ਇਦਂ ਚਾਨ੍ਯਤ੍ਤ੍ਵ ਸ਼ੁਭੇ ਸ਼ਿਰਸੋ ਰੋਗਦਂ ਮਮ ੨੫.
'ਤੇ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਇਕ ਹੋਰ ਗੱਲ ਵੀ ਹੈ: ਮੇਰੇ ਸਿਰ ਵਿਚ ਰੋਗ ਹੈ।'
ਵਾਮਃ ਕਾਮੋ ਮਨੁष੍ਯੇषੁ ਸਤ੍ਯਮੇਤਦ੍ਵਚੋ ਯਤਃ ੨੫.
'ਇਨਸਾਨਾਂ ਵਿਚ ਚਾਹ ਬੜੀ ਚੰਚਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਗੱਲ ਸੱਚ ਹੈ।'
ਅਵਿਜ੍ਞਾਤਾਨ੍ਵਯੋ ਨਗ੍ਨਃ ਸ਼ੂਲੀ ਭੂਤਗਣਾਧਿਪਃ ੨੫.
'ਉਸਦਾ ਵੰਸ਼ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ, ਉਹ ਨੰਗਾ ਹੈ, ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।'
ਗਜਾਜਿਨੋ ਦ੍ਵਿਜਿਹ੍ਵਾਦ੍ਯਲਂਕृਤਾਂਗੋ ਜਟਾਧਰਃ ੨੫.
'ਉਹ ਹਾਥੀ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ, ਸੱਪਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਜਟਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ।'
ਗੁਣਾ ਯੇ ਕੁਲਸ਼ੀਲਾਦ੍ਯ ਵਰਾਣਾਮੁਦਿਤਾ ਬੁਧੈਃ ੨੫.
'ਉੱਚੇ ਘਰਾਣਿਆਂ ਦੀਆਂ ਖੂਬੀਆਂ, ਚੰਗਾ ਸੁਭਾਉ ਆਦਿਕ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੈਦਵਾਨ ਸਦਾ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ—'
ਸ਼ੋਚਨੀਯਤਮਾ ਪੂਰ੍ਵਮਾਸੀਤ੍ਪਾਰ੍ਵਤਿ ਕੌਮੁਦੀ ੨੫.
'ਪਹਿਲਾਂ, ਹੇ ਪਾਰਵਤੀ, ਤੂੰ ਚੰਦਨੀ ਵਾਂਗ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤਰਸ ਜੋਗ ਸੀ।'
ਤਪੋਧਨਾਃ ਸਰ੍ਵਸਮਾ ਵਯਂ ਯਦ੍ਯਪਿ ਪਾਰ੍ਵਤਿ ੨੫.
'ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਤਪਸੀ ਹਾਂ ਤੇ ਉਮਰ ਵਿਚ ਵੀ ਬਰਾਬਰ ਹਾਂ, ਹੇ ਪਾਰਵਤੀ—'
ਵृषਭਾਰੋਹਣਂ ਵਾਸਃ ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨੇ ਪਾਣਿਸਂਗ੍ਰਹਃ ੨੫.
'ਉਸ ਦੀ ਸਵਾਰੀ ਬਲਦ ਹੈ, ਉਹ ਸਮਸ਼ਾਨ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਥੇ ਹੀ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਵਿਆਹ ਕਰਦਾ ਹੈ।'
ਜਨਹਾਸ੍ਯਕਰਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤ੍ਵਯਾਰਬ੍ਧਮਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍ ੨੫.
'ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਹੁਣ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈਂ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਹਾਸੇ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਬਣ ਗਈ ਹੈ।'
ਨਿਵਰ੍ਤਯ ਮਨਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਵਿਰੋਧਿਨਃ ੨੫.
'ਇਸ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਇਸ ਰਾਹ ਤੋਂ ਹਟਾ ਲੈ, ਜੋ ਸਭ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੈ।'
ਵਿਰੁਦ੍ਧਵਾਦਿਨਂ ਚੈਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍ ੨੫.
ਜੋ ਵਾਦ ਵਿਚ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਹੈ ਤੇ ਜੋ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ—
ਮਾ ਮਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਭਾषਿष੍ਠਾ ਵਿਰੁਦ੍ਧਮਿਤਿ ਸ਼ਂਕਰੇ ੨੫.
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਵਿਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾ ਬੋਲੋ।
ਨ ਸਮ੍ਯਗਭਿਜਾਨਾਸਿ ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਚੇष੍ਟਿਤਮ੍ ੨੫.
ਤੂੰ ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਕਰਤੱਬਾਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ।
ਸ ਆਦਿਃ ਸਰ੍ਵਜਗਤਾਂ ਕੋਸ੍ਯ ਵੇਦਾਨ੍ਵਯਂ ਤਤਃ ੨੫.
ਉਹ ਸਾਰੇ ਜਗਤਾਂ ਦਾ ਆਰੰਭ ਹੈ; ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਉਸ ਤੋਂ ਆਈ ਹੈ।
ਗੁਣਤ੍ਰਯਮਯਂ ਸ਼ੂਲਂ ਸ਼ੂਲੀ ਯਸ੍ਮਾਦ੍ਬਿਭਾਰ੍ਤੇ ਸਃ ੨੫.
ਉਹ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਮਸ਼ਾਨਂ ਚਾਪਿ ਸਂਸਾਰਸ੍ਤਦ੍ਵਾਸੀ ਕृਪਯਾਰ੍ਥਿਨਾਮ੍ ੨੫.
ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਹੀ ਸੰਸਾਰ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਉਥੇ ਦਇਆ ਦੀ ਆਸ ਰੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਵਸਦਾ ਹੈ।
ਵृषੋ ਧਰ੍ਮ ਇਤਿ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਸ੍ਤਮਾਰੂਢਸ੍ਤਤੋ ਵृषੀ ੨੫.
ਬੈਲ ਨੂੰ ਧਰਮ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਸ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਉਹ ਵ੍ਰਸ਼ੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਨਾਵਿਧਾਃ ਕਰ੍ਮਯੋਗਾ ਜਟਾਰੂਪਾ ਬਿਭਰ੍ਤਿ ਸਃ ੨੫.
ਉਹ ਜਟਾਂ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਕਰਮ-ਯੋਗਾਂ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਭਸ੍ਮੀਕਰੋਤਿ ਤਦ੍ਦੇਵਸ੍ਤ੍ਰਿਪੁਰਧ੍ਨਸ੍ਤਤਃ ਸ੍ਮृਤਃ ੨੫.
ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਸਭ ਕੁਝ ਭਸਮ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪੁਰ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਥਂਕਾਰਂ ਹਿ ਤੇ ਨਾਮ ਭਜਂਤੇ ਨੈਵ ਤਂ ਹਰਮ੍ ੨੫.
ਕਿਵੇਂ ਲੋਕ ਉਸ ਹਰਾ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ?
ਵਿਮृਸ਼੍ਯ ਕੁਰ੍ਵਤੇ ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਮृਸ਼੍ਯੈਤਨ੍ਮਯਾ ਕृਤਮ੍ ੨੫.
ਸਾਰੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ ਹੀ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਵੀ ਮੈਂ ਸੋਚ ਕੇ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਬ੍ਰੁਵਂਤ੍ਯਾਂ ਤਸ੍ਯਾਂ ਤੁ ਕਿਂਚਿਤ੍ਪ੍ਰਸ੍ਫੁਰਿਤਾਧਰਮ੍ ੨੫.
ਜਦ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਹੇਠਲਾ ਹੋਠ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਕੰਪਿਆ।
ਵਾਰ੍ਯਤਾਮਿਤਿ ਵਿਪ੍ਰੋऽਯਂ ਮਹਦ੍ਦੂषਣਬਾषਕਃ ੨੫.
ਇਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਰੋਕੋ; ਇਹ ਵੱਡੀ ਬਦਨਾਮੀ ਵਾਲੀ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਅਥ ਵਾ ਕਿਂ ਚ ਨਃ ਕਾਰ੍ਯਂ ਵਾਦੇਨ ਸਹ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ੨੫.
ਅਥਵਾ, ਸਾਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਵਾਦ ਕਰਨ ਦੀ ਕੀ ਲੋੜ ਹੈ?
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵੋਤ੍ਥਾਯ ਗਚ੍ਛਂਤ੍ਯਾਂ ਪਿਧਾਯ ਸ਼੍ਰਵਣਾਵੁਭੌ ੨੫.
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਜਦ ਉਹ ਉਠ ਕੇ ਚੱਲੀ, ਉਸ ਨੇ ਦੋਵੇਂ ਕੰਨ ਢੱਕ ਲਏ।
ਤਤੋ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤਂ ਦੇਵਂ ਸਂਭ੍ਰਾਂਤਾ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੀ ੨੫.
ਫਿਰ, ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰੀ ਘਬਰਾਈ ਹੋਈ ਹੋ ਗਈ।
ਪ੍ਰਾਹ ਤਾਂ ਚ ਮਹਾਦੇਵੋ ਦਾਸੋऽਸ੍ਮਿ ਤਵ ਸ਼ੋਭਨੇ ੨੫.
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਸੁੰਦਰੋ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਦਾਸ ਹਾਂ।"
ਮਨਸਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਭੁਃ ਸ਼ਂਭੋ ਦਤ੍ਤਂ ਤਚ੍ਚ ਮਯਾ ਤਵ ੨੫.
ਸ਼ੰਭੂ, ਤੂੰ ਮਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ; ਜੋ ਮੈਂ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਤੇਰਾ ਹੀ ਹੈ।
ਪਿਤ੍ਰਾ ਹਿ ਤੇ ਪਰਿਜ੍ਞਾਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤ੍ਵਾਂ ਰੂਪਸ਼ਾਲਿਨੀਮ੍ ੨੫.
ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਤੇਨੂੰ ਤੇਰੀ ਚਮਕਦਾਰ ਸੂਰਤ ਵੇਖ ਕੇ ਪਛਾਣ ਲਿਆ ਸੀ।
ਤਤ੍ਤਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਮੇਵਾਸ੍ਤੁ ਵਚਨਂ ਤ੍ਵਂ ਹਿਮਾਚਲਮ੍ ੨੫.
ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਬਚਨ ਪੂਰੇ ਹੋਣ, ਹੇ ਹਿਮਾਚਲ, ਤੂੰ ਉਹੀ ਕਰ ਜੋ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ।