ਮੁਦਿਤਾਃ ਪ੍ਰਤਿਵਰ੍ਤਂਤੇ ਗृਹਸ੍ਥਮਿਵ ਪ੍ਰਾਣਿਨਃ ੨੩.
ਜੀਵ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਘਰ ਵਾਲੇ ਕੋਲ।
ਉਪਾਕਰੋषਿ ਜਂਤੂਨਾਮੇਵਂਰੂਪਾ ਹਿ ਸਾਧਵਃ ੨੩.
ਤੁਸੀਂ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹੋ; ਇਹੀ ਸਚੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਖਾਸੀਅਤ ਹੈ।
ਕਂਦਰਂ ਯਸ੍ਯ ਚਾਧ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਸ੍ਵਯਂ ਤਵ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ ੨੩.
ਤੁਹਾਡੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਮਹਾਂ-ਪ੍ਰਭੂ ਆਪ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਹਿਮਸ਼ੈਲਸ੍ਯ ਮਹਿषੀ ਮੇਨਾ ਆਗਾਦ੍ਦਿਦृਕ੍ਸ਼ਯਾ ੨੩.
ਹਿਮਾਚਲ ਦੀ ਰਾਣੀ ਮੇਨਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਆਈ।
ਲਜ੍ਜਯਾਨਤਸਰ੍ਵਾਂਗੀ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਸਦੋ ਮਹਤ੍ ੨੩.
ਲੱਜਾ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਝੁਕਾ ਕੇ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਈ।
ਵਸ੍ਤ੍ਰਨਿਰ੍ਗੂਢਵਦਨਾ ਪਾਣਿਪਦ੍ਮਕृਤਾਂਜਲਿਃ ੨੩.
ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਹਥਾਂ ਜੋੜ ਕੇ ਉਹ ਖੜੀ ਸੀ।
ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਸ਼ੁਭਾਚਾਰਾ ਸੁਬਗਾ ਵੀਰਸੂਃ ਸ਼ੁਭੇ ੨੩.
ਪਤੀ ਦੇ ਵਫਾਦਾਰ, ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲੀ, ਸੁਭਾਗਨ, ਤੇ ਵੀਰ ਦੀ ਮਾਂ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਾ।
ਤਤੋऽਹਂ ਵਿਸ੍ਮਿਤਾਕ੍ਸ਼ੀਂ ਚ ਹਿਮਵਦ੍ਗਿਰਿਪੁਤ੍ਰਿਕਾਮ੍ ੨੩.
ਫਿਰ ਮੈਂ ਹਿਮਾਵਤ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਖੁੱਲੀਆਂ ਸਨ।
ਤਤੋ ਦੇਵੀ ਜਗਨ੍ਮਾਤਾ ਬਾਲਬਾਵਂ ਸ੍ਵਕਂ ਮਯਿ ੨੩.
ਫਿਰ ਜਗਤ ਮਾਤਾ ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਚਪਨ ਵਾਲਾ ਸੁਭਾਵ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦਿਖਾਇਆ।
ਉਵਾਚ ਵਾਚਂ ਤਾਂ ਮਂਦਂ ਮੁਨਿਂ ਵਂਦਯ ਪੁਤ੍ਰਿਕੇ ੨੩.
ਉਸ ਨੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ: 'ਪੁਤ੍ਰੀ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ।'
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਸਾ ਤਤੋ ਬਾਲਾ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਂਤਪਿ ਹਿਤਾਨਨਾ ੨੩.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀ, ਜਿਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਥੋੜ੍ਹਾ ਢੱਕਿਆ ਸੀ,
ਤਤੋ ਵਿਸ੍ਮਿਤਚਿਤ੍ਤੋਹਮੁਪਚਾਰਵਿਦਾਂਵਰਃ ੨੩.
ਫਿਰ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ, ਤੇ ਮੈਂ ਚੰਗੀ ਰੀਤ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਿਰਮੌਰ ਸੀ।
ਰਤ੍ਨਕ੍ਰੀਡਨਕਂ ਰਮ੍ਯਂ ਸ੍ਤਾਪਿਤਂ ਸੁਚਿਰਂ ਮਯਾ ੨੩.
ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕ ਸੋਹਣਾ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲਾ ਖਿਡੌਣਾ ਰੱਖਿਆ, ਜੋ ਮੈਂ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਸੀ।
ਵਂਦਮਾਨਾ ਚ ਮੇ ਪਾਦੌ ਮਯਾ ਨੀਤਾਂਕ ਮਾਤ੍ਮਨਃ ੨੩.
ਜਦ ਉਹ ਮੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਲਿਆ।
ਨ ਤਤ੍ਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਤ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਦਦ੍ਮ੍ਯਾਸ਼ੀਃ ਕਾ ਤਵੋਚਿਤਾ ੨੩.
ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੀ ਅਸੀਸ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਢੁੱਕਵੀਂ ਹੋਵੇ।
ਨੋਦਯਾਮਾਸ ਮਾਂ ਮਂਦਮਾਨਸ਼ੀਃਸ਼ਂਕਿਤਾ ਤਦਾ ੨੩.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਹਿਜਕ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਅਸੀਸ ਮੰਗਣੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀ।
ਤਦਹਂ ਜ੍ਞਾਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਕੀਦृਸ਼ੋऽਸ੍ਯਾਃ ਪਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍ ੨੩.
ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹਦੀ ਪਤੀ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਨ ਜਾਤੋऽਸ੍ਯਾਃ ਪਤਿਰ੍ਭਦ੍ਰੇ ਵਰ੍ਤਤੇ ਚ ਕੁਲਕ੍ਸ਼ਣਃ ੨੩.
ਇਸਦੀ ਪਤੀ ਹਾਲੇ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲਿਆ, ਹੇ ਭਲੇ, ਤੇ ਉਹ ਚੰਗੀ ਕੁਲ ਦੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵੇਤਿ ਸਂਭ੍ਰਮਾਵਿष੍ਟੋ ਧ੍ਵਸ੍ਤਵੀਰ੍ਯੋ ਹਿਮਾਚਲਃ ੨੩.
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਹਿਮਾਚਲ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਘਿਰ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸਦੀ ਹਿੰਮਤ ਟੁੱਟ ਗਈ।
ਅਹੋ ਵਿਚਿਤ੍ਰਃ ਸਂ ਸਾਰੋ ਦੁਰ੍ਵੇਦ੍ਯੋ ਮਹਤਾਮਪਿ ੨੩.
ਅਹੋ, ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਕਿੰਨਾ ਅਜੀਬ ਹੈ, ਵੱਡਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਸਮਝਣਾ ਔਖਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਨੇਨ ਮਹਤਾ ਤਾਵਤ੍ਪੁਣ੍ਯੈਰ੍ਬਹੁਵਿਧੈਰਪਿ ੨੩.
ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੰਨ ਕਰਕੇ ਵੀ,
ਅਧ੍ਰੁਵਂ ਤਦ੍ਧ੍ਰਵਤ੍ਵੇ ਚ ਕਥਂਚਿਤ੍ਪਰਿਕਲ੍ਪ੍ਯਤੇ ੨੩.
ਇਹ ਅਣਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਸਦੀ ਪੱਕੀ ਹੋਣ ਦੀ ਗੱਲ ਵੀ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਾਧ੍ਵੀ ਮਹਾਕੁਲੋਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਭਾਰ੍ਯਾਯਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ੨੩.
ਇੱਕ ਸਧਾਰਣ ਤੇ ਵੱਡੀ ਕੁਲ ਵਿੱਚ ਜਨਮੀ ਔਰਤ ਪਤੀ ਦੇ ਵਫਾਦਾਰ ਬਣ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਸਹ ਵੇਦਪੁਰਾਣੋਕ੍ਤਂ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਹਿਤਾਵਹਮ੍ ੨੩.
ਵੇਦ ਤੇ ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਫਾਇਦਾ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਦਪਤ੍ਯਮਪਤ੍ਯਾਰ੍ਥਂ ਸਂਸਾਰੇ ਕਿਲ ਨਾਰਦ ੨੩.
ਇਸਦੇ ਬੱਚੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਹਨ, ਹੇ ਨਾਰਦ।
ਸਰ੍ਵਮੇਤਦਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ ਕੋਪਿ ਯਦਿਵਾ ਨ ਵਾ ੨੩.
ਇਹ ਸਭ ਕੋਈ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ ਵੀ, ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਹੋਵੇ।
ਅਥ ਸਂਸਾਰਿਕੋ ਦੋषਃ ਸ੍ਵਕृਤਂ ਯਤ੍ਰ ਭੁਜ੍ਯਤੇ ੨੩.
ਫਿਰ ਸੰਸਾਰਿਕ ਗਲਤੀ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਕੀਤਾ ਉਹ ਭੋਗਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨੇਤਿ ਕੇਚਿਤ੍ਤਤ੍ਰ ਪੁਨਃ ਕਥਂ ਤੇ ਯਦਿ ਨੋ ਗृਹੀ ੨੩.
ਕੁਝ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਇਹ ਨਹੀਂ।' ਤਾਂ ਫਿਰ, ਜੇ ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੇ, ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਪੁਨਸ਼੍ਚਸृष੍ਟਿਵृਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਂ ਨਰਕਤ੍ਰਾਣਨਾਯ ਚ ੨੩.
ਮੁੜ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਧਾਉਣ ਤੇ ਨਰਕ ਤੋਂ ਬਚਾਅ ਲਈ,
ਸਾ ਚ ਜਾਤਿਪ੍ਰਕृਤ੍ਯੈਵ ਕृਪਣਾ ਦੈਨ੍ਯਭਾਗਿਨੀ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੂਕ੍ਤਮਸਂਦਿਗ੍ਧਂ ਵਾਕ੍ਯਮੇਤਨ੍ਮਹਾਤ੍ਫਲਮ੍॥ ੨੩.
ਉਹ ਆਪਣੀ ਜਾਤ ਤੇ ਸੁਭਾਅ ਕਰਕੇ ਹੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਤੇ ਦੁੱਖ ਵਾਲੀ ਬਣਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ ਤੇ ਵੱਡਾ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।