ਬਬਂਧ ਪ੍ਰਣਯੋਦਾਰਵਿਸ੍ਫਾਰਿਤਵਿਲੋਚਨਃ ੨੬.
ਉੱਚੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਨੇ ਬੰਨ੍ਹਿਆ।
ਕਪਾਲਮਾਲਾਂ ਵਿਪੁਲਾਂ ਚਾਮੁਣ੍ਡਾ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨ੍ਯਬਂਧਤ ੨੬.
ਚਾਮੁੰਡਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਵੱਡੀ ਖੋਪੜੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਬੰਨ੍ਹੀ।
ਯੋ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰਕੁਲਂ ਹਤ੍ਵਾ ਮਾਂ ਰਕ੍ਤੈਸ੍ਤਰ੍ਪਯਿष੍ਯਤਿ ੨੬.
ਜੋ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਮਾਰ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਖੂਨ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰੇਗਾ—
ਬਬਂਧ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯਚ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਪ੍ਰਮੋਦਤਃ ੨੬.
ਉਹ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਲਈ ਮਾਲਾ ਬੰਨ੍ਹੀ।
ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਭੂषਣਸ੍ਥਾਨੇ ਸ੍ਵਯਂ ਤੇ ਚਕ੍ਰੁਰੀਸ਼੍ਵਰੇ ੨੬.
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਹੀ ਈਸ਼ਵਰ ਲਈ ਗਹਿਣੇ ਬਣਾਇਆ।
ਵृषਂ ਵਿਭੂषਯਾਮਾਸੁਰ੍ਨਾਨਾਰਤ੍ਨੋਪਪਤ੍ਤਿਭਿਃ ੨੬.
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਬਲਦ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ।
ਵਿਨਾ ਭਸ੍ਮ ਸਮਾਧਾਯ ਕਪਾਲੇ ਰਜਤਪ੍ਰਭਮ੍ ੨੬.
ਭਸਮ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਚਾਂਦੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਖੋਪੜਾ ਰੱਖਿਆ।
ਵਹ੍ਨਿਸ੍ਤੇਜੋਮਯਂ ਦਿਵ੍ਯਮਜਿਨਂ ਪ੍ਰਦਦੌ ਸ੍ਥਿਤਃ ੨੬.
ਅੱਗ, ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਦਿਵਯ ਸੀ, ਉਥੇ ਖੜੀ ਹੋ ਕੇ ਅਸਮਾਨੀ ਚਮੜਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤੋ ਹਿਮਾਦ੍ਰੇਃ ਪੁਰੁषਾ ਵੀਰਕਂ ਪ੍ਰੋਚਿਰੇ ਵਚਃ ੨੬.
ਫਿਰ ਹਿਮਾਚਲ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵੀਰਕਾ ਨੂੰ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ।
ਤਤੋ ਦੇਵਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯਾਹ ਵੀਰਕਃ ਕਰਸਂਪੁਟੀ ੨੬.
ਫਿਰ, ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਵੀਰਕਾ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਬੋਲਿਆ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚੋ ਦੇਵਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਿਤ੍ਯੇਵ ਚਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ ੨੬.
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸਿਰਫ਼ ਇੰਨਾ ਆਖਿਆ, 'ਜਲਦੀ ਕਰੋ।'
ਤਤ੍ਰੈਕ੍ਸ਼ਤ ਮਹਾਦੇਵਃ ਸ੍ਵਰੂਪਂ ਸ ਜਗਨ੍ਮਯਮ੍ ੨੬.
ਉਥੇ ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੇ ਆਪਣਾ ਉਹ ਰੂਪ ਵੇਖਿਆ ਜੋ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ।
ਦੇਵਦੇਵ ਮਹਾਦੇਵ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਂਤਕ ਸ਼ਂਕਰ ੨੬.
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਮਹਾਂਦੇਵ, ਤਿੰਨ ਪੁਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸ਼ੰਕਰ!
ਮਹੇਸ਼੍ਵਰ ਯਥਾ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦਪਰਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ ੨੬.
ਹੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਸਿੱਧਾ ਸਾਹਮਣੇ ਹੈਂ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪ੍ਰਭੂ ਵੀ ਹੈਂ।
ਕਰਮਾਲਂਬ੍ਯ ਵਿष੍ਣੋਸ਼੍ਚ ਵृषਭਂ ਰੁਰੁਹੇਸ਼ਨੈਃ ੨੬.
ਉਸ ਨੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਵੱਛ ਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ।
ਧਨਦੋ ਨਿਦਿਭਿਰ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਸਮੀਪਸ੍ਥਸ੍ਤਤੋऽਭਵਤ੍ ੨੬.
ਕੁਬੇਰ ਆਪਣੇ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਸਮੇਤ ਨੇੜੇ ਆ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਦੇਵਦੁਂਦੁਭਿਨਾਦੈਸ਼੍ਚ ਪੁष੍ਪਾਸਾਰੈਸ਼੍ਚ ਗੀਤਕੈਃ ੨੬.
ਦੇਵਤਾਈ ਨਗਾੜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨਾਂ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਤੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ,
ਸਵ੍ਯਦਕ੍ਸ਼ਿਣਸਂਸ੍ਥਾਨੌ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੂਤੁ ਜਗ੍ਮਤੁਃ ੨੬.
ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਖੱਬੇ ਤੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਅਥਾਦਿਤਿਰ੍ਦਿਤਿਃ ਸਾ ਚ ਦਨੁਃ ਕਦ੍ਰੂਃ ਸੁਪਰ੍ਣਜਾ ੨੬.
ਫਿਰ ਅਦਿਤੀ, ਦਿਤੀ, ਦਨੂ, ਕਦਰੂ ਤੇ ਸੁਪਰਨਜਾ,
ਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ਮਾਯਾ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਦੁਰ੍ਗਾ ਦੇਵੀ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸ੍ਵਧਾ ਸੁਧਾ ੨੬.
ਸਿੱਧੀ, ਮਾਇਆ, ਖ਼ਿਮਾ, ਦੁਰਗਾ, ਦੇਵੀ, ਸ੍ਵਾਹਾ, ਸ੍ਵਧਾ ਤੇ ਸੁਧਾ,
ਸ੍ਪृਹਾਮਤਿਰ੍ਧृਤਿਰ੍ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਮਂਥਿਰ੍ऋਦ੍ਧਿਃ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ੨੬.
ਇੱਛਾ, ਬੁੱਧੀ, ਧੀਰਜ, ਗਿਆਨ, ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ, ਵਾਧੂ ਤੇ ਸਰਸਵਤੀ,
ਧਰਣੀ ਧਾਰਣੀ ਵੇਲਾ ਰਾਜ੍ਞੀ ਚਾਪਿ ਚ ਰੋਹਿਣੀ ੨੬.
ਧਰਤੀ, ਧਾਰਣ, ਕੰਢਾ, ਰਾਣੀ ਤੇ ਰੋਹਿਣੀ ਵੀ,
ਉਦ੍ਵਾਹਂ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਜਗ੍ਮੁਃ ਸਰ੍ਵਾ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਾਃ ੨੬.
ਸਭ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਵਿਆਹ ਵੱਲ ਚਲ ਪਏ।
ਸਾਗਰਾ ਗਿਰਯੋ ਮੇਘਾ ਮਾਸਾਃ ਸਂਵਤ੍ਸਰਾਸ੍ਤਥਾ ੨੬.
ਸਮੁੰਦਰ, ਪਹਾੜ, ਬੱਦਲ, ਮਹੀਨੇ ਤੇ ਸਾਲ ਵੀ,
ਹੁਂਕਾਰਾਃ ਪ੍ਰਣਵਾਸ਼੍ਚੈਵ ਇਤਿਹਾਸਾਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ ੨੬.
'ਹੁੰ' ਉਚਾਰ, 'ਓਮ' ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਇਤਿਹਾਸ,
ਅਨੁਜਗ੍ਮੁਰ੍ਮਹਾਦੇਵਂ ਕੋਟਿਸ਼ੋऽਰ੍ਬੁਦਸ਼ਸ਼੍ਚ ਹਿ ੨੬.
ਕੋਟੀਆਂ ਤੇ ਅਰਬਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ ਸਭ ਮਹਾਂਦੇਵ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲ ਪਏ।
ਦਸ਼ਭਿਃ ਕੇਕਰਾਖ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਵਿਦ੍ਯੁਤੋऽष੍ਟਾਭਿਰੇਵ ਚ ੨੬.
ਦਸ ਕੇਕਰਾ ਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਅਤੇ ਅੱਠ ਬਿਜਲੀਆਂ ਵੀ,
षਡ੍ਭਿਃ ਸਰ੍ਵਾਂਤਕਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਂਸ੍ਤਥੈਵ ਵਿਕृਤਾਨਨਃ ੨੬.
ਛੇ ਨਾਲ, ਸਭ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲਾ ਵੀ ਸੀ।
ਸਪ੍ਤਭਿਃ ਸਮਦਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਦੁਂਦੁਭੋष੍ਠਾਭਿਰੇਵ ਚ ੨੬.
ਸੱਤ ਨਾਲ ਸਮਦ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਮਾਣਯੋਗ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੁੰਦੁਭੋਸ਼ਠਾ ਵੀ।
ਕੋਟਿਕੋਟਿਭਿਰੇਵੈਕਃ ਕੁਂਡਕਃ ਕੁਂਭਕਸ੍ਤਥਾ ੨੬.
ਕੁੰਡਕ ਅਤੇ ਕੁੰਭਕ, ਦੋਵੇਂ ਕੋਟੀ-ਕੋਟੀ ਸੰਗੀ ਨਾਲ।