ਵਿਰੁਦ੍ਧਵਾਦਿਨਂ ਚੈਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ ੨੫.
ਜੋ ਵਾਦ ਵਿਚ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਹੈ ਤੇ ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ—
ਮਾ ਮਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਭਾषਿष੍ਠਾ ਵਿਰੁਦ੍ਧਮਿਤਿ ਸ਼ਂਕਰੇ ੨੫.
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਵਿਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾ ਬੋਲੋ।
ਨ ਸਮ੍ਯਗਭਿਜਾਨਾਸਿ ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਚੇष੍ਟਿਤਮ੍ ੨੫.
ਤੂੰ ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਕਰਤੱਬਾਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ।
ਸ ਆਦਿਃ ਸਰ੍ਵਜਗਤਾਂ ਕੋਸ੍ਯ ਵੇਦਾਨ੍ਵਯਂ ਤਤਃ ੨੫.
ਉਹ ਸਾਰੇ ਜਗਤਾਂ ਦਾ ਆਰੰਭ ਹੈ; ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਉਸ ਤੋਂ ਆਈ ਹੈ।
ਗੁਣਤ੍ਰਯਮਯਂ ਸ਼ੂਲਂ ਸ਼ੂਲੀ ਯਸ੍ਮਾਦ੍ਬਿਭਾਰ੍ਤੇ ਸਃ ੨੫.
ਉਹ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨਂ ਚਾਪਿ ਸਂਸਾਰਸ੍ਤਦ੍ਵਾਸੀ ਕृਪਯਾਰ੍ਥਿਨਾਮ੍ ੨੫.
ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਉਥੇ ਦਇਆ ਦੀ ਆਸ ਰੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਵਸਦਾ ਹੈ।
ਵृषੋ ਧਰ੍ਮ ਇਤਿ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਸ੍ਤਮਾਰੂਢਸ੍ਤਤੋ ਵृषੀ ੨੫.
ਬੈਲ ਨੂੰ ਧਰਮ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਸ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਉਹ ਵ੍ਰਸ਼ੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਨਾਵਿਧਾਃ ਕਰ੍ਮਯੋਗਾ ਜਟਾਰੂਪਾ ਬਿਭਰ੍ਤਿ ਸਃ ੨੫.
ਉਹ ਜਟਾਂ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਕਰਮ-ਯੋਗਾਂ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਭਸ੍ਮੀਕਰੋਤਿ ਤਦ੍ਦੇਵਸ੍ਤ੍ਰਿਪੁਰਧ੍ਨਸ੍ਤਤਃ ਸ੍ਮृਤਃ ੨੫.
ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਸਭ ਕੁਝ ਭਸਮ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪੁਰ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਥਂਕਾਰਂ ਹਿ ਤੇ ਨਾਮ ਭਜਂਤੇ ਨੈਵ ਤਂ ਹਰਮ੍ ੨੫.
ਕਿਵੇਂ ਲੋਕ ਉਸ ਹਰਾ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ?
ਵਿਮृਸ਼੍ਯ ਕੁਰ੍ਵਤੇ ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਮृਸ਼੍ਯੈਤਨ੍ਮਯਾ ਕृਤਮ੍ ੨੫.
ਸਾਰੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ ਹੀ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਵੀ ਮੈਂ ਸੋਚ ਕੇ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਬ੍ਰੁਵਂਤ੍ਯਾਂ ਤਸ੍ਯਾਂ ਤੁ ਕਿਂਚਿਤ੍ਪ੍ਰਸ੍ਫੁਰਿਤਾਧਰਮ੍ ੨੫.
ਜਦ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਹੇਠਲਾ ਹੋਠ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਕੰਪਿਆ।
ਵਾਰ੍ਯਤਾਮਿਤਿ ਵਿਪ੍ਰੋऽਯਂ ਮਹਦ੍ਦੂषਣਬਾषਕਃ ੨੫.
ਇਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਰੋਕੋ; ਇਹ ਵੱਡੀ ਬਦਨਾਮੀ ਵਾਲੀ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਅਥ ਵਾ ਕਿਂ ਚ ਨਃ ਕਾਰ੍ਯਂ ਵਾਦੇਨ ਸਹ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ੨੫.
ਅਥਵਾ, ਸਾਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਵਾਦ ਕਰਨ ਦੀ ਕੀ ਲੋੜ ਹੈ?
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵੋਤ੍ਥਾਯ ਗਚ੍ਛਂਤ੍ਯਾਂ ਪਿਧਾਯ ਸ਼੍ਰਵਣਾਵੁਭੌ ੨੫.
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਜਦ ਉਹ ਉਠ ਕੇ ਚੱਲੀ, ਉਸ ਨੇ ਦੋਵੇਂ ਕੰਨ ਢੱਕ ਲਏ।
ਤਤੋ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤਂ ਦੇਵਂ ਸਂਭ੍ਰਾਂਤਾ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੀ ੨੫.
ਫਿਰ, ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰੀ ਘਬਰਾਈ ਹੋਈ ਹੋ ਗਈ।
ਪ੍ਰਾਹ ਤਾਂ ਚ ਮਹਾਦੇਵੋ ਦਾਸੋऽਸ੍ਮਿ ਤਵ ਸ਼ੋਭਨੇ ੨੫.
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਸੁੰਦਰੋ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਦਾਸ ਹਾਂ।"
ਮਨਸਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਭੁਃ ਸ਼ਂਭੋ ਦਤ੍ਤਂ ਤਚ੍ਚ ਮਯਾ ਤਵ ੨੫.
ਸ਼ੰਭੂ, ਤੂੰ ਮਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ; ਜੋ ਮੈਂ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਤੇਰਾ ਹੀ ਹੈ।
ਪਿਤ੍ਰਾ ਹਿ ਤੇ ਪਰਿਜ੍ਞਾਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤ੍ਵਾਂ ਰੂਪਸ਼ਾਲਿਨੀਮ੍ ੨੫.
ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਤੇਨੂੰ ਤੇਰੀ ਚਮਕਦਾਰ ਸੂਰਤ ਵੇਖ ਕੇ ਪਛਾਣ ਲਿਆ ਸੀ।
ਤਤ੍ਤਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਮੇਵਾਸ੍ਤੁ ਵਚਨਂ ਤ੍ਵਂ ਹਿਮਾਚਲਮ੍ ੨੫.
ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਬਚਨ ਪੂਰੇ ਹੋਣ, ਹੇ ਹਿਮਾਚਲ, ਤੂੰ ਉਹੀ ਕਰ ਜੋ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਮਹਾਦੇਵਃ ਸ਼ੁਚਿਃ ਸ਼ੁਚਿषਦੋ ਵਿਭੁਃ ੨੫.
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਮਹਾਨ ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੇਵੀਂ ਤਦਾ ਹृष੍ਟੋ ਮੇਨਯਾ ਸਹਿਤੋऽਚਲਃ॥ ੨੫.
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਹਿਮਾਚਲ ਮੈਨਾ ਦੇ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਆਲਿਂਗ੍ਯਾਘ੍ਰਾਯ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਸਰ੍ਵਂ ਸਾ ਚ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍ ੨੫.
ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਸੁੰਘਿਆ, ਸਭ ਕੁਝ ਪੁੱਛਿਆ ਤੇ ਉਸਨੇ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਸ੍ਵਯਂਵਰਂ ਪ੍ਰਮੁਦਿਤਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇष੍ਵਘੋषਯਤ੍ ੨੫.
ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਸਵੈਯੰਵਰ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਯਕ੍ਸ਼ਾਃ ਸਿਦ੍ਧਾਸ੍ਤਥਾ ਸਾਧ੍ਯਾ ਦੈਤ੍ਯਾਃ ਕਿਂਪੁਰੁषਾ ਨਗਾਃ ੨੫.
ਯਕਸ਼, ਸਿੱਧ, ਸਾਧ, ਦੈਤ, ਕਿੰਨਰ ਤੇ ਨਾਗ—all
ਤ੍ਰਯਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤ੍ਰਯਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਚ੍ਛਤਾਨਿ ਚ ੨੫.
ਤਿੰਤੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਤੇ ਤਿੰਤੀਹ ਸੌ ਵੀ,
ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਗਿਰੀਨ੍ਦ੍ਰਪੁਤ੍ਰ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਸ੍ਵਯਂਵਰਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ ੨੫.
ਇਹ ਸਭ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ ਦੇ ਅਦੁੱਤੀਯ ਸਵੈਯੰਵਰ ਤੇ ਗਏ।
ਤਾਤਾਸ੍ਮਾਕਂ ਚ ਸਾ ਦੇਵੀ ਮੇਰੋ ਗਚ੍ਛ ਨਮਾਮਿ ਤਾਮ੍ ੨੫.
ਪਿਤਾ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਸਾਡੀ ਹੈ; ਤੂੰ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਜਾ, ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਵਿਮਾਨਂ ਸਰ੍ਵਤੋਭਦ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨੈਰਲਂਕृਤਮ੍ ੨੫.
ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਮੰਗਲਮਈ ਤੇ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਇਕ ਰਥ ਸੀ,
ਗਂਧਰ੍ਵਸਂਘੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਃ ਕਿਂਨਰੈਸ਼੍ਚ ਸੁਸ਼ੋਭਨੈਃ ੨੫.
ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਅਤੇ ਸੋਹਣੇ ਕਿੰਨਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ,