ਪਿਪ੍ਪਲਸ਼੍ਚ ਸਹਸ੍ਰੇਣ ਸਨ੍ਨਾਦਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਬਲੀ ੨੬.
ਪਿੱਪਲ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਬਲਵਾਨ ਸਨਨਾਦ ਵੀ ਇੰਨੇ ਹੀ ਨਾਲ।
ਮਹਾਕੇਸ਼ਃ ਸਹਸ੍ਰੇਣ ਨਂਦਿਰ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਭਿਸ੍ਤਥਾ ੨੬.
ਮਹਾਕੇਸ਼ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਨੰਦੀ ਬਾਰਾਂ ਨਾਲ।
ਅਗ੍ਨਿਕਃ ਸ਼ਤਕੋਟ੍ਯਾ ਵੈ ਕੋਟ੍ਯਾਗ੍ਨਿਮੁਖ ਏਵ ਚ ੨੬.
ਅਗਨਿਕ ਨੇ ਸੌ ਕੋਟੀ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਅਗਨਿਮੁਖ ਨੇ ਇੱਕ ਕੋਟੀ ਨਾਲ।
ਸਨ੍ਨਾਗਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤੇਨੈਵ ਕੁਮੁਦਃ ਕੋਟਿਭਿਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ ੨੬.
ਸੰਨਾਗ ਨੇ ਸੌ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਕੁਮੁਦ ਤਿੰਨ ਕੋਟੀ ਨਾਲ।
ਕਾਕਪਾਦਸ੍ਤਤਾ षष੍ਟ੍ਯਾ षष੍ਟ੍ਯਾ ਸਂਤਾਨਕੋ ਗਣਃ ੨੬.
ਕਾਕਪਾਦ ਸਠ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਸੰਤਾਨਕਾ ਗਣ ਵੀ ਸਠ ਨਾਲ।
ਨੀਲੋ ਨਵਤ੍ਯਾ ਸਪ੍ਤਤ੍ਯਾ ਚਤੁਰ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਪੂਰ੍ਵਪਾਤ੍ ੨੬.
ਨੀਲ ਨਵੇਂ ਨਾਲ, ਸਪਤਤੀ, ਅਤੇ ਚਤੁਰਵਕਤ੍ਰ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਅਗੂਆ ਸੀ।
ਪਂਚਾਕ੍ਸ਼ਃ ਸ਼ਤਮਨ੍ਯੁਸ਼੍ਚ ਮੇਘਮਨ੍ਯੁਸ਼੍ਚ ਵਿਂਸ਼ਤਿਃ ੨੬.
ਪੰਚਾਕਸ਼, ਸ਼ਤਮਨਯੁ, ਅਤੇ ਮੇਘਮਨਯੁ ਵੀ ਵੀਹ ਨਾਲ।
ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਸ੍ਤਾਲਕੇਤੁਃ ਪਂਚਾਸ਼ਚ੍ਚ ਸਿਤਾਨਨਃ ੨੬.
ਵਿਸ਼ਵਰੂਪ, ਤਾਲਕੇਤੁ, ਅਤੇ ਸਿਤਾਨਨ ਪੰਜਾਹ ਨਾਲ।
ਵਿषਾਦੋ ਯਮਹਾ ਚੈਵ ਗਣੋ ਭृਂਗਰਿਟਿਸ੍ਤਥਾ ੨੬.
ਵਿਸ਼ਾਦ, ਯਮਹਾ, ਅਤੇ ਭ੍ਰਿੰਗਰਿਟੀ ਗਣ ਵੀ।
ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਗਣਪਾ ਅਸਂਖ੍ਯਾਤਾ ਮਹਾਬਲਾਃ ੨੬.
ਇਹ ਅਤੇ ਹੋਰ ਗਣਪਤੀ, ਜੋ ਅਣਗਿਣਤ ਤੇ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਚਂਦ੍ਰਲੇਖਾਵਤਂਸਾਸ਼੍ਚ ਨੀਲਕਂਠਾਸ੍ਤ੍ਰਿਲੋਚਨਾਃ ੨੬.
ਚੰਦ੍ਰਲੇਖਾ ਵਾਲੇ, ਨੀਲੇ ਗਲੇ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ।
ਅਣਿਮਾਦਿਗੁਣੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਾਃ ਸ਼ਕ੍ਤਾਃ ਸ਼ਾਪਪ੍ਰਸਾਦਯੋਃ ੨੬.
ਅਣਿਮਾ ਆਦਿਕ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ, ਵਰ ਦੇਣ ਤੇ ਸ਼ਾਪ ਹਟਾਉਣ ਵਾਲੇ।
ਪਾਤਾਲਾਂਬਰਭੂਮਿਸ੍ਥਾਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕਨਿਵਾਸਿਨਃ ੨੬.
ਪਾਤਾਲ ਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਸਦੇ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ।
ਤਂਤ੍ਰੀਮਾਦਾਯ ਵਾਦ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚਾऽਵਾਦਯਞ੍ਛਂਕਰੋਤ੍ਸਵੇ ੨੬.
ਤੰਤਰੀ ਤੇ ਹੋਰ ਵਾਜੇ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਉਤਸਵ 'ਚ ਵਜਾਉਂਦੇ।
ਪੁਣ੍ਯਾਨ੍ਵੈਵਾਹਿਕਾਨ੍ਮਂਤ੍ਰਾਞ੍ਜੇषੁਃ ਸਂਹृष੍ਟਮਾਨਸਾਃ ੨੬.
ਉਹ ਚਿੱਤ ਖੁਸ਼ ਕਰਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਵਿਆਹ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਦੇ।
ਤਥਾ ਯਮੁਨਯਾ ਚਾਪਾਂਪਤਿਨਾ ਧृਤਚ੍ਛਤ੍ਰਯਾ ੨੬.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਕੋਲ, ਜਲਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੇ ਛਤਰੀ ਫੜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਮਹੋਤ੍ਸਵੇਨ ਦੇਵੇਸ਼ੋ ਗਿਰਿਸ੍ਥਾਨਂ ਵਿਵੇਸ਼ ਸਃ ੨੬.
ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ ਨੇ ਪਹਾੜੀ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕਦਮ ਰੱਖਿਆ।
ਵੈਡੂਰ੍ਯਬਦ੍ਧਭੂਮਿਸ੍ਥਂ ਰਤ੍ਨਜੈਸ਼੍ਚ ਗृਹੈਰ੍ਯੁਤਮ੍ ੨੬.
ਉਹ ਥਾਂ ਬੈਰਲ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਬਣੀ ਫਰਸ਼ ਤੇ ਸੀ, ਅਤੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਤਤੋ ਹਿਮਾਚਲਸ੍ਤਤ੍ਰ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਵ੍ਯਾਕੁਲਾਕੁਲਃ ੨੬.
ਉਥੇ ਹਿਮਾਚਲ ਪਹਾੜ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ, ਕਦੇ ਰੌਲਾ-ਕਦੇ ਚੁੱਪ ਚਾਪ।
ਤਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਮਚਲੋ ਗੁਰੁਤ੍ਵੇ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਤ੍ਤਦਾ ੨੬.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਅਡੋਲਤਾ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਹ ਚ ਵਿਵਾਹऽਸ੍ਮਿਨ੍ਕੁਮਾਰੀਭ੍ਰਾਤਰਂ ਵਿਨਾ ੨੬.
ਉਸ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, 'ਇਸ ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ, ਕੁੜੀ ਦੇ ਭਰਾ ਦੇ ਬਿਨਾ—'
ਸੁਤੋ ਹਿ ਮਮ ਮੈਨਾਕਃ ਸ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋऽਰ੍ਣਵੇ ਸ੍ਥਿਤਃ ੨੬.
'ਮੇਰਾ ਪੁੱਤ ਮੈਨਾਕ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਤੇ ਉਥੇ ਹੀ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।'
ਅਤ੍ਰ ਚਿਂਤਾ ਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਗਿਰਿਰਾਜ ਕਥਂਚਨ ੨੬.
'ਇਥੇ ਕੋਈ ਚਿੰਤਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ, ਹੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ।'
ਤਤਃ ਪ੍ਰਮੁਦਿਤਃ ਸ਼ੈਲਃ ਪਾਰ੍ਵਤੀਂ ਚ ਸ੍ਵਲਂਕृਤਾਮ੍ ੨੬.
ਫਿਰ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਪਹਾੜ ਨੇ ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਸੋਹਣੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜਾਇਆ।
ਤਤੋ ਨੀਲਮਯਸ੍ਤਂਭਂ ਜ੍ਵਲਤ੍ਕਾਂਚਨਕੁਟ੍ਟਿਮਮ੍ ੨੬.
ਫਿਰ, ਨੀਲ ਪੱਥਰ ਦਾ ਥੰਮ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾ ਸੋਨੇ ਦਾ ਚੌਕ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਰਤ੍ਨਾਸਨਸਹਸ੍ਰਾਢ੍ਯਂ ਸ਼ਤਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤृਤਮ੍ ੨੬.
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੌ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਸ਼ੈਲਃ ਸਪਤ੍ਨੀਕਃ ਪਾਦੌ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਹਰ੍षਿਤਃ ੨੬.
ਫਿਰ, ਪਹਾੜ ਆਪਣੇ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਪੈਰ ਧੋਏ।
ਪਾਦ੍ਯਮਾਚਮਨਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਮਧੁਪਰ੍ਕਂ ਚ ਗਾਂ ਤਥਾ ੨੬.
ਉਸ ਨੇ ਪੈਰ ਧੋਣ ਤੇ ਪੀਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਮਿੱਠਾ ਮਿਸਰਣ ਅਤੇ ਇਕ ਗਾਂ ਵੀ ਭੇਟ ਕੀਤੀ।
ਦੌਹਿਤ੍ਰੀਂ ਕਵ੍ਯਵਾਹਾਨਾਂ ਦਦ੍ਮਿ ਪੁਤ੍ਰੀਂ ਸ੍ਵਕਾਮਹਮ੍ ੨੬.
'ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਧੀ, ਜੋ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪੋਤਰੀ ਹੈ, ਮਨ ਚਾਹੀ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।'
ਤਤਃ ਸਰ੍ਵਾਨਪृਚ੍ਛਤ੍ਸ ਕੁਲਂ ਕੋऽਪਿ ਨ ਵੇਦ ਤਤ੍ ੨੬.
ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਪਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ।