ਸ਼ਰਣ੍ਯਃ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤਾ ਸ਼ਂਕਰਃ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ॥ ੨੩.
ਉਹ ਸਰਣ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੰਕਰ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਯਤ੍ਪਦਮਾਮਨਂਤਿ ਵੇਦੈਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵੈਰਪਿ ਯੋ ਨ ਲਭ੍ਯਃ ੨੩.
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਵੇਦ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦੇ।
ਸ ਚਾਮਂਗਲ੍ਯਸ਼ੀਲੋऽਪਿ ਮਂਗਲਾਂ ਯਤਨੋ ਹਰਃ ੨੩.
ਹਰ, ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਦੀ ਕੁਝ ਅਸ਼ੁਭ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਚੰਗੀ ਵਸਤੂ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ ਚ ਦੇਵੋऽਚਲਃ ਸ੍ਥਾਣੁਰ੍ਮਹਾਦੇਵੋऽਜਰੋ ਹਰਃ ੨੩.
ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਅਡੋਲ, ਅਟੱਲ, ਮਹਾਂਦੇਵ, ਬੁਢਾ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹਰ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਭਾਰ੍ਯਃ ਸ ਪ੍ਰਮੋਦਪ੍ਲੁਤਮਾਨਸਃ ੨੪.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਮਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਪੁਨਃ ਕਿਂਚਿਤ੍ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪੁਤ੍ਰ੍ਯਾ ਮੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਃ ਕਰਃ ੨੪.
ਮੈਂ ਫਿਰ ਕੁਝ ਹੋਰ ਆਖਾਂਗਾ: ਮੇਰਾ ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਆਪਣੀ ਧੀ ਲਈ ਵਚਨਬੱਧ ਹੈ।
ਇਤਿ ਪृष੍ਟੋऽਸ੍ਮਿ ਸ਼ੈਲੇਨ ਪ੍ਰਾਵੋਚਂ ਕਾਰਣਂ ਤਦਾ ੨੪.
ਪਹਾੜ ਵਲੋਂ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਵੇਲੇ ਕਾਰਨ ਦੱਸਿਆ।
ਅਭਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਦਾਤਾऽਸਾਵੁਤ੍ਤਾਨਸ੍ਤੁ ਕਰਸ੍ਤਤਃ ੨੪.
ਉਹ ਨਿਡਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਵਧਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਜਨਨੀ ਸਰ੍ਵਲੋਕਸ੍ਯ ਭਾਵਿਨੀ ਭੂਤਭਾਵਿਨੀ ੨੪.
ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜੋ ਹੋਇਆ ਤੇ ਹੋਵੇਗਾ, ਉਸ ਤੋਂ ਆਇਆ ਹੈ।
ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਧੇਯਂ ਵਿਧਿਵਤ੍ਤਥਾ ਸ਼ੈਲੇਨ੍ਦ੍ਰਸਤ੍ਤਮ ੨੪.
ਹੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਰਸਮਾਂ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯ ਤਮਾਪृਚ੍ਛ੍ਯ ਪ੍ਰਾਵੋਚਂ ਵਾਸਵਾਯ ਤਤ੍ ੨੪.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਵਾਸਵ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਕਿਂ ਤੁ ਪਂਚਸ਼ਰਃ ਪ੍ਰੇਰ੍ਯਃ ਕਾਰ੍ਯਸ਼ੇषੇऽਤ੍ਰ ਵਾਸਵ ੨੪.
ਪਰ, ਹੇ ਵਾਸਵ, ਪੰਜ ਤੀਰਾਂ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ ਇੱਥੇ ਬਾਕੀ ਕੰਮ ਲਈ ਵਰਤਣਾ ਪਵੇਗਾ।
ਕਲਿਪ੍ਰਿਯਤ੍ਵਾਤ੍ਤਸ੍ਯੈਨਮਰ੍ਥਂ ਕਥਯਿਤੁਂ ਸ੍ਫੁਟਮ੍ ੨੪.
ਕਲਿਜੁਗ ਵਿਚ ਇਸ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਖੁਲ੍ਹ ਕੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ।
ਭਵਸ੍ਯਾਰਾਧਨਾਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਸਸਖੀਮਾਦਿਸ਼ਤ੍ਤਦਾ ੨੪.
ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਨੂੰ ਭਵਾਨੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਲਈ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ।
ਪੁष੍ਪਤੋਯਫਲਾਦ੍ਯਾਨਿ ਨਿਯੁਕ੍ਤਾ ਪਾਰ੍ਵਤੀ ਵ੍ਯਧਾਤ੍ ੨੪.
ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਫੁੱਲ, ਪਾਣੀ, ਫਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ।
ਸ ਚ ਤਤ੍ਸ੍ਮਰਣਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਵਸਂਤਰਤਿਸਂਯੁਤਃ ੨੪.
ਉਹ, ਉਸ ਦੀ ਯਾਦ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਵਸੰਤ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਤਮਾਹ ਚ ਵਚੋ ਧੀਮਾਨ੍ਸ੍ਮਰਨ੍ਨਿਵ ਚ ਤਂ ਸ੍ਪृਸ਼ਨ੍ ੨੪.
ਧੀਰਜਵਾਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਛੂਹਦਾ ਹੋਇਆ, ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਚਿਤ੍ਤੇ ਵਸਸਿ ਤੇਨ ਤ੍ਵਂ ਵੇਤ੍ਸਿ ਭੂਤਮਨੋਗਤਮ੍ ੨੪.
ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈਂ, ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਜੋ ਹੋ ਚੁੱਕਾ, ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ।
ਮਮੈਕਂ ਸੁਮਹਤ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਮਨ੍ਮਥ ੨੪.
ਮਨਮਥ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਂਯੋਜਯ ਪੁਨਰ੍ਦੇਵ੍ਯਾ ਹਿਮਾਦ੍ਰਿਗृਹਜਾਤਯਾ ੨੪.
ਹਿਮਾਚਲ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਜਨਮੀ ਹੋਈ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਮੁੜ ਮਿਲਾ ਦੇ।
ਅਲੀਕਮੇਤਦ੍ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸ ਹਿ ਦੇਵਸ੍ਯ ਪੋਰਤਿਃ ੨੪.
ਇਹ ਗੱਲ ਝੂਠੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਇਹ ਤਾਂ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੁਰਾਣੀ ਰੀਤ ਹੈ।
ਵੇਦਾਨ੍ਤੇषੁ ਚ ਮਾਂ ਵਿਪ੍ਰਾ ਗਰ੍ਹਸਂਯਤਿ ਪੁਨਃਪੁਨਃ ੨੪.
ਵੇਦਾਂਤ ਵਿਚ ਵੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਮੈਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਆਵृਤਂ ਜ੍ਞਾਨਮੇਤੇਨ ਜ੍ਞਾਨਿਨਾਂ ਨਿਤ੍ਯਵੈਰਿਣਾ ੨੪.
ਇਹ ਗਿਆਨ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੇ ਸਦਾ ਵੈਰੀ ਦੁਆਰਾ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸ਼ੀਲਸ੍ਯ ਮੇ ਕਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਤੁष੍ਯਤਿ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ ੨੪.
ਮੇਰੇ ਜਿਹੇ ਚਰਿਤਰ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਕਿਉਂ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋਵੇ?
ਮੈਵਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਮਹਾਭਾਗ ਤ੍ਵਾਂ ਵਿਨਾਕਃ ਪੁਮਾਨ੍ਭੁਵਿ ੨੪.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾ ਕਹੋ, ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ; ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਨਹੀਂ।
ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਤ੍ਸਾਧ੍ਯਤੇ ਲੋਕੇ ਮੂਲਂ ਤਸ੍ਯ ਚ ਕਾਮਨਾ ੨੪.
ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਇੱਛਾ ਹੀ ਹੈ।
ਸਤ੍ਯਂ ਚਾਪਿ ਸ਼੍ਰੁਤੇਰ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਤਵ ਰੂਪਂ ਤ੍ਰਿਧਾਗਤਮ੍ ੨੪.
ਧਰਮ-ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸਚ ਹੈ, ਤੇਰਾ ਰੂਪ ਤਿੰਨ ਤਰੀਕੇ ਦਾ ਹੈ।
ਅਮੁਕ੍ਤਿਤਃ ਕਾਮਨਯਾ ਰੂਪਂ ਤਤ੍ਤਾਮਸਂ ਤਵ ੨੪.
ਅਣਕਾਬੂ ਇੱਛਾ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਤੇਰਾ ਰੂਪ ਅੰਧਕਾਰ ਵਾਲਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੇਵਲਂ ਯਾਵਦਰ੍ਥਾਰ੍ਥਂ ਤਦ੍ਰੂਪਂ ਸਾਤ੍ਤ੍ਵਿਕਂ ਤਵ ੨੪.
ਜਿੰਨਾ ਕੰਮ ਲਈ ਲੋੜ ਹੈ, ਉਤਨਾ ਹੀ ਤੇਰਾ ਰੂਪ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਪਰਮਃ ਪੂਜ੍ਯਃ ਕੁਰੁ ਕਾਰ੍ਯਮਿਦਂ ਹਿ ਨਃ ਸ੍ਵਪ੍ਰਾਣੈਰਪਿ ਤ੍ਰਾਯਾਂਤਿ ਪਰਮੇਤਨ੍ਮਹਾਫਲਮ੍॥ ੨੪.
ਤੂੰ ਸਿੱਧਾ ਸਰਵੋਚ ਪੂਜਨਯੋਗ ਹੈਂ; ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।