ਰਮ੍ਯੇ ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਸ਼ृਂਗੇ ਨਾਨਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯੋਪਸ਼ੋਭਿਤੇ ੨੯.
ਉਥੇ, ਉਸ ਸੋਹਣੇ ਵੱਡੇ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਕਈ ਅਜੀਬ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਰੌਣਕ ਸੀ,
ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਗਿਰਿਸੁਤਾ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਪਰਿਪਾਲਿਤਾ ੨੯.
ਉਸ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ।
ਸ੍ਥਂਡਿਲਸ੍ਥਾ ਚ ਹੇਮਂਤੇ ਨਿਰਾਹਾਰਾ ਤਤਾਪ ਸਾ ੨੯.
ਸਿਆਲ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਨੰਗੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ, ਉਪਵਾਸ ਕਰਦੀ ਹੋਈ ਤਪ ਕਰਦੀ ਰਹੀ।
ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਗਤਾਂ ਗਿਰਿਸੁਤਾਂ ਪਿਤੁਰ੍ਵੈਰਮਨੁਸ੍ਮਰਨ੍ ੨੯.
ਜਦ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਦੇ ਚਲੇ ਜਾਣ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਉ ਨਾਲ ਵੈਰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ।
ਜਿਤੇ ਕਿਲਾਂਧਕੇ ਦੈਤ੍ਯੇ ਗਿਰਿਸ਼ੇਨਾਮਰਦ੍ਵਿषਿ ੨੯.
ਜਦ ਅਸੁਰ ਅੰਧਕਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਵੈਰੀ ਸੀ, ਪਹਾੜ ਦੇ ਮਾਲਕ ਵਲੋਂ ਹਰਾ ਗਿਆ,
ਤਮਾਗਤ੍ਯਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਤਪਸਾ ਪਰਿਤੋषਿਤਃ ੨੯.
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਉਸ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਕੋਲ ਆਏ ਤੇ ਆਖਿਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਮਾਹ ਦੈਤ੍ਯਸ੍ਤੁ ਨਿਰ੍ਮृਤ੍ਯੁਤ੍ਵਮਹਂ ਵृਣੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ ੨੯.
ਅਸੁਰ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਮੌਤ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ।" ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ:
ਯਤਸ੍ਤਤੋऽਪਿ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰ ਮृਤ੍ਯੁਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਃ ਸ਼ਰੀਰਿਣਾ ੨੯.
ਪਰ, ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜਿੰਨਾ ਵੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੀਏ, ਜਿਸਦੇ ਕੋਲ ਸਰੀਰ ਹੈ, ਉਹ ਮੌਤ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਬਚ ਸਕਦਾ।
ਰੂਪਸ੍ਯ ਪਰਿਵਰ੍ਤੋ ਮੇ ਯਦਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪਦ੍ਮਸਂਭਵ ੨੯.
ਜਦ ਮੇਰਾ ਰੂਪ ਬਦਲੇ, ਹੇ ਕਮਲ ਵਿਚੋਂ ਜੰਮੇ, ਤਾਂ ਮੌਤ ਮੈਨੂੰ ਆ ਜਾਵੇ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤਂ ਤਥੇਤ੍ਯਾਹ ਤੁष੍ਟਃ ਕਮਲਸਂਭਵਃ ੨੯.
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਮਲ ਵਿਚੋਂ ਜੰਮੇ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਐਵੇਂ ਹੋਵੇ।"
ਆਜਗਾਮ ਸ ਚ ਸ੍ਥਾਨਂ ਤਦਾ ਤ੍ਰਿਪੁਰਘਾਤਿਨਃ ੨੯.
ਫਿਰ ਉਹ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਥਾਂ ਤੇ ਗਿਆ।
ਤਂ ਚਾਸੌ ਵਂਚਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਆਡਿਃ ਸਰ੍ਪਸ਼ਰੀਰਭृਤ੍ ੨੯.
ਉਸ ਨੇ, ਜਿਹੜਾ ਸੱਪ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਠੱਗ ਲਿਆ।
ਭੁਜਂਗਰੂਪਂ ਸਂਤ੍ਯਜ੍ਯ ਬਭੂਵਾਥ ਮਹਾਸੁਰਃ ੨੯.
ਉਹ ਮਹਾਨ ਅਸੁਰ ਸੱਪ ਦਾ ਰੂਪ ਛੱਡ ਕੇ ਹੋਰ ਰੂਪ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ।
ਕृਤ੍ਵੋਮਾਯਾਸ੍ਤਤੋ ਰੂਪਮਪ੍ਰਤਰ੍ਕ੍ਯਮਨੋਹਰਮ੍ ੨੯.
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਅਜਿਹਾ ਰੂਪ ਬਣਾਇਆ ਜੋ ਸਮਝ ਤੋਂ ਪਰੇ ਤੇ ਮਨ ਮੋਹਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਚਕ੍ਰੇ ਭਗਾਂਤਰੇ ਦੈਤ੍ਯੋ ਦਂਤਾਨ੍ਵਜ੍ਰੋਪਮਾਨ੍ਦृਢਾਨ੍ ੨੯.
ਅਸੁਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਹੀਰੇ ਵਰਗੇ ਸਖਤ ਦੰਦ ਬਣਾਏ।
ਕृਤ੍ਵੋਮਾਰੂਪਮੇਵਂ ਸ ਸ੍ਥਿਤੋ ਦੈਤ੍ਯੋ ਹਰਾਂਤਿਕੇ ੨੯.
ਉਮਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਅਸੁਰ ਹਰਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਮਨ੍ਯਮਾਨੋ ਗਿਰਿਸੁਤਾਂ ਸਰ੍ਵੈ ਰਵਯਵਾਂਤਰੈਃ ੨੯.
ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਸਮਝ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਹਰ ਅੰਗ ਵਿਚ।
ਯਾ ਤ੍ਵਂ ਮਦਸ਼ਯਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇਹ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ ੨੯.
ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਰੰਗ ਵਾਲੀ, ਤੇਰਾ ਅਹੰਕਾਰ ਜਾਣ ਕੇ, ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਆਈ ਹੈਂ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਯਾ ਤ੍ਵਂ ਮਾਂ ਯੁਕ੍ਤਮੇਵਂਵਿਧਂ ਤ੍ਵਯਿ ੨੯.
ਤੂੰ ਜਦੋਂ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਈ, ਤਾਂ ਇਹ ਤੇਰਾ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪਿਆਰ ਸਹੀ ਹੀ ਹੈ।
ਯਾਤਾਸ੍ਮਿ ਤਪਸਸ਼੍ਚਰ੍ਤੁਂ ਕਾਲੀਵਾਕ੍ਯਾਤ੍ਤਵਾਤੁਲਮ੍ ੨੯.
ਤੇਰੇ ਬੋਲਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਚਲਦਿਆਂ, ਮੈਂ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਨ ਨਿਕਲ ਪਈ ਹਾਂ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਸ਼ਂਕਰਃ ਸ਼ਂਕਾਂ ਕਿਂਚਿਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਵਧਾਰਯਤ੍ ੨੯.
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਸ਼ੱਕ ਹੋਈ ਤੇ ਉਹ ਸੋਚ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ।
ਅਪ੍ਰਾਪ੍ਤਕਾਮਾ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਕਿਮੇਤਤ੍ਸਂਸ਼ਯੋ ਮਮ ੨੯.
ਜੋ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੀ ਸੀ, ਹੁਣ ਉਹ ਪੂਰੀ ਹੋ ਗਈ—ਫਿਰ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਸ਼ੱਕ ਕਿਉਂ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ?
ਨਾਪਸ਼੍ਯਦ੍ਵਾਮਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਤੁ ਤਸ੍ਯਾਂਕਂ ਪਦ੍ਮਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍ ੨੯.
ਉਸਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ, ਉਸਦੀ ਗੋਦ ਵਿਚ ਕਿਤੇ ਵੀ ਕਮਲ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਿਆ।
ਬੁਦ੍ਧਾ ਤਾਂ ਦਾਨਵੀਂ ਮਾਯਾਂ ਕਿਂਚਿਤ੍ਪ੍ਰਹਸਿਤਾਨਨਃ ੨੯.
ਉਸ ਨੂੰ ਦਾਨਵੀ ਮਾਇਆ ਸਮਝ ਕੇ, ਉਹ ਹੌਲੀ ਹੱਸ ਪਿਆ।
ਸ ਰੁਦਨ੍ਭੈਰਵਾਨ੍ਰਾਵਾਨਵਸਾਦਂ ਗਤੋऽਸੁਰਃ ੨੯.
ਉਹ ਅਸੁਰ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਰੋ ਪਿਆ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਚੀਕਾਂ ਮਾਰਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਹਤੇ ਚ ਮਾਰੁਤੇਨਾਸ਼ੁਗਾਮਿਨਾ ਨਗਦੇਵਤਾ ੨੯.
ਜਦੋਂ ਤੇਜ਼ ਮਾਰੁਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਦੇਵੀ—
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਾਯੁਮੁਖਾਦ੍ਦੇਵੀ ਕ੍ਰੋਧਰਕ੍ਤਾਤਿਲੋਚਨਾ ੨੯.
ਵਾਯੂ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਮਾਤਰਂ ਮਾਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਨੇਹਵਿਹ੍ਵਲਾਮ੍ ੨੯.
ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ, ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ—
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੇ ਪਰੁषਾ ਰੂਕ੍ਸ਼ਾ ਜਡਾ ਹृਦਯ ਵਰ੍ਜਿਤਾ ੨੯.
ਇਸ ਲਈ ਤੇਰੇ ਬੋਲ ਕਰੜੇ, ਰੁੱਖੇ, ਸੁੱਕੇ ਤੇ ਦਿਲ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹਨ।
ਏਵਮੁਤ੍ਸृष੍ਟਸ਼ਾਪਾਯਾ ਗਿਰਿਪੁਤ੍ਰ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਵਨਂਤਰਮ੍ ੨੯.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਧੀ ਵਲੋਂ ਸ਼ਾਪ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ—