ਵਪੁਸ਼੍ਚਕਾਰ ਦੇਵੇਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰ੍ਯਂਬਕਃ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਮ੍ ੨੫.
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਤ੍ਰਯੰਬਕ ਨੇ ਇੱਕ ਬੜਾ ਅਚੰਭਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ।
ਸਬ੍ਰਹ੍ਮਕਾਃ ਸਸਾਧ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਵਸੁਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਚ ਦੇਵਤਾਃ ੨੫.
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਆਦਿਤਿਆਂ, ਵਸੁਆਂ, ਵਿਸ਼ਵੇਦੇਵਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ,
ਤੇਭ੍ਯਃ ਪਰਤਮਂ ਚਕ੍ਸ਼ੁਃ ਸ੍ਵਵਪੁਰ੍ਦ੍ਰष੍ਟੁਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ ੨੫.
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਰੂਪ ਵੇਖਣ ਲਈ ਵਧੀਆ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੱਤਾ।
ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਰੁਦ੍ਰਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਦਿਵ੍ਯਂ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ ੨੫.
ਰੁਦ੍ਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਦੁੱਤੀਅ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਦਰਸ਼ਨ ਮਿਲਿਆ।
ਤਤੋ ਜਗੁਸ਼੍ਚ ਮੁਨਯਃ ਪੁष੍ਪਵृष੍ਟਿਂ ਚ ਖੇਚਰਾਃ ੨੫.
ਫਿਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਗੀਤ ਗਾਏ, ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ।
ਜਗੁਗਧਰ੍ਵਮੁਖ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਨਨृਤੁਸ਼੍ਚਾਪ੍ਸਰੋਗਣਾਃ ੨੫.
ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਗੀਤ ਗਾਏ, ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੱਚੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦ੍ਯਾ ਮੇਨਿਰੇ ਪੂਰ੍ਣਾਂ ਭਵਾਨੀਂ ਚ ਗਿਰੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ ੨੫.
ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਭਵਾਨੀ ਤੇ ਗਿਰੀਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਪੂਰਨ ਮੰਨਿਆ।
ਪਾਦਯੋਃ ਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਮਾਲਾਂ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਸੁਗਂਧਿਨੀਮ੍ ੨੫.
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਮਾਲਾ ਰੱਖੀ।
ਸਹ ਦੇਵ੍ਯਾ ਨਮਸ਼੍ਚਕ੍ਰੁਃ ਸ਼ਿਰੋਭਿਰ੍ਭੂਤਲਾਸ਼੍ਰਿਤੈਃ ੨੫.
ਦੇਵੀ ਸਮੇਤ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਲਾ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਅਥ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਮਹਾਦੇਵਮਭਿਵਾਦ੍ਯ ਕृਤਾਂਜਲਿਃ ੨੬.
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਹੇਦਂ ਭਗਵਾਨ੍ਹਰਃ ੨੬.
ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਹਰਾ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਿਆ:
ਯਦ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਤਦ੍ਧਿ ਵਯਂ ਯੁष੍ਮਦ੍ਵਸ਼ੇऽਧੁਨਾ ੨੬.
ਜੇ ਇਹ ਠੀਕ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਰ ਲਵੋ; ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਤੁਹਾਡੇ ਆਗਿਆ ਵਿੱਚ ਹਾਂ।
ਉਦ੍ਵਾਹਾਰ੍ਥਂ ਮਹੇਸ਼ਸ੍ਯ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ਸਮਕਲ੍ਪਯਤ੍ ੨੬.
ਉਸ ਨੇ ਮਾਹੇਸ਼ ਦੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਤੁਰੰਤ ਕਰ ਲਈ।
ਪੁਰੇਤਸ੍ਮਿਨ੍ਮਹਾਦੇਵਃ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਵ੍ਯਤਿष੍ਠਤ ੨੬.
ਉਸ ਥਾਂ 'ਤੇ ਮਹਾਦੇਵ ਆਪ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਾਹਿਣੋਦਂਬਿਕਾਯਾਸ਼੍ਚ ਸ੍ਥਿਰਪਤ੍ਰਾਰ੍ਥਮੀਸ਼੍ਵਰਃ ੨੬.
ਈਸ਼ਵਰ ਨੇ ਅੰਬਿਕਾ ਨੂੰ ਢੀਠ ਪੱਤਿਆਂ ਲਈ ਭੇਜਿਆ।
ਸਭਾਰ੍ਯਾਮੀਸ਼੍ਵਰਗੁਣੈਃ ਸ੍ਥਿਰਪਤ੍ਰਾਣਿ ਚਾਦਧੁਃ ੨੬.
ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਈਸ਼ਵਰ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੇ ਢੀਠ ਪੱਤੇ ਚੁੱਕ ਲਏ।
ਨ੍ਯਵੇਦਯਂਸ੍ਰ੍ਯਂਬਕਾਯ ਸ ਚ ਤਾਨਭ੍ਯਨਂਦਤ ੨੬.
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਤ੍ਰਯੰਬਕ ਨੂੰ ਪੱਤੇ ਭੇਟ ਕੀਤੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਮਾਗਤਂ ਚ ਤਤ੍ਸਵ ਵਿਨਾ ਦੈਤ੍ਯੈਰ੍ਦੁਰਾਤ੍ਮਭਿਃ ੨੬.
ਉਹ ਸਭਾ ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ, ਪਰ ਮੰਦ-ਮਨ ਵਾਲੇ ਦੈਤਿਆں ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ।
ਸਬ੍ਰਹ੍ਯਕਂ ਪੁਰਾਰਾਤੇਰ੍ਮਹਿਮਾਨਮਵਰ੍ਧਯਤ੍ ੨੬.
ਪੁਰਾ ਨਸ਼ਕ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਵਧ ਗਈ।
ਪੁਰੇ ਸ੍ਥਿਤਂ ਵਿਵਾਹਸ੍ਯ ਦੇਵ ਕਾਲਃ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ ੨੬.
ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵਿਆਹ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ।
ਬਬਂਧ ਪ੍ਰਣਯੋਦਾਰਵਿਸ੍ਫਾਰਿਤਵਿਲੋਚਨਃ ੨੬.
ਉੱਚੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਨੇ ਬੰਨ੍ਹਿਆ।
ਕਪਾਲਮਾਲਾਂ ਵਿਪੁਲਾਂ ਚਾਮੁਣ੍ਡਾ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨ੍ਯਬਂਧਤ ੨੬.
ਚਾਮੁੰਡਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਵੱਡੀ ਖੋਪੜੀਆਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਬੰਨ੍ਹੀ।
ਯੋ ਦੈਤ੍ਯੇਂਦ੍ਰਕੁਲਂ ਹਤ੍ਵਾ ਮਾਂ ਰਕ੍ਤੈਸ੍ਤਰ੍ਪਯਿष੍ਯਤਿ ੨੬.
ਜੋ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਮਾਰ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਖੂਨ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰੇਗਾ—
ਬਬਂਧ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯਚ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਪ੍ਰਮੋਦਤਃ ੨੬.
ਉਹ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਲਈ ਮਾਲਾ ਬੰਨ੍ਹੀ।
ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਭੂषਣਸ੍ਥਾਨੇ ਸ੍ਵਯਂ ਤੇ ਚਕ੍ਰੁਰੀਸ਼੍ਵਰੇ ੨੬.
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਹੀ ਈਸ਼ਵਰ ਲਈ ਗਹਿਣੇ ਬਣਾਇਆ।
ਵृषਂ ਵਿਭੂषਯਾਮਾਸੁਰ੍ਨਾਨਾਰਤ੍ਨੋਪਪਤ੍ਤਿਭਿਃ ੨੬.
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਬਲਦ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ।
ਵਿਨਾ ਭਸ੍ਮ ਸਮਾਧਾਯ ਕਪਾਲੇ ਰਜਤਪ੍ਰਭਮ੍ ੨੬.
ਭਸਮ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਚਾਂਦੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਖੋਪੜਾ ਰੱਖਿਆ।
ਵਹ੍ਨਿਸ੍ਤੇਜੋਮਯਂ ਦਿਵ੍ਯਮਜਿਨਂ ਪ੍ਰਦਦੌ ਸ੍ਥਿਤਃ ੨੬.
ਅੱਗ, ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਦਿਵਯ ਸੀ, ਉਥੇ ਖੜੀ ਹੋ ਕੇ ਅਸਮਾਨੀ ਚਮੜਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤੋ ਹਿਮਾਦ੍ਰੇਃ ਪੁਰੁषਾ ਵੀਰਕਂ ਪ੍ਰੋਚਿਰੇ ਵਚਃ ੨੬.
ਫਿਰ ਹਿਮਾਚਲ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵੀਰਕਾ ਨੂੰ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ।
ਤਤੋ ਦੇਵਂ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯਾਹ ਵੀਰਕਃ ਕਰਸਂਪੁਟੀ ੨੬.
ਫਿਰ, ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਵੀਰਕਾ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਬੋਲਿਆ।