ਅਸ੍ਮਾਦ੍ਭੂਧਰਜਾ ਦੇਹਸਂਪਰ੍ਕਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਮਮਾਜ੍ਞਯਾ ੨੯.
ਇਸ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੂੜ, ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਛੂਹੇ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਹੈ।
ਯ ਏष ਸਿਂਹਃ ਪ੍ਰੋਦ੍ਭੂਤੋ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਕ੍ਰੋਧਾਦ੍ਵਰਾਨਨੇ ੨੯.
ਇਹ ਸਿੰਘ, ਜੋ ਦੇਵੀ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਭਿਆਨਕ ਚਿਹਰਾ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਗਚ੍ਛ ਵਿਂਧ੍ਯਾਚਲੇ ਤਤ੍ਰ ਸੁਰਕਾਰ੍ਯਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ੨੯.
ਤੂੰ ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਜਾ; ਉਥੇ ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰੇਗੀ।
ਪਾਂਚਾਲੋਨਾਮ ਯਕ੍ਸ਼ੋऽਯਂ ਯਕ੍ਸ਼ਲਕ੍ਸ਼ਪਦਾਨੁਗਃ ੨੯.
ਇਹ ਪਾਂਚਾਲੋ ਨਾਂਕ ਯਕਸ਼ ਹੈ, ਜੋ ਯਕਸ਼ ਲਕਸ਼ ਦਾ ਸਾਥੀ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਦੇਵੀ ਤਥੇਤ੍ਯਾਹ ਪਿਤਾਮਹਮ੍ ੨੯.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਦੇਵੀ ਨੇ ਪਿਤਾਮਹ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ।'
ਸਰ੍ਵੈਃ ਪੂਰ੍ਵਭਵੋਪਾਤ੍ਤੈਸ੍ਤਦਾ ਸ੍ਵਯਮੁਪਸ੍ਤਿਤੈਃ ੨੯.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਤੋਂ ਆਏ ਸਾਰੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋ ਗਏ।
ਮੁਹੁਃ ਸ੍ਵਂ ਪਰਿਨਿਂਦਂਤੀ ਜਗਾਮ ਗਿਰਿਸ਼ਾਂਤਿਕਮ੍ ੨੯.
ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ ਲਗਾਉਂਦੀ, ਗਿਰਿਸ਼ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈ।
ਰੁਰੋਧ ਵੀਰਕੋ ਦੇਵੀਂ ਹੇਮਵੇਤ੍ਰਲਤਾਧਰਃ ੨੯.
ਵੀਰਕਾ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਲੱਤੀਆਂ ਵਾਲਾ, ਦੇਵੀ ਦਾ ਰਸਤਾ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਪ੍ਰਯੋਜਨਂ ਨ ਤੇऽਸ੍ਤੀਹ ਗਚ੍ਛ ਯਾਵਨ੍ਨ ਭਰ੍ਤ੍ਸ੍ਯਸੇ ੨੯.
ਇੱਥੇ ਤੇਰਾ ਕੋਈ ਕੰਮ ਨਹੀਂ, ਜਾ, ਜਦ ਤੱਕ ਤੈਨੂੰ ਡਾਂਟਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।
ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋ ਨ ਚ ਦृष੍ਟੋऽਸੌ ਸ ਚ ਦੇਵੇਨ ਘਾਤਿਤਃ ੨੯.
ਉਹ ਅੰਦਰ ਗਿਆ ਪਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਦੇਵੀ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਕਾਪਿ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਨਾਪਿ ਮੋਕ੍ਤਵ੍ਯਾ ਤ੍ਵਯਾ ਪੁਤ੍ਰੇਤਿ ਸਾਦਰਮ੍ ੨੯.
ਕੋਈ ਔਰਤ, ਤੇ ਤੂੰ ਵੀ, ਪੁਤ੍ਰੀ, ਤੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਇੱਥੇ ਆਉਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ।
ਭਵਿष੍ਯਸਿ ਨ ਚਾਪ੍ਯਤ੍ਰ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਂ ਲਪ੍ਸ੍ਯਸੇ ਵ੍ਰਜ ੨੯.
ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਰਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਦਾਖਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ; ਜਾ।
ਨਗਾਧਿਰਾਜਤਨਯਾ ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਰੁਦ੍ਰਵਲ੍ਲਭਾ ੨੯.
ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਪਾਰਵਤੀ, ਰੁਦਰ ਦੀ ਪਿਆਰੀ,
ਨ ਸਾ ਨਾਰੀ ਤੁ ਦੈਤ੍ਯੋऽਸੌ ਵਾਯੋਰ੍ਨੈਵਾਵਬਾਸਤ ੨੯.
ਉਹ ਔਰਤ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਰ ਦੈਤ ਸੀ; ਹਵਾ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਸਕੀ।
ਅਕਾਰ੍ਯਂ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਮੂਢੈਃ ਪ੍ਰਾਯਃ ਕ੍ਰੋਧਸਮਨ੍ਵਿਤੈਃ ੨੯.
ਮੂਰਖ ਲੋਕ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਅਕਸਰ ਉਹ ਕੰਮ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਅਪਰਿਚ੍ਛਿਨ੍ਨਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਾ ਪੁਤ੍ਰਂ ਸ਼ਾਪਿਤਵਤ੍ਯਹਮ੍ ੨੯.
ਮੈਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਅਸੀਮ ਸਮਝ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਸਂਚਿਂਤ੍ਯੈਵਮੁਵਾਚੇਦਂ ਵੀਰਕਂ ਪ੍ਰਤਿ ਸ਼ੈਲਜਾ ੨੯.
ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਵੀਰਕ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਆਖੀਆਂ।
ਅਹਂ ਵੀਰਕ ਤੇ ਮਾਤਾ ਮਾ ਤੇऽਸ੍ਤੁ ਮਨਸੋ ਭ੍ਰਮਃ ੨੯.
ਵੀਰਕ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਹਾਂ; ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਕੋਈ ਭਟਕਾਵ ਨਾ ਰਹੇ।
ਮਮ ਗਾਤ੍ਰਸ੍ਥਿਤਿਭ੍ਰਾਂਤ੍ਯਾ ਮਾ ਸ਼ਂਕਾਂ ਪੁਤ੍ਰ ਭਾਵਯ ੨੯.
ਪੁੱਤ, ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਹਾਲਤ ਦੇ ਕਾਰਨ ਤੂੰ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਨਾ ਰੱਖ।
ਮਯਾ ਸ਼ਪ੍ਤੋऽਸ੍ਯਵਿਦਿਤੇ ਵृਤ੍ਤਾਂਤੇ ਦੈਤ੍ਯਨਿਰ੍ਮਿਤੇ ੨੯.
ਮੈਂ, ਹਾਲਾਤਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਤੇਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਦੈਤ ਨੇ ਰਚਿਆ ਸੀ।
ਨ ਨਿਵਰ੍ਤਯਿਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਯਃ ਸ਼ਾਪਃ ਕਿਂ ਤੁ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ ੨੯.
ਇਹ ਸ਼ਾਪ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਪਰ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇੱਕ ਗੱਲ ਦੱਸਦੀ ਹਾਂ।
ਪੁਣ੍ਯੇ ਚਾਪ੍ਯਰ੍ਬੁਦਾਰਣ੍ਯੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮੋਕ੍ਸ਼ਪ੍ਰਦੇ ਨृਣਾਮ੍ ੨੯.
ਪਵਿੱਤਰ ਅਰਬੁਦਾ ਜੰਗਲ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵਨਾਥਸਮਂ ਤਤ੍ਫਲਦਂ ਨृਣਾਮ੍ ੨੯.
ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿਚ, ਵਿਸ਼ਵਨਾਥ ਦੇ ਬਰਾਬਰ, ਇਹ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਹੀ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਦੇਕਯਾਤ੍ਰਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਮਰ੍ਬੁਦਸ੍ਯ ਮਹਾਗਿਰੇਃ ੨੯.
ਇਹ ਮਹਾਨ ਅਰਬੁਦਾ ਪਹਾੜ ਬਾਰੇ ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸਂਸਾਰੀ ਨ ਪੁਨਰ੍ਭੂਯਾਨ੍ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਵਚੋ ਯਥਾ ੨੯.
ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਫਸੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਆਖਿਆ ਹੈ।
ਵਾਰਾਣਸੀਂ ਚ ਕੇਦਾਰਂ ਕਿਂ ਸ੍ਮਰਂਤਿ ਵृਥੈਵ ਤੇ ੨੯.
ਉਹ ਵਾਰਾਣਸੀ ਤੇ ਕੇਦਾਰ ਨੂੰ ਵਿਅਰਥ ਹੀ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੀਘ੍ਰਮੇष੍ਯਸਿ ਚਾਤ੍ਰੈਵ ਪ੍ਰਤੀਹਾਰਤ੍ਵਮਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ੨੯.
ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਜਲਦੀ ਆਵੇਂਗਾ ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਬਣੇਗਾ।
ਸਂਸ੍ਤੂਯ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਵਾਕ੍ਯੈਰ੍ਮਾਤਰਂ ਸਮਭਾषਤ ੨੯.
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਵਡਿਆਈ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ਾਪੋऽਨੁਗ੍ਰਹਰੂਪੋऽਯਂ ਵਿਸ਼ੇषਾਦਰ੍ਬੁਦਾਚਲੇ ੨੯.
ਇਹ ਸ਼ਾਪ ਅਸਲ ਵਿਚ ਅਰਬੁਦਾ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਇਕ ਅਸੀਸ ਹੈ।
ਊਧਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਦੇਸ਼ੋऽਯਂ ਯੋ ਗਿਰੇਸ਼੍ਚਾਰ੍ਣਵਾਂਤਰੇ ੨੯.
ਇਹ ਧਰਤੀ ਦਾ ਥਾਂ, ਜੋ ਪਹਾੜ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਥਣ ਹੈ।