ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਸਾ ਤਤੋ ਬਾਲਾ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਂਤਪਿ ਹਿਤਾਨਨਾ ੨੩.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀ, ਜਿਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਥੋੜ੍ਹਾ ਢੱਕਿਆ ਸੀ,
ਤਤੋ ਵਿਸ੍ਮਿਤਚਿਤ੍ਤੋਹਮੁਪਚਾਰਵਿਦਾਂਵਰਃ ੨੩.
ਫਿਰ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ, ਤੇ ਮੈਂ ਚੰਗੀ ਰੀਤ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਿਰਮੌਰ ਸੀ।
ਰਤ੍ਨਕ੍ਰੀਡਨਕਂ ਰਮ੍ਯਂ ਸ੍ਤਾਪਿਤਂ ਸੁਚਿਰਂ ਮਯਾ ੨੩.
ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕ ਸੋਹਣਾ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲਾ ਖਿਡੌਣਾ ਰੱਖਿਆ, ਜੋ ਮੈਂ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਸੀ।
ਵਂਦਮਾਨਾ ਚ ਮੇ ਪਾਦੌ ਮਯਾ ਨੀਤਾਂਕ ਮਾਤ੍ਮਨਃ ੨੩.
ਜਦ ਉਹ ਮੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਲਿਆ।
ਨ ਤਤ੍ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਤ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਦਦ੍ਮ੍ਯਾਸ਼ੀਃ ਕਾ ਤਵੋਚਿਤਾ ੨੩.
ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੀ ਅਸੀਸ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਢੁੱਕਵੀਂ ਹੋਵੇ।
ਨੋਦਯਾਮਾਸ ਮਾਂ ਮਂਦਮਾਨਸ਼ੀਃਸ਼ਂਕਿਤਾ ਤਦਾ ੨੩.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਹਿਜਕ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਅਸੀਸ ਮੰਗਣੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀ।
ਤਦਹਂ ਜ੍ਞਾਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਕੀਦृਸ਼ੋऽਸ੍ਯਾਃ ਪਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍ ੨੩.
ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹਦੀ ਪਤੀ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਨ ਜਾਤੋऽਸ੍ਯਾਃ ਪਤਿਰ੍ਭਦ੍ਰੇ ਵਰ੍ਤਤੇ ਚ ਕੁਲਕ੍ਸ਼ਣਃ ੨੩.
ਇਸਦੀ ਪਤੀ ਹਾਲੇ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲਿਆ, ਹੇ ਭਲੇ, ਤੇ ਉਹ ਚੰਗੀ ਕੁਲ ਦੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੇਤਿ ਸਂਭ੍ਰਮਾਵਿष੍ਟੋ ਧ੍ਵਸ੍ਤਵੀਰ੍ਯੋ ਹਿਮਾਚਲਃ ੨੩.
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਹਿਮਾਚਲ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਘਿਰ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸਦੀ ਹਿੰਮਤ ਟੁੱਟ ਗਈ।
ਅਹੋ ਵਿਚਿਤ੍ਰਃ ਸਂ ਸਾਰੋ ਦੁਰ੍ਵੇਦ੍ਯੋ ਮਹਤਾਮਪਿ ੨੩.
ਅਹੋ, ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਕਿੰਨਾ ਅਜੀਬ ਹੈ, ਵੱਡਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਸਮਝਣਾ ਔਖਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਨੇਨ ਮਹਤਾ ਤਾਵਤ੍ਪੁਣ੍ਯੈਰ੍ਬਹੁਵਿਧੈਰਪਿ ੨੩.
ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੰਨ ਕਰਕੇ ਵੀ,
ਅਧ੍ਰੁਵਂ ਤਦ੍ਧ੍ਰਵਤ੍ਵੇ ਚ ਕਥਂਚਿਤ੍ਪਰਿਕਲ੍ਪ੍ਯਤੇ ੨੩.
ਇਹ ਅਣਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਸਦੀ ਪੱਕੀ ਹੋਣ ਦੀ ਗੱਲ ਵੀ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਾਧ੍ਵੀ ਮਹਾਕੁਲੋਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਭਾਰ੍ਯਾਯਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ੨੩.
ਇੱਕ ਸਧਾਰਣ ਤੇ ਵੱਡੀ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਜਨਮੀ ਔਰਤ ਪਤੀ ਦੇ ਵਫਾਦਾਰ ਬਣ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਸਹ ਵੇਦਪੁਰਾਣੋਕ੍ਤਂ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਹਿਤਾਵਹਮ੍ ੨੩.
ਵੇਦ ਤੇ ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਫਾਇਦਾ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਦਪਤ੍ਯਮਪਤ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਸਂਸਾਰੇ ਕਿਲ ਨਾਰਦ ੨੩.
ਇਸਦੇ ਬੱਚੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਹਨ, ਹੇ ਨਾਰਦ।
ਸਰ੍ਵਮੇਤਦਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ ਕੋਪਿ ਯਦਿਵਾ ਨ ਵਾ ੨੩.
ਇਹ ਸਭ ਕੋਈ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ ਵੀ, ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਹੋਵੇ।
ਅਥ ਸਂਸਾਰਿਕੋ ਦੋषਃ ਸ੍ਵਕृਤਂ ਯਤ੍ਰ ਭੁਜ੍ਯਤੇ ੨੩.
ਫਿਰ ਸੰਸਾਰਿਕ ਗਲਤੀ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਕੀਤਾ ਉਹ ਭੋਗਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨੇਤਿ ਕੇਚਿਤ੍ਤਤ੍ਰ ਪੁਨਃ ਕਥਂ ਤੇ ਯਦਿ ਨੋ ਗृਹੀ ੨੩.
ਕੁਝ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਇਹ ਨਹੀਂ।' ਤਾਂ ਫਿਰ, ਜੇ ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੇ, ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਪੁਨਸ਼੍ਚਸृष੍ਟਿਵृਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਨਰਕਤ੍ਰਾਣਨਾਯ ਚ ੨੩.
ਮੁੜ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਧਾਉਣ ਤੇ ਨਰਕ ਤੋਂ ਬਚਾਅ ਲਈ,
ਸਾ ਚ ਜਾਤਿਪ੍ਰਕृਤ੍ਯੈਵ ਕृਪਣਾ ਦੈਨ੍ਯਭਾਗਿਨੀ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੂਕ੍ਤਮਸਂਦਿਗ੍ਧਂ ਵਾਕ੍ਯਮੇਤਨ੍ਮਹਾਤ੍ਫਲਮ੍॥ ੨੩.
ਉਹ ਆਪਣੀ ਜਾਤ ਤੇ ਸੁਭਾਅ ਕਰਕੇ ਹੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਤੇ ਦੁੱਖ ਵਾਲੀ ਬਣਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ ਤੇ ਵੱਡਾ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਦਸ਼ਪੁਤ੍ਰਸਮਾ ਕਨ੍ਯਾ ਦਸ਼ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਪ੍ਰਵਰ੍ਦ੍ਧਯਨ੍ ੨੩.
ਇੱਕ ਧੀ ਦਸ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਦਸ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਨ੍ਯਾ ਪਿਤੁਃ ਸ਼ੋਚ੍ਯਾ ਸਦਾ ਦੁਃਖਵਿਵਰ੍ਧਿਨੀ॥ ੨੩.
ਇਸ ਲਈ ਧੀ ਪਿਤਾ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੁਖ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਯਾਪਿ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪੂਰ੍ਣਸਰ੍ਵਾਰ੍ਥਾ ਪਤਿਪੁਤ੍ਰਧਨਾਨ੍ਵਿਤਾ ੨੩.
ਜੋ ਧੀ ਪਤੀ, ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਧਨ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇ,
ਕੇਨ ਦੋषੇਣ ਮੇ ਪੁਤ੍ਰੀ ਨ ਯੋਗ੍ਯਾ ਆਸ਼ਿषਾਮਤਾ ੨੩.
ਕਿਹੜੀ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ ਮੇਰੀ ਧੀ ਅਸੀਸਾਂ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ?
ਨਿਰ੍ਧਨਸ਼੍ਚ ਮੁਨੇ ਕਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸਰ੍ਵਦਃ ਕੁਤਃ ੨੩.
ਹੇ ਮੁਨੀ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਗਰੀਬ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਿੰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ? ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਇਤਿ ਤਂ ਪੁਤ੍ਰਵਾਤ੍ਸਲ੍ਯਾਤ੍ਸਭਾਰ੍ਯਂ ਸ਼ੋਕਸਂਪ੍ਲੁਤਮ੍ ੨੩.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ—
ਮਾ ਸ਼ੁਚਃ ਸ਼ੈਲਰਾਜ ਤ੍ਵਂ ਹਰ੍षਸ੍ਥਾਨੇऽਤਿਪੁਣ੍ਯਭਾਕ੍ ੨੩.
ਹੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਦੁੱਖ ਨਾ ਕਰ; ਖੁਸ਼ੀ ਵਾਲੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਪੂਣ ਵਾਲਾ ਬਣਿਆ ਹੈਂ।
ਜਗਨ੍ਮਾਤਾ ਤ੍ਵਿਯਂ ਬਾਲਾ ਪੁਤ੍ਰੀ ਤੇ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਦਾ ੨੩.
ਇਹ ਤੇਰੀ ਬੇਟੀ, ਜੋ ਛੋਟੀ ਹੈ, ਜਗਤ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਤਦਸ੍ਯਾਃ ਕਿਮਹਂ ਦਦ੍ਮਿ ਰਵੇਰ੍ਦੀਪਮਿਵਾਲ੍ਪਕਃ ੨੩.
ਫਿਰ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕੀ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਸਾਹਮਣੇ ਦੀਪਕ ਬਹੁਤ ਛੋਟਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਨ ਜਾਤੋऽਭਵਦ੍ਭਾਰ੍ਯਾ ਪਤਿਸ਼੍ਚੇਤਿ ਵਰ੍ਤਤੇ ਚ ਭਵੋ ਹਿ ਸਃ ੨੩.
ਉਹ ਅਜੇ ਪਤਨੀ ਨਹੀਂ ਬਣੀ, ਉਹ ਵੀ ਪਤੀ ਨਹੀਂ ਬਣਿਆ; ਉਹ ਭਵ ਹੀ ਹੈ।