ਮਹੋਤ੍ਸਵੈਰਨੇਕੈਸ਼੍ਚ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਸਮਪਦ੍ਯਤ ੨੬.
ਕਈ ਵੱਡੇ ਸਮਾਗਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਅਚੰਭਾ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ।
ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਾ ਚ ਪਿਤਰੌ ਦੇਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚਾऽऽਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯ ਦੁਃਖਿਤੌ ੨੬.
ਸਰਸਵਤੀ ਨੇ ਦੇਵੀ ਦੇ ਦੁਖੀ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਸਾਂਤਵਨਾ ਦਿੱਤੀ।
ਜਗਾਮ ਮਂਦਰਗਿਰਿਂ ਗਿਰਿਣਾ ਯਾਨੁਗੋਰ੍ਚਿਤਃ॥ ੨੬.
ਉਹ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਗਿਆ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿਚ।
ਤਤੋ ਗਤੇ ਭਗਵਤਿ ਨੀਲਲੋਹਿਤੇ ਸਹੋਮਯਾ ਗਿਰਿਮਮਲਂ ਹਿ ਭੂਧਰਃ ੨੬.
ਫਿਰ ਜਦ ਨੀਲਲੋਹਿਤ ਪ੍ਰਭੂ ਉਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਪਹਾੜ ਆਸਰਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਇਮਂ ਵਿਵਾਹਂ ਗਿਰਿਰਾਜਪੁਤ੍ਰ੍ਯਾਃ ਸ਼੍ਰृਣੋਤਿ ਚਾਧ੍ਯੇਤਿ ਚ ਯੋ ਨਰਃ ਸ਼ੁਚਿਃ ੨੬.
ਜੋ ਕੋਈ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨੁੱਖ ਪਹਾੜ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ ਦੇ ਇਸ ਵਿਆਹ ਨੂੰ ਸੁਣਦਾ ਤੇ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ—
ਤਤੋ ਨਿਰੁਪਮਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨਮਯਂ ਸ਼ੁਭਮ੍ ੨੭.
ਫਿਰ ਇੱਕ ਬੇਮਿਸਾਲ, ਦਿਵਿਆ, ਸੁਭਾਵਕ ਮਹਲ ਉਭਰਿਆ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰਾਸੌ ਮਂਦਰਗਿਰੌ ਸਹ ਦੇਵ੍ਯਾ ਭਗਾਕ੍ਸ਼ਹਾ ੨੭.
ਉਥੇ, ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ, ਭਗਾ ਦੀ ਅੱਖ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇਵੀ ਦੇ ਨਾਲ ਟਿਕ ਗਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਦੇਵਾਸ੍ਤਾਰਕੇਣਾਤਿਪੀਡਿਤਾਃ ੨੭.
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਦੇਵਤੇ ਤਾਰਕਾ ਵਲੋਂ ਬਹੁਤ ਪੀੜਤ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ।
ਆਸਾਦ੍ਯ ਤੇ ਭਵਂ ਦੇਵਂ ਤੁष੍ਟੁਬੁਰ੍ਬਹੁਧਾ ਸ੍ਤਵੈਃ ੨੭.
ਉਹ ਭਵ ਦੇਵਤਾ ਕੋਲ ਆਏ ਤੇ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸਤਕਾਰੀ ਕੀਤੀ।
ਉਦ੍ਵਰ੍ਤਨਮਲੇਨਾਥ ਨਰਂ ਚਕ੍ਰੇ ਗਜਾਨਨਮ੍ ੨੭.
ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਮੈਲ ਤੋਂ, ਉਸ ਨੇ ਗਜਾਨਨ—ਹਾਥੀ-ਮੁਖ ਵਾਲਾ—ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ।
ਪੁਤ੍ਰੇਤ੍ਯੁਵਾਚ ਤਂ ਦੇਵੀ ਤਤਃ ਸਂਹृष੍ਟਮਾਨਸਾ ੨੭.
ਦੇਵੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਦਿਲ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਪੁੱਤਰ!'
ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤਵਾਯਂ ਗਿਰਿਜੇ ਸ਼੍ਰृਣੁ ਯਾਦृਗ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ ੨੭.
'ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਤੇਰਾ ਹੈ, ਗਿਰਿਜਾ; ਸੁਣ ਕਿ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋਵੇਗਾ।'
ਯਥਾਹਂ ਤਾਦृਸ਼ਸ਼੍ਚਾਸੌ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੇ ਭਵਿਤਾ ਗੁਣੈਃ ੨੭.
'ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਹਾਂ, ਐਸੇ ਹੀ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇਗਾ।'
ਤੇषਾਮਾਮਰਣਾਂਤਾਨਿ ਵਿਘ੍ਨਾਨ੍ਯੇष ਕਰਿष੍ਯਤਿ ੨੭.
'ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਅੰਤਮ ਮੌਤ ਵਾਲੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਪੈਦਾ ਕਰੇਗਾ।'
ਵਿਘ੍ਨਿਤਾ ਵਿਘ੍ਨਰਾਜੇਨ ਤੇ ਯਾਸ੍ਯਂਤਿ ਮਹਤ੍ਤਮਃ ੨੭.
'ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਘਨਰਾਜ ਰੁਕਾਵਟ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।'
ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਤਵ ਵਿਘ੍ਨੇਨ ਸਮੂਲਂ ਤਸ੍ਯ ਨਸ਼੍ਯਤਿ ੨੭.
'ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਰੁਕਾਵਟ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।'
ਰੌਦ੍ਰਸਾਹਸਿਕਾ ਯੇ ਚ ਤੇषਾਂ ਵਿਘ੍ਨਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ੨੭.
'ਜੋ ਰੁੱੜੇ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਉਹ ਰੁਕਾਵਟ ਪੈਦਾ ਕਰੇਗਾ।'
ਕृਪਾਲਵੋ ਗਤਕ੍ਰੋਧਾਸ੍ਤੇषਾਂ ਵਿਘ੍ਨਂ ਹਰਿष੍ਯਤਿ ੨੭.
'ਜੋ ਦਇਆਲੂ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਉਹ ਦੂਰ ਕਰੇਗਾ।'
ਸਵਿਘ੍ਨਾਨਿ ਭਿਵष੍ਯਂਤਿ ਪੂਜਯਾਸ੍ਯ ਵਿਨਾ ਸ਼ੁਭੇ ੨੭.
'ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾ, ਸੁਭਾਗੇ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਜਰੂਰ ਆਉਣਗੀਆਂ।'
ਤਤੋ ਬृਹਤ੍ਤਨੁਃ ਸੋऽਭੂਤ੍ਤੇਜਸਾ ਦ੍ਯੋਤਯਨ੍ਦਿਸ਼ਃ ਯਾਵਤ੍ਤਾਰ ਕਹਂਤਾ ਵੋ ਭਵੇਤ੍ਤਾਵਦਯਂ ਪ੍ਰਭੁਃ॥ ੨੭.
ਫਿਰ ਉਹ ਵੱਡੀ ਆਕਾਰੀ ਹੋ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸਾਵਾਂ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ; ਜਦ ਤੱਕ ਤਾਰਕਾ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ, ਇਹ ਪ੍ਰਭੂ ਇਥੇ ਰਹੇਗਾ।
ਤਤੋ ਵਿਘ੍ਨਪਤਿਰ੍ਦੇਵੈਃ ਸਂਸ੍ਤੁਤਃ ਪ੍ਰਮਤਾਰ੍ਤਿਹਾ ੨੭.
ਫਿਰ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੇਵਕਾਂ ਦੀ ਪੀੜ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਚ ਪੁਨਰ੍ਦੇਵੀ ਪੁਤ੍ਰਤ੍ਵੇ ਪਰਿਕਲ੍ਪ੍ਯ ਚ ੨੭.
ਮਾਤਾ ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਫਿਰ, ਉਸਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤਰ ਮੰਨ ਲਿਆ।
ਸਪ੍ਤਰ੍षੀਨਥ ਚਾਹੂਯ ਸਂਸ੍ਕਾਰਮਂਗਲਂ ਤਰੋਃ ੨੭.
ਉਸ ਨੇ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਰਸਮਾਂ ਕਰਵਾਈਆਂ।
ਤ੍ਵਯੈਵ ਦਰ੍ਸ਼ਿਤੇ ਮਾਰ੍ਗੇ ਮਰ੍ਯਾਦਾਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ੨੭.
ਤੂੰ ਰਾਹ ਦਿਖਾਇਆ ਹੈ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਹੀ ਸਹੀ ਰੀਤ ਰਿਵਾਜ ਬਣਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਯੋ ਵੈ ਨਿਰੁਦਕੇ ਗ੍ਰਾਮੇ ਕੂਪਂ ਕਾਰਯਤੇ ਬੁਧਃ ੨੭.
ਜੋ ਕੋਈ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਨਾ ਹੋਣ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਕੂਆਂ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਦਸ਼ਕੂਪਸਮਾਵਾਪੀ ਦਸ਼ਵਾਪੀ ਸਮਂ ਸਰਃ ੨੭.
ਇੱਕ ਪੋਖਾ ਦਸ ਕੂਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ, ਦਸ ਪੋਖਿਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਇੱਕ ਝੀਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਦਸ਼ਕ੍ਰਤੁਸਮਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਦਸ਼ਪੁਤ੍ਰਸਮੋ ਦ੍ਰੁਮਃ॥ ੨੭.
ਇੱਕ ਪੁੱਤ ਦਸ ਯਜਨਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ, ਦਸ ਪੁੱਤਿਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਇੱਕ ਰੁੱਖ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਏषੈਵ ਮਮ ਮਰ੍ਯਾਦਾ ਨਿਯਤਾ ਲੋਕਭਾਵਿਨੀ ੨੭.
ਇਹੀ ਮੇਰਾ ਨਿਯਮ ਹੈ, ਜੋ ਸਦਾ ਲਈ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਤਃ ਕਦਾਚਿਦ੍ਭਗਵਾਨੁਮਯਾ ਸਹ ਮਂਦਰੇ ੨੭.
ਫਿਰ, ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਭਗਵਾਨ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਤੇ,
ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਣਕੁਸੁਮਾਮੋਦਮਹਾਲਿਕੁਲਕੂਜਿਤੇ ੨੭.
ਜਿੱਥੇ ਫੁੱਲ ਚਿੱਟੇ ਪਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਸੁਗੰਧ ਫੈਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਤੇ ਮਧੁਮੱਖੀਆਂ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ,