ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਹੇਦਂ ਭਗਵਾਨ੍ਹਰਃ ੨੬.
ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਹਰਾ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਿਆ:
ਯਦ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਤਦ੍ਧਿ ਵਯਂ ਯੁष੍ਮਦ੍ਵਸ਼ੇऽਧੁਨਾ ੨੬.
ਜੇ ਇਹ ਠੀਕ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਰ ਲਵੋ; ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਤੁਹਾਡੇ ਆਗਿਆ ਵਿੱਚ ਹਾਂ।
ਉਦ੍ਵਾਹਾਰ੍ਥਂ ਮਹੇਸ਼ਸ੍ਯ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ਸਮਕਲ੍ਪਯਤ੍ ੨੬.
ਉਸ ਨੇ ਮਾਹੇਸ਼ ਦੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਤੁਰੰਤ ਕਰ ਲਈ।
ਪੁਰੇਤਸ੍ਮਿਨ੍ਮਹਾਦੇਵਃ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਵ੍ਯਤਿष੍ਠਤ ੨੬.
ਉਸ ਥਾਂ 'ਤੇ ਮਹਾਦੇਵ ਆਪ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਾਹਿਣੋਦਂਬਿਕਾਯਾਸ਼੍ਚ ਸ੍ਥਿਰਪਤ੍ਰਾਰ੍ਥਮੀਸ਼੍ਵਰਃ ੨੬.
ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਅੰਬਿਕਾ ਨੂੰ ਢੀਠ ਪੱਤਿਆਂ ਲਈ ਭੇਜਿਆ।
ਸਭਾਰ੍ਯਾਮੀਸ਼੍ਵਰਗੁਣੈਃ ਸ੍ਥਿਰਪਤ੍ਰਾਣਿ ਚਾਦਧੁਃ ੨੬.
ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਈਸ਼ਵਰ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਢੀਠ ਪੱਤੇ ਚੁੱਕ ਲਏ।
ਨ੍ਯਵੇਦਯਂਸ੍ਰ੍ਯਂਬਕਾਯ ਸ ਚ ਤਾਨਭ੍ਯਨਂਦਤ ੨੬.
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਤ੍ਰਯੰਬਕ ਨੂੰ ਪੱਤੇ ਭੇਟ ਕੀਤੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਮਾਗਤਂ ਚ ਤਤ੍ਸਵ ਵਿਨਾ ਦੈਤ੍ਯੈਰ੍ਦੁਰਾਤ੍ਮਭਿਃ ੨੬.
ਉਹ ਸਭਾ ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ, ਪਰ ਮੰਦ-ਮਨ ਵਾਲੇ ਦੈਤਿਆں ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ।
ਸਬ੍ਰਹ੍ਯਕਂ ਪੁਰਾਰਾਤੇਰ੍ਮਹਿਮਾਨਮਵਰ੍ਧਯਤ੍ ੨੬.
ਪੁਰਾ ਨਸ਼ਕ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਵਧ ਗਈ।
ਪੁਰੇ ਸ੍ਥਿਤਂ ਵਿਵਾਹਸ੍ਯ ਦੇਵ ਕਾਲਃ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ ੨੬.
ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵਿਆਹ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ।
ਬਬਂਧ ਪ੍ਰਣਯੋਦਾਰਵਿਸ੍ਫਾਰਿਤਵਿਲੋਚਨਃ ੨੬.
ਉੱਚੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਨੇ ਬੰਨ੍ਹਿਆ।
ਕਪਾਲਮਾਲਾਂ ਵਿਪੁਲਾਂ ਚਾਮੁਣ੍ਡਾ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨ੍ਯਬਂਧਤ ੨੬.
ਚਾਮੁੰਡਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਵੱਡੀ ਖੋਪੜੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਬੰਨ੍ਹੀ।
ਯੋ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰਕੁਲਂ ਹਤ੍ਵਾ ਮਾਂ ਰਕ੍ਤੈਸ੍ਤਰ੍ਪਯਿष੍ਯਤਿ ੨੬.
ਜੋ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਮਾਰ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਖੂਨ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰੇਗਾ—
ਬਬਂਧ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯਚ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਪ੍ਰਮੋਦਤਃ ੨੬.
ਉਹ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਲਈ ਮਾਲਾ ਬੰਨ੍ਹੀ।
ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਭੂषਣਸ੍ਥਾਨੇ ਸ੍ਵਯਂ ਤੇ ਚਕ੍ਰੁਰੀਸ਼੍ਵਰੇ ੨੬.
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਹੀ ਈਸ਼ਵਰ ਲਈ ਗਹਿਣੇ ਬਣਾਇਆ।
ਵृषਂ ਵਿਭੂषਯਾਮਾਸੁਰ੍ਨਾਨਾਰਤ੍ਨੋਪਪਤ੍ਤਿਭਿਃ ੨੬.
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਬਲਦ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ।
ਵਿਨਾ ਭਸ੍ਮ ਸਮਾਧਾਯ ਕਪਾਲੇ ਰਜਤਪ੍ਰਭਮ੍ ੨੬.
ਭਸਮ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਚਾਂਦੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਖੋਪੜਾ ਰੱਖਿਆ।
ਵਹ੍ਨਿਸ੍ਤੇਜੋਮਯਂ ਦਿਵ੍ਯਮਜਿਨਂ ਪ੍ਰਦਦੌ ਸ੍ਥਿਤਃ ੨੬.
ਅੱਗ, ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਦਿਵਯ ਸੀ, ਉਥੇ ਖੜੀ ਹੋ ਕੇ ਅਸਮਾਨੀ ਚਮੜਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤੋ ਹਿਮਾਦ੍ਰੇਃ ਪੁਰੁषਾ ਵੀਰਕਂ ਪ੍ਰੋਚਿਰੇ ਵਚਃ ੨੬.
ਫਿਰ ਹਿਮਾਚਲ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵੀਰਕਾ ਨੂੰ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ।
ਤਤੋ ਦੇਵਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯਾਹ ਵੀਰਕਃ ਕਰਸਂਪੁਟੀ ੨੬.
ਫਿਰ, ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਵੀਰਕਾ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਬੋਲਿਆ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚੋ ਦੇਵਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਿਤ੍ਯੇਵ ਚਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ ੨੬.
ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਸਿਰਫ਼ ਇੰਨਾ ਆਖਿਆ, 'ਜਲਦੀ ਕਰੋ।'
ਤਤ੍ਰੈਕ੍ਸ਼ਤ ਮਹਾਦੇਵਃ ਸ੍ਵਰੂਪਂ ਸ ਜਗਨ੍ਮਯਮ੍ ੨੬.
ਉਥੇ ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੇ ਆਪਣਾ ਉਹ ਰੂਪ ਵੇਖਿਆ ਜੋ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ।
ਦੇਵਦੇਵ ਮਹਾਦੇਵ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਂਤਕ ਸ਼ਂਕਰ ੨੬.
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਮਹਾਂਦੇਵ, ਤਿੰਨ ਪੁਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸ਼ੰਕਰ!
ਮਹੇਸ਼੍ਵਰ ਯਥਾ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦਪਰਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ ੨੬.
ਹੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਸਿੱਧਾ ਸਾਹਮਣੇ ਹੈਂ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪ੍ਰਭੂ ਵੀ ਹੈਂ।
ਕਰਮਾਲਂਬ੍ਯ ਵਿष੍ਣੋਸ਼੍ਚ ਵृषਭਂ ਰੁਰੁਹੇਸ਼ਨੈਃ ੨੬.
ਉਸ ਨੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਵੱਛ ਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ।
ਧਨਦੋ ਨਿਦਿਭਿਰ੍ਯੁਕ੍ਤਃ ਸਮੀਪਸ੍ਥਸ੍ਤਤੋऽਭਵਤ੍ ੨੬.
ਕੁਬੇਰ ਆਪਣੇ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਸਮੇਤ ਨੇੜੇ ਆ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਦੇਵਦੁਂਦੁਭਿਨਾਦੈਸ਼੍ਚ ਪੁष੍ਪਾਸਾਰੈਸ਼੍ਚ ਗੀਤਕੈਃ ੨੬.
ਦੇਵਤਾਈ ਨਗਾੜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨਾਂ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਤੇ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ,
ਸਵ੍ਯਦਕ੍ਸ਼ਿਣਸਂਸ੍ਥਾਨੌ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੂਤੁ ਜਗ੍ਮਤੁਃ ੨੬.
ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਖੱਬੇ ਤੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਅਥਾਦਿਤਿਰ੍ਦਿਤਿਃ ਸਾ ਚ ਦਨੁਃ ਕਦ੍ਰੂਃ ਸੁਪਰ੍ਣਜਾ ੨੬.
ਫਿਰ ਅਦਿਤੀ, ਦਿਤੀ, ਦਨੂ, ਕਦਰੂ ਤੇ ਸੁਪਰਨਜਾ,
ਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ਮਾਯਾ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਦੁਰ੍ਗਾ ਦੇਵੀ ਸ੍ਵਾਹਾ ਸ੍ਵਧਾ ਸੁਧਾ ੨੬.
ਸਿੱਧੀ, ਮਾਇਆ, ਖ਼ਿਮਾ, ਦੁਰਗਾ, ਦੇਵੀ, ਸ੍ਵਾਹਾ, ਸ੍ਵਧਾ ਤੇ ਸੁਧਾ,