ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਤਾਪਂ ਸਮਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਤਯਾ ਦੇਵ੍ਯਾ ਵਿਸਰ੍ਜਿਤਃ ੨੯.
ਪਛਤਾਵੇ ਉੱਤੇ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰੋਦ੍ਧੂਤਬਲਲਾਂਗੂਲਦਂष੍ਟ੍ਰੋਤ੍ਕਟ ਗੁਹਾਮੁਖਃ ੨੯.
ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਪੂੰਛ ਤੇ ਦੰਦ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ, ਗੁਹਾਮੁਖਾ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਯੇ ਵਰ੍ਤਿਤੁਂ ਦੇਵੀ ਵ੍ਯਵਸ੍ਯਤ ਸਤੀ ਤਦਾ ੨੯.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਚੰਗੀ ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਨੇ ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਕੋਲ ਰਹਿਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।
ਆਜਗਾਮਾਸ਼੍ਰਮਪਂਦ ਸਂਪਦਾਮਾਸ਼੍ਰਯਂ ਤਤਃ ੨੯.
ਫਿਰ ਉਹ ਸਭ ਸੁਖਾਂ ਵਾਲੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਆ ਗਈ।
ਕਿਂ ਦੇਵੀ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੁਕਾਮਾਸਿ ਕਿਮਲਭ੍ਯਂ ਦਦਾਮਿ ਤੇ ੨੯.
ਮਾਤਾ, ਤੂੰ ਕੀ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ? ਦੱਸ, ਕੀ ਅਜਿਹਾ ਹੈ ਜੋ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਾ ਦੇ ਸਕਾਂ?
ਤਪਸਾ ਦੁष੍ਕਰੇਣਾਪ੍ਤਃ ਪਤਿਤ੍ਵੇ ਸ਼ਂਕਰੋ ਮਯਾ ੨੯.
ਮੈਂ ਮੁਸ਼ਕਲ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਸ੍ਯਾਮਹਂ ਕਾਂਚਨਾਕਾਰਾ ਵਾਲ੍ਲਭ੍ਯੇਨ ਚ ਸਂਯੁਤਾ ੨੯.
ਮੈਂ ਕਾਲੀ ਰੰਗ ਦੀ ਹੋਵਾਂ, ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ ਜਗਮਗ ਕਰਦੀ ਹੋਵਾਂ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਮੋਹ ਹੋਵੇ।
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਦ੍ਭਾषਿਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਜਲਜਾਸਨਃ ੨੯.
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯਾਃ ਸ਼ਰੀਰਾਤ੍ਤੁ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਸੁਨੀਲਾਂਬੁਜਤ੍ਵਿषਾ ੨੯.
ਫਿਰ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਇਕ ਔਰਤ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ।
ਨਾਨਾਭਰਣਪੂਰ੍ਣਾਂਗੀ ਪੀਤਕੌਸ਼ੇਯਵਾਸਿਨੀ ੨੯.
ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਹਣੇ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੇ ਉਹ ਪੀਲੇ ਰੇਸ਼ਮੀ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਅਸ੍ਮਾਦ੍ਭੂਧਰਜਾ ਦੇਹਸਂਪਰ੍ਕਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਮਮਾਜ੍ਞਯਾ ੨੯.
ਇਸ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੂੜ, ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਛੂਹੇ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਹੈ।
ਯ ਏष ਸਿਂਹਃ ਪ੍ਰੋਦ੍ਭੂਤੋ ਦੇਵ੍ਯਾਃ ਕ੍ਰੋਧਾਦ੍ਵਰਾਨਨੇ ੨੯.
ਇਹ ਸਿੰਘ, ਜੋ ਦੇਵੀ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ, ਭਿਆਨਕ ਚਿਹਰਾ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਗਚ੍ਛ ਵਿਂਧ੍ਯਾਚਲੇ ਤਤ੍ਰ ਸੁਰਕਾਰ੍ਯਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ੨੯.
ਤੂੰ ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਜਾ; ਉਥੇ ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰੇਗੀ।
ਪਾਂਚਾਲੋਨਾਮ ਯਕ੍ਸ਼ੋऽਯਂ ਯਕ੍ਸ਼ਲਕ੍ਸ਼ਪਦਾਨੁਗਃ ੨੯.
ਇਹ ਪਾਂਚਾਲੋ ਨਾਂਕ ਯਕਸ਼ ਹੈ, ਜੋ ਯਕਸ਼ ਲਕਸ਼ ਦਾ ਸਾਥੀ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਦੇਵੀ ਤਥੇਤ੍ਯਾਹ ਪਿਤਾਮਹਮ੍ ੨੯.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੌਸ਼ਿਕੀ ਦੇਵੀ ਨੇ ਪਿਤਾਮਹ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ।'
ਸਰ੍ਵੈਃ ਪੂਰ੍ਵਭਵੋਪਾਤ੍ਤੈਸ੍ਤਦਾ ਸ੍ਵਯਮੁਪਸ੍ਤਿਤੈਃ ੨੯.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਤੋਂ ਆਏ ਸਾਰੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋ ਗਏ।
ਮੁਹੁਃ ਸ੍ਵਂ ਪਰਿਨਿਂਦਂਤੀ ਜਗਾਮ ਗਿਰਿਸ਼ਾਂਤਿਕਮ੍ ੨੯.
ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ ਲਗਾਉਂਦੀ, ਗਿਰਿਸ਼ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈ।
ਰੁਰੋਧ ਵੀਰਕੋ ਦੇਵੀਂ ਹੇਮਵੇਤ੍ਰਲਤਾਧਰਃ ੨੯.
ਵੀਰਕਾ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਲੱਤੀਆਂ ਵਾਲਾ, ਦੇਵੀ ਦਾ ਰਸਤਾ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਪ੍ਰਯੋਜਨਂ ਨ ਤੇऽਸ੍ਤੀਹ ਗਚ੍ਛ ਯਾਵਨ੍ਨ ਭਰ੍ਤ੍ਸ੍ਯਸੇ ੨੯.
ਇੱਥੇ ਤੇਰਾ ਕੋਈ ਕੰਮ ਨਹੀਂ, ਜਾ, ਜਦ ਤੱਕ ਤੈਨੂੰ ਡਾਂਟਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।
ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋ ਨ ਚ ਦृष੍ਟੋऽਸੌ ਸ ਚ ਦੇਵੇਨ ਘਾਤਿਤਃ ੨੯.
ਉਹ ਅੰਦਰ ਗਿਆ ਪਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਦੇਵੀ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਕਾਪਿ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਨਾਪਿ ਮੋਕ੍ਤਵ੍ਯਾ ਤ੍ਵਯਾ ਪੁਤ੍ਰੇਤਿ ਸਾਦਰਮ੍ ੨੯.
ਕੋਈ ਔਰਤ, ਤੇ ਤੂੰ ਵੀ, ਪੁਤ੍ਰੀ, ਤੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਇੱਥੇ ਆਉਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ।
ਭਵਿष੍ਯਸਿ ਨ ਚਾਪ੍ਯਤ੍ਰ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਂ ਲਪ੍ਸ੍ਯਸੇ ਵ੍ਰਜ ੨੯.
ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਰਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਦਾਖਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ; ਜਾ।
ਨਗਾਧਿਰਾਜਤਨਯਾ ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਰੁਦ੍ਰਵਲ੍ਲਭਾ ੨੯.
ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਪਾਰਵਤੀ, ਰੁਦਰ ਦੀ ਪਿਆਰੀ,
ਨ ਸਾ ਨਾਰੀ ਤੁ ਦੈਤ੍ਯੋऽਸੌ ਵਾਯੋਰ੍ਨੈਵਾਵਬਾਸਤ ੨੯.
ਉਹ ਔਰਤ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਰ ਦੈਤ ਸੀ; ਹਵਾ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਸਕੀ।
ਅਕਾਰ੍ਯਂ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਮੂਢੈਃ ਪ੍ਰਾਯਃ ਕ੍ਰੋਧਸਮਨ੍ਵਿਤੈਃ ੨੯.
ਮੂਰਖ ਲੋਕ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਅਕਸਰ ਉਹ ਕੰਮ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਅਪਰਿਚ੍ਛਿਨ੍ਨਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਾ ਪੁਤ੍ਰਂ ਸ਼ਾਪਿਤਵਤ੍ਯਹਮ੍ ੨੯.
ਮੈਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਅਸੀਮ ਸਮਝ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਸਂਚਿਂਤ੍ਯੈਵਮੁਵਾਚੇਦਂ ਵੀਰਕਂ ਪ੍ਰਤਿ ਸ਼ੈਲਜਾ ੨੯.
ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਵੀਰਕ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਆਖੀਆਂ।
ਅਹਂ ਵੀਰਕ ਤੇ ਮਾਤਾ ਮਾ ਤੇऽਸ੍ਤੁ ਮਨਸੋ ਭ੍ਰਮਃ ੨੯.
ਵੀਰਕ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਹਾਂ; ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਕੋਈ ਭਟਕਾਵ ਨਾ ਰਹੇ।
ਮਮ ਗਾਤ੍ਰਸ੍ਥਿਤਿਭ੍ਰਾਂਤ੍ਯਾ ਮਾ ਸ਼ਂਕਾਂ ਪੁਤ੍ਰ ਭਾਵਯ ੨੯.
ਪੁੱਤ, ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਹਾਲਤ ਦੇ ਕਾਰਨ ਤੂੰ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਨਾ ਰੱਖ।
ਮਯਾ ਸ਼ਪ੍ਤੋऽਸ੍ਯਵਿਦਿਤੇ ਵृਤ੍ਤਾਂਤੇ ਦੈਤ੍ਯਨਿਰ੍ਮਿਤੇ ੨੯.
ਮੈਂ, ਹਾਲਾਤਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਤੇਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਦੈਤ ਨੇ ਰਚਿਆ ਸੀ।