ਸਿਤਾਤਪਤ੍ਰਰਤ੍ਨਾਂਸ਼ੁਮਿਸ਼੍ਰਿਤਂ ਚਾਵਹਤ੍ਤਦਾ ੨੫.
ਉਹ ਰਥ ਚਿੱਟੇ ਛਤਰੀਆਂ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋ ਕੇ ਲਿਆਇਆ ਗਿਆ।
ਚਾਮਰਾਸਕ੍ਤਹਸ੍ਤਾਭਿਰ੍ਦਿਵ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਸ਼੍ਚ ਸਂਵृਤਾ ੨੫.
ਉਹ ਰਥ ਦਿਵਯ ਸਤ੍ਰੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਚਾਮਰ ਸਨ,
ਏਵਂ ਤਸ੍ਯਾਂ ਸ੍ਥਿਤਾਯਾਂ ਤੁ ਸ੍ਥਿਤੇ ਲੋਕਤ੍ਰਯੇ ਤਦਾ ੨੫.
ਜਦ ਉਹ ਉੱਥੇ ਖੜੀ ਰਹੀ, ਤਦ ਤਿੰਨੇ ਲੋਕ ਵੀ ਥੰਮ ਗਏ।
ਉਤ੍ਸਂਗਤਲਸਂਗੁਪ੍ਤੋ ਬਭੂਵ ਭਗਵਾਨ੍ਭਵਃ ੨੫.
ਭਗਵਾਨ ਭਵਾਂ ਉਸਦੇ ਗਲੇ ਲੱਗ ਕੇ ਲੁਕ ਗਿਆ।
ਅਥ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼ਿਸ਼ੁਂ ਦੇਵਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਉਤ੍ਸਂਗਵਰ੍ਤਿਨਃ ੨੫.
ਫਿਰ, ਜਦ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸਦੇ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਬੱਚਾ ਵੇਖਿਆ,
ਵਜ੍ਰਮਾਹਾਰਯਤ੍ਤਸ੍ਯ ਬਾਹੁਮੁਦ੍ਯਮ੍ਯ ਵृਤ੍ਰਹਾ ੨੫.
ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਦੇ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਆਪਣਾ ਬਾਂਹ ਚੁੱਕ ਕੇ ਵਜਰ ਚਲਾਇਆ।
ਸ੍ਤਂਭਿਤਃ ਸ਼ਿਸ਼ੁਰੂਪੇਣ ਦੇਵਦੇਵੇਨ ਲੀਲਯਾ ੨੫.
ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਬੱਚੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਲ ਕਰ ਲਿਆ।
ਵਹ੍ਨਿਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਤਦਾ ਕ੍ਸ਼ੇਪ੍ਤੁਂ ਨ ਸ਼ਸ਼ਾਕ ਤਥੋਤ੍ਥਿਤਃ ੨੫.
ਫਿਰ ਅੱਗ, ਉਠ ਕੇ ਵੀ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਵਰਤਣ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥ ਰਹੀ।
ਪਾਸ਼ਂ ਚ ਵਰੁਣੋ ਰਾਜਾ ਧ੍ਵਜਯष੍ਟਿਂ ਸਮੀਰਣਃ ੨੫.
ਵਰੁਣ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਫੰਨਾ, ਤੇ ਵਾਯੂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਝੰਡਾ-ਡੰਡਾ ਉਠਾਇਆ।
ਨਾਨਾਯੁਧਾਨਿ ਚਾਦਿਤ੍ਯਾ ਮੁਸਲਂ ਵਸਵਸ੍ਤਥਾ ੨੫.
ਆਦਿਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰ, ਤੇ ਵਸੂਆਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮੋਟਾ ਉਠਾਇਆ।
ਸ੍ਤਂਭਿਤਾ ਦੇਵਦੇਵੇਨ ਤਥਾਨ੍ਯੇ ਭੁਵਨੇषੁ ਯੇ ੨੫.
ਇਹ ਸਭ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵੱਲੋਂ ਰੋਕੇ ਗਏ, ਹੋਰ ਜਗਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਜਿਵੇਂ ਹੋਇਆ।
ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਦਸ਼ਨਾਃ ਪੇਤੁਰ੍ਦृष੍ਟਮਾਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ਂਭੁਨਾ ੨੫.
ਉਸ ਦੇ ਦੰਦ ਵੀ ਢਿੱਲੇ ਹੋ ਗਏ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਦੇਖਿਆ।
ਬਲਂ ਤੇਜਸ਼੍ਚ ਯੋਗਾਂਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਜਗृਹੇ ਪ੍ਰਭੁਃ ੨੫.
ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਸਭ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਚਮਕ ਤੇ ਯੋਗ-ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲੀਆਂ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਧ੍ਯਾਨਮੁਪਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਬੁਬੋਧ ਹਰਚੇष੍ਟਿਤਮ੍ ੨੫.
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ ਹਰਾ ਦੇ ਕਰਤਬ ਨੂੰ ਸਮਝ ਲਿਆ।
ਪੌਰਾਣੈਃ ਸਾਮਸਂਗੀਤੈਰ੍ਵੇਦਿਕੈਰ੍ਗੁਹ੍ਯਨਾਮਭਿਃ ੨੫.
ਪੁਰਾਣੇ ਸਾਮ ਗੀਤਾਂ, ਵੇਦਿਕ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਤੇ ਗੁਪਤ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ—
ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਤਵ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾਦਿਰ੍ਜਗਦੇਤਤ੍ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ ੨੫.
ਤੇਰੇ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਬੁੱਧੀ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਚਲਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਦੇਵਮਿਹਾਯਾਤਂ ਸਰ੍ਵਦੇਵਨਮਸ੍ਕृਤਮ੍ ੨੫.
ਮਹਾਂਦੇਵ ਇੱਥੇ ਆਏ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਤਃ ਸਂਭ੍ਰਮ ਸਂਪਨ੍ਨਾਸ੍ਤੁष੍ਟੁਵੁਃ ਪ੍ਰਣਤਾਃ ਸੁਰਾਃ ੨੫.
ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ ਡਰ-ਭਰੇ ਹੋ ਕੇ, ਨਮਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਦੁਰਾਚਾਰਾਨ੍ਭਵਾਨਸ੍ਮਾਨਾਤ੍ਮਦ੍ਰੋਹਪਰਾਯਣਾਨ੍ ੨੫.
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਅਸੀਂ ਮੰਦੇ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਲਈ।
ਭਾਰ੍ਯਾਮੁਮਾਂ ਮਹਾਦੇਵੀਂ ਤਥਾਪ੍ਯਤ੍ਰ ਸਮਾਗਤਾਃ ੨੫.
ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਉਮਾ, ਮਹਾਂਦੇਵੀ, ਵੀ ਇੱਥੇ ਆ ਗਈ ਹੈ।
ਯੇषਾਮੇਵਂਵਿਧਾਬੁਦ੍ਧਿਰਸ੍ਮਾਭਿਃ ਕਿਂ ਕृਤਂ ਤ੍ਵਿਦਮ੍ ੨੫.
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਇੰਝ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਕੀ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ?
ਤ੍ਵਯੈਵ ਪਤਿਨਾ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰੇਰਿਤਾਃ ਕੁਰ੍ਮਹੇ ਵਿਭੋ ੨੫.
ਸਿਰਫ ਤੂੰ ਹੀ, ਸਾਡੇ ਮਾਲਕ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਨੂੰ ਕਰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਭ੍ਰਾਮਯਸ੍ਯਖਿਲਂ ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਯਨ੍ਤ੍ਰਾਰੂਢਂ ਸ੍ਵਮਾਯਯਾ ੨੫.
ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਦੇ ਜੰਤ੍ਰ 'ਤੇ ਸਾਰਾ ਵਿਸ਼ਵ ਘੁੰਮਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮੈ ਪਸ਼ੁਨਾਂ ਪਤਯੇ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸੀਦ ਨਃ ੨੫.
ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰ।
ਯਥਾਪੂਰ੍ਵਂ ਚਕਾਰੈਤਾਨ੍ਸਂਸ੍ਤਵਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪ੍ਰਭੁਃ ੨੫.
ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਭਰੀ ਸਤੁਤੀ ਸੁਣ ਕੇ ਉਹੀ ਕੰਮ ਕੀਤੇ।
ਕੋਯਮਂਗ ਮਹਾਦੇਵੋ ਨ ਮਨ੍ਯਾਮੋ ਵਯਂ ਚ ਤਮ੍ ੨੫.
ਮਿੱਤਰ, ਇਹ ਮਹਾਂਦੇਵ ਕੌਣ ਹੈ? ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਵੱਖਰੀ ਮਹੱਤਤਾ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ।
ਹੁਂਕਾਰੇਣੈਵ ਤੇ ਦੈਤ੍ਯਾਃ ਸ੍ਵਮੇਵ ਨਗਰਂ ਗਤਾਃ ੨੫.
ਉਸ ਨੇ 'ਹੁੰ' ਆਖ ਕੇ, ਦੈਤੀਆਂ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਪਸ ਭੇਜ ਦਿੱਤੇ।
ਮਹਾਦੇਵਪ੍ਰਭਾਵੇਨ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਘੋਰਕਰ੍ਮਣਾਮ੍ ੨੫.
ਮਹਾਂਦੇਵ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਦੈਤੀਆਂ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਕੰਮ ਦਬ ਗਏ।
ਕਥਮੀਸ਼੍ਵਰਵਾਕ੍ਯਾਰ੍ਥਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦਨ੍ਯਤ੍ਰ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ੨੫.
ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਦਾ ਅਰਥ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਲਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਈਸ਼੍ਵਰਂ ਭੁਵਨਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਯੇ ਭਜਂਤੇ ਨ ਤ੍ਰ੍ਯਂਬਕਮ੍ ੨੫.
ਜੋ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਪਰ ਤ੍ਰਯੰਬਕ ਦੀ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਭਟਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।