍ਬਹੁਭਿਰ੍ਮਨਃ ੨੯.
ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਿਆ।
ਤਤਃ ਸ੍ਵਾਹਾ ਚ ਭਾਰ੍ਯਾਸ੍ਯ ਬੁਬੁਧੇ ਤਦ੍ਵਿਚੇष੍ਟਿਤਮ੍ ੨੯.
ਫਿਰ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸਵਾਹਾ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਚਾਲ ਨੂੰ ਸਮਝ ਲਿਆ।
ਸ੍ਵਾਂ ਭਾਰ੍ਯਾਮਥ ਮਾਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਬਹੁਵਾਸਾਦਵਜ੍ਞਯਾ ੨੯.
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਬੇਅਦਬੀ ਨਾਲ ਵਤੀਰਾ ਕੀਤਾ।
ਤਦਾਸਾਂ ਰੂਪਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਰਮਿष੍ਯੇ ਤੇਨ ਚਾਪ੍ਯਹਮ੍ ੨੯.
ਫਿਰ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਵੀ ਉਸ ਨਾਲ ਰਸ ਲੈਣੀ ਹਾਂ।
ਤਸ੍ਯਾ ਰੂਪਂ ਸਮਾਧਾਯ ਪਾਵਕਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਸਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ ੨੯.
ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਅੱਗ ਕੋਲ ਗਈ ਤੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗੀ।
ਨ ਚੇਤ੍ਕਰਿष੍ਯਸੇ ਦੇਵ ਮृਤਾਂ ਮਾਮੁਪਧਾਰਯ ੨੯.
ਜੇ ਤੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਮੈਨੂੰ ਮਰਿਆ ਸਮਝ ਲੈ।
ਸਰ੍ਵਾਭਿਃ ਸਹਿਤਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਤਾਸ਼੍ਚ ਯਾਸ੍ਯਂਤ੍ਯਨੁਕ੍ਰਮਾਤ੍ ੨੯.
ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਈਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ ਕਰਕੇ ਚਲੀ ਜਾਣਗੀਆਂ।
ਤਤਃ ਸ ਕਾਮਸਂਤਪ੍ਤਃ ਸਂਬਭੂਵ ਤਯਾ ਸਹ ੨੯.
ਫਿਰ, ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਤੜਫਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਿਆ।
ਚਿਂਤਯਂਤੀ ਮਮੇਦਂ ਚੇਦ੍ਰੂਪਂ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਂਤਿ ਕਾਨਨੇ ੨੯.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚਦਿਆਂ, ਜੇ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਮੇਰਾ ਰੂਪ ਵੇਖਣਗੇ,
ਤਸ੍ਮਾਦੇਤਦ੍ਰਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾ ਗਰੁਡੀ ਸਂਭਵਾਮ੍ਯਹਮ੍ ੨੯.
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜਦ ਉਹ ਇਹ ਵੇਖਣਗੇ, ਮੈਂ ਗਰੁੜੀ ਬਣ ਜਾਵਾਂਗੀ।
ਸ਼ਰਸ੍ਤਂਬੈਃ ਸੁਸਂਪृਕ੍ਤਂ ਰਕ੍ਸ਼ੋਭਿਸ਼੍ਚ ਪਿਸ਼ਾਚਕੈਃ ੨੯.
ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਠੋਸ-ਠੋਸ ਹੋਇਆ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਪਿਸਾਚਾਂ ਵਲੋਂ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ,
ਪ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਿਪਤ੍ਕਾਂਚਨੇ ਕੁਂਡੇ ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਤਦ੍ਧਾਰਣੇऽਕ੍ਸ਼ਮਾ ੨੯.
ਉਹ ਨੇ, ਰੱਖਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਬੀਜ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕੂੰਡੇ ਵਿਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।